728 resultaten.
Bloemenmarkt
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.119 morgen
zal hij op de markt staan
prijst zijn bloemen
en brengt ze aan de man
om 's avonds
met lege handen
maar een zak vol geld
de hort op te gaan
waar straatmadeliefjes en
gootviooltjes oogwenkend
flaneren langs de baan
zij prijzen de liefde
en brengen haar aan de man
die nu met volle handen
maar een lege zak en
morgen een illusie…
Vrij ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 voetstuk,
ondervond ik
pijn bij mezelf
of medemensen,
lering te trekken,
terug te keren
bij het ‘zelf ’,
overschreed ik
beider grenzen,
de twee kanten
van het leven,
aan het einde
bestaat er niets,
is het om het even
wat kan ik verliezen,
in de nivellering
van het duister
en het morgenlicht,
ontstaat evenwicht,
vanuit die illusie…
De oversteek
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.619 score ik een heikel punt,
om naar een andere wereld
af te zakken, mocht
die bestaan, we zullen
niet het gelijke bootje
pakken, om door het zelfde
duister te gaan, wanneer
we voor die beslissing staan,
en we op ongelijke wegen
verkeren, met een ander
doel in het vizier, was
dat maar af te leren, en
de oversteek te maken, op
een illusie…
Zaterdagmiddag: PC Hooftstraat
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
709 'T klopt zoals je ziet: van alle kanten
Haar haren, ademloos nonchalant-
en om haar schouder hangt 't kalfsleder-
Ongegeneerd verveelde
hengsel van haar Prada-tas
'T tikt zoals je hoort: zo goed
radertjes ratelen radiografisch charmant
de wijzers wijzen volmaakt voltooid
het verleden de weg naar ooit
zoals het thuis tikte, tikt het hier nooit…
Morgen gebeurt het...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Morgen gebeurt het
Vandaag wordt al gauw gisteren
Ik zit hier maar ben al daar
Toen wordt nu.
Eeuwen geleden leefden dezelfde mensen
met gelijke gedachten
Wat is er van hen overgebleven
behalve de herinneringen van enkelen ?
De mens droomt echter van roem
Naambekendheid over zijn dood heen
Er bestaat een levensverzekering,
maar de dood…
maan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 De zacht rode volle maan
neem ik onder mijn armen
mee naar binnen
doe er een kleedje om heen
hij is nu van mij
niemand mag hem meer zien
genoeg onrust is gezaaid
vooral bij mij
hij houdt zich stil
voor even
de splinters in mijn ziel
maan beschenen
nemen gigantische vormen aan
van draken en doders
worstelend
om het grote gelijk
dat niet…
Luchtkasteel (Femme fatale III, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 Laat je niet leiden
door slechts emotie
'k Tel na het rivierzwemmen, de
druppels op gebruinde huid
Na een uitmuntende barbecue
hout in de vuur-korf
Samen doen, samen
zijn, nu slechts woorden
Stort onze vriendschap niet in 't blauw
kleur de hemel gelijk zon
in mogelijk diep, dieper, diepst rood
Onmin is onzin…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Als 's avonds laat de stad lijkt uitgestorven
en binnenshuis de lichten zijn gedoofd,
als de illusie van de waan haar deuren opent,
soelaas biedt en vergetelheid belooft,
dan komt de nacht tot leven.…
spel der verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 stilaan wijkt het licht
kleuren vervalen
tegen het venster tekent
jouw silhouet zich af
contouren vervagen
in het onmerkbaar overgaan
van licht naar donker
onzegbaar denken van woorden
die oplossen in de schemering
en mijn gelaat
doch niet mijn tranen toont
in jou zocht ik mijzelf
maar vond slechts ledigheid…
Spelonkend naar graagte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 In vergleden bergketens dagzomen aardlagen,
om voor verdwijning te behoeden,
om geboorte te vieren,
te groeien,
om dromen te druppelen in genadeloze grond.…
Rede van de waan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Het tijdig iets dat bestaat
in de waan van tijd
die geen enkele vorm schaadt
die geen leed maakt
om niet mee te gaan
de waan een eigentijds iets
van warmte en liefde
om 't nare te vergeten
de waan die alles zo mooi maakt voor even
tijdig iets bijna iets
zo niets zo niets
de waan kon het voor altijd bestaan.…
Ontkenning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 Met de kop in het zand,
geloven we in illusies.
Ik ben mijn bezit.
Ik ben wat jij zegt.
We zijn wat we doen.
Laten we het zand,
uit onze ogen wrijven.
Schud vijanden de hand.
Geef geliefden een zoen.…
Met vallen en opstaan!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Wanneer een mens,
zijn zelfbeeld moet laten vallen,
dan zit hij bij de scherven neer.
Dan heeft hij zichzelf verloren.
Dan is hij pijnlijk ingestort.
Dan is hij niemand meer.
Wanneer een mens,
de gebroken illusies op durft ruimen,
dan ziet zij gesloten deuren opengaan.
