405 resultaten.
meisje in de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 van haar rok
op lome tast golft de omslag
zonnige taf
de rechte rug is rustplaats
voor het lange haar
ze voert een hondje aan de lijn
als nietig tegenwicht van wat
deze zomer is
ze gaat door naar de zon
de enkels vlechten op
het keerpunt van de rok
een tip wit secuur
ze loopt zeker licht
alsof ze beschikt over
het indringend
zonne-uur…
Lente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
515 Velen gaan liggen zonnen in het gras
Maar de meesten van zijn ook dol op een terras…
Stoepkrijt
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
594 Totdat ik op de stoep
een kindertekening zag in allerlei kleuren
en met heel veel stralende zonnen, waarna
ik hardop Fransje's song zong.…
Wekker
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
507 Tast met mij de zee af naar een vast punt aan land
Proef de smaken van zee en zout
Er zijn nog miljoenen zonnen te geef
Luier met mij in het gras weg van de koele stenen
Vertrouw op de gevleugelde liefde
Laat los in de maalstroom van de wind
Vlieg met mij de zomerhemel tegemoet
Tril mee met de toonladder-loze spotvogel
Word niet wakker…
Fluister flinterdunne woorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.004 Liefste, dip versleten woorden eerst in morgendauw
en laat ze zonnen in het morgenlicht.
Spel hun letters als vlinders op dansende lijnen.
Vouw z’open als de staart van een pauw
en laat ze zachtjes, muisstil verdwijnen
tussen mistgordijnen.…
het ronde warm van zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
809 ineens verliest
de zon het ronde
warm van zomer
wordt ze weer strak
belicht in helderheid het
opstaan van de dromer
de lange herfstdraden
zijn al vroeg gesponnen
in het frisse ochtenduur
het eindeloze zonnen
is door buien nog maar
slechts van korte duur
groen verschiet
in koele winden
er dwarrelt al een
eerste blad, de oogst…
Liefde
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.259 Een stille morgen, laat nog licht,
een avontuur begonnen,
een veld vol duizend zonnen,
zo werd de wereld mooi.
En altijd weer het lied van liefde,
de nacht doorleefd tot waar
een mens een stil gebaar,
een liefde eindeloos mocht vinden.…
VERLANGEN
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.926 Ik zegen u, verlangen,
Nu diep mijn blik begrijpt
Hoe rozenknop door zonne
tot roze rijpt.
Dat leerde ik uit uw ogen:
Die deden stil-spontaan
Bloesems van jong begeren
Wijd open gaan.
Zó hebt ge, zonder woorden,
Aan mij 't geheim verteld
Hoe de ene mensenziele
In de andere smelt.…
Herfstochtend
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.331 Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort
ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen
door alle wateren zul jij komen
alle oerwouden op alle wegen
in elke droom die ik me niet meer herinner
je handen die zichzelf onteigenen
en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst
Ochtendstralen verwarmen de kamer als
gouden eekhoorntjes…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik heb alle zonnen
aan jouw hemel
zien schijnen
waar ze ook
plotseling verdwijnen
in een opkomende bui
nog lach je
maar de eerste
schaduw is verschenen
licht bewolkt
is je blik in een nog
onvoorspelbaar gezicht
dat nu langzaam
donkert in een
stemming van afwezig zijn
versluierd voelen wij
de levenspijn
steeds nader komen…
Het verwoeste landschap van mijn ziel
gedicht
1.3 met 14 stemmen
1.960 Op het verwoeste landschap van mijn ziel
bouw ik trouw rokende torens, kastelen
van rottende lucht en zinkende speelholen
Wolken in de hemel daarachter witte vogels
schijnt het licht van zeven enorme zonnen
rijzen oceanen om een zweefmolen van glas
cirkelen manden aan varende luchtballonnen
boven een regenachtig schemerig landschap
dat…
Vrij concentratie-kamp
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
761 Eindigende Auschwitz treinsporen
Rookgordijnen asgrauwe lichaamsgeuren
Jodensterren niet-genomineerden
De aangegeven sterren die plaatselijk zich niet waterdicht weten
Klaarlichte dag die nachtparels verwacht
Maanlicht in zonne-kracht
Schouwen gesloten poorten
Gebroken woorden herboren
Bevrijdingsdag op sporen
Uittocht gelukkig vol-bekomen…
Wie heeft je gezien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
617 ik stuur je de warmte van
wel honderden zonnen
maar wie heelt wat stuk is
en de pijn van je wonden?
