7098 resultaten.
niemand weet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 aan het begin
van de taal staat
het verlangen
trage vragen
wachten voor
drempels van papier
onze dwaalster
tastbaar in de tijd
is het heden
een hobbelende stoet
van losse eindjes
ligt in ons besloten
niemand weet hoe
lang het duurt
oneindigheid…
niemand wordt gemist
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
738 voor Herman van Veen
niemand wordt gemist
zegt men ietwat benepen
maar men blijft namen strepen
zodat 't stiller wordt
en je denkt dat je iets mist
doch als je je vergewist
weet je het beslist
niemand wordt gemist…
[ Niemand wil dom zijn ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Niemand wil dom zijn,
of erger nog: een dwaas zijn –
laat staan onhandig.…
door niemand minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 waarnam
ze kon slechts
staren naar een
pratende mond
het was niet
dat ze niet op
hem reageerde
ze glimlachte wat
knikte ja
knikte nee
het was niet dat
ze na het gesprek
bleef zitten
ze voelde alleen
maar haar logge lijf
haar loden benen
het was niet
het was alleen
dat ze buiten
overvallen werd
door niemand…
niemand die je vond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 met ingehouden
adem wankelt hij
tussen rotswand
en ravijn
zijn flux de paroles
vliegt angstig weg op
het nauwe koude pad
kraaien lachen
zoveel zwarter is
de leegte in zijn borst
de stille weg naar een
plek van diepe pijn…
niemand die zo kraken kan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 geworden
zilveren haren verdwalen
op haar smalle schouders
met het Largo van Ombra mai fu
in de oren tooit ze zich in de schaduw
in haar vechttenue
met een fiere all season jas ontmoet zij
de wereld die almaar groter wordt
in een taal die nauwelijks hoorbaar is
met niet aflatende verende tred
treedt de dood haar tegemoet
er is niemand…
[ Niemand is zichzelf ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
412 Niemand is zichzelf,
mensen lekken nu eenmaal --
in elkaars leven.…
[ Er luistert niemand ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Er luistert niemand,
dus is er geen censuur meer --
op de protesten.…
niemand die het weet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
546 met zachte handen
het maanlicht dragen
naar de wilde tuin
van al het aardse
enkel stil worden
ademend doorstaan
terug in de tijd
valt het verre licht
op vulkanisch as
een gekleurd geheim
met zachte handen
het maanlicht brengen
in schommelend licht
de kleur van kersen
in stralend duister
van de wilde tuin…
[ Als niemand je troost ]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
306 Als niemand je troost
doe je het zelf: Münchhausen --
heeft het voorgedaan.…
Niemand thuis
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
370 de straat
was leeg
ik liep langs
de huizen veegde
langs muren
om mensen
te voelen als buren
keek door hun ruiten
naar wat zij zagen
als buiten
verstoorde
hun stilte en
rook angst als
vergiftigende
aanwezigheid
ik wilde
schreeuwen
en zwaaien naar
de intense pijn
van het alleen zijn
maar er was
niemand thuis
in…
Alsof er niemand
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
351 Binnen de tralies van de tijd
schrijf ik je
vertwijfeld dichterbij
alsof er niemand leest.…
Niemand is te vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
326 Niemand is te vertrouwen
Mijn emoties zijn door verdriet geblokkeerd
Daarom kan ik alleen van mezelf houden
Bij onrecht loop ik weg
Wil ik je nooit meer zien
laat ik de boel in de steek en heb je pech
Dan is het altijd voorbij
Je moet leren me te accepteren
En de rest zal de toekomst leren
Niemand is te vertrouwen…
Niemand aan de rand
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
157 Want niemand is gemaakt
om verloren te raken aan de rand, waar aandacht
verdwijnt tussen dagen van voorbijgaan. Een warme thuis groeit
waar mensen elkaar blijven dragen, en menselijkheid een deur opent die nooit sluit.…
Geloof, hoop en liefde
snelsonnet
4.3 met 11 stemmen
686 Dieuwertje Blok is dood. Ik zal haar missen
Als boegbeeld van het Sinterklaasjournaal
Ze kon zo liefdevol en amicaal
Ons van een goede afloop vergewissen
Een kwaliteit die ik nu bovendien
Bij een gewoon journaal zo graag zou zien…
Rood Gekapt…
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
10 Met een mand vol lekkers
rood gekapt, zoals het hoort
volgde zij de hobbelige kasseien
over het bospad voort
toen dook plots een woeste wolf
uit ‘t diepe struikgewas vandaan
hij uitte grove praat
over waar ze heen moest gaan.
Hij wilde haar direct opeten
en dacht dat dit wel even kon
hij zag haar als schaap
een mak lammetje in de zon…
Vagevuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
765 Het vagevuur,
waarin wij groeien moeten,
is ons aardse paradijs.
Ons lieve leven.
