39107 resultaten.
heerlijke winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 sneeuw stuift zich stapelend
uit het wit van katoenen wolken
tot witter dan het witste zand
de hoogste duinen in het land
voor een winterfrisse wandeling
een sneeuwballengevecht soms
of een ritje op een afgestofte slee
struinen jong en oud daartussen
buiten rennen kinderen spelend
rollen stapels sneeuw tot poppen
met hoge hoeden op…
Jij
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.284 Het pad dat jij verlicht
is mooier dan alles anders
de warmte die jij mij geeft
zal ik nooit vergeten
De eerste aanraking
waardoor ik weet
dat jij weer hier bent
en weer blijft
Die allerlaatste dagen
waar de wanhoop wint
en de hoop verdwijnt
de kou die ik weer voel
Wanneer jouw licht wordt opgeslokt
en koning winter weer regeert…
WAAR HET MEESTE WORDT GELEDEN
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.709 Het knaapje sluimert! maar de moeder aan zijn sponde
Bespiedt de onvaste rust van ’t krank en lijdend kind;
Ach, hoe dat hoofdje gloeit! ’t Is alles stil in ’t ronde,
Doch in heur ziele niet, die vreest, zoveel zij mint.
O God, waar hier op aard wel ’t innigst wordt gestreden?....
Aan ’t kinderziekbed, Heer! Daar buigt ook ’t twijflend…
KINDERLOOS
poëzie
2.3 met 30 stemmen
2.980 Arm moedertje is zo allenig,
Arm moedertje is zo bedroefd,
De Vader, Die zij dankte,
Heeft haar zo zwaar beproefd.
Zij staart in ’t verlatene wiegje,
Op ’t speelgoed nog zwervend in ’t rond;
Daar ligt zijn popje; zij kust het
Met bleekbestorven mond.
Haar armen zijn ledig, zo ledig!
Weg, al haar levenslust!
Haar huis is…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 22 stemmen
2.980 Nu, de kranke mag weer hopen, –
Kan men sterven in de Mei?
Zijn gevangenis gaat open,
En hij ruikt de groene wei!…
De handdruk
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.494 O, tintel’ uw hart in de druk van uw hand:
Ik dank voor een vinger twee, drie!
Ik walg van een kneepje, koket en pedant,
Een pink van een man van genie....
En, vrindlief, uw bevende, klevende hand
Is waarlijk mijn antipathie!
Verstijve de hand, die de hoveling speelt;
Beleefde, vernedrende hand!
Verdorre de hand, die verraderlijk streelt…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Wat dauwt daar zo waar de
Zon ondergaat -?
Kind, de zon doet de aarde
In nachtgewaad.
Wat zijn dat voor dingen
In wei en riet -?
Kind, de krekels zingen
Een minnelied.
Wat dragen de winden
Voor geur zo laat -?
Kind, de bloesem van linden
Die opengaat.
Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?
Kind, dat doet dat hoge…
Morgen in de bergen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.912 De zilvren morgen steeg over het dal,
Het leek of aan de stenen rozen bloeiden,
De bleke nevels weke' en reze' - en groeiden
Als witte anemone' in 't licht heelal.
Toen rijpte 't klare zonlicht zelf, en vloeide
Als zuiver-blanke room van wal tot wal,
Tot het opeens in overvolle val
Het…
De tocht naar de ster
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.275 - marslied -
Rep uit de schemer uw schuchtere voeten,
Rijs uit het dal om 't licht te begroeten.
Dat zegenrijk valt in uw schoot, -
Heel de aard gaat in bloed en in orelog onder,
Uit haar rokende as stijgt een herelijk wonder,
Dat harten de ruimten instoot: -
Die poolster zal uw leven bestieren,
Haar licht zult ge met ons vieren,
Voort!…
Zwaardreunend...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.122 Zwaardreunend door der tijden maatgang, schrijdt
de reuzenstoet, van stralend goud omgeven,
der grote kunstenaars, wier onsterflijk streven
nog om hun eeuw een laaie glorie breidt.
't Zijn hoofden, heet van d'innerlijke strijd;
't zijn harten, àl te groot voor 't aardse leven;
wij zien hun lippen nog van àlsmart beven
en gloed afgutsen…
Veldslag
poëzie
2.8 met 9 stemmen
2.554 Twee vorsten zijn in vete en des
twee legers aan het kampen,
twee volkeren aan het lijden van
des oorlogs bloedige rampen.
Maar 't schijnt vorst A is zekere dag
blijmoedig opgestaan:
het zal een staatsman loos en boos
van vrede spreken gaan.
Doch…
Zie, eeuwig rustloos...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.660 Zij wentelt om zichzelf, in kalme trots,
en schijnt in eigen grootheid te bedaren,
maar beukt, in zucht naar 't eindloze opgevaren,
weer 't dreunend strand, àl naar de wil des Lots.…
MENSELIJK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.236 Helaas; de zwakke mens in dit weemoedig leven,
Hij heeft een weinig vreugd zo noodig voor zijn hart:
Wij hijgen ras naar ’t eind van dorre lijdensdreven,
En spoedig al te lang valt ons de nacht der smart.
Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille
Geschiede! – doch vergeef onze arme kindertaal,
’t Bedroefde hart, bij ’t vroom…
De zee
poëzie
3.8 met 10 stemmen
5.288 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
- Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen -
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.