Pas dan kan iemand,
vrij en van zich bewust,
op gaan stáán.…
wakker worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 in een droom lijkt alles echt te zijn
maar als je wakker wordt niet meer
de ervaring blijkt dan valse schijn
en het hier en nu keert weer
maar misschien droom je nu ook
en zal je eens ontwaken
blijkt het hier en nu een sprook
een bedriegelijk vals baken
wat tijdelijk is vergaat
en is slechts een illusie
maar wat eeuwig is bestaat
dat…
Ik dacht aan jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Hij kleedde je in ondergoed
verdraaide licht de linkervoet
compromitteerde toen het been
Een paar seconden bleef ik staan
want waar kwam het idee vandaan
dat jij hetzelfde bent misschien
Zo onafhankelijk en stil
staren jullie door mij heen
wat is er in mijn ziel te zien?
Ik zocht naar een verschil
zoveel lijk jij op haar
de etaleur…
Morgen zal wellicht ook een illusie zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
490 Morgen zal wellicht ook
een illusie zijn.
Maar voor ik morgen zal verslapen,
ga ik mijn droomvlucht zonder pijn.
Een vlucht voor de droom.
Een droom te mooi om waar te zijn…
Dromend overdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Dromend in wervelend verlangen
naar nieuwe dag waarin
helder licht weerschijnt
verlangende momenten naar rust
bij hen die wachten
op gebeuren in hartslag
waar Cupido zielen raakt
twee in één zullen smeden
en geen pijlen worden gemeden.
Dromend vanaf vroege morgen.…
Lucky Day
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
417 Nachtelijk duister
Houdt wacht bij mij
Door de gordijnen
Breekt zon de kluister
Droom spat uiteen
Ligt nu aan flarden
En gruzelementen
Voorgoed nergens heen
Voel mij verlaten
Verward en ontheemd
Mijn ogen ontloken
Het nabeeld ontvreemd
Geschenk uit de hemel
Zong net door mijn hoofd
Uniek en eenmalig
Illusie beroofd
It's your…
In een cirkel van illusie
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.907 In een cirkel van illusie
dans ik in een kubus
parabolisch ingetogen
met een hoge resonantie.
Ik baan mij een weg
in een driehoeksverhouding
maar ik sla een slecht figuur
het is een vlucht in dementie.…
hetero of bi
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.112 Hou ik van de spanning
Hou ik van de seks
Hou ik van het anders zijn
Het is iets geks
Hou ik van de illusie
Hou ik van jou
Hou ik van de meisjes
Of doe ik gewoon flauw?…
Ons bestaan!!
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.081 Zijn
een illusie
of echt
Tastbaar
Herkenbaar
Met veel pijn
geboren zijn
Tijd
vervlogen
ontastbaar
Leven of
strijden
Sterven
De wereld onze nalatenschap
laten erven…
Vergeefs
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
532 ze zoekt in haar zakken
naar het treinkaartje
een bewijs van retour
in de hal wacht ze
een man met lange tanden
brengt haar een briefje
een illusie armer
zoekt ze op het perron
naar haar vertrektijd…
thuis
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.393 Ik trek mijn conclusie
mijn jeugd,een illusie…
Keurslijf
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.096 Als zij gestrikt
in illusie niet
lijkt te bestaan.
Deze farce is
waar de buste
regeert!
Veters rijgen
de plooien
uit mijn waan.…
Alliteratie en Realisme
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
701 Leren leven leiden als een liefdeslied
Is immers ieders illusie
Vredig voelen van verliefdheid
Maar niet elk woord in "de zin"
Begint met dezelfde letter
In de echte wereld.…
sterappeltjes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
647 bijna uitgestorven appelras
waar ik vroeger
graag in beet
teloor geraakt in de tijd
denk ik met weemoed
aan zijn schil
die je op kon wrijven
tot die glom
en de illusie gaf
van een sterrennacht…
[ Elke dag kijk ik ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Elke dag kijk ik
naar het landschap, zo onecht --
als je er nooit komt.…
Ik koos de kou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
240 Ik zei: geef mij de waarheid,
niet het zachte licht van verhalen,
niet het glas dat alles glad trekt,
maar wat achterblijft als je niets meer verbergt.
En de waarheid kwam —
niet als een helder antwoord,
maar als een raam in januari
waar elke adem zichtbaar bleef.
Ze sprak niet luid,
maar zette dingen stil,
en wat zij wegnam
bleek precies…
Amnesie
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.622 De magie van illusie.
Het geloof in sprookjes,
Verdwijnt.
Je neemt afscheid van mijn hart.
Het houden van jou,
Uitgewist.
Ik ben je vergeten.
De magie verdween,
En de liefde gewist.…
Met Oudjaar klink ik even
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
625 Wat een illusie, het meten van de tijd.
De mens peilt met zijn knallen, opgetogen,
de omvang van zijn eigen onvermogen
om te ontsnappen aan vergankelijkheid.
In tijd of eeuwigheid, straks klink ik even
op alles wat dit jaar mij heeft gegeven.…