794 resultaten.
het blauwe zicht blijft wolkenwit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
935 nog kiert de deur
door tocht van gisteren
en weer streept rood
tegen de muur
het blauwe zicht
bijft wolkenwit
de vloer is grauw
van paars geweest
geen draagvlak meer
wel rottend hout
van samenwonen of
waren we getrouwd…
Zadoesjnitsa
gedicht
3.2 met 85 stemmen
25.890 Op het dunne blad van een treurwilg
drijf ik traag over de wateren
van Schelde, Zenne, Nete, Leie...
Het blad is smal, maar ik maak plaats
voor mieren, vechtend voor hun leven,
voor vermoeide bijen, oude vlinders,
voor zielen van verdronken dieren,
voor zielen van verdronken kinderen,
in Schelde, Zenne, Nete, Leie...
Zo drijven we dan met…
Betoverd nu, in winterdood
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.221 laatst verlangen, waterschoot
rust mijn ziel, mijn pijnlijk hart
al was het om de dag te dragen
Mijn zucht, mijn damp als ademstroom
als draden, die de vlinders vlogen
verdwenen in landschapspaden
Enkel wit
het vocht hangt boven aarde
in de slaap, die mijn dood verdrijft
het is de nacht, die naderschrijdt
Ik bereid me voor
op de tocht…
Stille wenken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
644 Op deze plaats komen zij samen
hier hangt de vlag halfstok
wij eren de verloren namen
als wijzers rond de zwarte klok
waarom hoor ik mensen krijsen
als we doden gaan herdenken
wil de vlag in vrijheid hijsen
op het veld van stille wenken
in alle stappen die ik zet
zijn jullie voorgegaan
vergoten bloed kleurt mijn baret
tot vredesveteraan…
Wie maakt zich nog druk?
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.921 Het is nét of het niemand meer wat kan schelen,
We roepen allemaal, stóp dat zinloos geweld,
maar als al die tochten nou níks opleveren,
hoelang denken we dan nog aan
"elk mensenleven telt"?
Je móet toch nu wel denken, wat maakt het uit,
wie geeft erom?
Niemand toch?
EEN minuut stilte is niet genoeg, een stille
tocht evenmin.…
Graspieper
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
694 Grasland nog warm
van de zomer
jij pikt jouw zaden
uit de oogst
voor het vertrek
van vertekende wolken
neergestreken in een droom
zwerm je rond die ene boom
om het verhaal van de herfst te vertellen.…
Zo vlak na de Eindstreep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 zo vlak na de eindstreep
als je hebt verloren of gewonnen
doet men een greep
naar de voor jou
klaar staande blommen
je hebt je tocht uitgelopen
en nu je hier staat in het heden
is de cirkel rond mag je hopen
komt het nu weer samen
met het verleden
en als je denkt O God
het was me wat
wat een tocht en wat mooi
die prachtige bos bloemen…
Top
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
776 steeds hoger
tot mijn schaduw verdwijnt
stap ik een barre tocht
omhoog gegeseld door de wind
zoekend naar zalvende stilte
eenzaamheid treft
als een kaakslag
in het dal
staat een koe
ik noem haar Gertrude
dat praat makkelijker…
angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
605 sluiers over grasland verborgen
een mens zoekend naar toornen
verklaringen voor z'n huiver
geen stap bracht hem dichter
het is de verkeerde plek
zo zag en riep ze uit
haar woorden verstomden
zijn tocht ging verder
en duurt nog steeds…
Hoe dóen ze dat?
snelsonnet
2.9 met 10 stemmen
875 De Sipkema van deze tijd heet Wieling
Daarbovenop staat vast dat binnenkort
Zelfs elk rayonhoofd een BF'er wordt
Want Friezen hebben voor zoiets veel feeling
Zo trekt die tocht elk jaar veel zenders aan
Voor iets dat zelden maar pleegt door te gaan…
Laatste woning
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
563 De wanden zijn van papier
je scheurt ze zo kapot
de mensen zijn van karton
kijk maar goed, ze zijn al bijna verrot
beschimmeld door het vocht
dat door de muren komt
of gewoon door de tocht
kijk, ze kruipen omhoog langs het behang
nee, ze hebben niet meer zo lang.…
rivieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
739 gewoontes verbreken
op zoek naar leven
je zoekt naar woorden
maar hebt er geen
de rivier die zwelt
roept om nieuwe diepte
onderbroken stroom
versnelt zijn tocht
vruchtbaar landschap
de zon als zegen
een vrije geest
mijn levensboom…
Woning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Wat staan de noorderlingen op de tocht,
Ze zijn besodemieterd en bedrogen.
Met Kampse kluitjes in het Gronings riet:
“Uw woning daalt, alleen de waarde niet.”…
Schipper & vrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Wie
wordt van wind en tocht
snipverkouden?
wie
houdt de koers?
wie
dekt de lading?
Wat is er
van je gading
zwervend over binnenwateren?
