Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

Zijn winters kleedje

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
een koude wind streek langs mijn hand maar ik voelde jou ontluiken in het zachte bed van zwarte aarde zag ik het kleine blad ontspruiten verscholen tussen mos dat nog zijn winters kleedje had ontkiemt al lente in het bos ook in het fluiten van de vogels zijn de speelse rollers niet te stuiten…
wil melker2 januari 2013Lees meer >

schaduwpaden

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 296
De wind fluistert over levens die tegelijk bestaan. Misschien loop ik altijd twee paden tegelijk. De ene van mijn handen door aarde en stenen. De andere van mijn gedachten zwevend boven het gras. Verweven. Stil. Vol mogelijkheden.…

De moerbeitoppen ruisen boven wilgen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 31
De moerbeitoppen ruisen boven wilgen die treuren bij het dodenveld waar wortels de aarde vastklemmen onder hoge bomen die streng hun kracht slaan uit het geel gebladert. Kom terug naar de graven waar wind het blad drijft en de morgen wekt wie sluimert tussen de moerbeitoppen.…

Eenzaam jaagt de wind

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 922
Gauw loopt hij het water in Nooit meer kwam zij terug Bruine haren langs zijn hoofd Deinen met haar ogen Die stilletjes nu de lucht in staren Van bruin naar blauw Eenzaam jaagt de wind Rusteloos zoekt zij Besluiteloos volgt hij de wolken En draait en draait Eenzaam jaagt de wind Af en toe gaat hij liggen Eenzaam jaagt de wind Wanneer…

Luister stilte

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Luister stilte, naar het ruisen van de wind Luister naar het briesje Dat zacht het riet golft langs de oever En hoor het antwoord In de lach van een kind Luister stilte, naar de zang der vogels Naar de blijdschap die daarin klinkt Ver verheven boven aards kabaal Genot dat ons dagelijks omringt In steeds herhalend verhaal Luister stilte…

Mondharmonica

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 505
Kennen jullie nog het lied van 't zachtkens glijdend bootje met het geluid van de mondharmonica? Bij een zon die ondergaat, klinkend in de avondschemer. Zo bijzonder, dat geluid… de sfeer, de emotie uit een tijd die lang reeds is voorbijgegaan. De klanken reeds verstorven, maar in gedachten nog bestaan. Je voelt de weemoed in je hart……
Antje26 december 2021Lees meer >

Renesse - Schouwen-Duiveland 2

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 128
'Glorievolle maan, ik trek je dichterbij, laat je schitteren in een zee van fluwelig donkerblauw, in een bed van schuimkopwolkjesdons', denkt de fotograaf. Die staat onderaan, in het natte zand van het strand, overweldigd door schoonheid. 'Kan ik die vangen in een foto? Deze?', vraagt hij zich af, terwijl hij afdrukt.…

De zee en de wind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
De wind doet mee met het ritme van de zee kalmpjes golvend brengt ze het water naar het zand van het strand De zon doet mee met het ritme van de wind en zee als kristallen nemen de golfjes haar schijnsel mee uit zee naar het zand van het strand De wind gaat over in onverschrokken woestheid de kristallen moeten ruimen voor uit elkaar…
HenkPost20 september 2012Lees meer >

De wind en de woeste zee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 611
De wind doet mee met het ritme van de zee kalmpjes golvend brengt ze het water naar het zand van het strand De zon doet mee met het ritme van de wind en zee als kristallen nemen de golfjes haar schijnsel mee uit zee naar het zand van het strand De wind gaat over in onverschrokken woestheid de kristallen moeten ruimen voor uit…
HenkPost20 september 2012Lees meer >

Liedje voor Lacrima

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.726
Het meisje Traan het valt omlaag een mengsel van zout en water zij huilt de hemel omlaag zij denkt niet aan later Over de sloten en weilanden hangt de ochtendmist nog traag de wind aarzelt heel even Het meisje Traan het valt omlaag een mengsel van zout en water zij huilt de hemel omlaag zij denkt niet aan later Het water pruttelt…

Twee voetstappen

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.940
Ik schreeuw mijn zorgen toe aan het water, de wind waait de teleurstelling uit mijn lijf. Tranen vermengen zich met de zilte golven, ik weet met mijn verdriet geen blijf. Twee voetstappen verdwijnen in het vermoeide zand, ik ga nu wegdrijven naar een witstralend land. Ik ga nu echt, maar weet, ik had je lief ...heel oprecht.…

Strand

hartenkreet
4.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 10.339
Ik kan ons al zien lopen samen hand in hand langs de hoge golven op het verlaten strand de warmte van de zon glinstert op de zee de wind waait onze woorden weg met de golven mee een eindeloze vlakte van zand, zon en water ook de meeuwen in de lucht denken niet aan later…

Zwaar te moede

gedicht
2.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 11.077
Maar niets, niets verroert zich het water is onhoudbaar te oud de wind allang de dood ingevroren. Er valt niets te verwachten niemand is jarig geen mens hangt zich op.…
Paul Roelofsen15 september 2024Lees meer >

de zee en ik

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Mijn voeten voelen nog de gloed als het water is weggeëbd en de schelpjes blootgelegd uit rimpelend zand geschept. De duinen nog onvervuild voelen de wind waaien naar de landelijke polder weg van de glooiende golven. Boven het bruisende bruine schuimende sop schuift scheerlings een meeuw naar haar zeeluchten kajuit.…
walter tack23 november 2005Lees meer >

