Alle inzendingen over perron

280 resultaten.

Sorteren op:

Een mannetje alleen

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.717
'k Sta aan mijn venster. Het is laat. Ik kijk neer op de stille straat. In duisternis. Waar niemand gaat. Van nergens komt meer één geluid. 'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit. Wanneer gaat die lantaren uit? Eén lichtkring op wat vunzigheid. Dat goor is met die gloor in strijd. Daar gaat zelfs geen verloren meid. In mij is net zo'…

Beeld uit het verleden

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.719
Ik mocht haar handen kussen, sprakeloos. Mijn handen slopen langs haar slanke voeten. Zij zag mij aan, daar was in dat ontmoeten van onze blikken iets genadeloos. Haar blik zei neen: met zekerheid, niet boos - haar mondje lachte wijl ze mij deed boeten mijn overmoed, en 't was een wreed verzoeten van een heel lange en even bittre poos.…

Twintigste eeuw

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.013
Wij zijn zo jong niet als wij doen geloven. Ik ben: hoe oud wel? jij haast twintig jaar. Achter dit lage voorhoofd, onder 't kroezig haar dat al je kammen breekt, drijft wèlk bereeknen boven? Je weet, men moet niet altijd geven na beloven, 't gevaar van geven is dat elk bezit weegt zwaar. Je hoofdje waakt, waakt sedert lang, nietwaar? De…

Een grote stilte

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.483
De stilte zwelt uit de ingeslapen nacht En zuigt ons gans en onweerstaanbaar binnen. Een hoornstoot gilde alsof een wilde jacht, losbarstend als een onweer, zou beginnen - En toen niets meer: de ondragelijke vracht van tè veel jaren, 't koele en donkre linnen van de eeuwge stilte op onze wankle wacht. De vijand zal ons altijd overwinnen!…

DE FRANCTIREURS

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Geen Pennewip met brilende argus-ogen hebben wij ooit één regel toegedacht. Geen jongedames, die beheerst en zacht, als door een rietje, van de lettren zogen. Geen kenners die, waar zij nooit jokken mogen, trouw prijzen wat vertrouwd is, langgeacht. Geen vakmanswijsheid hebben wij betracht, geen boekwinkeltriomfen overwogen. Geen koster,…

De bedelaar onder de boom

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.595
Zie de oude leugnaar, die bretels verkoopt, om niet te zeggen dat hij bedelt, staren. Hij zit daar om zich weer bijeen te garen en niet omdat hij op 't nirwana hoopt. Als ooit op aarde een mens zichzelf ontloopt, dan hij misschien, maar 't duurt al zestig jaren, en zie met hoeveel zorg hij 't raaflend garen, dat hij „jas" noemt, op zijn…

Wandeling zonder maan

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.459
De grote mensen zijn naar bed gegaan. Mijn lieve kind, wij zouden kunnen lopen om 't huis, door 't donker, maar het hek staat open, de straat op, onder een lantaren blijven staan. Wij zouden kunnen zoeken naar de maan, die als een spelbreker opeens is weggekropen. Dit licht volstaat? maar 't trekt muskieten aan! Kom mee, een voorraad…

DE BEZITTING

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.213
De vijver ligt begroeid, het water is doorweven met slierten groen en bruin, een voetstuk puilt, waarop geen beeld, grauw cement, zwart bevuild. Hoe lang heeft men de tuinman hier geen loon gegeven? Er moet een tuinman zijn, want er is leven nog in het park, een verre klop, die spade schuilt maar half in 't hoge gras ... Twee ogen, roodbehuild…

Een opdracht

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Ik breng je heel mijn ziel, zo tam, mijn niets-zijn, zonder aarzeling, mijn schrale trots, mijn povere vlam, mijn hele kleine ontgoocheling. Ik weet je bent het geenszins waardig; maar ben ik waard te zijn bemind? ik weet je vindt jezelf strijdvaardig, jij weet hoe geblaseerd 'k me vind. Ik heb de geestdrift nagemeten, jij voelde…

