277 resultaten.
(V)e-locipède
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 e-bike spartamed gazelle dieren
voerde hem langs panden aan de gracht
hij waande zich een schrijver zonder macht
batavus droogstoppel, met pak papieren
op een vélocipède halve kracht
een carrousel van namen deed hem zwieren
batavus 'heeren'veen gazelle dieren
als 'n negentiende-eeuwer die nu lacht
om de koyaanisquatsi van de mieren…
De gesluierden…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
10 Een hond is een hond
een worm is een worm
een rat is geen kat
en een schaap is geen aap
Een hert wordt geen wolf
een wolf wordt geen hert
een vos is geen os
en een stier is geen mier.
Sommige dieren zijn genadeloos
ze verbergen echter nimmer hoe ze zijn
hun fijngezichten veranderen niet
achter een verduisteringsgordijn.…
De naakte feiten
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
602 In feite zijn er meer vragen dan antwoorden
in feite zijn er meer doornen dan rozen
in feite zijn er meer mieren dan hopen
en in feite is er meer verbijstering dan geloof
in feite heeft een aap meer haren dan tanden
in feite heeft een mens meer vingers dan handen
in feite zijn er meer spijkers dan hamers
en in feite zijn er meer slachtoffers…
Le vingt quatre heures du Mans.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.287 in Mans
de herrie, de kermis,
alsmede de enorme
drommen publiek
de mooie sexy meiden
gestoken in vaak
bijzondere tuniek
het gehuil der motoren,
lichtflitsen van de koplampen
die 's nachts de hemel sieren
het moeten overnachten in
de buitenlucht, vaak in de regen
op het zand
gelegen op de grond tussen vuil,
vlooien, mieren…
vandaag ben ik een paard
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
965 vandaag ben ik een paard
nee eerder toch
of morgen nog
een mier
nu ben ik een insect, amoebe
tot ik vlinder wordt
ik ben het gras
nee morgen pas
een boom
die in de aarde groeit
het water
dat naar zee toevloeit
ik ben een vis
in de woestijn
een vogel
kan ik ook wel zijn
een zwijn
ik ben in storm en in wind
ik ben een kind…
Lente
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
932 Lekker wandelen, fietsen of tuinieren
en bestrijden van wespen, bijen en mieren.
Maar het belangrijkste van dit gedicht,
het is gelukkig weer langer licht.…
Vleugels op poten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
515 ze reiken en kijken
vragend omhoog de
wilde bloemen in mijn wei
hun muziek die
altijd gelijk loopt
met de zon verstomt
in het gras
nadert langzaam
een massaal gebrom
chitine knispert in
duizenden doorzichtige
vleugels op poten
zij vliegen op
tot grote hoogte
in hun paringsdrang
meeuwen zeilen
door de lucht met de
mier als…
Smerig.
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.074 We zitten binnen, 't is
prachtig weer, maar
buiten is de héle lucht,
zwart van vliegende mieren.
Van die grote vieze
beesten.
Overal zitten ze op en in,
maar natuurlijk komen de
meesten, précies in mijn
beker en op mijn lijf
terecht.…
over de rand
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.344 met mijn tenen over de rand
kijk ik naar beneden
zoek een goede reden
voel me als een krant
met mijn tenen over de rand
zie ik honderd mieren lopen
ben ik zenuwen aan ‘t slopen
heb mezelf niet in de hand
met mijn tenen over de rand
dwing ik mij opzij te kijken
zal wel op een angsthaas lijken
val behoorlijk door de mand
met mijn tenen…
Bovennatuur
gedicht
3.2 met 8 stemmen
9.316 De mieren hemelwaarts.
De zielen van de paardebloemen rond, doorschijnend.
Nog staan witte tekens in de lucht
en raakt puur blauw het laagste dak!
Duizend stemmen stralen door je heen.…
Tovenaarsbul
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
712 Het joch verandert zelfs een mier
door slechts te wijzen in een stier.
Een glazen vat wordt onverhuld
door deze stier met melk gevuld.
Ineens begint het beest te loeien:
'Voor melk behoef ik écht geen koeien!'
Te gek! Het kan gewoon niet zotter!
Het is dan ook de stier van Potter.…
terugkeer
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
800 Muren, mortel, metsers, microreproductie van samenhang
mensen, mieren, middeleeuwen, middagzon die alles gezien heeft
moeten, mogen, mogelijks, moesson die onze intenties wegspoelt
moffen, mensen lijdend onder metaalmoeheid, moezelwijn en de ontaarding
magnesium, mineralen, het magnetisme en de magnolia, louter zo schoon
monstrueus mislukken…
De boom
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
688 de boom staat,
verlaat zich op wortels
naargelang zijn aard
verspreidt zijn armen
om zich hoger en hoger
seizoenen lang
met licht te voeden
en vocht te laven
of in de koude sterrengaard
zich aan het ijzige te schaven
zijn ruggengraat
groeit haast onzichtbaar
tussen legers mieren en
genestelde hoven
waarin hij
soms verstijfd…
Droogstaande sloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Die in de winter
Drager is van
' t Dikste ijs dat
Maar te bedenken is,
In voor- en najaar
Vol water staat
En leven geeft aan
Zo veel nieuw leven
En nu droog staat,
Geen druppel vocht
Meer te bekennen,
Alleen spinnen nog
En mieren wonen er
En vormen samen
De plek waar de
Chauffeur een
Zachte landing
Maakt nadat hij…
1,5m aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 We staan dicht bij elkaar
zonder elkaar aan te raken
dat doen we ondergronds
in het luchtige wormenbed
ver van de kwetterende eksters
op onze armen, de pijlen
van de piepende parkieten
met het nieuws van de dag
en de schreeuwende meeuwen
We doen het in het donker
likken aan elkaars sappen
en verstrengelen ons
Mieren dulden we niet…
Druppels uit de kraan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 Geen mier. Geen oceaan.
