312 resultaten.
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 de tijd
tikt onverschrokken door
minuut na minuut
tikt hij verder
rigide en gestructureerd
op goede dagen
verdenk ik de tijd
ervan stiekem
wat sneller te gaan
op mindere dagen
maakt hij zich schuldig
aan traagheid
lijkt me
de tijd,
zo abstract,
niet grijpbaar
de tijd
is machtig
hij verandert alles
door de jaren heen
een persoon…
schizofrenie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 golven van geluid door mijn kamer
peilloos is mijn afkeer
slaan helpt nou niet meer
schuldig zijn zij
ik weet wie ze zijn
horen kan ik ze maar niet zien
schreeuwend maak ik mij los
tierend op de zondebok
het is niet aflatend
aanzwellend tot afgrijsen
oordoppen begin ik te proppen
nu wordt het snel minder
verward kijk ik om mij heen
helpen…
Als het kwijt raakt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
807 Als het niet meer is als ooit
En alles telkens anders wordt
Nooit meer zoals het was
Het betrekkelijk lijkt wat er nog is
Er is vooral nog het moment
Want in kleine stapjes gaan
gewoonweg kwijt, herinnering en lijf
Alleen nog hier en nu
Meer en nog meer hulpeloze vragen
Waarop ik het antwoord schuldig blijf
Wanneer in jou verloren gaat…
Herinneringen verdrinken niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 Gebeurtenissen stromen door
mijn hoofd, kranen spuiten spontaan
herinneringen over mijn voeten
Kikkers springen uit het bad
Wat zo gewoon leek
staat nu te demonstreren
en houdt me wakker
Gooit de ruiten in
Ik schuil achter de vitrage
Schaduwen slaan de trom
Ze wonen op straat
en verklaren me schuldig
Ik ben niet meer veilig
voor de…
Talen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 Jij vertelt over de lente
terwijl regensluiers
kindergezichten verbergen
achter schampere schijn van
schuldig verlangen
hink, stap, sprong,
hink, stap, sprong,
laten hakken op grijze
stoeptegels klakken
een touw draait gevlochten
bochten en als inspin
nogmaals de grond raakt
vertel jij weer over de lente
maar nu over onschuldig verlangen…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…
een tijdstip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 Zelfs de de letter n
en tweehonderd, vier
meter lang zegt niets
vanaf de zijkant
geen hard
bewijs
toch breekt een hemel
aan wie wij wat schuldig zijn
open
Liggen cassettes
leesbaar
zichtbaar
openbaar
Geen tijdstip
ligt de sfinx
meer onzichtbaar
dan nu
en de piramide
voor het museum
is een u.f.o
maar blijf een kind
van…
Leesgenot
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
501 Ergens voel ik mij diep schuldig, omdat ik niet
voor zwaardere kost heb gekozen, maar de boog
kan niet altijd gespannen staan en een jointje
hier en daar verzacht de stressmodus. Dus lees
ik gerustgesteld verder en doe ik voor de zekerheid
een kaft van een Dostojevski-roman erom heen.…
Ja, ik ben ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 hoofd zich neerlegt
bij wie ik ben, keer op keer
ja zeggend
zonder mij namen te geven
van Goed, Slecht, Minder
en Vooruit dan maar
ik moet verder
met mijn eigenschappen
die ik nodig had en
die alleen in tegenwoordige tijd
gewogen dienen te worden
voor wat ik waard ben
Ik ga mezelf niet verdrinken
in verdriet en pijn
die de schuldigen…
Geheugenverlies
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Nog geen eeuw geleden
verhief zich een schrille stem
het volk sprak zich uit
en democratisch steunde hem
hij was hun nieuwe leider
met zijn huiverig geluid
veel ging volgens hem niet goed
maar was David daaraan schuldig
omdat toen zijn ster verscheen
het recht kromde zich in taal
en verhardde zich tot staal
dat de bodem drenkte…
Zielsgedichtjes (XLVIII)
poëzie
3.4 met 14 stemmen
4.580 De wijzer wijst elke uur en tijd,
maar de uur niet dat gij schuldig zijt
te sterven! Zijt dus voorbereid,
de wijzer wijst naar de eeuwigheid.…
Herdenken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 Ja, ik herdenk, gedenk mijn opa
die vermoord werd door
al bleven zij mij het antwoord
schuldig, levenslang
ja, ik herdenk al degenen die nodeloos
het leven lieten, zigeuners, homo's,
mannen, vrouwen, kinderen
alles was 'n reden om
ja, ik herdenk omdat ik mijn vrijheid dank
aan degenen die hun leven waagden
broers, zussen, vaders, moeders…
Zwartewater in zwaar weer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Vloeibaar van licht
Blijven terechte vragen
Het antwoord schuldig
Het kind vraagt niet
Of burgemeester het verbiedt
Bij het zien van zijn geliefde
Nog vol van heldere dromen
Stromen tarten het Luctor
Van het soortelijk gewicht
Dan komt Emergo bovendrijven
Grenzend aan welke oever
Hoever kan zwaar weer
In zwart te water gaan…
spookgestalten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
628 zijn haar ogen dan zo schuldig
dat zij door tralies kijken moeten,
wie legt haar dit verbergen op?
zij ontvrouwt zich zo zorgvuldig
van haar haren voorbij haar voeten
als een vleesgeworden tuimelpop.…
"Gevoel Van Leegte"
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.327 Jaren voelde ik me schuldig,
héél ondankbaar en verward.
Nu, in het stralen van jouw ogen,
omringd door warmte, zó gemist,
Weet ik, dìt is wat m'n hart zocht,
"gevoel van leegte" had zich niet vergist!…
En het slachtoffer dan?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Schuldig.
