27289 resultaten.
Zijn winters kleedje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
593 een koude wind
streek langs mijn hand
maar ik voelde jou ontluiken
in het zachte bed
van zwarte aarde zag ik
het kleine blad ontspruiten
verscholen tussen mos
dat nog zijn winters kleedje had
ontkiemt al lente in het bos
ook in het fluiten
van de vogels zijn
de speelse rollers niet te stuiten…
schaduwpaden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
296 De wind fluistert
over levens
die tegelijk bestaan.
Misschien loop ik altijd
twee paden
tegelijk.
De ene van mijn handen
door aarde en stenen.
De andere van mijn gedachten
zwevend boven het gras.
Verweven.
Stil.
Vol mogelijkheden.…
De moerbeitoppen ruisen boven wilgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
31 De moerbeitoppen ruisen boven wilgen
die treuren bij het dodenveld waar
wortels de aarde vastklemmen onder
hoge bomen die streng hun kracht
slaan uit het geel gebladert.
Kom terug naar de graven waar wind
het blad drijft en de morgen wekt
wie sluimert tussen de moerbeitoppen.…
Eenzaam jaagt de wind
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
922 Gauw loopt hij het water in
Nooit meer kwam zij terug
Bruine haren langs zijn hoofd
Deinen met haar ogen
Die stilletjes nu de lucht in staren
Van bruin naar blauw
Eenzaam jaagt de wind
Rusteloos zoekt zij
Besluiteloos volgt hij de wolken
En draait en draait
Eenzaam jaagt de wind
Af en toe gaat hij liggen
Eenzaam jaagt de wind
Wanneer…
Luister stilte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 Luister stilte, naar het ruisen van de wind
Luister naar het briesje
Dat zacht het riet golft langs de oever
En hoor het antwoord
In de lach van een kind
Luister stilte, naar de zang der vogels
Naar de blijdschap die daarin klinkt
Ver verheven boven aards kabaal
Genot dat ons dagelijks omringt
In steeds herhalend verhaal
Luister stilte…
Mondharmonica
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Kennen jullie nog het lied
van 't zachtkens glijdend bootje
met het geluid van de mondharmonica?
Bij een zon die ondergaat,
klinkend in de avondschemer.
Zo bijzonder, dat geluid…
de sfeer, de emotie
uit een tijd die lang reeds is voorbijgegaan.
De klanken reeds verstorven,
maar in gedachten nog bestaan.
Je voelt de weemoed in je hart……
Renesse - Schouwen-Duiveland 2
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
128 'Glorievolle maan,
ik trek je dichterbij,
laat je schitteren
in een zee
van fluwelig donkerblauw,
in een bed
van schuimkopwolkjesdons',
denkt de fotograaf.
Die staat onderaan,
in het natte zand
van het strand,
overweldigd door schoonheid.
'Kan ik die vangen
in een foto? Deze?',
vraagt hij zich af,
terwijl hij afdrukt.…
De zee en de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 De wind doet mee
met het ritme van de zee
kalmpjes golvend
brengt ze het water
naar het zand van het strand
De zon doet mee
met het ritme van de wind en zee
als kristallen nemen de golfjes haar
schijnsel mee uit zee
naar het zand van het strand
De wind gaat over in
onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit elkaar…
De wind en de woeste zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 De wind doet mee
met het ritme van de zee
kalmpjes golvend
brengt ze het water
naar het zand van het strand
De zon doet mee
met het ritme van de wind en zee
als kristallen nemen de golfjes haar
schijnsel mee uit zee
naar het zand van het strand
De wind gaat over in
onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit…
Liedje voor Lacrima
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.726 Het meisje Traan
het valt omlaag
een mengsel van
zout en water
zij huilt de hemel omlaag
zij denkt niet aan later
Over de sloten en weilanden
hangt de ochtendmist nog traag
de wind aarzelt heel even
Het meisje Traan
het valt omlaag
een mengsel van
zout en water
zij huilt de hemel omlaag
zij denkt niet aan later
Het water pruttelt…
Twee voetstappen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.940 Ik schreeuw mijn zorgen toe
aan het water,
de wind waait de teleurstelling
uit mijn lijf.
Tranen vermengen zich
met de zilte golven,
ik weet met mijn verdriet
geen blijf.
Twee voetstappen verdwijnen
in het vermoeide zand,
ik ga nu wegdrijven
naar een witstralend land.
Ik ga nu echt,
maar weet,
ik had je lief
...heel oprecht.…
Strand
hartenkreet
4.1 met 43 stemmen
10.339 Ik kan ons al zien lopen
samen hand in hand
langs de hoge golven
op het verlaten strand
de warmte van de zon
glinstert op de zee
de wind waait onze woorden weg
met de golven mee
een eindeloze vlakte
van zand, zon en water
ook de meeuwen in de lucht
denken niet aan later…
Zwaar te moede
gedicht
2.2 met 29 stemmen
11.077 Maar niets, niets verroert zich
het water is onhoudbaar te oud
de wind allang de dood ingevroren.
Er valt niets te verwachten
niemand is jarig
geen mens hangt zich op.…
de zee en ik
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.110 Mijn voeten voelen nog de gloed
als het water is weggeëbd
en de schelpjes blootgelegd
uit rimpelend zand geschept.
