653 resultaten.
Luister en ontwaak
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
667 ik heb een hoge boom
zien vallen
plof
in een klap neer
hij slaapt nu al
zo'n zeven dagen
verder doet hij niets meer
het enige geluid
is zijn ademhaling
zijn takken zijn beschadigd
zijn wortels liggen bloot
maar zijn kruin
baart mij de grootste zorg
hij is op sterven na
al dood…
ik hoor de takken kraken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 het gaat over paleizen
en prinsessen
over licht en donker
pijnbomen en kreupelhout
hoe je best ruggen steunt
en schurkende herten verdraagt
over groeiend gras en kruiden
hoe kruinen elkaar kunnen raken
en wortels verstrengelen
en hoe
onder een bloedende boom
een meisje de knopen
van haar ruitjesjurk telt…
Yasmina
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 tot de wortels via de stam
van tak naar blad bewegend in de wind
Geur van Melati het huis in met de avond
koel en vochtig Bandjermasin, Borneo daar
waar de rivieren zingen van zout en zoet
Geur van Melati het huis in met de avond
van de kruin tot de wortels via de stam
* Melati is Javaanse jasmijn…
Wat een boom mij leert
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
80 En wanneer de wind door
haar bladeren trekt, verandert niets en toch
alles; een ruis trekt door de kruin en neemt mijn haast met
zich mee, zodat ik begrijp dat blijven soms ook een vorm van bewegen is.…
Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
100 Onder je brede kruin verstilt de wereld,
en vind ik rust in alles wat je uitstraalt.
Je stam draagt de sporen van generaties,
waar kwetsbaarheid en kracht elkaar ontmoeten.
Je wortels omarmen de diepte van de aarde,
je kruin reikt naar de hemel, vrij en onvervangbaar.…
angst voor het onbekende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.876 angst vreet de appels
uit de kruinen van mijn dag
mijn nekharen overeind hijgend
en wolken volgen zijn hand
ze leggen zich vlokkend neder
op de vensterbank van mijn ogen
het onbekende staart me
recht in het verbleekte gezicht
zijn ogen zijn zo donker
dat ik niets kan dan tasten
en mijn gedachten vallen
in een heelal van een…
Navarone
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
810 donker drijft het westen
aambeelden, dreigend zwart,
met hagelrijpe kruinen
en bonzend onweershart
vonklichtend laadt dit kluwen
zich knetterend op gang
en jaagt boeren en telers
meedogenloos op stang
hun drachtige plantages
weren zich totterdood
met knallen en met schoten
en hemels hagellood…
gedoopt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
966 ontdaan
de knotwilg aan de rand
van het kerkhof
hij houdt zijn stand nog op
en het beladen hoofd recht
aangetast
de geweldige kruin
waar leven woont
kreunend in de westenwind
het half gespleten hart
de voet
kronkelt zich in de oever
vast
een teentje is gedoopt
in onbewogen water…
krokus
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
918 Lieve krokus,
je bent de voorjaarsstempel
in mijn tuin,
met kleurige kelken in je kruin.
Je vervangt de wintertinten,
in levendige slierten en linten.
Een palet van lichtblauw
en fel geel in de ochtenddauw.
Je nestelt je
tussen de ontwakende planten,
met een lachend en stralend gezicht,
langs alle kanten.…
Blauw gras
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Nog weet ik van mijn leren bal de geuren,
Ik voel nog steeds de schrammen op mijn kruin,
Een voetbal in mijn jeugd was donkerbruin,
Een bal heeft tegenwoordig honderd kleuren.
En dan ook nog zo 'n voetbal op blauw gras...
Och, was het maar zoals het vroeger was.…
krokus
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
611 Lieve krokus, je bent mijn voorjaarsstempel
in mijn tuin,
met kleurige kelken in je kruin.
Je vervangt de wintertinten,
in levendige slierten en linten.
Een palet van lichtblauw
en fel geel in de ochtenddauw.
Je nestelt zich tussen de ontwakende planten,
met een lachend en stralend gezicht,
langs alle kanten.…
Mystieke zalving
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
491 Zie hoe hij als nieuw wereldburger kraaide
Gezalfd van donzen kruin
tot kleine teen
Met in zijn mond een plastic fop als speen
Nu is 't de zalf van God
die hem omwaaide
Onzichtbaar één in een mystiek verbond
God save the king! zong men,
als uit één mond…
Verzuchting...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Jouw kruin zucht voldaan,
ontdaan van oud verleden,
gevuld met nieuw liefdevol heden.
Zonsondergang groet je bij het slapen gaan.