EEN VROUW

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.756
Haar smal gelaat, onder de grijze haren, smal, bleek en moedig, is mij toevluchtsoord, een blanke koepel, hoog en ongestoord door 't dom geraas, de hartloze gebaren. Het ware onnodig dat zij met één woord, voor mij alleen, die stilte ging verklaren, ik ken de droom die somtijds komt gevaren diep in haar blik, en éven haar bekoort.…

't Is waar, 't is waar

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.280
't Is waar, 't is waar, de zin van 't leven rijmt nergens op, want is geen rijm, maar wie een fout begaat in 't rijm is waardig niet meer voort te leven. februari 1925…

ROMAN IN TWEE VENSTERS

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.641
1. Mijn lief zat voor het open raam, een zon, die langzaam viel, omlijstte met verzachte schijn, in een bleekgouden, tere lijn, haar hoogvoornaam profiel. Toen schoof mijn lief de blinden dicht, verveeld, een beetje boos, maar binnen drong één scherpe straal en op haar mooie mond, brutaal, danste het licht een poos. Als…

Ander beeld

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.092
‘Uw hart, mijn lief, en voelt het geen bewegen?’ zo vroeg eens Hooft, men weet, die vroegre Hooft, die aan de min deed, aan de min-god heeft geloofd, een dichter met een baard, wiens taal was ingeregen. De vreemde vraag! en vreemd moet het verlegen glimlachje zijn geweest de schone ontroofd. De vraag is in mijn stem het boek ontstegen:…

Twee Filmsirenen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.308
Fatale fletsheid, die met klamme geuren het witte zeil in iedre stand doorhangt, maar super-kappers in je netten vangt, te overvloedig om het te betreuren - 't model van doodshoofd door je vel omprangd mag men in elke scheurkalender speuren, en voor een prik, Greet, kan dus wie 't verlangt zijn slaapsalet er veelmaals mee befleuren.…

De twee gevangenen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Bij een schilderij van Willink Sinds zij zich afsloot voor de roes van 't dansen tart Stella Holland met versteende blik, rechtop in 't strak fluweel, waaruit als kransen de mouwen storten, ruisend snik op snik. Het mausoleum wekt macabre trancen. ‘Juich niet voor muren, waar 'k mijn hart verstik!’ Grootmoeders jurk om zich in te…

Zwart van nacht en ontij

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
leven breekt onder mijn handen in losse verbanden gedachten sporen niet meer goed blijven staan op een perron terwijl de trein maar verder raast naar het volgende station zie het zwart van nacht en ontij door het raam van de wagon rij de wereld in de wielen met mijn steeds eenzamer bestaan er komt een halte aan kan de noodrem…

In stilte die strijdt

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
je zwijgt maar je handen willen de leugen breken die bij je blijft ogen tranen in onvermogen om klaarheid te brengen in stilte die strijdt monologen hebben andere sporen gelopen in vaak passeren zonder te keren wissels zijn niet genomen om elkaar wat tegemoet te komen pas op het laatste station vond ik jou op perron we hebben…
wil melker19 september 2014Lees meer >

zonderlingen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
soms kom je ze tegen zonderlingen die enigszins uit koers zijn geraakt zo ook de man in Holten die overdag steevast aanwezig is op het tweede perron met de abri als zijn domicilie mijn gemoed weet nooit goed raad met zulke mensen...…

ik had een roos

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.099
ik wist je in de trein je hart op het perron je zou om elf uur komen de grote hal hing vol met warme dromen ik had een roos zoals er vele bloeiden in handen die naar een ontmoeten groeiden jouw lach ontspande alles wat ik had de trein te laat mobiel op half zeven die was thuis gebleven maar in de mensenbrij klopte je hart en…
wil melker16 december 2005Lees meer >

