3375 resultaten.
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 Het paviljoen vertrekt
in stukken van het strand
op platte wagens –
oktober is ontruiming
lispelt de dame in het zwart
Hij draaft maar rond
in minderende kringen
op minderend zand –
niemand splijt nog wateren
niemand schept een pad voor hem
Grijs de dagen
zat van regen de akkers
nooit vol de zee
en 's avonds waait nog van verre
fijn…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Het vage pad door hei naar 't lage duin,
Vanwaar ik 's middags op de einder tuur
Over mijn boot, gekanteld, half in 't zand,
Door 't laatste springtij hoog op 't strand getild.…
Liedje van de Zee
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.165 Karrenwielen door het zand
twee zwarte paarden voor de wagen
bovenop een houten koffer
die hij meenam naar de zee
met iets er in van bladmuziek
en olielampjes om te staren
naar de muggen rondom glas
het stille ebben van het water
en dan was er nog die deken
waar zij samen zo op lagen
in nabijheid van hun adem
en een eindeloos verschiet…
Paradijs
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.080 hoop van jou te dromen
Over golven van de zee
Die nemen ons beiden mee
Naar wondermooie plaatsen
Maan en sterren weerkaatsen
In het water van diezelfde zee
Als begeleidend Licht voor ons twee
Als doel de Hemelse horizon
Ontzettend mooi als dat eens kon
Daar aangespoeld op een strand
Zijn we in het hemels Paradijs belandt
Bedrijven in het zand…
De loop der historie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 Status was zand dat door mijn vingers glipte.
Enkel de les en het leren; dit gegeven scheen
primair om in flair
te verschijnen, voordat ik kon verdwijnen.
Het waren de golven die zouden blijven.…
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 hoop en warmte op onze blote huid
om aankomende kou te verzachten
De bomen weten het
wij steken de kop in het zand
en verdwijnen liever hand in hand
met een eeuwigdurende zomer…
De zwemmer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
360 De zwemmer onderscheidt nat van schurend zand.
Plichtsgetrouw bevloeit water hun gezamenlijk land.
Tot hij op een dag moe verdrinkt, waar hij droomt
ver weg te drijven, naar zijn sprakeloze overkant.…
hartekreet
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.471 zoals de korrels van zand
voel ik je wegglippen
zo dichtbij
en toch zo ver weg...
de tijd tikt traag voorbij
wachten,
elke keer opnieuw
totdat tijd ons samenbrengt
schrik in mijn hart
om wat komen gaat
omdat het verlangen om bij jou te zijn
zo groot is
dat mijn hart soms,
heel even,
de tijd overslaat...
ik mis je...…
Mieren
gedicht
2.9 met 71 stemmen
19.867 Bouwen een Nieuw Jeruzalem in 't zand.
En malen niet om kunst, liefde of flauwe grapjes
Om hen te pesten, zinkt mijn schoen
diep in hun werk. Heel slecht, leuk om te doen.
--------------------------------------------
uit: 'Roze zoenen' (2002)…
als een zeehond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.169 gestroomlijnd
drijven
op dragend water
de kust bereiken
en aanspoelen
op het strand
het luie lijf
koesteren
in het zachte zand
tijdloos wachten
op vloed
op wassend water
in warme stromen
steeds dieper
verdwijnen
in voedend water
ademloos
overleven
stilte
in een wereld
onder water
verborgen
bodem
van bestaan…
Elementen
gedicht
3.4 met 40 stemmen
9.450 Nou zei hij
en stak de brand in zijn pijp,
jullie hebben het zand
en daar zit heel wat in
en jullie hebben de wind.
Dat is genoeg,
praat er verder maar niet meer over.
------------------------------------
uit: 'De bladen terug', 1987.…
ontglipt
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.219 als los zand door gespreide vingers
ontglipt mijn leven telkens weer
zoals ik gisteren nog hoopte
zo kan ik het niet meer
mijn ziel zo overhoop gesmeten
zo uit mijn lichaam weggerukt
zoals ik gisteren nog liefhad
ga ik nu onder pijn gebukt
mijn lijf verteerd door smeulend vuur
vol littekens en wonden
waar ik gisteren nog trots op was…
Van stilte bevrijd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
837 Een vlinder vergeten
Een vogel in de lucht getekend
Een zwaluw zonder zomer
Een lied geruisloos vervlogen
Een korrel zand
Een stilte verdoken in mijn hand
In het zwijgen van de regen
Het dansen van de wind
In het strelen van de hemel
Het dragen van het leven
In het zoeken naar het kind,
omarmd door het licht,
zal ik krachtig vliegen…
wij hadden veel gedroomd
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
6.961 Wanhopig wortelend in zand,
maar toch reeds voorbereid op het omvallen.