Heel veel.....
zal het antwoord zijn.…
gewolkt in wit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.171 nog kiert de deur
door tocht
van gisteren
weer streept rood
tegen de muur
een blauw uitzicht
gewolkt in wit
de vloer is grauw
van paars geweest
geen draagvlak meer
wel rottend hout van
acht jaar samenwonen
of waren ze getrouwd…
ontmoeting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 Hoe ze nog wisten
ook toen
plooide de tijd
naar voorjaar
maar hij ging
zij was gebleven
en ook nu
weer die verre geur
van seringen
en van een vroege mei
toen hij
zei
je grijze ogen
ze staan nog precies
zoals in mijn aprilse herinnering
en even
tochtte het
van verleden.…
Blindelings
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
927 vingers betasten
roerloze letters in
schijngedicht
vormen wolkjes stof
dwarrelend in donkerzwart
gezicht
razend bonkt het
met snelle slagen
doch kil
verlamd als
tocht langs strijkt
en stil
slaakt hij een diepe zucht…
Veerkracht
snelsonnet
3.2 met 37 stemmen
3.481 In Zeeland kreeg men steeds het heen en weer,
Men klaagde over wachten in de zomer,
De files en de tochten alsmaar slomer,
Dus vaart het mooie veer vandaag niet meer.
Maar ach wat kunnen Zeeuwen zich vergissen,
Want nu pas zullen ze de boot echt missen.…
Ik herinner me
gedicht
2.0 met 23 stemmen
20.072 Het tocht er van hartstocht.
Alles moet zich vasthouden.
Als het over is blijken wij
elkaar vast te houden.
Wat nu.
Nu, dus.
----------------------------------
uit: 'HdC - De gedichten', 1998.…
computer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
425 mijn blik wordt verblind
door alle leugens die de
computer verzint
~~~~
de computer knap
uitgevonden maakt de mens
vrij en gebonden
~~~~
al is haar ware nog
zo soft onze vrijheid komt
steeds meer op de tocht
~~~~
het is een wonder
mailde hij ik kan er echt
geen dag meer zonder…
Existeren
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.293 Voorlopig schaats ik naakt
en alleen op het ijs
Mijn bloed sijpelde weg
uit mijn gekromde aders;
Mijn geest boog zich neer voor
mijn dorre kaders
Eén ding weet ik: ik sta
op de tocht, maar ik besta.
-----------------------------------------------------
Geschreven door mijn overleden vriend 1983.…
Schuim der aarde
snelsonnet
2.9 met 7 stemmen
880 In onze tochten naar de hoge top
Blijkt nu uit versgelezen oude sporen
Dat wij al heel wat langer punten scoren
Miljoenen jaren staan wij al rechtop
Ik ben benieuwd naar cijfers over speerpijn
En hoe lang we al met scheerschuim in de weer zijn…
kelders van mijn pijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
582 het liep
over mijn huid
stak met speldenprikken
trippelde door
nachtelijk geluid
met snelle tikken
het was ontsnapt
uit opgeborgen zijn
in de kelders van mijn pijn
een vage tocht
gaf opening
door onoplettendheid
ik heb het gat gedicht
de deuren transparant gesloten
met eerlijkheid van licht…
Van kaasschaaf naar kettingzaag
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
765 De Persgroep heeft haast Wegener gekocht
Dat wordt vast fusiekranten samenvoegen
Inkrimpen en nóg meer voor minder zwoegen
En wéér meer vaste banen op de tocht
Straks (daar de mensen dit al jaren beu zijn)
Zal le journal un très petit monsieur zijn…
Maarten
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
952 Één stug bestuur toont jou de Friese aard:
je tocht blijkt géén elfstedenkruisje waard.…
detritus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
178 hoe laat mag het worden
voordat het einde in zicht is
was de tocht al begonnen
zonder vertrek, zonder plan
op tafel staan de glazen
waaruit moed werd gedronken
kun je opstaan zonder in
herhaling te vallen
wat valt er nog te zeggen
te doorgronden in een
bezinksel van ontsterven
en nalaten…
ELFSTEDENTOCHT
snelsonnet
4.0 met 17 stemmen
1.793 De laatste Tocht wordt, volgens Friese bronnen,
door Pieter van den Hoogenband gewonnen.…
Zonder open deuren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
531 het was kilte
die zonder open deuren
tochtte door het huis
op trok
uit een vloer die
warm had moeten zijn
die woorden
verschraalden
in koude echo’s
wij dwaalden
langs een decor
van bevroren contacten
wisten dat wij
in dit zielloze huis
nooit zouden overnachten…
De weg naar weg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Begin was als toppunt
De massa uitgedund
Niet in staat te weren
Tegen lang verweren
Midden in de vloed
Chaotisch après-tout
Door slijtage verzet
Een ander kleurpalet
Einde van de hartstocht
Aan exogeen verknocht
Vooruitzicht waterkou
De laatste tocht naar blauw…
zinloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
465 steeds vaker
met afschuw aanschouwen
het nieuws in de krant
we willen niets
meer horen en zien
het gaat boven ons verstand
er zijn uitspraken
uit angst en woede
“Nederland is een kutland”
het helpt niet
weer een stille tocht
uit eerbied
zinloos
harteloos
goddeloos…