wie noemt je naam nog
zonder te voelen
‘ik bood je geen schuilplaats
om je te hoeden’
je verschijning ontweken
je stem genegeerd…
Smeerpaal
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
648 De zonnebader blijft te nonchalant,
het KWF doet veel om te voorkomen
dat u wordt aangetast door melanomen,
zo staat er straks een smeerpaal op het strand.
Is dat u nog te veel als luieraar?
Wellicht staat er een smeerkees voor u klaar.…
Verbleekte driekleur
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.970 Ach, als de zuivre zonne week,
Verbleken de lachende rozen.
Hoe is uw voorhoofd nu zo dof,
Zo stroef en zo droef en zo duister?
Ach, als de wind ze sleurde in 't stof,
Verliezen de lelies hun luister.
Hoe staan die oogjes nu zo flauw,
In wenende wimpers verscholen?
Ach, drijvende in te kille dauw,
Besterven de blauwe violen.…
mijn vleugels in jouw handen
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
858 in elke vezel van mijn lijf
ben jij als adelaar ontvangen
diepe zielentonen roepen- blijf
mijn vleugels leg ik vol verlangen
vertrouwend in jouw adellijke handen
laat ons vliegen naar de maan
en verre ongekende landen
om nooit meer in gemis te gaan
wat is- dat is - wat was raakt nooit verloren
want wij bewonen zonne- uren
de eeuwigheid…
Dal van de manen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 In de alles verhullende uren
tussen twee zonnen
spelen onder schuilnaam
manen op het water
onder de nachtbedekking
is de beweging van de wind
gestreken en gesteven
het kristal is klaargelegd
voor een verse morgen
de eerste menselijke karkassen
doemen uit de ruimte op
langzaam zwelt het natuurleger aan
iedereen spreekt gladjes en…
Vitrectomie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
633 Stralende zonnen en sterrenstof.
Beken en snelstromende rivieren.
Bewegingloos lig ik op de operatietafel.
Verwonderd kijk ik in een universum.
Mijn oogchirurg is aan afronding toe.
De laatste lasershow gaat beginnen!
Daarna sluit hij het planetarium.
Verwonderd en met vragen sta ik op.
Mijn oog is tijdelijk blind geworden.…
SCHITTEREND - ode aan Walt Whitman
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 schepper van een poëtisch collage
dat de ogen vasthoudt zoals
The Joy of Life of Sterrennacht
ik ben een kosmos schrijft hij
een oneindige ruimte samen
met alle materie en energie
een van de wilde jongens
halfgod van innerlijk gezang
weefsel van stemmen
ik ben het koor van spraak en
tegenspraak dat zingt over
de nacht met miljoenen zonnen…
All inclusive
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
222 Ze lag met gesloten ogen
Te zonnen aan het zwembad,
All inclusive, alles erop en
Vanzelfsprekend alles eraan.
Ze was een ware schoonheid,
Zo schoon ik nooit eer zag,
Het doordrong tot in elke vezel,
Met ’k in haar verdronk.…
Zwarte lente
gedicht
3.4 met 49 stemmen
23.885 En iedere vrouw is ons genegen
haar bloed te mengen met de zwarte zonnen,
die van de zomen van ons bloed zijn opgestegen.
O lente, zon-bedronken en van donker overrompeld.