En als ik ga gehaast,
Genaderd en genaast
Door de jagende dood,
Hoor ik de troost
Van …
Allereerste kerstdag
snelsonnet
4.4 met 10 stemmen
1.281 Het is een jaartje of tweeduizend terug
Dat noem ik nog eens ak’lig lang geleden
Intussen is Hij boven, wij beneden
De jongste dag komt ook al niet zo vlug
Vaak hoop ik in dit trieste tranendal
Dat ’t echt gebeurd is in die verre stal…
Pinksterperspectief
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
825 We krijgen slechts ellende op ons bord
De toekomst biedt geen enkele garantie
Maar eerst nog zeven weken op vakantie!…
NIET BEZORGD
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.597 Boven mijn hoofd aan zijden draad
Slingert het zwaard al heen en weder,
’t Moét vallen – vallen, vroeg of laat!
Het trilt, het velt mij neder!
Doch om mijn hoofd ook ruist een stem,
Te midden van al mijn vrezen,
Die mij gebiedt met zachte klem,
Tóch niet bezorgd te wezen.…
LENTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.060 De vogel tjuikt zijn liedje weer,
In blauwe dromen ligt het meer,
Een zachte wind waait door de lucht,
En sterft in ’t woud met flauwe zucht.
Hoor! welk melodieus gekweel
Stijgt uit der nachtegalen keel,
Jong licht schiet door de luchten heen,
Jong mos groent op de grauwe steen.…
Waarom uw blik...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.018 Waarom uw blik mijn blik niet boeit?
Waarom uw lach mijn lach niet wekt?
Waarom niet heel mijn hart ontgloeit
bij 't schittren van de reinste schatten
dat elk gemoed naar 't uwe trekt?
Eens zwom mijn ziel, als uwe ziel,
in wondre wonne en zonneschijn;
maar 't leven kwam, de sluier viel,
die 't al met toverwaas omschemert,
en naakt…
Zuster
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.346 Er woont een zachte zuster in mijn huid
een vrijbuiter die in mijn lichaam bijt
en soms haar handen op mijn zijde legt,
‘s nachts stelten loopt, of danst of rust.
Dan dringt zij ook haar dromen aan mij op
en ik leg mij huiverend naast haar:
een dode, een schamel geraamte,
knikkend en stamelend.…
Maart.
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.137 Daar zijgt de zon in 't waterland
En lacht een rimpling in de sloten,
De jonge Maart slaapt aan de kant,
Met de eerste bloem, bij de eerste loten. -
De schrale aard leek uitgeteerd
En afgeleefd in al haar naden
En zwarte voegen, - zie: nou keert
Haar jeugd uit de geleden schade.…
Lawrence of Arabia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
466 Toen hij zijn kaki kloffie verwisselde
Voor een tulband met een wit gewaad
In de onafhankelijkheidsjihaad
Omdat ze dankzij een Brits arsenaal
Dat hij lospraatte met veel omhaal
Het onverslaanbaar geachte Akaba overwonnen
En ook kort daarop Damascus binnendrongen
Maar alle gemaakte beloftes ten spijt
Raakte zijn cohorte de Hijaz alsnog weer…
Onbetwiste Master of Suspense
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
444 Onbetwiste Master of Suspense King, Stephen
Verzint de mooist-spannende fictieverhalen, 'even-
though', daardoor met sterke zenuwen zittend op bank of liggend in bed
De toon voor de komende dagen is gezet…
De lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
707 Het wordt al weer langer licht
de lente is weer inzicht
vogels hoor je weer fluiten
de dieren kunnen weer naar buiten.
Lammetjes in de wei
je geniet en zet je zorgen even opzij
de eerste zonnestralen op je snoet
deze vitamine doet de mens zo goed.…
Verdere evolutie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
41 We bouwden een trap naar de hemel
Voor de eerste tree hielp iemand een hulpeloze
Een ander vertroetelde verloederde kinderen
En er was ook een man, men vond hem eerst nog een vreemde
Maar later hielpen we hem en we ruimden
De rotzooi op, de muren en prikkeldraad
We vlogen vliegtuigen vol met delen
Van dingen die ons eerst nog verdeelden
Vele…
Als!
hartenkreet
1.4 met 11 stemmen
1.520 Als ik weer eens eindeloos verzonken zit
in mijn tunnel van verdriet
mijn geest verdoofd, mijn hart gebroken
wil ik eigenlijk alleen maar
dicht bij jou zijn en vluchtig een blik
in jouw twinkelende ogen werpen
en weer genieten van jouw lieve lach
maar jij bent niet hier
Als morgen de zon weer zal schijnen
en de horizon net een golvende zee…
Zonnestraal
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.701 De eerste zonnestraal die de wolken doet vervagen,
leidt tot een glimlach op mijn gezicht.
Na al deze donkere dagen,
komen er nu weer dagen vol licht.
Licht als een teken van hoop,
dat na wát er in de donkere dagen ook kan gebeuren,
Het besef dat er na verloop,
altijd weer dingen gebeuren die het leven kleuren.…
VLIEGEN
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
557 Weer
vliegen we
langs een hemel
Die bloost
als is ons ontmoeten
de eerste maal
Voor enkele uren
dragen wij vleugels
als Icarus
Weer
laten we aarde
voor aarde
Zijn even
letterlijk
in de wolken
Onder ons
steeds vreemder
volken
Boven ons
...een vreemder
God?…
Gevoelens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 Laten wij elkander nimmer
weer verlaten het is nog
moeilijk te bevatten dat
ik zoveel van je hou
voor het eerst zie ik
de kleuren van de
regenboog het is
niet meer zwart
niet langer meer mijn
gevoelens begraven
het voelde als de dood
door jou ben ik weer gaan leven
ik stik niet meer in
de woorden
_ik hou van jou_…
Kent alle scenario's
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
717 van de wind
is weer geleerd dat
zinnen ooit worden gekeerd
met het koelhelderzijn van water…