573 resultaten.
Wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
489 wit spreidde langzaam
haar maagdelijkheid
uit over de wereld
ongevraagd dichtte
zij haar een ongekende
schoonheid toe
waarover men nog nooit
met zwarte inkt
over had durven schrijven
niet omdat ze niet eerder
zo smetteloos was geweest
maar gewoonweg daar
ze de woorden niet hadden
kunnen vinden
gelijk hun ogen blind…
Verloren tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 De verloren tijd is kwijt
en niet meer in te halen
Terugkerende flashbacks
lijken gevonden voorwerpen
in lang vergeten dozen
die de zolderkasten vullen
Ze had hem willen schrijven
over het hoe en waarom
maar alles werd onleesbaar
want de inkt mengde zich
met immer zoute druppels
bij het verlaten van de pen…
bijna wit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 daar blaast de wind
over het water
creëert een wirwar
aan golfjes
hier bijten woorden
zich vast aan het papier
vermengt inkt zich
met zilte tranen
eens barst de poëzie
los als een bevrijdende regen
om te verstillen in stille woorden
ingetogen, bijna wit…
Aardbeienmaan
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
523 Soms heeft een afbeelding
bij een gedicht
nog voor het verschijnen
van luchtfenomenen
- een aardbeienmaan
aan het nachtfirmament
door zonen der zon
in de verte beschenen -
haast een voorspellende
magische waarde
Vannacht schreef
in donkeroranje tint
een aardbeienmaan
een baan om de aarde
in het zwart van de inkt
van…
waar niemand kan komen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
173 over het verre ijs van de dood
een geheim landschap
waar niemand kan komen
zwerf jij in slaap en stilte
tussen het wit en het zwart
duizendjarige stenen
een klok zonder cijfers
een gans op de vleugel
woorden van inkt
alleen maar dit gedicht…
Daar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
660 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
Daar
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
878 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
troebel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 blad verdwijnt
in woorden
letters druppelen
de inkt blauw
op de vlonder
in een hoek
op een pruimenpit
liggen spatten
als zinnen
verfrommeld
in te drenken
ze zinderen na
in een hoofd
deinend
in de strandstoel
met een pen
die uitliep
door de zwoelte
en de golven
die zee schrijven
om te vergeten…
levenslang
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
488 uit die gewoonte groeien woorden
tot een acceptabel vers
zo vers als het brood van morgen
morgen wanneer de inkt is opgedroogd
zal de dichter wellicht
zijn vers willen vertolken…
Achter mijn liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
768 Eeuwige zoete liefde
Verloren zal ik voor je zijn
Hier in dit heilige oord
Verbind ik me
In diep droevige inkt…
Frustratie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
564 Praten lukt niet,
Zeggen evenmin
Grootse daden verloren
Mijn gedachten alleen,
Hier in deze stugge wereld
Pen en woord
Voor leven of dood
Met hart en hoofd
Vloeit inkt in wondermooie woorden
Gezegend zijn die regels
Zoals de lach en traan…
Vingertoppenpijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
684 zag je nagels
langer worden
voelde vingertoppenpijn
tastte naar de toetsen
in een laatst moment
van bij je zijn
je woorden waren
luchtig vluchtig
op het wit papier
ik heb ze uitgeprint
bewaar ze met
mijn tranen hier
ze krullen nu
de kanten van
mijn enige houvast
de inkt vlekt
aan mijn handen
ik kende je nog pas…
stenen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 het is niet gezegd
dat de waarheid
niet bestaat
maar ze is
moeilijk en diep
zelden onbedoeld
ontsnapt ze
soms met gevaar
voor eigen leven
een schrijver is
het amalgaan van
stof steen inkt en ijzer
hij bouwt zijn taal
uit onverzettelijke
stenen waaruit
zo nu en dan
een onverwachte
bloem ontbloeit…
opgeslokt in een wazige symphonie
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.102 met inkt worden woorden geschreven
uit liefde voor jouw zwaarbegeerde hart
strelingen die passievol geschreven zijn
opgeslokt in een wazige symphonie
wetende dat alles verloren zal gaan
en het ogenblik snel voorbij vliegt
woorden zijn vereeuwigd in oprecht
"ik hou van jou" verschijnt gedachteloos…
Geslachtsverkeer
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
975 Vroeger kreeg je dan een stuk
papier met echte inkt, lijm en
speeksel. Een vrouw drukte
lippen af, sprenkelde geur
nu is zo`n ding in je gleuf
een zeldzaamheid
met geluk krijg je een zoem
of een piep, gekortwiekte
woorden op een display
en je glimlacht, even…
Gedichtendag
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
807 De pennen worden weer geslepen,
de inkt vloeit als een stroom naar zee;
de dichters voelen zich geroepen
en iedereen doet even mee;
De woorden zijn helaas niet meer van waarde
we weten het, maar doen toch voort,
want iedereen wordt o zo graag gehoord
tot hij of zij de rust vindt in de aarde.…
Geëpileerd concept
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
975 ontwortelde haren
schrijven hun geschiedenis
hoofdzakelijk in het brein
van de dromerige scribent
intrinsiek blijft het zwart
met wat grijze nuances
zichtbaar, niet leesbaar
als spinselen in de nacht
zelfs de maan
staart zich blind
op de toelichting
inkt schrijft wit in het blauw
en daar blijft het bij…
Geëpileerd concept
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
683 ontwortelde haren
schrijven hun geschiedenis
hoofdzakelijk in het brein
van de dromerige scribent
intrinsiek blijft het zwart
met wat grijze nuances
zichtbaar, niet leesbaar
als spinsels in de nacht
zelfs de maan
staart zich blind
op toelichting
inkt schrijft
de lucht ledig
en daar blijft het bij
~…
Droom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Ik droomde dat ik schreef met inkt in kleuren
die tot dan toe niemand eerder had gezien
op een papier zo delicaat geschept dat het
al bij de eerste aanblik van een mens kon scheuren
zodoende schreef ik in een nieuwe taal
zó treffend en verfijnd
dat bij de juiste uitspraak
woord en stilte niet te onderscheiden zijn.…
Het woordje 'liefde'
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
651 Mijn pen ligt te rusten in mijn hand,
het lijkt alsof de inkt is opgedroogd.