----------------------------------------
uit de bundel 'Sintels' (1944)…
onderonsje in beetstersweach
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
726 zo'n balkenende
op z'n gemak van de hak
op de tak bij de haard
in Beetsterzwaag
buiten waait de wind
alles komt los
ijs breekt met woelige gebaren
de gulle lach zonder bedaren
zoals bij matthijs
met grote tranen
z'n dochtertje de hele klas
och arme arme woutertje bos
verkiezingen al verloren
lauswolt gorter zonne-gloren…
overwinteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 overwinteren
we moeten de winter
goed ingaan, liefste
de kleding uit de zomerslaap halen
de schaatsen uit het vet
voor we als Jezus over het water
gaan
de weg naar jou
wordt hemelsbreed gemeten
zoals het altijd had moeten zijn
nu
nu nog
nu nog even
het is niet altijd winter
er komen weer zonnen die stijgen
bomen die bladeren
planten…
Dreiging
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.004 Misschien beide
we zijn overgeleverd aan de heidenen
nu het grote waaien gaat beginnen
de regengordijnen de dag verhullen
Men kan als dichter kort of lang lullen
eens komt de dag van het einde der dingen
als de zonne-energie is uitgeput
en de elementen aaneensluiten
--------------------------
uit: 'Tirade', 200, 1974.…
Lavendel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
555 Ik heb er
een lampje op zonne-energie bij
ingeplant.
Terwijl ik naar 'Lavender' van
Marillion luister laaf ik mijn
nieuwe vrienden met water.
Lavendel is rustgevend en als ik
ergens van houdt, dan is het rust.…
Tekenboek van liefde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
609 Ik teken een horizon
in het tekenboek van liefde
er ligt een lichaam te zonnen
een zomer straalt over zijn schouders
een zon tovert een lach op zijn gezicht
wolken kietelen hem met schaduw
ik kan zien dat hij van me houdt
hij tekent een boom naast mijn illusie
om de dromen in stilte te bewaren
nu de zon lager zinkt
en de maan een lach…
Vergroenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 vrij
van bil tot dij de
intieme zone met
lente te vergroenen
over de uitstoot
van stoffen praten
wij niet we doen alles
wat klimaatneutraal gebiedt
de kledingindustrie
ligt op een oor
elektrische auto’s zingen
in hetzelfde koor
onderscheid en diversiteit
zullen uit de wereld verdwijnen
in transitie zal zuinigheid
zijn eigen zonnen…
Kleine takjes
netgedicht
5.0 met 618 stemmen
492 er scheen geen
maan maar
het leven lichtte
ons bij met haar kleur
kleine takjes
knapten en hun
muziek vertelde
van het volgende pad
op het zachte mos
voelden wij de
vochtige veerkracht
in een zuigend gaan
maar er was meer
ook op het stille web
onder de grond roerde
lichtsnelheid zijn info
in tal van processen
werd zonne-energie…
TUSSEN DE TWEE *
poëzie
3.5 met 14 stemmen
4.800 Die binnen
de bergen
te wonen
verkiest,
des morgens,
zijn deel in
de zonne
verliest.
Des avonds,
nog eer hij
zijn bedde
bezoekt,
te vroeg is
de zonne ‘m
bedekt en
bedoekt.
Die boven
de bergen
wilt huizen,
en kan
de wind niet
verdragen,
en ‘t ruisen
dervan.…
Haar laatste wandeling
poëzie
3.1 met 13 stemmen
3.874 Zij wandelde in de zonne -
Het loof ruiste over 't pad.
Ik ben het afgevallen,
Het vroeg verwelkte blad.
De zwaal'wen trekken henen,
Ik staar hen na en peis:
Ik ben een arme zwaluw,
Ik moet alleen op reis.
Zij trekken naar het zuiden,
Zij weten waar zij gaan,
Zij zullen wederkeren
Met loof en lenteblaân.…