156 resultaten.
Deskundoloog
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 Wim Overweg, die zich op humorvolle wijze heeft uitgelaten over een wel heel merkwaardig geval van coïncidentie
________________________________
I.C. op de O.K.…
WAT HOU IK VAN OPGESPOTEN LAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
348 Wat hou ik van opgespoten land
dus zeker van de helft van Nederland
ik wordt er zelfs uitgelaten van
zeg maar opgewonden van dat opspuiten
land uit water van het meer, de zee
en dan wandelen op nieuwe eilanden
de Markerwadden en droom van IJstad
of de Markerwaard 2.0 met 't Nationaal Park NIeuw Land
zelf geboren op het Rotterdamse Noordereiland…
Water en vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.089 Laat ondanks het wassende water,
de uitgelaten dans
van vreugd om de vlammen
niet tot een eind komen.
Op een vlot maak ik een vuur
om het aan het water af te staan.
Ik duw het weg van de oever,
en laat het drijven op de stromen.
Zo kunnen water en vuur
in harmonie bestaan.…
de achtste plaag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
785 ik wandel onbekommerd door Den Haag
genietend van door tijd vergeten straten
de zon loopt mee, ik voel me uitgelaten
bij thuiskomst echter wacht een heuse plaag
o nee, niet weer, een nare geur, nog vaag
verdringt de goede bui, in alle staten
aanschouw ik de onthutsende plakkaten
ik trapte in zo’n hondse hinderlaag
ik grijp m’n schoen, ontwaar…
voor jou en lenteliefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 in sint maarten laat ik mij vervoeren
door jouw ogen en de regenboog
langs polders van je vlakke land
kijk ik naar scherp belijnde velden
waar kleurrijke tulpen
zich overvloedig laten gelden
transparante maagdelijkheid
danst op witte bomen
langs de dijken
en gaat de appels voor
zo uitgelaten lente fris
lachen wij golvende duinen door…
Dansen aan het strand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
804 Beachbeats tegen de duinenrand
Geven een vreemdsoortige gelukstoestand
Regen als een deken over de uitgelaten sfeer
Doet niet deren in dit feestbeestenweer
Alleen rondkijkend met een flesje aan mijn mond
Hoop ik op die glimp van jou en dat je toch nog komt
De vrouwen wulps en bevallig
Dansen niet geheel toevallig
Pal voor mijn neus de laatste…
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 De wolken beginnen te varen,
De bomen in wiegeling
Hebben gezang van blaren,
En alles - Herinnering,
Het Heden nú, en het Verwachten,
Het nóóit moede licht van de zon,
Het korengeel, het smaragd en
Het bloemenrood bij de bron,
Het geluid van een vogel jeugdig
Vol uitgelaten genot,
En hun eigen stemmen, vreugdig,
Als een levens-danklied…
DOE MAAR, DOE MAAR
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.107 je aan de spelregels
doe maar, sluit niets en niemand uit
doe maar naar de gebruiken van het land
doe maar waar je heel erg goed in bent
doe maar altijd lief tegen je medemens
doe maar goed zoveel als je kan
doe maar en doe het met een gulle lach
doe maar mee met zang en dans
doe maar, doe het snel grijp nu je kans
doe maar, wees uitgelaten…
Gewoon helder water.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 De wals, de tango, maar ook rock en roll
in een uitgelaten sfeer van feestvierende lieden.
Kostbare drank wordt geschonken in een dampende
ruimte van rook en men eet zich zelf vol.
Onderwijl worden zaken afgehandeld en de een
heeft nog meer dan de ander te bieden.…
Bevrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Wat ik ontvang uit zijn hand is, uitgelatenheid!
