330 resultaten.
De vroege ochtend in de stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.112 Regen, kou en duisternis
Een enkel licht, een ritseling
Voorzichtig fluiten van een vogel
toch is er stilte
Betonnen warmte,
gemetselde geborgenheid
krioel geleid, in goede banen
De ander als gezelligheid
een groet of glimlach,
vluchtig.
Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten
zoveel dat je wordt opgeslokt
Het hoofd…
het slagveld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
800 Het groene maisveld,
rank en wuivend,
gulzig reikend naar de zon.
Zo onbevangen,
omarmend en vergroeid.
Dienaren bestuurd op afstand,
als brandstof voor een raderwerk.
Voer voor vee of voor kanonnen,
eeuwig vervangbaar.
Als in een cyclus,
gevangen in een repetitie.
Dodelijk, zonder pardon.
Als knop gebroken, onvolkomen,
bediendes van…
reikhalzend kijk ik uit
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
613 Soms voel ik mij een lenteblad,
dat zich brutaal laat beschijnen,
vroegtijdig,
een pionier of een verkenner,
kwetsbaar, dat wel.
Een nachtvorst of een forse windvlaag,
abrupt een einde.
Toch ben ik sterk, trotseer de wereld,
en laat de wind mij zacht bespelen,
zuig de regen gulzig op,
verrukt over mijn jonge leven.
Reikhalzend naar een…
de wereld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
607 Op zoek naar een glimlach,
een vriendelijke blik,
de oppervlakte doorgeprikt.
Ontwapening
de wereld is mijn deelgenoot,
geen vluchtig vertier,
maar een eeuwige kompaan,
mijn mentor en minnares,
stressvol en ontspannend.
Mijn podium…
ik spits mijn oren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
628 Reikhalzend als een toren,
spits ik mijn oren
en vang gefluister,
als ik luister.
Duizenden stemmen,
een geheel.
Een symfonie van gekrakeel.
Dit is ons collectief geweten,
opdat we niet zullen vergeten,
wat was en wat er komen gaat,
ik sta paraat.…
de verte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
743 Dichte mist als een wollige deken,
beschermende bedekking,
maar de onbekende verte verschuilt zich,
laat zich niet kennen,
verborgen, maar toch aanwezig.
Als een dreiging, onbestemd,
of een onvervulde belofte...
De verste verte,
haar kop naar beneden, haar kont omhoog,
spieren gespannen, loerend,
klaar om onbezorgdheid af te straffen,
om…
ik rust in vrede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 Het mysterie van het leven,
een cliche gedrenkt in woorden,
uitgekauwd tot in oneindig,
toch steeds weer pakkend.
Ik snak naar begrip en wetenschap,
gevoelsmatig neem ik afscheid,
neem 'sapiens' met korrels zout,
nietig,
niet verdrietig.
Ik rust in vrede.…
dreiging
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
627 Er hangt een dreiging in de lucht,
een diepe zucht, blik naar de hemel,
alsof we wachten op de schemer,
of scheuring van ons warm cocon.
We leven door en maken plannen,
toch zijn we onderhuids gespannen
en voelen we de tijdsgeest drukken,
die scheurt ons fundament aan stukken.
Er sluipt een angst door het gewelf,
een vage vrees die maakt…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Regen, kou en duisternis.
Een enkel licht, een ritseling.
Voorzichtig fluiten van een vogel,
toch is er stilte.
Betonnen warmte,
massieve geborgenheid.
Gekrioel geleid in goede banen,
groet of glimlach, vluchtig doel.
Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten.
Zoveel dat je wordt opgeslokt,
het hoofd omhoog en boven water…
vrij in gevangenschap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
587 Mijn fantasie maakt overuren
een ratelend orakel.
Soms schaterlach ik van plezier
en zie ik geen obstakel.
Maar meestal ben ik ingekaderd
begeef mij dan binnen grenzen.
Dan blijft die stoomwolk in mijn hoofd
verborgen voor de mensen.…
De bij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
909 Je gebruikt een korf als huis.
Je bestuift alle bloemen,
maar de koningin wacht thuis.
Samen kunnen jullie hard zoemen.
Je woont met een vrouwelijke koning.
Je praat door middel van een dans.
Je maakt heerlijke honing,
met behulp van een bloemenkrans.
Je vliegt in een zwerm door het land
en je bent niet zo groot.
Als iemand slaat met een…
pas op mijn plaats
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
536 Soms sta ik even stil.
Gewoon, om om me heen te kijken,
om het geraas de baas te blijven,
mijn medemens te hand te reiken
en niet te worden meegevoerd,
in die zelf opgelegde snelheid
in al die haast en al die felheid
soms pas even op mijn plaats.
Dan denk ik na.
Ik zie mijn medemensen knokken,
ik zie ze omgaan met hun brokken.
Hun overweldigend…
alleen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
747 De lucht is dik,
verstikt mijn adem.
Een mistgordijn blokkeert mijn blik
het vergezicht wordt mij onttrokken,
de ander is er niet, slechts ik.…
Jaloezie
hartenkreet
1.4 met 10 stemmen
1.038 Weggelopen voor de zonden der wanhoop,
zoek ik mijn grillen elders.
Nimmer zal ik jou omhelzen
en ik maal er niet om.
Waren er van jou maar twee.…
Mooi
gedicht
4.9 met 221 stemmen
6.715 Doe mij maar na
op hetzelfde tempo,
door dezelfde gang.
Zeg mij na dan. Ik zeg:
als er stenen zijn, gladde
stenen, als benen onder
zomerjurkjes in de lente –
niet out of character – geen
september, herfst nog niet
in zicht. Heb je dat? Zeg,
zeg mij eens na.