Je sluit het lover, je kruin in rust
en voelt in de vallende nachtelijke stilte
nog slechts verkoelende vrede!…
uit haikuhout gesneden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
645 zo fier en blozend
bloesemen jonge twijgen
aan mijn oude stam
langs rijpend koren
droom ik lomer verzonken
in goudglanzend licht
het verwaaide blad
bedekt mijn aardse wortels
vol melancholie
zacht, nog ongerept
dwarrelt op mijn kale kruin
een sluier van sneeuw…
Dodona
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.127 Woudduiven brachten de boodschap aan
te luisteren naar het bladerruisen
in de kruinen van de eiken
Sprak daar Zeus niet met paarse
vermoeide lippen de toekomst uit
orakelend, bliksemend gods woord
via mannen met blote voeten
onverzorgd als bomen in het bos
bladerval, dode tak en hangend mos…
BADERS HARTEWENS
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.392 Dwars door de tuinen
Van roos en ranken
Zich ’t pad te banen,
Dan door de lanen
Van zand en dennen
Vluchtig te rennen
Tot waar de kruinen
Van hoge duinen
In ’t blauwe blanken
En zo te naderen
Met zwellende aderen
In laatste loop
De harde golven
En, overdolven,
Hun koele doop.…
Lente
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
542 Vandaag,
neuriën we op een tijdloos lied van binnen;
zo met die prikkende voorjaarszon op je kruin.
Lente,
't is eindeloos genieten.…
Holterberg in zwart/wit
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
622 onverschillig de bomen
doch de eerste vallende eikels
maken het verschil
in een aflopend seizoen
'alles wat valt'
heeft zijn tijd gehad
mompel ik zacht
herfst zucht als
een kille afmaker
door de kruinen
van de bomen
regenval maakt met
gevoel voor drama
het plaatje compleet
voor een foto
in zwart/wit…
Het speelse lentelicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
651 takken wuiven trager
bladeren groenen donkerder
dan het speelse lentelicht
met energie beladen
strekken zij zich spreidend uit
haar bast voelt warm aan mijn huid
in ontspannen
vloeien krachten door mijn lijf
fluister dat ik altijd bij haar blijf
kijk op en zie
een wonderlijk gebeuren
de kruin herneemt zijn voorjaarskleuren…
Boomgebroed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
635 Olm schudde zijn kruin
toen hij Iep bekeek.
Je toestand is kritiek,
het rode kruis is al geweest
en heeft iets op je bast gekwast
maar wat er gaat gebeuren, ik weet het niet.
Zeg Iepje, weet jij waarom die wilgen zo treuren?…
Joël spoort niet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
487 Hij schoor z'n haar tot in de kruin.
En de kip zegt BOEM!
Dat is het leven van Joël.
Hij spoort niet.
Zeg nu maar vaarwel,
want hij wil rauwe friet.…
HET HEDEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
954 Zo lang mijn hemel helder lacht,
Vergeet ik, dat licht wolken dreigen;
Zo lang geen sneeuw mijn kruin bevracht,
Wil ik mijn bloeiend hoofd niet neigen.
Of denkt de bloem aan haar vergaan,
Wanneer zij uit de knop komt breken?
Of denkt bij ’t intreên van haar baan
De ster, dat zij dra zal verbleken?…
juttekop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 zoveel meer zie ik
boven het maaiveld
met mijn hoofd
dan in zand gestoken
boven alles uit
niet klein te krijgen
steek ik steeds
daarom mijn kruin
de rug recht ik
met groeiende wil
bij iedere maaislag
die mij steeds treft
waar anderen hoofs
de koppen buigen
ben ik zo van jut
de altijd gemaaide kop…
Afgevinkt !
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
76 Maar vond het strand
net te veel zand
en vloog terug naar zijn kruin.…
Zetten grote ogen op
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Ze zetten
grote ogen op
de huizen
witgepleisterd
met hun rode kruinen
Ik wierp steelse blikken
in hun tuinen
waarin onkruid
streed met kruid
een strijd zo ongelijk
Want zon en regen
maken tuinen rijk
aan groen dat welig tiert
zich slingert naar het licht
licht in aller ogen.…
Bevaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 komt er nimmer
tot bedaren
na eb is er vloed
Het zand
altijd prooi
de tanden er ingezet
waar aan geknaagd
De duinen
kijken het aan
nog droge kruinen
't water aan hun tenen
Je wilt....
het oor lenen
aan de monotone zang
van branding.…
herfstkind
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.154 ik wandel over glimmend asfalt
bruin blad op een hoop gegooid
bomen waar de kruin van kaal valt
in warmrode gloed getooid
koude golf van striemen regen
voorlopig heb ik windkracht tegen
maar weet dat ik dit heerlijk vind
ik houd nu eenmaal van de herfst
en ben in vallend blad geboren
ik ben een oktoberkind…
tijdloos
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.464 Ik heb gewacht
tot het geluid jouw
hartslag overtrof
gekeken door de kruinen
naar de wolken
Ik vond het zachte
van je boezem terug
in de contouren van het mos
waar ik je heb genomen in
de horizont van het groen
Minnen was de deugd
die onze zielen deed spreken
in de gang die deurloos leek te zijn
maar die aan het eind de trede was…
Avondvaart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
784 Lucht
luidt de avond in
daglicht
maakt zich uit de voeten
Wind zucht
door de kruin
van bomen
er geldt niet langer:
'n heilig moeten
van
het dagelijks werk
de uren als klokslagen
al geteld
Dimt het licht
we strekken onze ledematen
buigen niet langer
voor baas noch geld.…
Zwartgroene populier.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
780 Al schreien en al schreeuwen,
Neer uit uwe kruine, stuift
Een dikke duizend spreeuwen.…