486 resultaten.
JEUGDPUISTJES
netgedicht
3.7 met 47 stemmen
8.174 Zij heeft zo’n lief gezicht, zo’n slanke taille,
zulk ragfijn haar, en borstjes nog zo pril.
‘k Ben vijftien jaar, en wat ik van haar wil
staat op mijn hoofd in hormonale braille.…
Een kaars licht op
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.987 Een kaars licht op
vonkt hoop in
donkere kamers
die zwijgend
vertranen
Een kaars licht op
schenkt opnieuw
vertrouwen
in sombere tijden
dragend
Een kaars licht op
evenals
de glimlach
die opnieuw
ontwaakt…
Uit de put gekomen
hartenkreet
2.9 met 50 stemmen
14.794 Ik heb in de put gezeten
en in een heel diep dal
Ik heb ervan geweten
maar ik wist het al
In putten en in dalen
heb je weinig licht
Er valt ook niets te halen
ze ontnemen je het zicht
Zo zoek ik iets hogerop
je het kan het beter overzien
Kijk gewoon vanaf de top
daar schijnt meer licht misschien
Ga je hoog aan die top staan
dan kun…
Troost
hartenkreet
3.2 met 49 stemmen
15.892 Dag mensje,
Al ken ik je niet
Weet niets van wat er speelt in je hoofd.
Het is mogelijk een wirwar in je denken
Zoekend naar een evenwicht
Zwevend gevoel: tussen zalig en gebroken
Dan zeg je, mensje : ”waarom?”.
Nu pijn, dan weer vreugd
Soms echt euforie
Van een dip tot diep dal
Tot diep in een kloof, e
en gevoel dat er nooit mocht zijn…
Gaan
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
6.702 De morgen plooit zo moeilijk open.
Niet dat de zon niet begint,
de schaduwen geven weer diepte tussen de blaren
en van grauw worden de papavers rood.
Niet aan het licht, niet aan de verre geluiden,
niet aan het zwijgen van de vogels.
Gelijk altijd is alles hier aanwezig
in al zijn gemis,
de schuld van gebreken,
van ongekende afwezigheden…
angst en hoop
hartenkreet
3.6 met 29 stemmen
12.923 Ik wil mijn armen
om je heen
mijn kloppend hart
tegen het jouwe
je dan vertellen
dat ik je mis
met je wil huilen
om wat er is
jouw tranen
door de mijne voelen
als angst en hoop
ons overspoelen
er samen met jou
aan beginnen
aan onze angst
heel diep van binnen…
Van betekenis
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
5.816 ik schrijf met wit
en kleur
het donker licht
wimpel met het blad
een waaier
als levenskoord
omspannen
weeft het web
een toverwoord
en huilt meerstemmig
in de nacht
waar haar tranen
samenkomen
in een kinderlach
gebundeld…
Aanblik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
5.972 Het is winter en zomer geweest,
zachte dagen die met uitgestrekte hand
ons offers brachten. Wij zaten eromheen
en proefden de wijn, de kaas,
het brood, de kruiden. Warmrood
de vruchten en vreugden, de jubel
van lief en geliefde, de triomf van
bekrachtiging, kinderen, onze kinderen,
mensen een stap verder dan wij.
Het is oorlog en vrede geweest…
De ziel spreekt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.721 Lijd getroost; want ik zal klaren,
Eer uw tranen zijn vervuld,
Tot de lach die al uw jaren
In zijn éne luister hult.
Laat door venstren van uw ogen
Open steeds in lach of leed,
Tot mij binnen dit bewogen
Licht van God, dat leven heet:
Als de zon de morgenregen
In de middag achterhaalt,
Tot de wereld allerwegen…
Ga door, ...
hartenkreet
3.4 met 42 stemmen
14.205 Ga door, vecht!
Wie je liefhad heeft je
toch allang verlaten.
Wat je zeggen wilde, is gezegd.
Laat anderen maar praten.
Ga door, geloof!
Nu wat je vasthield
wankelt, bleek
wie je vertrouwde doof,
liefde anders dan het leek.
Ga door, weet!
Dat je staan zult na vandaag.
