259 resultaten.
Geen sonnet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
786 Een sonnet moet voldoen aan allerlei zaken
zoals aan de regels van metrum en rijm
en binnen dat kader moet men een gedichtje maken
afstandelijk en absoluut geen geslijm
ik schreeuw het liever van de daken
met mooie woorden en soms gerijm
wil ik de mensen raken
tot het punt van het onvermijdelijk katzwijm
dus zal ik schrijven
wat ik mooi…
gewoonterecht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 verstreken thuisuniversum
de sterrenhemel met veilige dorpshaven
het aanslepen van boodschappentassen
hernieuwde scheelheid van staren naar de muur
tropische vissen uit paarse meren
ogen achter glazen oogkassen, verloren pinpassen
het dragen van niet-wetenschap, volledig bij kennis
steen, te zacht voor handen
ziel, te kleinbehuisd en onvermijdelijk…
Levensboom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
804 Zolang mijn stem mag klinken
in ongetelde uren
gedenk dan in de donkerste nacht
dat onvermijdelijk overgaan
tot in dampen voort zal duren.
Aan jou,die mij het leven schonk
en wie ik mocht bevloeien
jouw betekenis voor mij
in voortdurende aanvaarding groeien
nooit waren zij gescheiden
noch immer zullen zij…
Muze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 the lady in blue
beschreeuwt ,
al beeldend,
haar schoonheid
die zich tevens doch
onvermijdelijk mengt
met sterfelijkheid
dat is wat ik voel,
het wonderbaarlijke
doet ook lijden,
wordt met melancholie
aangelengd
het is niet enkel
de schepping van een vreugd
vertaald in een sensuele zucht
het heeft ook de dood in zich,
verlies…
Er kruipen wormen door dit brein
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Ik loop hier zielsalleen
op dit kale heideveld
dat door de vorst is aangevreten,
misschien is het goed hier
voor mezelf een gat te graven
in dit witte zand voordat ik
onvermijdelijk van de wereld rol.…
Afscheid..
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.072 (afscheid nemen doet altijd pijn, maar is vaak onvermijdelijk..)…
Puin van het verleden
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.045 Onvermijdelijke pijn,
wordt door de wind verzacht,
ongeremde gevoelens,
neem ik stil in acht,
tot mijn onbestemde hart,
alsmaar in vrede wacht.
Belevenissen nog te klein,
doen me versteld staan,
muziek vervult mijn droom,
totdat ze 's nachts vergaan,
zuchtend vestig ik mijn hoop,
op de altijd schijnende maan...…
Vlinderschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Achter mij
slaapt dun een opgeblazen dorp
een vlinder schrijft van hogerhand
gedichten in de zuidenwind
als tussenstation naar
de dood, de moeder van alle
onvermijdelijkheden. Onvindbaar
verscholen in de bries
puzzel ik met poëzie
met een overschot aan stukjes
in het duister tussen de dagen
valt alles uiteen.…
troebel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 dit spiegelbeeld,
ik ken het nog niet goed
ik moet er zo aan wennen
het is niet ik,
zeker niet de ik van vroeger
mijn contouren,
ongemerkt weg gegomd,
in enkele halen
ik kijk naar angst
en twijfels,
ik kan ze bijna ruiken
ze zijn nu dichtbij
ze dringen zich weer op aan mij,
telkens als ik in deze ogen kijk
het is nu onvermijdelijk…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland wacht op de laving
van striemende slagregens
en op het ruwe strijken van kille windvlagen
hoog in de kruinen vreest het dode hout
de onvermijdelijke…
lot
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Scheidende waters worden wegen
die ons leiden naar het overschot
van de oorsprong zo verafgelegen,
maar ieders onvermijdelijke lot.…
'een aantrekkelijke dame'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.254 zijn lezers deelde
haar dooraderde licht klovende tepelhoven doen
de presentie van heftig blauw bloed vermoeden
hetgeen mij opwekt tot het eigenmachtig
en handtastelijk aanvoeren van bewijzen voor
datgene dat vooruitstrevend en overdadig voor handen ligt
een aantrekkelijke dame van stand, dat is zij wel
maar ik kom met mijn gevoelens onvermijdelijk…
de onvermijdelijke dingen des levens
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.339 droom zonder morgen
als een paard dat dartel spartelt in de
eerste weide
het oog dat wentelt in de doornen van de nacht
ziet alles;
de wilde lianen van mijn haat hebben haar
in de hals geprikt,
droom zonder morgen
als een wind die gaat liggen in het struikgewas;
de harde schors van haar kanker sidderde
als een parel in mijn hand.