En dat…
moet gevierd worden!…
Madrigaal
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
550 Elke zomerzondag te paard
Onderging ze de weelderige gradaties
Van groenschakeringen in het park
Tussen rolschaatsers, joggende yuppies
Wielerende fietsers en uitgelaten honden
Tipte stipt bij altijd dezelfde bossages
Onveranderlijk een man zijn linkerhand
Tegen het vizier van zijn rijhoed
Bladval spatte op onder de hoefslag
En…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 hollen tussen drijfnatte
bomen treurend in de bast
hun stemmen licht gedraaid
zijn even dicht bij als ver af
links en rechts glijden ze in een
springtij van eeuwig jong zijn
die met de capuchon
de jongen met blauwe muts
en het meisje met roze jas
plakken het rijstdun wit
stevig vast in de handen
tot grote ronde ballen
ze hollen uitgelaten…
oktober
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
750 terugkerende
betoverde herfstdagen
zwarte kraaien vliegen
onder grauwe wolkenluchten
oude vlinders dansen
uitgeblust het sprookje uit
oktober laat laatste verlangens zwijgen
een man verdwaalt
in een woordenblos
eenzaam
door zijn weifelende wichelroede
zuchtend haalt
het landschap adem
steden laten
bonte natte parken zien
vol uitgelaten…
Kanteklaar
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.352 De hennen kakelen, uitgelaten :
"Zie toch die knapperd! Zie zijn kam !"
"Ssst ! Onze lieverd gaat nu praten"
klokt de bazige kloek : "Silence, mesdames !"
Hij schraapt zich luid zijn schorre pijp
en spuit zijn dogma's gutturaal.
Geen kip die zijn woorden begrijpt
maar hij hanteert vast Godse Taal !…
drup drup
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 het toilet is boven, tegenover
de slaapkamer, een fijn gegeven
daar mijn kleine tingeling zich
telkens 3 x per uur geroepen
voelt om even uitgelaten
te worden
ik doe wat hij zegt, hij
is me dierbaar en ik geef
hem met graagte mijn hand
doch mijn slaap neemt
afstand van mijn
ontoegeeflijk verlangen
om mij als personage
in diepe rust te…
Dubbel glas
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
2.324 Vloog hem onschuldig
uitgelaten rond de nek, tot hij niets meer proefde
naast klinkerende kasseien, zijn dodemansnest.
Hij klopt met zijn kraakbeenfluwelen vingertoppen.
Aan bij jou, zijn broer. Binnen
is verder weg dan de maan. In de aangebrande ruit
dansen de groene rafels van zijn leven uit. En dat enkel
voor zijn eigen ogen.…
kanteklaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.033 hoogingenomen beklimt de haan
de mesthoop op het plein
broedkuikentjes, van schrik ontdaan,
zijn bang en blijven need'rig klein
de hennen kakelen, uitgelaten :
"zie toch die knapperd ! zie zijn kam!"
"ssst ! onze lieverd gaat nu praten"
klokt de bazige kloek : "silence, mesdames!…
om
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
779 de uitgelaten honden ruiken waanzin en bezingen lust
de trotse hoorns verklappen klanken van het levenslied
der driften dat van ver de omstreden passie voelt en ziet
van de verheven jager die zijn schone prooi tot zwijgen kust
bezeten door de smaak van victorie en het brandende verlangen
om datgene te raken wat slechts levenloos bezit kan heten…
Vermaak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 een rennen uit en draaien aan
iets zwaars en groot
veel boog en kring en spartel
de ene stapt in bootje
en vangt een zware vis in net
die naar boven en gesjouwd,
op doek en verder spartelt
voorzichtig losgemaakt van haak
zij kijken trots tenslotte op
naar ons, uitgelaten
Emmer water, om
om levend?…
JE WOU ZONODIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 ik zei, zou je dat nou wel doen
met jouw gewicht op leeftijd
wij moesten wel lachen
je stoof regelrecht op me af
gaf een hele dikke natte zoen
jij dwarrelde uitgelaten voorbij
en ging aan de gang
op een zelf bedacht melodietje