Je bent godverdomme mooi
zeg dat ’s na, mooi –
heb je dat, zeg eens.…
grijs
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 Statig ritme, grijze mist
Waar dromen worden uitgewist
Waar we gevangen, met zijn allen
Tevreden van ons voetstuk vallen
Terwijl we sputterend toegeven
Dat dit het is, dit is het leven.…
weerbericht
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
580 Het weerbericht in mijn hoofd voorspelt, al vanaf het begin van het schooljaar, steeds : regen, mist, onweer en storm.…
Ochtenddroom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Ik denk aan de indringende geuren uit de lucht
na een dag voorjaarsregen gevolgd door de zon,
aan de bramen straks in september in vogelvlucht
die geuren als zoetigheid of landbouwproefstation.…
PEPER OVERLEDEN
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
673 Bram Peper is dood
Zo heb ik juist vernomen via internet
Dat hij ruste in vrede
En dat zeg ik met rede
Ik heb Bram gekend
Niet lang maar goed genoeg
We waren beiden watermannen, ik 12, hij 13-2
beiden zoon van een arbeider: metaalbewerker/elektricien
Ik heb ook via, via voor hem gewerkt
Zelfs een Engelse speech geschreven
Voor de…
Wildplukken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
530 Eind Julie smul ik gratis bramen
In de vrije natuur langs de bermrand
Ze tieren welig dit jaar aan de wegkant
Drommen gul in de zomer samen
Zo woekerend dat ze zich verstikken
En spinnen strikken webben er middenin
Terwijl ik mijn aversie overwin
Voor die creeps mij wakend voor doornenprikken
Kijk het volk aan dat zich blind een weg baant…
ontworteld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
808 Als ik langs de velden ga
en me inleef in het gras
ervaar ik de aarde
zoals het leven was
Ik mis de bossen en de bramen
ik verlang zo naar een zee
van liefde voor de wereld
omhels mij, neem mij mee
't gegronde groen van bomen
de geur van hout en van het gras
ik wilde dat het eeuwig was
en dat ik alles hier nu had
ik ben gevangen…
Haaksbergerveen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
691 Vanaf een bankje
in het Twentse veen
volg ik de dans
van heideblauwtjes
gedempte geluiden
zinderende warmte
onze schaduwen
schijnen langzamer
dan langzaam te gaan
te blijven staan
boven pijpestrootje
en zwaarbeladen braam
mijn hart weet
haast geen blijf
met de weelde
van dit beloken
Paradijs…
verloren paradijs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 onder ruisende bomen
nabij de grote steen een
kleine nimf in afzondering
frêle handen maken een
mythische reidans met
stokjes over onbewogen graniet
takjes bedachtzaam
gedraaid en verschoven:
een bezwerende offerande
het zachte prevelen
de geheimzinnige tekens
van een priesteres in trance
daar is plots grote zus
die trots…
Braamstruik
gedicht
3.1 met 34 stemmen
17.177 De groene en paarse bramen zijn alleengelaten.
Zijn zij zichzelf genoeg? Missen zij niet het diepe zoemen
waarmee de bijen tot de bloesems praten?
En 't sprakeloze, wankele evenwicht
waarmee de vlinders op haar blind gezicht
zich even nederlaten?
------------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten', 1954.…
die niet
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
725 vertel mij van de smaak van bramen
of blauwe bessen, trots
van zelf geplukt
verhaal mij van de eerste keer
het kinderlijk ervaren
van een plotseling volwassen kus
herinner mij aan zout van tranen
het intense zoet
van liefde
als van goede wijn
maar spreek mij morgen niet
over een bitter einde
of zuur verlies
noem mij die smaken niet…
Mijzelf
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.225 Er zit een donker
in mijn denken
dat mij elke avond
wakker maakt
Ik heb de Duivel
in gedachten
vrouwen die ik eerder
schuw dan haat
Ze is gelovig
ze ziet mij niet
als ik vraag om hulp
Ze heeft een visie op mij
maar ik ben
nooit mijzelf…
geluk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.092 Als pijn zich blijft presenteren.
Als het verdriet je blijft verslaan.
Moet het geluk zich trotseren.
En als lichtpunt in je leven staan.
Het geluk moet je durven te vertrouwen.
Kan dat niet, dan gaat het mis.
Want van geluk moet je gedeeltelijk je leven opbouwen.
Tot iets wat het mooiste voor jou is!…
De terugtocht
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.398 Ik had vanavond naar het stadspark willen gaan
om voorgoed af te rekenen met het verleden,
maar 'k bracht het niet verder dan halverwege,
toen heb ik voor een venster stilgestaan
waar ik iemand piano hoorde spelen.
Achter de bomen wies een stille maan
en al het leed is van mij afgegleden.
Langzaam ben ik de weg naar huis gegaan.
---------…
Tranen uit mijn verleden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 Het verleden roept naar mij
Steeds harder
Steeds scheller
Het verleden lacht mij uit
Steeds luider
Steeds sneller
Mijn verleden doet mij pijn
Soms onverdraaglijk
Soms zacht
Mijn verleden daagt mij uit
Soms plotseling
Soms verwacht
Het verleden blijft mij plagen,
zelfs nu ik volwassen ben
Vluchten of vechten helpt niet echt
Toch kan…
De dag van de dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
632 Op de dag van haar dood
verborg ze haar ziel
onder een zachte sluier
van verdriet en pijn
Opdat haar ziel bleef hangen
en nooit haar weg vond
Violen verstilden
Muziek stierf langzaam weg
Toen en nu was zij dood
Haar dagen geteld
Haar leven geleefd
Zuiver, dat wel,
maar nooit
door een engel
gevangen…