2744 resultaten.
Zelfdruk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 Aan moeten komt nooit een einde.
Aan de druk die van buiten komt.
Zelden is wat we doen ook echt gedaan.
Aan het moeten komt helaas geen einde.
Aan de zelfdruk die van binnen komt.
De verborgen dictator van ons bestaan.…
TEGENKOMEN....een kans voor iedereen!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
671 Iedereen komt zichzelf tegen
iedere dag, ieder uur
maar het komt
veelal niet tot een ontmoeting
soms zelfs niet tot een begroeting
en dat blijft, lijkt mij
een gemiste kans…
Hondendichters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Er bestaan maar weinig honden,
die ook gevoelige dichters zijn.
Zo een dichtende hond ben ik.
Mediteren doe ik met trappistenbier.
Dat bier brengt een goddelijk gevoel.
Rustig schrijven is wat honden willen.
Niet in manden, maar in een luie stoel.
Genieten wil ik van mijn sigaren.
Mooi is het leven van een dichter!
Proost en nog vele gezonde…
Mijn tweede leven
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
730 Ik werd geschopt, uit elkaar gestampt,
niemand die mij uit mijn lijden kon helpen.
Vrienden werden op dezelfde manier
volledig stuk gemaakt.
De nagels werden uit mijn buik getrokken,
gaten bleven over.
Wonden werden niet verzorgd,
door het trekken en sleuren nog erger gemaakt.
Het zag er echt niet goed uit.
Ik had hen zo vele jaren gediend…
De Spanjaarden en de Britten en hun spreken!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De Spanjaarden
Ze praten hard, keihard
De Britten
Die schreeuwen, brullen
Weinig Koninklijk
Maar in de paleizen
Die van Madrid en Londen
Converseert men ook bepaald niet stil
Gezien de grove schandalen in verleden en heden
Van vooral hun grensoverschrij(n)dende gedragingen
Gaat hun spreken met ongetwijfeld grof geweld gepaard!!…
In memoriam (2)
poëzie
3.6 met 25 stemmen
5.533 Ik ween om woorden, die onuitgesproken bleven,
Woorden van troost en deernis om uw leed,
Van dank voor 't geen gij waart en voor mij deed,
Van tederheid, die ik verlangde u te geven,
Doch nooit heb uitgezegd of neergeschreven
Uit schroom voor 't grote woord, die 't ware woord vermeed...…
Begonia
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.980 Maar ook een kunstplant
gaf geen troost
Ze verkleurden in vaalheid
nu laat ik het blijven.
Tot inkeer gekomen is mijn soort
de natuur gaat haar gang
Verlost van onvolkomen aandacht.…
geef me het voorjaar als vrucht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.089 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten, laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
je liefde, troost me vandaag
in het blauw van de lucht…
Dweilen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.175 Ze dweilt de hele dag maar door
Verdrinkt in haar verdriet
Verslagen vrouw in triest decor
Troost bestaat er nu nog niet
Achterblijven, plompverloren
Niets dat haar verdriet verzacht
Haar geluk ligt diepbevroren
In een zwarte donkere nacht
Ze moet toch verder, ondanks alles
Zegt soms liegend dat het wel gaat
Maar ik weet beter, mijn ma blijft…
vrij me met liefde
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
863 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
met liefde troost me vandaag
in het blauw van de…
Over grenzen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.030 nooit is mijn moeder mij meer na
dan als de pijn en koorts mij plagen
terwijl zij vele jaren al verblijft
waar zij dacht na haar dood te zijn
voor troost komt zij dan terug
en haar nabijheid voel ik als een zegen
als zij mijn hand houdt weet ik zeker
dat alles gaat zoals het moet
het doet er dan ook niet meer toe
van elke kant de wens zou…
Tegen beter weten in
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
645 Donkere wolken pakken zich samen
boven haar en in haar hoofd
ze wil niet huilen
manmoedig slikt ze de tranen in
maar het mag niet baten
de regen valt in stromen
haar hart huilt mee
dikke waterlanders
over haar wangen
zelfs de wind
fluistert
geen troost
zegt alleen
wees eens eerlijk
had je anders verwacht
ja dat had ze wel
tegen beter…
RAmses
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.210 , terwijl ik niet eens wist
dat je in mij zat, pas nu besef ik wat je deed
met mijn leven, mijn gedrag, het laten niet laten
alleen door je hypnotiserende stem, je woorden als
fladderende vlinders dogma’s dodend …
verpakt in levenswijsheden en onwijsheden
wat moet ik nu verder lieve Ramses…
ik hou me vast aan je erfenis
dat geeft me de troost…
Eeuwig moederdag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.486 In onze diepste pijn
ben jij met ons verbonden
bij onze grootste vreugde
ontspringt jouw lieve lach,
delen we verdriet
jij troost ons als geen ander
met jou als moeder
is het altijd moederdag!…
Kleuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Kleuren geven mensen warmte en troost
in de lente zie je moedereend vrolijk zwemmen met haar kroost.
De zon geeft jou weer een enorme kracht
zo lijkt ineens de wereld liefdevol en zacht.
Deze vrolijke kleuren zijn speciaal voor jou
open je ogen nu maar gauw.…
Nachtelijke smet
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 De nachtelijke smet op de droomwereld
heeft de illusie van schoonheid doen verbleken
en er is geen vorm van troost of dieper voelen
die de angst en leegte laat verdwijnen
misschien slechts de moed
om ondanks alles en verleden
toch door te gaan in heden
alleen en zonder vrienden
in ’t zoete duister van de droomschijn
achter luister van…
PAPA
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.001 Geliefde zielen houden steeds contact
We troosten elkaar en dat verzacht.