Hoop... vertrouw,
jezelf als je nooit deed,
en zoals ik jou.…
heuvels glooiden nog
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
6.705 ik zag de bergen
langzaam aan verdwijnen
heuvels glooiden nog maar
kaalheid was aan het verschijnen
we klommen vroeger
hand in hand en steen voor steen
geen pas was ons te smal
we gingen samen er doorheen
tot jij je eigen paden koos
mij wenkte om te komen
eerst was ik boos want we
hadden samen onze dromen
ook ik dacht aan omhoog…
Leven
hartenkreet
2.3 met 69 stemmen
13.957 Kwantiteit van leven
heb je niet voor het kiezen.
Geniet van hetgeen
je is gegeven.
Er valt zoveel te verliezen.…
een a minder dan naar
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
5.484 er lag iets op levers
te drijven, gevuld tot overvol
aan het gezond verstand
met ons harlekijnen gelach
spraken wij af bij het driemutsenpunt
van humor, ernst
en ironie
betaalden goedgeluimd het gelag,
als symbolische payage om
de onbewaakte grens: een mensenleven
over te steken
het leverbootje zonk meteen, wij
zetten onze jokers…
sterkte gewenst aan heet hangijzer
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
6.725 wat ben je waard
als heet hangijzer
ver weg van waar
het allemaal gebeurt
heet gloeiend teruggetrokken
niet meer echt uitstekend
met het oog op de passant
die zich hevig aan je brandt
bij voorbeeld in een gehucht
waar men al steunt en zucht
frequent toch in keren en wenden
evenwel zonder de nodige raakvlakken
om je op te pakken
waarbij…
Groninger G.G.Z.
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
5.692 Ik bevind mij
in het huis
der dwazen.
Hier tart mij
de tijd
in vorm en snelheid.
Geluiden klinken
in kleur.
kleuren krijsen
en de geur van de dood
is alom.
Maar zij......
Zij zal niet in gekte verzinken.
Zij streelt de muren
van de Martinitoren.
Haar anker
tot de werkelijkheid.…
houd me vast
hartenkreet
2.6 met 42 stemmen
9.531 Houd me vast voor even.
Laat me weer leven.
Laat het weer zo zijn,
Zo als het vroeger was.
Ik ben bang
Voor al de pijn die misschien nog moet komen.
Maar ik wil het leven
Waar ik nu alleen nog maar van kan dromen.
Houd me vast voor even,
Geef me nog wat moed
Om te strijden voor het leven.
Houd me vast voor even.
Ik vraag je om me hoop te…
De koningin in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
3.534 Hij nam zijn sigaar ter hand
En stak hem in de brand
Het bandje nog gebonden
Om zijn vurig reukaltaar
Vragend keek hij mij aan
Daar in die Amsterdamse kroeg
Ik gaf hem mijn repliek
Sigaren roken met een bandje
Dat is vulgair dat doe je niet
Hij repliceerde ik was op cursus
Bij de grote Hajenius op het Rokin
Die zei: bandje houden wij…
Blank rozenhout
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
4.368 vastberaden coupeer ik ze
bewerk de botte punten
met mijn scherpe mes, laat
me niet langer misleiden
door de zoete geur
van beloften in een knop
een doornenkroon
verliest zijn kracht
als er geen wil is
om te snoeien
de steel laat ik
weer dragend zijn
wat overblijft is rozenhout
en een heel klein vleugje
pijn…
Genade.
