253 resultaten.
De zomer van morgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
699 mijn voeten
stranden en verzanden
in een zuigende zee
ik wil met je mee
in het dansen over golven
springen in het schuimend wit
zie je gezicht
in de zomer van morgen
je stralende blik zonder zorgen
voel weer je huid
in de warmte van zon smeer
de gevaarlijke stralen eruit
jij dook meteen in de
koelte van water ik kwam
maar…
Aan Zee
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
603 machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw
zij huilt zacht, toont haar emoties
aan de zee, die golven breekt
schuimend…
Aan Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw
zij huilt zacht, toont haar emoties
aan de zee, die golven breekt
schuimend…
Te recht berouw
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
747 Leegbloedend in mijn overpeinzing
Ontwaar ik huilend mijn bedrog
Te laat begon ik waar te nemen
Sleurde je mee in schuimend zog
Hoorde nooit die liefdevolle woorden
Ontkende wars als zijnde vals onecht
Om hen in de kiem grof te vermoorden
Niet ik was verdorven nee jij in en in slecht
Hoe kon ik die serene liefde negeren
Vals als ik was…
Haar lied is lang verzwonden
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.145 Plezier door schuimend bier!
Of smart door mingetover!...
Wat blijft er mij nu over,
De wanhoop of ’t plezier?
-------------------------------------------
uit: De liefde in het leven (1870)…
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 trossen gaan los
en zilvermeeuwen verschijnen
Met sierlijke bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in de zon
Krijsend vliegen ze rakelings
over zilt schuimende…
Veul
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 Gelijk het schuimend donker hunner bieren
Of bruisend als Spa's bronnen
en rivieren
Of is het te gevaarlijk voor
een duik?
Gelukkig stroomt in Limburg
nog de Geul
En Roer, al is het vuil en iets
te veul…
schuim en as
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een mooi stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld geur herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
De zee
netgedicht
4.0 met 35 stemmen
474 wolven
Ze wonen in je golven
Ze huilen bij nacht, bij volle maan
In de ochtend laat je ze weer gaan
De zon verwarmt je koele blauw
Met glinsterende zilverdauw
Totdat je de zon weer zakken laat
Hij in jou kopje onder gaat
Het vuur getemd door de kalme zee
Neem mijn verleden met je mee
Voer het aan de wolven
In je wit schuimende…
Mijmeren
netgedicht
4.2 met 35 stemmen
928 vrolijk dansende mensen
schuimende kragen
maar
nergens licht of feest
te laat voor dansen
en
drinken in verlichte rook-
lokalen
hij wordt oud
begint te kalen
-jong versleten-
nostalgische herinnering
wil dansen met Kaatje
van de buren
mag wel uren duren
wat een stuk is dat
zet nagels in ruggen
fluistert ordinaire woorden…
Hemeltergend
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
818 katers
ridders en rapalje vechten
om de verloren eer
van liefdesgodinnen
die hun hongerige lijven
in naakt verval draperen
rond de noeste appelboom
zijn vingers geschikt
voor huiverend begeren
petrus sluit ontluisterd
het hemels café
geeft de sleutel aan lazarus
en vlucht naar benee
langs uitgesponnen bochten
van de hel, schuimend…
Levensdans in de natuur
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.754 Onstuimig gaat het soms te keer
Waar golven het strand beminnen
In een zee met duizenden zinnen
Hij strekt zich uit in schuimend nat
Over haar zanderige gladde huid
Reikt naar glooiend duinlandschap
Waarop hij flink beukende stuit
Zij biedt weerstand aan zijn storm
Natuurlijk met haar bekken
Hij begint zich na zijn heftige daad
Langzaamaan…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer…
Gezonken schip
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
623 Het noodlot reeds beklonken
de bemanning telkens dronken
de kapitein verlaat de kroeg
een oceaan ligt voor de boeg
het huwelijk moest stranden
niet bestand tegen de golven
thuisgebracht naar verre landen
in de kajuit daar juicht het leven
schuimend bier en schaamhaar
aan de geschiedenis gegeven
rond de mast schreeuwen de eeuwen
in de…
Penseelstreek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 Haar gevoelige penseelstreek
heeft de groene rivier meegenomen
zomaar voor de lol, zonder mededogen
en hij, die bij haar is, streelt haar blonde haren
ze schildert een schuimende zee zonder gevaren
over haar ranke schouders klimt de zon omhoog
op zijn tenen moet hij staan om het te overzien
deze wereld van in kleuren verdwalen
terwijl hij…
Vitale kwast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 De vitale kwast schildert het landschap
zoals een dichter in dromen zou schilderen
aan zee met het uitzicht op de blonde duinen
een glas schuimend bier en een sober palet
hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan
eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid
hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast
iedere beweging doorbreekt de kalme…
Verzand
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
963 verbeelding,
verdraait de wereld op mijn gezicht,
doet het einde vragen waar
mijn twijfels ooit begonnen