Papa, ik zie je toch zo graag.…
Spelen in zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 jij wilde spelen in zee
met emmertje en schepje
schelpen en zand
maar op het strand
woelde het water
in golven en schuim
jij werd bang
alles bewoog
nam mijn hand als enige troost
heb je terug gezet
aan de voet van de duinen
in de zon en het warme zand
water en schelpen gehaald
schepje en emmertje
jij wilde alleen die troostende…
graflichtjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
656 stilte van nu verblijf ik
zachter, door droombeelden van toen
er brandt een kaars, mijn loflied zingt
en onderaan de dag klinkt wee
een jammerklacht
maar hier, geborgen in het nu
draagt liefde duizend rozen op, aan
alle zielen
waar we knielen zucht de grond
mijn mond noemt honderd namen rond
een warm moment
wat ben ik blij- mijn troost…
Je blik breekt woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 je kijkt me aan
maar je blik breekt
woorden die je zeggen wilt
je handen trachten
scherven te vangen
van wat kapot is gegaan
ik kan je niet troosten
jouw ogen zien een verte
die onbereikbaar is
we zijn gaan lopen
steeds kruisen
onze sporen in het zand
later werd het hand in hand
verdween langzaam de verte
kwam jij weer terug…
Bondgenoot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
557 lente
ze gaf pijn
ze troost
in tere kleuren
in het kwetsbare
van spikkeltjes
op vogeleitjes
lente
ze laat tranen
ze droogt
met zachte wind
ontvouwt, plooit
haar helder licht
over een winterhuid
lente
ze laat sterven
ze laat leven
een nieuw begin
groene blaadjes
uitlopers slingerend
langs de steen
lente
ze bezingt
ze omringt…
Er zal altijd wel wat zijn.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
509 Ook al zoeken wij ons in
eenzaamheid wat troost.
Zijn er twijfels over
menselijke vriendschappen
gerezen.
Er zal altijd wel wat zijn.
Er zal nooit gebladerd
behoeven te worden in een
boek dat we al reeds hebben
gelezen. Nooit zal niets
een richtlijn kunnen zijn.…
DE MOEDER EN HAAR KIND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
768 kind wegdragen
Is de grootste opdondering
Die een mens, een vrouw, de moeder
Kan krijgen, moet zien te verwerken
En ik als buitenstaander
Sta erbij en kijk ernaar
En weet niet wat te doen, wat te zeggen
Het is niet uit te leggen
Een moeder hoort haar kind niet te verliezen
Een vader ook niet, ouders niet
Wat kan ik bieden
Als troost…
ONWEER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
487 moeder natuur bulderde
vannacht van verdriet
over wat de mensheid haar
heeft aangedaan en achterwege liet
tranen met tuiten
liet ze volop stromen
bleef dit langdurig uiten
maar ondanks dat heeft
ze toch ook altijd oog
voor onze noden
want ze weet dat door het uiten
van verdriet en pijn
vaak iets nieuws tot bloei kan komen
wat tot troost…
schijnbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 lief slachtoffer
vaak moet
jij veel
energie verspillen
om erkenning
te krijgen
oh wat
een strijd
de dader
blijft ontkennen
hanteert ook
het recht
soms aangaande
het zwijgen
laat dit
een troost
voor jou
zijn mensen
zij die
een gebed
opdragen naar
de heilige
hoge Rechter
houd moed
dappere vechter
de dader
hult zich
in…
Kind in India
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
850 Je troosten als je bent gevallen.
Een arm om je heen slaan als je naar hebt gedroomd.
Maar kan ik het aan, je zo te zien?
Lukt het me daarna, gewoon weer bij je weg te gaan?…
HET GROOTJE VAN EEMNES
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.012 In der schamelen nood
Gaf hij meer nog dan brood:
Als een vriend had hij troost voor zijn mindren.
O Hoe heugt mij de dag,
Toen mijn bitter geklag
Mij geen uitstel der pacht mocht verwerven!
En ik wenste bij Reyn
Op het kerkhof te zijn,
Zo mijn wezen ook mij konden derven!…
De macht van muziek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
519 Middeleeuwen
Eén eeuw na de zwarte dood
- 't Memento mori van de pest -
In 't Quattrocento zich bekwaamd
In de subliemste aller kunsten
Die, getekend naar het leven
Hij te formuleren wist
"Groot is de macht van de muziek
Zij werkt kalmerend op 't gemoed
Verheft de ziel, vuurt krijgers aan
Tot strijd, schenkt arbeidsvreugd en troost…
Ge moet chance hebben in alles
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
291 Ge moet chance hebben met uw volk,
die blijven als de jaren wegen,
die troosten zonder veel verlegen,
hun hart klopt mee — uw levenskolk.
Ge moet chance hebben met de tijd,
dat vijftig jaren niet vergrijzen,
maar glanzen nog op oude wijze,
en laten rusten wat gij zijt.…
Dubbele strijd.
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
2.194 Wat is er moeilijker
dan opstaan met een dubbele strijd
gevoelens voor twee mensen
je wilt ze beiden niet kwijt
de een is houden van
op de ander ben je verliefd
maar t voelt zo goed aan
doet liever niemand verdriet
wat zijn de woorden
waar ik mijn troost in kan vinden
waar is mijn steun
die mij laat weten
aan wie ik mij zal binden…