Ieder naar zijn eigen kant.…
het is stil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
937 in de stilte
wordt zichtbaar
wat zuiver is
ik spreek niet over kilte
maar van rust
in een woordloos gebaar
woelige stromen
drijven naar de zee
waar ik in de ontluikende kim
een groeiend vertrouwen
omhoog zie komen
in die stilte
van rijzend genoegen
waar zand en water
komen en gaan
vertelt mijn ziel
dat eb en vloed
mij altijd al…
een beetje weggaan
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.395 ik verliet dit harde land
verzengd
gebrandmerkt in zijn zand
gestaald beton
spierwit
belegerd door de zon
maar groen is de olijf
gelaten is zijn hout
een schat van goud
de oliekruik is vol
de smaak van koffie
ging aan thee met bergamot verloren
binnenkort kom ik weer
mijn dauw liet ik
heimelijk tussen je lakens.…
Zuchtte zachtjes geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik speelde
met vlaagjes wind
zand en wat water
wist de zon
in het blauw met
zacht witte wolken
ik kende
haar hand die
ik af en toe zag
lange vingers
gevuld met
snoep of een glas
hoorde haar lach
boven het geruis
van de golven uit
keek om me heen
alles vloeide ineen
zuchtte zachtjes geluk…
tijdelijk sterven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
793 draag met mij bakstenen
in de mist van de ochtend
de nazomer lijkt te wenen
als ik kniel in het zand
een pad wil ik bedenken
naar het naderend
kale bomenland
ik herken het jaargetij
dat over een zwoele grens
de zon dieper laat dalen
en licht vooruit schijnt
op tijdelijke sterven
zo vreemd
maar toch weer
mijn innige wens;
stilte…
Zomerwolken
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
810 die altijd warme zomer,
zo licht en zo groot,
kinderen die vrolijk spelen,
in het warme avondrood
die altijd warme zomer,
vol bloemen en vol leven,
en een paar witte wolken,
die een klein beetje schaduw geven
die altijd warme zomer,
vol zand en vol strand,
zoveel verliefde stelletjes,
altijd hand in hand...…
Doodsnadering II
poëzie
3.9 met 14 stemmen
4.800 Mijn uren gaan voorbij gelijk het zand,
Dat langzaam door de dichte vingers vliet
En wegvloeit uit de vastgesloten hand;
Als water, dat ik dronk, maar proefde 't niet.…
HERINNERINGEN
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
789 Stapels foto's uit een ver verleden
Iets tastbaars in het heden
Een foto van een prachtig strand
De kinderen spelend in het zand
Aan de achterkant, de inkt verbleekt,
in zijn vrouw haar prachtige hand,
een beschrijving van het land
Dan een foto van haar graf
Van de vrouw die hem
haar beste krachten gaf
Zacht streelde hij met handen
bedekt…
Afrika
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.025 Afrika
Afrika, er druipt bloed van de kaart
nu ik je gadesla
jouw grenzen zijn getrokken langs een liniaal
kerven nog scherp en radicaal
in Afrika, een slapende reus
die maar niet ontwaken wil
er verwaait zand uit de woestijn
over een nieuw stammengeschil
in Afrika, waar kleuren tussen groen
het felste zijn, het paradijs bestaat…
zondagskind
hartenkreet
2.3 met 12 stemmen
2.637 En dan
"Hakken in het zand"
zei de dokter.
Radeloos waren we,
meegesleurd
in de maalstroom
van de gebeurtenissen.
9 weken,
een mensenleven.
's Nachts
geen telefoon,
's morgens
"Hij is er nog"
Niet hardop zeggen,
zelfs niet denken.
En dan toch
moeten kiezen
voor bevrijding.
Op zondag
geboren
op zondag
verloren.…
Lachend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Lachend bekeken
door zwevende meeuwen
hun schaduwen vliegend
over het strand
Knipogende sterren
aan een fluwelen hemel
onze hartstocht getekend
in het mulle zand
Het maanlicht dat
jouw ogen kuste
het zeewater parelend
op jouw blanke huid
Het goud van de ochtend
dat ons weer wekte
de liefde voor leven
als enig geluid.…
De hogere sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
520 ik heb je lach
geboren zien worden in
een adembenemend moment
de kleine krul
waarop ik surfde groeide uit
tot hoog bruisend schuim
dat mij overdonderend
meesleurde toen jouw intens
plezier aanstekelijk oversloeg
ik ben geland maar
met voeten op los zand
om het nog eens te proberen
omdat jij zo lief
bleef stralen wilde ik
ook…
De gordel van granaten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
962 korenschoven als wigwams
op het kortgeschoren veld
wij speelden indiaantje
ik was winnetou
jij old shatterhand
getooid met kippenveren
galmde onze strijdkreet
tussen mond en handen
op stokpaarden galopperend
het kinderhart verlaten
stuif je nu door ‘t zand
getooid met dorre takken
een gordel van granaten
in dat godvergeten land…
orangegloed
hartenkreet
2.3 met 14 stemmen
2.025 Zomaar een dag
schrijven wij luchtkastelen
in het zand
gewoon omdat het mag
deze nieuwe geboren dag
schrijven wij kastelen in de lucht
zolang wij maar blijven dromen
bliven wij geloven
alles gaat uiteindelijk open
zolang dromers en klaprozen
zingen
luchtkasteel met zijn gote vlindertuin
zijn open
Nu…
lieveling, doet sterven pijn?
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.197 zachtjes kabbelt
het rustende water
dansende golfjes
roepen zijn naam
roodomrande
gestorven ogen
smeken verbitterd
om verlossing
het jonge verleden
toont slechts verdriet
aan het sterfbed
van zijn geliefde
...voetstappen slepen
op gerimpeld zand
lopen verloren
in het water
"lieveling, doet sterven pijn?"
eugeen…
Handen vanuit de hemel.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.048 bruine ogen staarden naar de maan
biddend naar de enige die naar ze luistert
misschien-
de donkere huid is grijs van het wachten
op wat hoop van betere harten- ze halen kracht uit
wat zand en de zee die altijd blijft golven
tot het einde blijft golven
voor hen-…
Overvloed
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
884 zie toch hoe fraai zij glooit
maar als gehaaide kaper
zand in de ogen strooit
van waker en slaper
hoor toch ‘t woeste grommen
schuim koppen metershoog
de rug weerbarstig krommen
klokken luiden droog
meeuwen krijsen zonverloren
vluchten voor de overvloed
en zij verslindt de sporen
van menig voet en goed…