het blauw glijdt volmaakt doorheen
de wering van mijn sterven,
doet elke seconde vertragen waar
mijn tranen ooit ontsprongen
ketens drijven zwaar aan
mijn gestrande voeten,
doen lucht en licht verzanden,
een wereld nooit verzonnen
schuimend…
als de middag trager wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.467 ze vierden het vooruitzicht
en keken dieper in het glas
dan ooit te voren, zo hebben
ze vannacht de tijd bevroren
omdat ze bang zijn voor
vandaag, het leven zien als
plaag die hen is overkomen
in plaats van zoete dromen
ze knalden een voor een hun
angsten weg, schreeuwden van
plezier, tranen en herinnering
verdronken in het schuimend…
Ongeleid projectiel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Hij breekt muren af muren op
scheurt stenen van wanden
vreet van een suikerspin
kauwt ballen zo zoet zoet zo
Hij blust de brand met brand
of goedkoper schuimend bier
rookt als een ketter een ketter
bromt zijn scooter heilig.…
Geboortegrond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
898 Geen span
paarden waar men nu haastig rijdt
Eens per uur stokte een trage lijnbus
het spel van kinderen uit de buurt
de halte met vreemde dame werd begluurd
Het alles mocht niet langer zijn en dus
mis ik het klaterend geratel ondertussen
van paard en wagen met schuimende melk in bussen.…
marseille , la bouillabaisse
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
646 knorrige obers mopperen
boven pastis en kruiken koel water
in hun onverstaanbaar patois
bedelaars, straatdiefjes, straatmadeliefjes
rollen met hun donkere oogjes
vingervlug je zakken leeg
weemoed klinkt door de hese "paloma blanca"
terwijl krijsende meeuwen
boven de vismarkt zweven
en overal het blauwe klotsen
schuimend…
Oergevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 en,
elke keer als wij op het strand lopen
geven we spontaan toe aan dat
oergevoel, zonder schaamte gooien we
ons schoeisel in de ruimte en ontdoen
ons van de geritste en geknoopte
ballast, rennen als gekken door het
schuimend water tussen zeewier en
drijfhout, als de naar huis snakkende
verdrevene na een lange ballingschap!…
Vloer op drift
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 De waterweg slaapt
in donkerblauwe dromen
een oeververbinding wenkt zwierig
de veelkleurige baan verbindt
twee uitersten van het bestaan:
mijn diepste vrees en mijn stoutste visioenen
ik sluit de ogen en zet een eerste stap
deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie
de weg is week en wankel
een schuimend koord zonder vangnet
op…
Lied van de zee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 Op steekt een storm, de zee baart schuimend koppen,
golven slaan het land tegen de klippen op,
ze bonken, botsen, beuken, breken:
geen antwoord is hun deel, hun lot een krachtig zwijgen.
De wind gaat liggen, de golven ebben weg,
het tij verloopt, het land verzet de bakens.…
De elfde van de elfde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag de
feestmutsen op
stengels drop
in grage handen
ijlte van plezier
daalde neer en
landde in
de liters bier
die proostend
van de lach
fris schuimend
genuttigd werden
want tussen
dansende benen
waren al de
eerste staarten
van langzaam
groeiende katers
verschenen ook
hier en daar was
al een eerste snib
te horen nog zonder…
Oceaan
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.847 Water, niets dan water
in de oceanen van de aarde samengebracht
schuimende golven raken met veel geklater
de drijvende schepen in volle kracht
Water, niets dan water
zinkend schip op volle zee vergaan
neemt herinneringen mee voor later
en rust in stilte op de bodem van de oceaan
daar in de diepte van de zee
zijn mensenlevens uitgeblust…
Extase
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.741 Liefdessappen vormen een brede stroom
en verliezen zich loom in een deinende zee
voor een tijdloos moment lijkt alles een droom
smelt lichaam en ziel samen ineen
extase als schuimende hoge golven
waarop ontspanning en serene rust volgen.…
the seven bridges
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
761 onherkenbaar maakt tot hongerige dromen
en waar het zout de horizon verschroeit
tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin
en schuld
aan beide kanten van
gisteren;
het halfdonker van de wereld, stenen mensen
en alle verzen
waarin vleugels noch kinderen verder gaan
dan het visioen
dat ik in gedachten
behield als schuimend…
De Afrekening
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
508 De Afrekening
Het duinkonijn houdt niet van zee
Ze heeft het land aan schuimende golven
Het zoute water smaakt haar niet
En spoelt haar sporen mee
Met duizenden komen ze op een mooie dag
Van achter de duinen naar de kwallen
Ze vertrappen de holen en het gras
En morsen brand, blik en glas
Gestaag groeit het graven uit tot graf
Holen worden…
uitgestoken tongen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
826 er loopt een mens
een Scheveningse mens
over het havenhoofd
het grijs-basalten hoekige
altijd standvastige
Scheveningse havenhoofd
regen - windkracht negen
noordwester stormt
genadeloze striemen
over nat-zilte wangen
vers-frisse oren-gesel
gloeiend rood
beklimt de mens het hoofd
wind tegen
zout water
op beurse lippen
schuimende…