Natuur bemind

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
Die avond nam zij mijn hart bij de vijver en lispelde libellen rakend een rivier bogen bomen eerbied streelde wind onze haren onze lijven wit en wild die avond nam zij mijn ziel bij de rivier begeerte van forellen aan oever van het water vlogen vreemde insecten.…
mobar9 april 2009Lees meer >

Heilzaam

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 560
Dit vroege, oude land kent een andere stilte vindt lagen van oer terug en zingt het water stijf Het is er onverwoestbaar breekbaar, terwijl in de verte een kind huilt en een wolf en de wind De schaduwen lang en jong in vloeiende beweging uit de uren van duister gerukt om te wenen en te helen.…
Kees Keizer3 december 2010Lees meer >

De zee bloeide golven

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
heb met wolken en wind water gezaaid de zee bloeide golven zong in lange dagen en zon de warme droom van een zomer heb met herfst de vruchten gelakt nog gaaf aan de boom verscholen in blad ga rusten in kou onder dekens van sneeuw na het winterse slapen zal ik als lente ontwaken…
wil melker8 september 2011Lees meer >

de lengte van een magnolia

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
nu nadagen naken, koud onzeker tastend naar een vlaag van warme wind zie ik een kind, het speelt met zand en water waar het slechts zijn handen vindt herinnerend aan later daar zal hij op wasdom stuiten doorgeleefd in zijn ballon rood, geel, goud de dag is oud nog voor zijn ogen sluiten…

Gebroken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Alles samen heb ik het water gereinigd van het woord De wind doorgespoeld de wereld geledigd…
Marcus Dehond22 december 2013Lees meer >

Voorgevoelens

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Er was wind, hij waaide tegen ook was er water dat wat aanmodderde en het goot, dat het rampen regende dus het was niet goed maar de hoop bleef steeds dat het over waaien zou, tot de donder insloeg in kartonnen dozen vol weggepakte kommer Leeg spoelt dan toch alles verder zonder start of einder verlammend in het niets van nutteloze…
Chatfant14 april 2014Lees meer >

De laatste dromen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
de golven zijn verdwenen het water spiegelglad doorzichtig tot de bodem die in vroeger tijden nooit echt aanwezig was de wind is langzaam afgenomen in het eerder schuimend kielzog drijven nog de laatste dromen toch ben je hele dagen bovendeks en checkt omstandigheden de toekomst lijkt helaas steeds meer op het verleden…

I – intro tot de kale berg-

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
voor de ochtenddauw 2015 via de bruidsbloemlaan naar de ondertrouw naar kalenberg de sleutels bij de buren lucht met de rietmug doorvoer groningse bevingen zijn zeker gevangen in water in de vier winden een rietgors op lagarde moeras toch 't weer op de kalenberg - de dagen gaan dauw na dauw nauw in hun weidsheid…
robflipse15 januari 2016Lees meer >

Zonsondergang op 't meer

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.074
In 't meer, omkranst met wilgen en platanen, Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt Zich naar de kim.... En met hem gaan de lange water-banen, De lauwe geuren.... Het rozen-blad op de gefronsde vloed, Het deinend dons der dommelende zwanen....…
Jacques Perk25 februari 2018Lees meer >

Mei boek III [fragment]

poëzie
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.709
De takken plaste' in 't water, tussenbeide Slokte het water gorgelend, een vis Gelijkend, zwemmend in de duisternis. ..................................... ..................................... ---------------------------------- fragment uit: Mei (1889)…

Buitenwerfs

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
meeuwen en de wind achterom wappert de was wit als de zeilen in het schelle licht de hemel verzilvert de zeespiegel tussen de oevers kromt zich de horizon het water welft over het groene dal wiegende en wuivende wiernimfen verlokking onder de golven schatten schijnbaar voor het grijpen geelgouden stenen in de Gouwzee…
Zywa14 mei 2021Lees meer >

Dit hier

gedicht
2.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 9.966
Je bent ergens, het doet er niet toe waar, altijd aan een rand, dit keer tussen land en water, het gaat over nu - nee je ligt op je buik. Zand zingt zich voort zoals water, geribd. Je kiest de kleinste rib. Berg. Je kiest de kleinste korrel. Aarde. ----------------------------- uit: 'Hier is de tijd', 1998.…

jouw rust ging wijsheid heten

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.108
zee mijn ogen lachten weten we dreven met de winden mee jouw rust ging wijsheid heten…
wil melker4 december 2003Lees meer >

Ik draai een kleine revolutie af

gedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 18.007
ik draai een kleine revolutie af ik draai een kleine mooie revolutie af ik ben niet langer van het land ik ben weer water ik draag schuimende koppen op mijn hoofd ik draag schietende schimmen in mijn hoofd op mijn rug rust een zeemeermin op mijn rug rust de wind de wind en de zeemeermin zingen de schuimende koppen ruisen de schietende schimmen…
Lucebert25 januari 2024Lees meer >

zilt op de wonden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
met ferme pas richting het water een deuk in mijn gedachte en weet de pijn komt altijd later met de tijd om te verzachten tussen het deinen van het gras laat ik verdriet mijn bodem zien ik weet heel goed wat is en wat was wat zeker is en niet misschien tegen de zilte wind loop ik aan het ritme van achterlaten ik voel mijn wang strelen…