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
3.668 Het pad naar genade
is een lange weg,
Het is een moeilijk
begaanbaar pad,
slechts te belopen
als je geduld hebt,
een echte Vriend,
en tijd zat.…
landloperij doet me heel wat
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
3.679 dwalen langs gods wegen
bij voortduring in de piepzak
voor het openbaar gezag
met af en toe een teug
bloedwijn van onder in
uit je verrafeld pak
gingen ze even rusten
om meteen te worden aangehouden
door burgers te braaf in boeken
die zwervers lopen te zoeken
voor landloperij dronkenschap
ik moest er al vroeg
zo vreselijk om huilen…
Pleunie maakt het uit
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
4.718 Pleunie Strik verloofde te Hellegat
sprak Joop kerel maak je borst maar nat
ze laten je maar wat schuiven schat
China levert ze beter en meer dan dat
Het balletje giert snoeihard van hun bat
in een rechte lijn en valt dan plots en plat
een Rus sloeg ernaar en dacht dat-ie ‘m had
op tv ernaast zag ik lucht in een zwart gat
Zo hebben ze…
ik kan je pijn niet voelen
hartenkreet
3.4 met 85 stemmen
17.782 Ik kan je pijn niet voelen
Ik kan je pijn niet dragen
Als dat kon dan zou ik het van je pakken
Om je een moment van rust te geven
Zodat je je weer op kunt laden
Ik kan je alleen maar blijven steunen
Je een luisterend oor geven
Een moment van stilte om
samen aan hem te denken
Een anekdote over hem
daar we samen om moeten lachen
want hij…
Geloof
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
5.119 Er is op de aardbol
- dat moet je geloven -
een plek om te loven
voor jong en voor oud
Er is in de wereld
- dat moet je vertrouwen -
een plek om te bouwen
waar grond zich ontvouwt
Zoekt, gij zult vinden
die plek om te zaaien,
het graan te zien zwaaien
omdat het van je houdt…
blijf bij jezelf
netgedicht
3.3 met 45 stemmen
7.094 ongelofelijk miskend
opspelend sentiment
schiet naar de keel
men wordt confidentieel
met grote brokken
die onverstouwd
in-en-in vertrouwd
zijn blijven stokken
blijf bij de les
in dit proces
ook al wellen
krokodillentranen
komen maagsappen
als zure borrels op
geef geen kik
je blijft meetellen
na je laatste snik…
In ‘t middernacht’lijk uur
poëzie
2.8 met 11 stemmen
2.424 In ‘t middernacht’lijk uur zie ‘k om mij heen,
en zie mijzelf; zo velen achterbleven
in ’s levens strijd vol angsten en vol beven,
volhoop en wanhoop, blijheid en geween.
Elk gaat zijn weg en gaat zijn weg alleen,
de een wil omlaag en de ander opwaarts streven,
o wonder-vreemd gebeuren van het Leven,
veelheid van goed en kwaad, van groot…
Nieuwe kleuren
hartenkreet
3.3 met 33 stemmen
8.970 Langzaam aan
Veranderen de kleuren
De stralende
De felle
Zij maken plaats
Voor mat en grijs
Het zonlicht taant
De regen komt
Weldra
Begint de laatste reis
Die reis
Zal echter hoopvol zijn
Er kan je niets gebeuren
Het einddoel geeft
Dat staat wel vast
Een palet
Vol nieuwe kleuren…
de verleiding voorbij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
4.177 ware schoonheid vind je nog hoog gehakt
vilein lonkend op paarse heksenlaarsjes
onder leren coat gekleed maar schaarsjes
van adeltakken die zwaar zijn doorgezakt
ze monstert elke kerel van top tot teen
komt hij zonder schaamrood op zijn kaken
klaar op borsten met getatoeëerde draken
en denk niet daar draai ik snel omheen
je bent al in…
werelds
netgedicht
1.4 met 33 stemmen
5.456 centenkwestie
machtswellustelingen
milieuterrorisme
niet-Chinese spleetogen
verboden enkels
foute groene broeken op de boulevard
spaghetti-vreters in het nauw
onmogelijke referenda
voedselbanken overspoeld door minima
overspel maakt een rijke man nog rijker
armlastig vecht voor bestaan
niemand die gelooft
dat de ander gelijk heeft…
een wereld van verschil
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
8.297 Een wereld van verschil
ligt in je hand verborgen
Want elke dag
en iedre morgen
kan je hem wenden
zo je wilt
Je hand kan ballen
met een vuist naar boven
Je hand kan vragen
met de onderkant omhoog.
Een wereld van verschil
ligt in je hand verborgen
en elke nieuwe morgen
kies je en krijgt je deel…
logeerbed
netgedicht
2.3 met 18 stemmen
7.834 Ik houd
mijn armen wijd geopend
zodat je er in schuilen kunt
het leven maakte je zo moe
sluit je zware ogen.. toe..
het rusten is je zo gegund
Laat de aarde rondjes draaien
slaap het tollen uit je hoofd
morgen is te vroeg voor zorgen
het zonlicht lijkt voor jou gedoofd
maar zal opnieuw zijn stralen zaaien
Ik weet het wel, het is nu…