Wrijf uw ogen uit en zie een wonder!
Druppels stromen uit de keukenkraan.…
ruggen waren bruinverbrand
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 bomen fluisteren bos
het knagend nerven van het blad
door mieren op hun jagend pad
zet de zomer neer op mos
de bosrand loopt de hei voorbij
donkere akkers ploegen voren
met balen hooi en resten koren
verstrooid zijn daken van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
haar geur gegrift in mijn geheugen
genieten deden we met volle teugen…
Geluksgevoel
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
961 niets meer wat er nog toe doet
slechts jouw aanwezigheid
naast mij liggend in het gras
terwijl de zon onze lichamen
koestert en de mieren vallend
uit de sprieten van het gras
mijn handen betreden
is voldoende om mijn zintuigen
stuurloos te maken waardoor ik
alledaagse geluiden waarneem
zonder te horen en het branden
van de zon niet voel…
Apocalyps
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
559 De lanen zullen uiteenspatten,
de mieren zullen mij verdrijven,
als de macht niet inperkt,
als de wereld niet omdraait,
zodat het sterrenstelsel
mijn woning wordt,
zodat ik kan dansen met de doden,
in een trance die eeuwig duurt,
voorbij de bomen die mijn stem bewaren,
de bloemen die mijn hart verdelen,
er is niets wat mijn verlangens…
Kerstmuis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.278 dat hij het nu graag wilde
hij sprong genoodzaakt in een domme vlaag
En beneden aangekomen
was er geen moer meer aan te doen
Alles kapot en gebroken
dood, hij had het niet moeten doen
Zijn kinderen vieren geen kerstfeest
vinden het ongepast
Pappie was verscheiden
alle feestelijkheden afgelast
Doch in de lagere regionen
o.a. een mieren…
Engelse dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Mijn buur maait
ijverig zijn gazon
de stilte stuift uiteen
en decibels doen mij
als een krekel
uit zijn zomerdromen
springen voor de mier.
Alles kortgewiekt vliegen
de laatste zonneresten
als gefnuikte bloemen
verstrooid in het rond.
Aangestoken start mijn
overbuur zijn machine
met vermanende vinger
de laatste droge dag.…
Fratsen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ik heb rozen zien verwelken
mieren die bleven hopen
bijen zich te buiten gaand aan rozenkelken
en in gelukzaligheid onder dopen
Heb me door wolken laten bedriegen
me mooi weer voor laten liegen
en gedurende al die tijden
heeft het leven me stiekem
van jong naar oud laten glijden
In de gaten had ik het niet
maar het was mooi en ik was blij…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Vlak boven het water
blijft de zon hangen
De oude mensen kijken
met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden…
LEKKER DIER
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.762 Als ik tijger in de nachten,
als ik poezel 's morgens vroeg,
als ik vogel als 'k uit school kom
of ik kater na de kroeg,
als ik mier tijdens de regen,
als ik aap terwijl ik lach,
als ik ezel bij een tentamen
of ik muis weer eens te zacht,
als ik nijlpaard bij wat lekkers,
als ik vlinder in een droom,
als ik olifant om aandacht
en ik…
Drenthe
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
879 Bentegras en heidestruiken
De geur van zand ruiken
De adder helemaal opgerold
Genieten leuk hier buiten
Kraaien kraaien bij het bos
Ik vlei mij neer op het mos
Ik hoef niet op rijm te dichten
Maar nu voel ik mij lichter
De meeuwen krijsen rond
Maken de herrie bont
Je hoort geen vogel fluiten
Mieren bijten in mijn ….…
Ieks!
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.997 ik ben niet bang voor langpootspinnen
ook duizendpoten vrees ik geen
want elk gedrocht heeft naar ik meen
het recht whatever poot te minnen
Ik word niet warm van pissebed
noch kou bekruipt bij vette maaien
een lintwurm durf ik heus te aaien
ik neuk zelfs mier niet zonder pret
nooit gilde ik mij hees of schor
nog nimmer ging ik vlak gestrekt…
de engel, een kafee in antwerpen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.008 wordt eindeloos verschoven
in het wit van het licht
er kan geen winnaar zijn
als ze het bier maar
drinken tot ze
lachend naar buiten gaan
iedereen is zo duidelijk
wat hij graag wil wezen
dat het scherpe licht
geen pijn doet maar
afgietsels maakt voor later
later als de regen
schmink van het gezicht veegt
als ze dragen als de mieren…
In de regel breekt de zon door
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
650 Mieren
verleggen in colonne hun weg.
Even roert de wind
een wolkje door mijn beeld.
Oh, mijn zusje.
Haar blonde krullen
blauw gestrikt,
in de armen van mijn vader,
die haar draagt
naar waar de zon doorbreekt.
Terwijl een druppel het waagt
uiteen te spatten
op de tulpen,
zojuist geschikt.…
Begin zomer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
9.316 Voor Simone
Begin zomer en de zee
een opengebroken kweepeer
de lucht als een kind
z'n ballon
hoog boven het water
Onder de parasols
als gestreept snoepgoed
mieren van mensen
en de gulle lach van de baai
heeft gouden tanden
Kind met het gele emmertje
en de vergeten vlecht
je mond is zowaar een klokje
de kleine huig de kleine klepel…
op de rand van het dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
650 het dorp
verpozend aan de brede beek
de kerktoren vouwend tussen de rimpelingen
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich buigt naar het water
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
de huizen samengevoegd
tot een vloeiende wereld van inkt
wars van elke dimensie
en ik voelde me verwant
aan het strepen trekken
zoals mieren…