Alle inzendingen over vermoeden

649 resultaten.

Sorteren op:

Stoeltjeslift

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik zweefde in een stoeltjeslift Door een prachtig berggebied Ik was intens gelukkig En zong uit volle borst Het mooie Feyenoord-lied Toen brak opeens de kabel Ik viel in het ravijn Vandaar mijn donkerbruin vermoeden Dat het Opperwezen Wel Ajax-fan moet zijn.…

Andere tijden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 918
Half acht heet half negen terwijl de vroegte voelbaar in de wind zijn kilte achterlaat op hoofd en handen pas tegen twaalven oud elf uur parelt in ’t zonlicht vermoeden van wat zweet als het bewijs van zomertijd…

Pyramide

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Je kijkt over het land: in het oosten de rivier, in het noorden een vermoed Cairo; ver westelijk ben ik. Westelijk is het lichter, als bij jou al sterren flonkeren, gaat de zon bij mij nog niet onder, hij wacht op je.…

Mijn oudtante

gedicht
2.8 met 89 stemmen aantal keer bekeken 41.641
Kogelvrij door crème en rouge maar met het vaag vermoeden dat de dood loert door het sleutelgat. ---------------------------------------------- Uit: 'Oranjebal', 1975.…
R.A. Basart9 februari 2004Lees meer >

vinden of niet

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
wat ligt verborgen in de tijd wanneer ik een vermoeden heb dat niet alles is gezegd en mijn zieledroom niet is volbracht ik zal het weten op zijn tijd voel ik hier en daar de tekens die me intuïtief zijn voorgezegd alles is nog vaag en in de maak toch ben ik nu al begeesterd met het nodig vuur voor avontuur ik vraag het mijn zielevrienden…

ik zogenaamd

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
ik altijd maar dat ik de wolken drijven de vogels vliegen en dan ik die er naar kijk kan ook wel zonder mij maar ja hier ben ik en wat waren de vogels en de wolken zonder mij wolken en vogels weten niets van zichzelf ze bestaan niet zonder mijn weten maar evengoed zeg mij wat ik weet vermoedelijk bijna…

Eertijds

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
mijn voormalig purperen gelaat verzoent zich met het meer, blauwer dan vlak rusteloos gesmoord in onbegrensde hemelkleur, spuigaten van ademvocht spiegel tegen het hervonden licht, drijvend op dromen in vergeten dagdelen, met nog een vermoeden van tijd op een bloemenbodem van steen, oproepbaar, dun…

we vergaan de dag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
ben ’s morgens alleen maar en snuif wat orgelklanken vermomd als vermoedelijk iets van couleur locale proeft de straatschuimer het leven en dient de mensen die voorbij gaan als patatlucht in een winterstorm plooit hen ’s avonds plooit enkel het duister…

Kikkervisje

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.526
steeds komen Het regent net niet te veel Tussen die galerij van bomen Ik wandel er net als jij Met het eind op de hielen Die duizend ogen eigen makelij Om te doen bloeien te bezielen Ik ben nog zo groen En zo blij soms te vermoeden Dat wie ik ben is wat ik doe Springend in vallen die behoeden…
rubic4 november 2002Lees meer >

Wij hebben niets geleerd.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
Het wandelde om de hoek, niets vermoedend langs een groep van een man of zeven, acht. Ze vertrapten haar knuffelbeer en wierpen het kind in de gracht. Wij keken toe, wij hebben niets geleerd.…

avond na jou

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.040
Zo had ik je nog niet vermoed: ontroerd door knipsels van het kind dat ik ooit was. Er kwam zachtheid in je stem te liggen en ach. Je zei: waarom heb jij dat allemaal bewaard? Toen je weg was en het glas gloeiend aan mijn lippen lag kwam er iets van wee en antwoord, dat toeval niet bestond o.i.d.…

Verstrooid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 984
Er zijn soms van die dagen dat mijn brein maar half werkt ik download gegevens maar vergeet ze op te slaan Recente data zijn verdwenen vraag me niet waarheen vermoedelijk ben ik met een virus besmet Dan leeg ik mijn geheugen zet de juiste bestanden terug en merk tot mijn genoegen dat ik nog niet defect ben…

Verwonderlijk

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
de geur van artsen en van angst hangt nog lang na zelfs bij het diep dóórzuchten de echo van de narigheid klinkt nog lang na behoeft ook meer dan tijd de toon en lichaamstaal die doen vermoeden dat het vluchten niet meer gaat dat alles zoekt zijn weg en vindt uiteindelijk toch de grond om stevig op te staan…

Reiger

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 749
OVER EEN REIGER Een reiger zag eens, op zijn vlucht, een vijvertje vanuit de lucht, en had een vaag vermoeden dat, zoals het hoort, er vis in zat. Dit liet hij weten aan een maat. Die sprak tot hem, na kort beraad: ik laat je niet in ’t ongewisse, zal het wel even uit gaan vissen.…
Hans Duiser26 september 2009Lees meer >

Het Heelal.

