Alle inzendingen over bram vermeulen

330 resultaten.

Sorteren op:

De vroege ochtend in de stad

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.112
Regen, kou en duisternis Een enkel licht, een ritseling Voorzichtig fluiten van een vogel toch is er stilte Betonnen warmte, gemetselde geborgenheid krioel geleid, in goede banen De ander als gezelligheid een groet of glimlach, vluchtig. Zovelen bij elkaar gepropt, een concentratie van talenten zoveel dat je wordt opgeslokt Het hoofd…
bram wanrooij27 februari 2009Lees meer >

het slagveld

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 800
Het groene maisveld, rank en wuivend, gulzig reikend naar de zon. Zo onbevangen, omarmend en vergroeid. Dienaren bestuurd op afstand, als brandstof voor een raderwerk. Voer voor vee of voor kanonnen, eeuwig vervangbaar. Als in een cyclus, gevangen in een repetitie. Dodelijk, zonder pardon. Als knop gebroken, onvolkomen, bediendes van…

reikhalzend kijk ik uit

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 613
Soms voel ik mij een lenteblad, dat zich brutaal laat beschijnen, vroegtijdig, een pionier of een verkenner, kwetsbaar, dat wel. Een nachtvorst of een forse windvlaag, abrupt een einde. Toch ben ik sterk, trotseer de wereld, en laat de wind mij zacht bespelen, zuig de regen gulzig op, verrukt over mijn jonge leven. Reikhalzend naar een…

de wereld

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Op zoek naar een glimlach, een vriendelijke blik, de oppervlakte doorgeprikt. Ontwapening de wereld is mijn deelgenoot, geen vluchtig vertier, maar een eeuwige kompaan, mijn mentor en minnares, stressvol en ontspannend. Mijn podium…

ik spits mijn oren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Reikhalzend als een toren, spits ik mijn oren en vang gefluister, als ik luister. Duizenden stemmen, een geheel. Een symfonie van gekrakeel. Dit is ons collectief geweten, opdat we niet zullen vergeten, wat was en wat er komen gaat, ik sta paraat.…

de verte

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
Dichte mist als een wollige deken, beschermende bedekking, maar de onbekende verte verschuilt zich, laat zich niet kennen, verborgen, maar toch aanwezig. Als een dreiging, onbestemd, of een onvervulde belofte... De verste verte, haar kop naar beneden, haar kont omhoog, spieren gespannen, loerend, klaar om onbezorgdheid af te straffen, om…

ik rust in vrede

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Het mysterie van het leven, een cliche gedrenkt in woorden, uitgekauwd tot in oneindig, toch steeds weer pakkend. Ik snak naar begrip en wetenschap, gevoelsmatig neem ik afscheid, neem 'sapiens' met korrels zout, nietig, niet verdrietig. Ik rust in vrede.…

dreiging

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 627
Er hangt een dreiging in de lucht, een diepe zucht, blik naar de hemel, alsof we wachten op de schemer, of scheuring van ons warm cocon. We leven door en maken plannen, toch zijn we onderhuids gespannen en voelen we de tijdsgeest drukken, die scheurt ons fundament aan stukken. Er sluipt een angst door het gewelf, een vage vrees die maakt…

De overpeinzing

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
Regen, kou en duisternis. Een enkel licht, een ritseling. Voorzichtig fluiten van een vogel, toch is er stilte. Betonnen warmte, massieve geborgenheid. Gekrioel geleid in goede banen, groet of glimlach, vluchtig doel. Zovelen bij elkaar gepropt, een concentratie van talenten. Zoveel dat je wordt opgeslokt, het hoofd omhoog en boven water…

vrij in gevangenschap

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
Mijn fantasie maakt overuren een ratelend orakel. Soms schaterlach ik van plezier en zie ik geen obstakel. Maar meestal ben ik ingekaderd begeef mij dan binnen grenzen. Dan blijft die stoomwolk in mijn hoofd verborgen voor de mensen.…

De bij

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 909
Je gebruikt een korf als huis. Je bestuift alle bloemen, maar de koningin wacht thuis. Samen kunnen jullie hard zoemen. Je woont met een vrouwelijke koning. Je praat door middel van een dans. Je maakt heerlijke honing, met behulp van een bloemenkrans. Je vliegt in een zwerm door het land en je bent niet zo groot. Als iemand slaat met een…

pas op mijn plaats

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
Soms sta ik even stil. Gewoon, om om me heen te kijken, om het geraas de baas te blijven, mijn medemens te hand te reiken en niet te worden meegevoerd, in die zelf opgelegde snelheid in al die haast en al die felheid soms pas even op mijn plaats. Dan denk ik na. Ik zie mijn medemensen knokken, ik zie ze omgaan met hun brokken. Hun overweldigend…
bram wanrooij14 november 2010Lees meer >

alleen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 747
De lucht is dik, verstikt mijn adem. Een mistgordijn blokkeert mijn blik het vergezicht wordt mij onttrokken, de ander is er niet, slechts ik.…
bram wanrooij19 november 2010Lees meer >

Jaloezie

hartenkreet
1.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.038
Weggelopen voor de zonden der wanhoop, zoek ik mijn grillen elders. Nimmer zal ik jou omhelzen en ik maal er niet om. Waren er van jou maar twee.…
Bram C14 januari 2011Lees meer >