Onze plek

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 724
Ik rijd nog vaak met de trein door het dorp waar we fijn keer op keer elkaar zagen voor enkele dagen waar de winterbries fijn was bij een toch op je fiets als verkoeling van oververhitte discussies om niets ik rijd nog vaak langs 't perron waar toen alles begon ik een fout heb gemaakt niet dat het me nog raakt waar de friettent zo…
B. van Vliet27 december 2006Lees meer >

[1] station momo

gedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 13.120
Er staat niemand op het perron zonder kaartje. Er staat niemand naast Momo en mij. Ik vroeg hoe laat de trein verwacht werd maar hij haalde zijn schouders op: de laatste keer dat hij kwam is drie jaar geleden maar er liggen nog rails. ------------------------------------------- uit: 'De vloeibare jongen', 2005.…

contrasten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 825
'bescheiden geluk'maar een mooi moment het weerzien van een oma met haar kleinkind op een perron zomaar ergens in het land in tegenstelling tot het afscheid dat ik zag bij moeder en kind 'het stierkalfje dat door de boer aan een touw uit de wei werd getrokken' terwijl de koe met gevoel voor drama haar zoon op de valreep nog een laatste…

WEER GEMIST

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
weer de nachttrein gemist stond toch op tijd op het perron de deuren gingen niet open het lot heeft het blijkbaar zo beslist en daar sta ik weer verlaten de reis naar dromenland gewist en niemand heeft in de gaten hoe vervelend dat is en ‘s morgens vroeg rijst de vraag en die ergert mij zelf het meest de vraag: heb ik mij vergist – bestaat…

contrasten (1)

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.024
'bescheiden geluk' maar een mooi moment het weerzien van een oma met haar kleinkind op een perron zomaar ergens in het oosten van het land in tegenstelling tot het afscheid dat ik zag bij moeder en kind 'het stierkalfje werd door de boer aan een touw uit de wei getrokken' terwijl de koe met gevoel voor drama haar zoon op de valreep…

station Alkmaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
de blikken van stille mensen op het perron vertragen de trein hun slappe armen houden de wijzers van de stationsklok tegen ik draag geen bloemen onaangenaam dwarrelt koude lucht op ik denk aan de gesloten blinden stof dansend in zonnebanen over het bed met de koperen spijlen vermomd als de maan herken ik haar achter het beslagen raam…
kornelis14 april 2014Lees meer >

ongeschreven

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
een ontbrekend woord in het vers de onderbroken kus van een engel de niet verstuurde brief aan een liefde de losse eindjes van een mooi verhaal het ademloze talmen van het onvoltooide lied een rusteloos tasten naar een vergeten dag het vergeefse wachten in de maanloze nacht de gemiste ontmoeting op een verlaten perron een…
J.Bakx20 november 2020Lees meer >

Observatie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
Ik sta en wacht op perron en kijk op rotonde onder me Bij een kalende boom waaien de mooiste en teerste blaadjes zenuwachtig heen en weer Alsof bij het breekbaar en ouder worden je nog van alles moet doen, alsof ze zeggen, nog niet, nog alsjeblieft niet Ze zijn ijl en hun aanhechting lijkt verdwenen Er hangen ook nog logge bladeren…
Ralameimaar28 oktober 2025Lees meer >

De laatste trein

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.360
En daar op het perron, staat ze te staren naar het spoor. Een traan stroomt over haar wangen, haar blik vol verlangen, kust ze hem voor de laatste keer. En vraagt zich af: wanneer zie ik hem weer. Haar schouders ineen gedoken, zo loopt ze naar huis. Van alles is ze verstoken, eenzaamheid wacht haar thuis.…
moeke18 september 2003Lees meer >

Treinreis

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.379
Het leidt tot ontregelingen: koffers blijven op het perron. Waarom de dienstregeling stokt is bij de leiding wel bekend, zo reageerde men geschokt toen men het patroon had herkend. Men zag al eerder zo’n defect; de dienst heeft zich toen niet hersteld. In het lange-termijn-effect ligt geen verbetering besloten.…

De kerkcoupé

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
Misschien komen de reizigers vol blijdschap uit de trein en neuriën ze op ’t perron nog vrolijk een refrein.…