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 830
Niemand die het nog weet al is er wel een vermoeden Maar niemand kan nog bevroeden Dat het werkelijkheid zal wezen. Het zou wel heerlijk zijn om daar ooit heen te gaan ver, bij deze aarde vandaan!…

tussengeluid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
nu de dag voorbij is, zijn wolkenluchten en sterrenhemel verdoofd nergens dringt nog geruis door tot hoornen oorschelpen we vermoeden enige stilte ontstaan door luisteren, dit is het resultaat van fluisterstenen gehoor en met stomheid geslagen zijn we ingenesteld in onze ademloze vallei…
Iniduo19 januari 2020Lees meer >

Natte nachtmerrie

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 732
Polderland, raaiend gras Dotterbloemend glooiende oever Ruisend riet Waterkant lonkt naar mij Mysterieus watergekringel Luchtbellen vermoeden leven in dit nat Schrijvertjes schaatsen gedogen Onder dit oppervlak echter Vergalt de bittervoorn Stekelt de baars en wordt Amoebevormig bloedgezogen.…
Fred30 april 2005Lees meer >

Droomverlies

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 487
Hoe dikwijls dans jij rond kwetsbare schoonheid van innemende natuur in stromend taalgebied vraag je mijn woorden ter overweging slechts aangetast door vermoeden en tijd door wind bewogen tussen weifelende planeten het zonlicht reeds vergeten naar het droomverlies van waarheid.…
mobar21 februari 2009Lees meer >

zustertje

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 973
als je glimlacht dreigt je gegroefd gezicht te breken je botten kraken als je loopt je uitgebleekte handen rusten in een verdroogde schoot en onder die kleurloze rokken vermoed ik schrale benen die nimmer een man mochten lokken mijn God welk een zonde nooit hebben ontroerd…

Partnerlief

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 809
Zij pakt de dingen in zacht papier vanwege breekbaarheid en houdbaarheid zij wil schoonheid bewaren Vermoeden dat niets blijft en vloeibaarheid naar vastigheid verlangt als magma om ook eens het licht te zien Zij laat zich merken in haar strelen met vinger, mond en voet en eigenlijk met elk gevoelig plekje van haar zijn…

viering van de staat van het koningrijk

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 651
leven paradeert doorheen straten van een stadland angstbevangen dwangvlaggen wapperen boven bloedkasseien zielen en zaligheden verkwanselt kijkogen volgen binnentranend eigen geschapen waanzin van vingerlikkende gulle lach massagraven haastgedolven vullingwachtend niet vermoedende hoe snel…

REGENNACHT.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 982
Al is er maan-vermoeden, De lucht is leeg, Des hemels baan bevloeden Veel wolken veeg. De droppen komen zijgen In zachte val, De blaân der bomen nijgen In regenhal. 't Is alles mat en eenzaam, In vree gesust, En alles wat gemeenzaam Met licht is, rust.…

Voor Anne

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
Je hebt de laatste regendruppels gevoeld en ook het laatste avondlicht gezien toen werd het donker en stil en het vermoeden realiteit werd jouw bloem geknakt in de bloei van je leven Nu rouwen we om jou met tranen van verdriet Lieve Anne rust zacht want vergeten doen we je niet....…
marijke14 oktober 2017Lees meer >

Sinterklaas 2020

snelsonnet
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Beetje beperkte Sinterklaas dit jaar, Wel scheelt mij dat behoorlijk in contanten En met drie ‘klanten’ weten wij van wanten, We zijn, vermoed ik, daarom heel snel klaar. Kan ik daarna nog snel de boom versieren, Er valt dit jaar altijd wel iets te vieren....…
Wim Overweg3 december 2020Lees meer >

Een regenboog

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 196
De vrede en de rust die nergens zijn te vinden, maar die we scheppend toch vermoeden in kleur en beeld en woord, in tederheid van mededogen.…
Adeleyd20 juni 2026Lees meer >

Maria

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
Op de dag dat ik me alles afvroeg Kwam zij met de rijzende zon Teerder dan rood van de rozen Neerdalende dauw over planten Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht In de hagen, de vogels de wolken vermoedde Langs de top van nog komende heuvels vermoedde Ik zag dat ze wijs was…

Zonder weten

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 768
vergankelijk zijn gedachten aan vroegste jaren van mijn vast bestaan ook vermoed onstoffelijk zijn tot moeders baren is gedacht tot niets vergaan geen zin laat ik mij geven daar alles is vergeten - een vogel mist zijn vleugelslagen niet - geen woord geen zin noch aai noch koos het leven maakte mij gewetenloos…
Montanero31 augustus 2005Lees meer >

April

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.764
Vermoeden begint te schitteren narcissen als paukenslagen, tulpen als vurige tongen oorverdovende lente, Wij roepen de mensen naar plein en tuin, om een zelden geziene bloem te helpen openbarsten, Je zwijgt en kijkt ik smelt tot puur geluk, een seconde tijdeloos altijd april.…

Heilige Vrouwe

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 996
in die stille, sobere kapel trof mij haar toegewende blik onder flakkerend licht bedolven vloeide iets van heimwee naar oude geuren en vrome gezangen hier, op het grazige boerenland tussen zwijgzame dorpen aan de glimmende rivier vermoedde ik mijn vaderhuis en moederschoot, droomde ik mij ooit geborgen…

duizelend bellen blazen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
in haar smalle gezicht het teken van de vogel of het vermoeden van vleugels dat wonderen verricht zoals het ontspringen van de dans in bleke dagen het logen van woorden in de witte kamer van de avonden het duizelend bellen blazen in de blauwe ruimte van de nacht waar wij de lakens uitdelen…