Maar geen straf.
Niet zwart, niet wit.
Grijs.
Zijn talent, zijn inzet,
waren blijkbaar genoeg
om achter tralies vandaan te blijven.
Is dit recht?
Is dit wat wij rechtvaardigheid noemen?
Alleen een kleine schadevergoeding
een prijskaartje op jouw pijn.…
Ik ken je slaap niet
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
2.004 Ik ken je slaap niet
je schuldige thuis de vlucht
je vlees en bloed aan tafel
hoe je wordt beluisterd
in gedroomde romances
de straaltjes aanraking
je toegeplooide gezicht
Ik ken je schaamteloos
wortelen diep in mijn ogen
je brandende navel wakker
van honger het gemorste laken
gelegen in mijn hand
ga en praat met de huizen
terug als onzichtbaar…
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
832 Een najaarsstorm trekt door de stad
en blijft de hele dag door de straten razen
Overal zie je lelijke groene vazen
gevuld met lompe stengels zonder blad
Zielige zwarte stokken en treurige grijze
hulpeloos bij elkaar gedoken
Dikke kale stokken die onafgebroken
de schuldige blijven aanwijzen
Een najaarsstorm trekt door de stad
en eist…
Nu je het weet
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.545 Van de troon die ik gebouwd heb
is een vonnis over mij geveld
schuldig aan hoogmoed en -verraad
die jij met eenzaamheid vergeldt
veroordeeld tot de glimlach
op jouw felbegeerde lippen
de nectar van mijn waarheid
waar je mij niet van laat nippen
mijn ketenen zijn nog warm
ik verbrak ze pas geleden
de nieuwe zijn nog warm
van toen jij me…
IK ben een arme man
gedicht
2.8 met 57 stemmen
13.417 Ik haal
dat is mij opgedragen
met emmers
water uit de regenput
en voel mij schuldig
omdat ik modder
op de bodem zie.
En zo begint de dag
nog voor het kwaad ontwaakt is.
Een hand voor mij
is witter dan een bloem
en het is waar dat woorden
mij vreesachtig maken.
Ik leef zo.
Ik ben zo.…
SPLIJTING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 ik vraag het de allerhoogste
maar er blijft mij een antwoord
schuldig
of moet ik over een huwelijk
logischer denken
zo ook over een klein nageslacht
dolend in eigen oog en mond
schommelend in een speeltuin
zonder enige stem
tranen zijn er niet voor niets…
Niet vergeten straten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
501 Zet mij neer als kind
en met dichte ogen
weet ik blindelings
nog in detail de weg
van huis naar school
alle namen van straten
elke winkel onderweg
Maar vraag je nu naar
straten in mijn huidige wijk
moet ik het antwoord
vaak schuldig blijven
terwijl ik toch probeer
de namen te onthouden
De wegen van het geheugen
zijn soms ondoorgrondelijk…
Plagiaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
589 ze kijken een beetje rond bij de ander
en het liefst bij iemand niet te bekwaam
ze pikken dan de wat mooiere woorden
en brouwen een gedicht onder eigen naam
dan denkt de dichter hé dat is bekend
dus iets bekwamer dan men had gedacht
en wijst met de vinger diegene aan
maar de schuldige draait zich om en lacht
roept over zijn schouder jij…
13 JUNI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Dat ik vandaag feest moet vieren
maar dat die lege stoel daar staat
waar niemand op mag zitten
omdat ik wacht op jou
ik kan het niet, nog altijd niet
blij zijn om elk jaar erbij
het voelt gestolen, niet van mij
het is dat schuldig blijven voelen
ik weet het, onterecht
maar toch …
vanmorgenvroeg
ik wachtte en ik wachtte
jij belde niet…
Geen intieme respons
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
258 vraagt ze
en ik blijf haar een antwoord schuldig
mijn onwetendheid spreekt boekdelen
zij tilt mijn naakt gebleven lichaam op
nauwelijks weeg ik meer dan gisteren
ik ben nu veel lichter dan voorheen
zij brengt mij zoetjes nergens heen.…
het wrede water
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
895 , zo verschrikkelijk schuldig…
wens
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.987 diep, intens gelukkig zijn
was haar laatste wens
zwevend, levend op een wolk
als een herboren mens
vrij van schuld of schuldig zijn
geen lasten op haar rug
geen zonden, wonden op haar ziel
omhoog en nooit meer terug
geest en lichaam in harmonie
geen onvolkomen woord
verleden, heden smelten samen
niets dat haar nog stoort
diep, intens…
Hellegrond
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.846 zwart
stukgewoeld land
een maskerade van
donkere bladeren
bedekte mijn snikken
met honend gelach
te zwaar voor ogen
droeg een schuldeloze
de nacht op grauwe
gekromde schouders
grijpend grillig
striemde de gesel
ontloken vruchtig
in verduisterde oorden
eeuwig en eeuwig
veroordeel ik nu
het diep zwarte
hijgende land
schuldig…
Bleke maan.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.390 Ik voel me schuldig, hoe kan ik nou
in hemelsnaam gaan slapen
zonder jou hier in mijn armen?…
Het vonnis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.039 U heeft een misdaad begaan,
sprak de rechter
aangeklaagd voor ouderdom
het vonnis luidde schuldig
ik wankel claustrofobisch nu
in hooguit drie bij drie
tussen bed en enkele stoelen
kijk door de geranium bezette ruit
jeugdige bemoeials
schrijven wetten voor
vaste tijden schema’s
en de wasbeurt, zó gênant
hoe zalig is het zoemen
dat…