De hel,
daar branden verdoemden.
Verdoemd is geen mens.
Verdom ons niet.
Het hemels paradijs,
daar schijnen heiligen te wonen.
Wij zijn daarvoor veel te goed.
Ons vagevuur is middelmatigheid.
Is waar we leren moeten,
wat liefde is.
Wat kwaad.
Wat goed…
Verdriet boven op verdriet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
118 verwarring in zijn hoofd brengt
alles wegvaagt van hoe hij was
waar je elke keer beetje bij beetje,
afscheid van moet nemen
wat pijnlijk genoeg is
komt de dag, die je liever vergeet
komt het moment, dat je nooit had gewenst
Verdriet boven op verdriet
hij kan niet langer thuis blijven
het doet zelfs pijn om het op te schrijven
dit gun je niemand…
geachte kijkers
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
705 hij stopt niet
hij rijdt niet
de tuftuf is er niet
de klandizie weet het niet
de goederen zijn er niet
de gevaarlijke stoffen mogen niet
de rode lampen lichten niet
de grens opent niet
de duitsers doen het niet
de rails passen niet
de koningin wist het niet
de bundeskanzlerei weet het niet
de kosten tellen niet
de toekomst ken ook ik niet…
omhooggaan
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
550 omhooggaan
op een asfaltweg
op een steile asfaltweg
je gaat niet recht omhoog
je gaat schuin omhoog
schuin links
schuin rechts
schuin links
zodat je ademhaling gelijkmatig blijft
zodat je spieren zich spannen zonder pijn
omhooggaan
op een steil stenig pad
je gaat recht omhoog
je zet je voeten vast op uitstekende stenen
omhooggaan
op een…
Ik wil erover zwijgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Jullie leven nog in mijn huid
en in mijn buik, mijn cellen
weten alles nog
alsof jullie geest erin geslopen is
Ik ben niet veilig
soms worden jullie wakker
onder een andere naam
dreigend
te herhalen wat nooit had gemogen
Wat kan ik doen?
Wat moet ik roepen?
Ik ken jullie repelsteeltjesnamen
Ze doen me pijn
met onmacht en paniek
voor…
De Troon van Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De bril is koud, gelukkig zo,
een warmte zou mij niet bekoor.
Het is mijn troon, mijn stille plek,
waar ik even rust mag zoeken.
Hier hoor ik niets, behalve mij,
geen stemmen, geen geluid, geen krijs.
Alleen het water dat zachtjes stroomt,
en mijn gedachten die vrij rondzoemen.
De tegels koud, de deur op slot,
hier ben ik even wie ik ben…
Grote Begrijper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
277 Niemand pakt het op
met een Grote Begrijper
Ben ik dat?…
Bloemlezing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Ik was die dag niet zo verbaal
zag dat de bonte vlinder
haar vleugeltjes voor me spreidde
daarop schreef ik mijn verhaal
vouwde ze voorzichtig dicht
zo bleef mijn boodschap droog
stuurde hem omhoog, keek hem na
tot hij niet meer zichtbaar was
ik groet de mooie dagpauwoog
mijmert mijn lentegeest
dat mijn lief ginds in de hemel
de…
ik mag niemand zeggen
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
1.886 ik mag niemand zeggen
dat ik anders ben
ik mag niemand zeggen
dat ik raar ben
als ik dat ga zeggen
heeft niemand respect voor mij
als ik dat ga zeggen
wordt niemand blij
ik mag niemand zeggen
dat ik anders ben
ik mag niemand zeggen
dat ik homo ben
en nu ze het weten
was ik bijna dood
en nu ze het weten
weegt mijn buik niet meer…
verborgen verdriet
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.333 verborgen verdriet
er is niemand die het ziet
niemand ziet je angst
niemand ziet je pijn
niemand ziet die ene traan
niemand is met je begaan
moet het alleen dragen
aan niemand wat vragen
verborgen verdriet
dat door je ziel heen schiet
en je hoopt in het verschiet
dat iemand die ene traan van verdriet wel ziet…
Sporen van worsteling
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
530 het was lang geleden
dat iemand je had gezien
nee er was geen contact
vliegen en muizen
bezochten je om jouw
lijf te belegeren toen
je geen enkel teken
van leven meer gaf
de overheid kende je adres
ongeopende brieven
belandden op een vergeelde
ingezakte stapel van een
zwijgende reis in de tijd
geen sporen van worsteling
volledig…
Parelduiker
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
510 niemand die het ziet…
traan
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.009 eenzaamheid onthult me
een leeg gevoel
niemand die het ziet
niemand die het wil weten
een traan glijdt langzaam langs mijn wang omlaag
valt op de grond
verloren in de tijd
niemand die het ziet
niemand die het wil weten…
De stem (senryu)
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.569 Is hier iemand
roept iemand; niemand antwoordt:
hier is niemand…