en genoot, maar ik was bang
dat je vallen zou
jouw blos had bijna dezelfde kleur
van je schoentjes en je zoentjes…
Oom Karel: een familiefilmpje
gedicht
2.3 met 125 stemmen
56.177 Of op topsnelheid, zodat het doodgaan van oom Karel
iets vrolijks krijgt, een uitgelaten dans op een krakend bed,
de omhelzing van een onzichtbare vrouw
die teruggedraaid hem wakker kust; de ogen
worden weer blik, kijken in de lens, de hand wijst.…
voorbij
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.622 speelde
zou ik er meer van willen vragen
of voelt mijn huid gelijk de aarde schraal
van groen en malse groei ontdaan
biedt mijn weide platgetreden, kil onthaal
zijn al mijn luchtkastelen in wilder storm vergaan
ach, melancholieke dagen van weleer
weerspiegeld in beslagen glas van vroeger beelden
verweerd door spilziek wanbeheer
indien Uw uitgelaten…
Het Muiderslot
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
902 Historische plaats met vreugde en leed vervuld
door de eeuwen heen kabbelend bewogen tijd
een fles rode wijn en wij met romantiek omhuld
verlangend naar liefde in tweezame gelukzaligheid
schrijven wij geschiedenis vrolijk uitgelaten
strelend voelend zien en zonder woorden praten.…
The Matrix Unloaded
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Een hond trekt uitgelaten aan
zijn leiband zoals de zon aan het vijverijs. Hij wil
handschoenen. Gaat niet. Zie je, dit is complexloos
groter dan onszelf. Druppels rinkelen
zonder jouw toestemming. De natuur werkt
hard aan alles, en vooral zichzelf.
Zijn overbodig zwijgen. Het raakt de
gevoelige snaar van het bos.…
VLUCHTEN KAN NOG NET
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
603 Nou een kleintje dan, zo lieverdje, die in alle kleuren van de regenboog stillekens zich ontplooid
Spanje, zoveel stiller, rustiger, aangenamer dan in Nederland
En de tv uit, het leven alhier aan
Ik zie de mooie opgemaakte dames en de elegante schone heren
Zich zelve uitlaten, zeker niet te uitgelaten,
Maar flanerend naar de restaurants
Voor…
WWW.RODEKNOOP.BE
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
2.229 De Belgen zijn cynisme meer dan zat.
“Geef elkander eens een compliment,
bij voorkeur op een onverwacht moment”.
Aan wie een rode knoop draagt zie je dat.
Het wachten is op politieke snaken
die Balkenende complimentjes maken.…
Luchtgaten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
528 van z’n eigen zomer
die te nat was, veel te koud
een seizoen moet zijn zoals het zijn moet
teveel compromissen maken het leven slap
een aftreksel van de eigenwaarde
Het regent gekleurde bladeren
steeds meer hemel verschijnt
tussen kaler wordende bomen
zodat hij het bos weer kan zien
Alles bestaat uit fasen
vandaag bedrukt, morgen uitgelaten…
De heer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.089 heel veel roesjes en veel kant
op fustein en bombazijn
Alles inclusief sprak toen de heer
en ook het drukwerk hoort er bij
Het is grotendeels aftrekbaar
en hij knipoogde schalks naar mij
Toen begon de heer mij op te meten
van mijn tenen tot mijn kop
Ook de breedte van mijn schouders
daarna schreef hij alles op
Ik heb de heer weer uitgelaten…
RELIQARIUM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
628 Zo dicht bij elkaar
Met het stadhuis om de hoek
Dat een huwelijkssluiting
Onontkoombaar is
Honderden uitgelaten scholieren
Verstillen tot bruidskinderen
Witjes daalt confetti neer op bagage
En gotiek, als we de trappen nemen
Naar het portaal waar het geestelijke wacht
Eenmaal buiten vang ik verrast het boeket
Van altijdgroene naalden…
Het verloren schaapje
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
4.348 De kinderen spelen en zijn uitgelaten
bij haar klop op de deur, zwaait die open
en alles baadt volop in licht eten staat er
op de tafel die daardoor bijna onder het gewicht
in elkaar zakt.…