Mooi

gedicht
4.9 met 221 stemmen aantal keer bekeken 6.715
Doe mij maar na op hetzelfde tempo, door dezelfde gang. Zeg mij na dan. Ik zeg: als er stenen zijn, gladde stenen, als benen onder zomerjurkjes in de lente – niet out of character – geen september, herfst nog niet in zicht. Heb je dat? Zeg, zeg mij eens na. Je bent godverdomme mooi zeg dat ’s na, mooi – heb je dat, zeg eens.…

grijs

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Statig ritme, grijze mist Waar dromen worden uitgewist Waar we gevangen, met zijn allen Tevreden van ons voetstuk vallen Terwijl we sputterend toegeven Dat dit het is, dit is het leven.…
bram wanrooij19 september 2013Lees meer >

weerbericht

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 580
Het weerbericht in mijn hoofd voorspelt, al vanaf het begin van het schooljaar, steeds : regen, mist, onweer en storm.…

Ochtenddroom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Ik denk aan de indringende geuren uit de lucht na een dag voorjaarsregen gevolgd door de zon, aan de bramen straks in september in vogelvlucht die geuren als zoetigheid of landbouwproefstation.…

PEPER OVERLEDEN

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
Bram Peper is dood Zo heb ik juist vernomen via internet Dat hij ruste in vrede En dat zeg ik met rede Ik heb Bram gekend Niet lang maar goed genoeg We waren beiden watermannen, ik 12, hij 13-2 beiden zoon van een arbeider: metaalbewerker/elektricien Ik heb ook via, via voor hem gewerkt Zelfs een Engelse speech geschreven Voor de…

Wildplukken

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
Eind Julie smul ik gratis bramen In de vrije natuur langs de bermrand Ze tieren welig dit jaar aan de wegkant Drommen gul in de zomer samen Zo woekerend dat ze zich verstikken En spinnen strikken webben er middenin Terwijl ik mijn aversie overwin Voor die creeps mij wakend voor doornenprikken Kijk het volk aan dat zich blind een weg baant…
Henk Jonker16 december 2024Lees meer >

ontworteld

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 808
Als ik langs de velden ga en me inleef in het gras ervaar ik de aarde zoals het leven was Ik mis de bossen en de bramen ik verlang zo naar een zee van liefde voor de wereld omhels mij, neem mij mee 't gegronde groen van bomen de geur van hout en van het gras ik wilde dat het eeuwig was en dat ik alles hier nu had ik ben gevangen…
saralee21 september 2003Lees meer >

Haaksbergerveen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 691
Vanaf een bankje in het Twentse veen volg ik de dans van heideblauwtjes gedempte geluiden zinderende warmte onze schaduwen schijnen langzamer dan langzaam te gaan te blijven staan boven pijpestrootje en zwaarbeladen braam mijn hart weet haast geen blijf met de weelde van dit beloken Paradijs…

verloren paradijs

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
onder ruisende bomen nabij de grote steen een kleine nimf in afzondering frêle handen maken een mythische reidans met stokjes over onbewogen graniet takjes bedachtzaam gedraaid en verschoven: een bezwerende offerande het zachte prevelen de geheimzinnige tekens van een priesteres in trance daar is plots grote zus die trots…
J.Bakx21 november 2022Lees meer >

Braamstruik

gedicht
3.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 17.177
De groene en paarse bramen zijn alleengelaten. Zijn zij zichzelf genoeg? Missen zij niet het diepe zoemen waarmee de bijen tot de bloesems praten? En 't sprakeloze, wankele evenwicht waarmee de vlinders op haar blind gezicht zich even nederlaten? ------------------------------------------------ uit: 'Vergezichten en gezichten', 1954.…

die niet

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 725
vertel mij van de smaak van bramen of blauwe bessen, trots van zelf geplukt verhaal mij van de eerste keer het kinderlijk ervaren van een plotseling volwassen kus herinner mij aan zout van tranen het intense zoet van liefde als van goede wijn maar spreek mij morgen niet over een bitter einde of zuur verlies noem mij die smaken niet…
annabel14 augustus 2010Lees meer >

Mijzelf

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Er zit een donker in mijn denken dat mij elke avond wakker maakt Ik heb de Duivel in gedachten vrouwen die ik eerder schuw dan haat Ze is gelovig ze ziet mij niet als ik vraag om hulp Ze heeft een visie op mij maar ik ben nooit mijzelf…

geluk

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Als pijn zich blijft presenteren. Als het verdriet je blijft verslaan. Moet het geluk zich trotseren. En als lichtpunt in je leven staan. Het geluk moet je durven te vertrouwen. Kan dat niet, dan gaat het mis. Want van geluk moet je gedeeltelijk je leven opbouwen. Tot iets wat het mooiste voor jou is!…

De terugtocht

gedicht
3.7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 11.398
Ik had vanavond naar het stadspark willen gaan om voorgoed af te rekenen met het verleden, maar 'k bracht het niet verder dan halverwege, toen heb ik voor een venster stilgestaan waar ik iemand piano hoorde spelen. Achter de bomen wies een stille maan en al het leed is van mij afgegleden. Langzaam ben ik de weg naar huis gegaan. ---------…

Tranen uit mijn verleden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Het verleden roept naar mij Steeds harder Steeds scheller Het verleden lacht mij uit Steeds luider Steeds sneller Mijn verleden doet mij pijn Soms onverdraaglijk Soms zacht Mijn verleden daagt mij uit Soms plotseling Soms verwacht Het verleden blijft mij plagen, zelfs nu ik volwassen ben Vluchten of vechten helpt niet echt Toch kan…

De dag van de dood

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Op de dag van haar dood verborg ze haar ziel onder een zachte sluier van verdriet en pijn Opdat haar ziel bleef hangen en nooit haar weg vond Violen verstilden Muziek stierf langzaam weg Toen en nu was zij dood Haar dagen geteld Haar leven geleefd Zuiver, dat wel, maar nooit door een engel gevangen…