De duinen nog onvervuild
voelen de wind waaien
naar de landelijke polder
weg van de glooiende golven.
Boven het bruisende
bruine schuimende sop
schuift scheerlings een meeuw
naar haar zeeluchten kajuit.…
Natuur bemind
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
605 Die avond nam zij
mijn hart bij de vijver
en lispelde libellen
rakend een rivier
bogen bomen eerbied
streelde wind onze haren
onze lijven wit en wild
die avond nam zij
mijn ziel bij de rivier
begeerte van forellen
aan oever van het water
vlogen vreemde insecten.…
Heilzaam
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
560 Dit vroege, oude land
kent een andere stilte
vindt lagen van oer terug
en zingt het water stijf
Het is er onverwoestbaar
breekbaar, terwijl
in de verte een kind huilt
en een wolf en de wind
De schaduwen lang en jong
in vloeiende beweging
uit de uren van duister gerukt
om te wenen en te helen.…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
de lengte van een magnolia
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
488 nu nadagen naken, koud
onzeker tastend naar een vlaag
van warme wind
zie ik een kind, het speelt met zand en water
waar het slechts zijn handen vindt
herinnerend aan later
daar zal hij op wasdom stuiten
doorgeleefd in zijn ballon
rood, geel, goud
de dag is oud
nog voor zijn ogen sluiten…
Gebroken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Alles samen heb ik het water
gereinigd van het woord
De wind doorgespoeld
de wereld geledigd…
Voorgevoelens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Er was wind,
hij waaide tegen
ook was er water
dat wat aanmodderde
en het goot,
dat het rampen regende
dus het was niet goed
maar de hoop bleef steeds
dat het over waaien zou,
tot de donder insloeg
in kartonnen dozen
vol weggepakte kommer
Leeg spoelt dan toch
alles verder
zonder start of einder
verlammend in het niets
van nutteloze…
De laatste dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 de golven zijn verdwenen
het water spiegelglad
doorzichtig tot de bodem
die in vroeger tijden
nooit echt aanwezig was
de wind is
langzaam afgenomen
in het eerder schuimend
kielzog drijven nog
de laatste dromen
toch ben je
hele dagen bovendeks
en checkt omstandigheden
de toekomst lijkt helaas
steeds meer op het verleden…
I – intro tot de kale berg-
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 voor de ochtenddauw 2015
via de bruidsbloemlaan
naar de ondertrouw
naar kalenberg
de sleutels bij de buren
lucht met de rietmug
doorvoer groningse
bevingen zijn zeker
gevangen in water
in de vier winden
een rietgors op lagarde
moeras toch 't weer
op de kalenberg -
de dagen gaan dauw na dauw
nauw in hun weidsheid…
Zonsondergang op 't meer
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.074 In 't meer, omkranst met wilgen en platanen,
Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed
En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt
Zich naar de kim....
En met hem gaan de lange water-banen,
De lauwe geuren....
Het rozen-blad op de gefronsde vloed,
Het deinend dons der dommelende zwanen....…
De Jager in slaap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 Het zwijgen van de aarde is diep.…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 De takken plaste' in 't water, tussenbeide
Slokte het water gorgelend, een vis
Gelijkend, zwemmend in de duisternis.
.....................................
.....................................
----------------------------------
fragment uit: Mei (1889)…
Buitenwerfs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 meeuwen en de wind
achterom wappert de was
wit als de zeilen in het schelle licht
de hemel verzilvert de zeespiegel
tussen de oevers kromt zich de horizon
het water welft over het groene dal
wiegende en wuivende wiernimfen
verlokking onder de golven
schatten schijnbaar voor het grijpen
geelgouden stenen in de Gouwzee…
Dit hier
gedicht
2.8 met 26 stemmen
9.966 Je bent ergens, het doet er niet toe
waar, altijd aan een rand, dit keer tussen
land en water, het gaat over nu - nee
je ligt op je buik. Zand zingt zich voort
zoals water, geribd. Je kiest de kleinste rib.
Berg. Je kiest de kleinste korrel. Aarde.
-----------------------------
uit: 'Hier is de tijd', 1998.…
jouw rust ging wijsheid heten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.108 zee
mijn ogen lachten weten
we dreven met de winden mee
jouw rust ging wijsheid heten…
Ik draai een kleine revolutie af
gedicht
3.6 met 29 stemmen
18.007 ik draai een kleine revolutie af
ik draai een kleine mooie revolutie af
ik ben niet langer van het land
ik ben weer water
ik draag schuimende koppen op mijn hoofd
ik draag schietende schimmen in mijn hoofd
op mijn rug rust een zeemeermin
op mijn rug rust de wind
de wind en de zeemeermin zingen
de schuimende koppen ruisen
de schietende schimmen…
zilt op de wonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
621 met ferme pas richting het water
een deuk in mijn gedachte
en weet de pijn komt altijd later
met de tijd om te verzachten
tussen het deinen van het gras
laat ik verdriet mijn bodem zien
ik weet heel goed wat is en wat was
wat zeker is en niet misschien
tegen de zilte wind loop ik aan
het ritme van achterlaten
ik voel mijn wang strelen…