In gedachten zoek ik naar zinnen,
het is alsof de tijd mijn letters heeft geroofd.
Ik kan de beelden niet stilleggen
die dartel spelen door mijn hoofd,
ik kan ze niet vatten om vast te leggen
ze weergalmen in dat ene woord:
'liefde'.…
novemberrozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 ik breng de avond door
met een trein in mijn hoofd
tijd is op dit moment
geen beweging
zwarte inkt aait mensen
om me heen, er is zoveel pijn gebleven
alsof ze nog wachten
op iets dat er al is maar dat ze niet
kunnen verstaan
ooit zaten ze samen in een kamer
in het nachtlicht
zoals ik
was de stilte genoeg
om te huilen…
Heraklitus van Efese
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
911 ken uzelf, daarmee ben ik aan
de slag gegaan, dagboek begonnen
minutieus wat gebeurde vandaag
bekeken en uitgeschreven op
wit papier met zwarte inkt
aan het eind van de dag
serieus getwijfeld over
het nut van het bestaan
tot ik één ding zeker wist
hier begin ik nooit meer aan…
Klaproos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.611 Teder kroon je mij
met je lenteadem, dicht
je ons blad tot het inkt
langs ontwakende nerven vloeit.
Het is je scharlaken kelk
waar mijn bewondering naar groeit.…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 En als hij in zijn eenvoudig vertrek, dat uitkeek op bomen en duinen, zat aan de tafel waarop men niets zag dan een vel papier, een flesje inkt, een boek met stukjes papier tussen de bladzijden gestoken, dan gingen Homerus, Dante en Chaucer bij hem in en uit, en hij vertelde hoe het nu ging worden, de grote poëzie - want al het andere kon hem niet schelen…
van woord tot gedicht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.284 plots dringen zich woorden
ongevraagd
op de voorgrond
rammen zich ellebogend
in het nu
verlangen - of ik wil
of niet -
gehoord, gezien
gevoeld, geschreven
te worden
verdrijven steeds
zo lang krijsend
alle andere gedachten
tot zij naar behoren
- als zwarte pixels
op witte achtergrond
of minimaal
inkt op papier -
vorm gevonden…
Een vleugje jou
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.680 dat vleugje jou
tussen de regels
laat zich niet afschrijven
het blijft sluimeren
manifesteert zich
door alle rede heen
hoeveel zinnen
ik ook heb gewit
nergens staat iets
zonder jou
ook al schreef je
zelf je laatste strofe
en kan jouw inkt me
nu niet meer bereiken
mijn innigste blauw
blijft ook van jou…
Voor eeuwig opgeslagen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 het zomert
tussen sloot en wallekant
waar het schrijvertje
zijn pagina’s op
blanco water vangt
wind vervloeit
de inkt tot woorden
die naast zonlicht
schaduw vinden
in mooie bodemzinnen
voor eeuwig
opgeslagen in silicium
overhuifd door
groen van waterplant
begraven in het zand…
Mijn jas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 mijn jas waar ik eens in huisde
is mijn jas niet meer
is mij vreemd
ik gaf 'm aan iemand
van alledag
waar is nu toch mijn jas
het boekje, waar is toch
dat boekje waarin ik alles noteer
al is de pen verdwenen
droogt de inkt langzaam op
zo langs de lijn der vergetelheid
vraag ik me af, wat voor dag 't is vandaag…
een handvol krullen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
605 mijn letters
bleven hangen
in maagdelijk
verlangen naar papier
wel inkt en
kroontjespen
altijd een handvol
krullen voor de sier
zinnen zweven binnen
ondanks de tocht die
in razendsnel verdwijnen
de gordijnen zocht
maar tegen het behang
projecteerde zon met
ochtendlicht mijn strofen
in hun intieme samenhang…
stralend licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 landt een woord zachter
zonder iemands stem
als je alleen maar
met inkt zou spreken
als je schetst met slechts
dunne potloodlijnen
maakt het uit wat
je doet of laat
onder de vernislaag
de glanzende schijn
ligt het uitgestrekte
verzwegen verlies
het blinde afscheid tast
vergeefs naar stralend licht…