zo…
Haar dochterzoon
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.491 tegen het boze oog
steeds meer en steeds vaker
en verliest haar verstand
Hoe heeft het zover kunnen komen
dat alleen zij zichzelf nog gelooft
in hete waterbellen
die zij nu eens wel, dan weer niet opvangt
In wilde draf, in wild verlangen
raast haar dochterzoon
steeds verderweg, en dichterbij
tot haren hun kleur verliezen
en tranen onvermijdbaar…
knal
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.370 Maar na 3,5 jaar is er al een gigantisch gat,
Waar ik steeds dieper in val
Niets dat de pijn nog verzacht,
Dus zit ik te wachten op de knal,
Die onvermijdelijk komen zal.…
Jij bent het
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.522 Ik schrik
Ben blij
Geëmotioneerd
Tranen in mijn ogen
Een dubbel gevoel
Ik wil naar je toe
Daal langzaam af
Het gezicht op jou gericht
Maar…
Tijdens een onvermijdelijke
Knippering van mijn ogen
Verdween je weer
Onverwacht
-
Net als toen…
Gezicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 Dat was eens onze woning
in die lange smalle straat
het dak lekte
dat kon onze pret niet drukken
daar hebben we elkaar
menigmaal de liefde verklaard
terwijl dikke regendruppels
onze lichamen bevochtigden
het was natuurlijk een bouwval
zoals onze liefde ook bleek te zijn
we drukten steeds vaker onze snor
tot ook dit onvermijdelijk in…
leonard
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
691 voert het mij
van manhattan tot berlijn
zwierig en innemend
zinspreekt hij
van frivool tot weemoedig
poëtisch lispelend
walst schilderend hij
met ouderdom en verval
glasscherven zijn het
die verlokken tot kijken
in spiegels van het leven
het bladert wapperend
in hoofd en hart
melancholiek en troost
berusting ook
in het onvermijdelijke…
Veni, vidi, vici
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 en de jaren achterlaat
ervaar ik beter de vreugd
in de veelvoud van eenvoud
en minder de veelvraat
die op de verslavende zuchten
van mijn wegen heeft ingewerkt
en vind ik tussen kaf en koren
het onaantastbare prille zaad
dat niet meer door onnozelheid zal vluchten
maar enkel verstild, blijvend in zonlicht baadt
en waar uit het onvermijdbare…
in herinnering Boudewijn Buch
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
570 dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Buch
van hem kennen wij z'n passie
voor dode dichters en verre reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zo dikwijls in extase
dat het bijna besmettelijk leek
het flirten met de dood en het
onvermijdelijke sterven koesteren
als een…
‘t waren vaak hun stemmen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
343 ‘t waren vaak hun stemmen
gedragen door overtuiging
die mij door de tijd heen
dat gevoel van thuiskomen
schonken in mijn schoot
’t moet zo’n seizoen geweest zijn
om vragen rond de werkelijkheid
die onvermijdelijk komen zouden
met een betrouwbaar ogend verhaal
een levensgeschiedenisbos in te sturen
’t is een tigste natuur geworden
die…
De muren spreken niet,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
363 De hemel mag dan sterven,
ongedierte blijft
smetteloos voortbestaan;
leven is lijden,
geloven de dwazen,
alsof zij onvermijdelijk zijn.…
Danse macabre
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.512 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn lippen verwarmde
zachte muzieknoten dwarrelden
als een ragfijne sluier over mijn huid
waar ze zich schikten naar de
contouren van mijn lichaam
ik vergat de tijd
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onvermijdelijke komst
je voetstappen, grijs en koud
verkilden mijn vertrek…
Ik geen ballen, Jij geen lef
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.826 Gretige blikken verschuilen
zich onder een deken van besef
dat de dijken onvermijdelijk zullen breken
maar ik geen ballen, jij geen lef
Hier sta ik voor je
kleiner dan ik ooit zal zijn
Kus me
Vergeet, verban, verlaat je angst
morgen zal zeker nooit komen
bundel je verleden en werp het in zee
en verzwelg jezelf in betoverend dromen
Hier…
Huize Oudehorst II
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 Opa verkneukelde zich bij het idee
van een neutje of wat
en de onvermijdelijke kat van broeder Wout.…
De Ademhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 herinnering is in de aard
van de zaak beschreven blad
in de nerven van mijn brein
heeft zich een idee postgevat
dat de groenheid van de weide
nooit hier is maar altijd ginder
dat de maagdelijke lente broos
is als de vleugels van een vlinder
dat de koelte van de avond
en de ijzige stilte van de nacht
een voorbode zijn van het
onvermijdelijke…
'eine Krankheid zum Tode'
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
730 (J.W. von Goethe)
dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Büch
van hem kennen we zijn passie
voor dode dichters en lange reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zó dikwijls in extase
dat het besmettelijk leek
een flirt met de dood en de onvermijdelijkheid
van het…
Een schoon schrift
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Komen uiteindelijk onvermijdelijk terug in dienst,
dat is het fraaie.
kalm meren in de haven waar wij verkeren
door te keren en koeren, ter ere van degene die vrijheid verleend absoluut.
Voor iedereen over zijn waar schijn lijk toeren naar een hemelrijk,
wat zo de mogelijkheid schiep voor het geloof op wat werd beloofd
in zijn statuut.…
Door de tijd voortgedreven.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Onvermijdelijk
schrijft die ons de regels
voor. Het leven van de
mens is de wens te blijven
leven. Met alle aanwezige
innerlijke energie het beste
van jezelf aan de wereld te geven.
Langs de wijzers van de klok
worstelt ieder mens tegen de
wekelijkse stormdrang op.
Een stormdrang onder het licht
iets te betekenen in het leven.…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Waar ik vandaan kom staat haast niets meer wat er stond
Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later…