Alle inzendingen over eerste sneeuw/hagel/gladheid weer

39107 resultaten.

Sorteren op:

heerlijke winter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
sneeuw stuift zich stapelend uit het wit van katoenen wolken tot witter dan het witste zand de hoogste duinen in het land voor een winterfrisse wandeling een sneeuwballengevecht soms of een ritje op een afgestofte slee struinen jong en oud daartussen buiten rennen kinderen spelend rollen stapels sneeuw tot poppen met hoge hoeden op…

Jij

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Het pad dat jij verlicht is mooier dan alles anders de warmte die jij mij geeft zal ik nooit vergeten De eerste aanraking waardoor ik weet dat jij weer hier bent en weer blijft Die allerlaatste dagen waar de wanhoop wint en de hoop verdwijnt de kou die ik weer voel Wanneer jouw licht wordt opgeslokt en koning winter weer regeert…

WAAR HET MEESTE WORDT GELEDEN

poëzie
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.709
Het knaapje sluimert! maar de moeder aan zijn sponde Bespiedt de onvaste rust van ’t krank en lijdend kind; Ach, hoe dat hoofdje gloeit! ’t Is alles stil in ’t ronde, Doch in heur ziele niet, die vreest, zoveel zij mint. O God, waar hier op aard wel ’t innigst wordt gestreden?.... Aan ’t kinderziekbed, Heer! Daar buigt ook ’t twijflend…

KINDERLOOS

poëzie
2.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.980
Arm moedertje is zo allenig, Arm moedertje is zo bedroefd, De Vader, Die zij dankte, Heeft haar zo zwaar beproefd. Zij staart in ’t verlatene wiegje, Op ’t speelgoed nog zwervend in ’t rond; Daar ligt zijn popje; zij kust het Met bleekbestorven mond. Haar armen zijn ledig, zo ledig! Weg, al haar levenslust! Haar huis is…

Voorjaarsliedje

poëzie
3.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.980
Nu, de kranke mag weer hopen, – Kan men sterven in de Mei? Zijn gevangenis gaat open, En hij ruikt de groene wei!…

De handdruk

poëzie
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.494
O, tintel’ uw hart in de druk van uw hand: Ik dank voor een vinger twee, drie! Ik walg van een kneepje, koket en pedant, Een pink van een man van genie.... En, vrindlief, uw bevende, klevende hand Is waarlijk mijn antipathie! Verstijve de hand, die de hoveling speelt; Beleefde, vernedrende hand! Verdorre de hand, die verraderlijk streelt…

Dat is die minne die ewelic minnet

poëzie
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.570
Wat dauwt daar zo waar de Zon ondergaat -? Kind, de zon doet de aarde In nachtgewaad. Wat zijn dat voor dingen In wei en riet -? Kind, de krekels zingen Een minnelied. Wat dragen de winden Voor geur zo laat -? Kind, de bloesem van linden Die opengaat. Wat schijnen jouw ogen Zo groot, zo goud -? Kind, dat doet dat hoge…

Morgen in de bergen

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.912
De zilvren morgen steeg over het dal, Het leek of aan de stenen rozen bloeiden, De bleke nevels weke' en reze' - en groeiden Als witte anemone' in 't licht heelal. Toen rijpte 't klare zonlicht zelf, en vloeide Als zuiver-blanke room van wal tot wal, Tot het opeens in overvolle val Het…

De tocht naar de ster

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.275
- marslied - Rep uit de schemer uw schuchtere voeten, Rijs uit het dal om 't licht te begroeten. Dat zegenrijk valt in uw schoot, - Heel de aard gaat in bloed en in orelog onder, Uit haar rokende as stijgt een herelijk wonder, Dat harten de ruimten instoot: - Die poolster zal uw leven bestieren, Haar licht zult ge met ons vieren, Voort!…

Zwaardreunend...

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.122
Zwaardreunend door der tijden maatgang, schrijdt de reuzenstoet, van stralend goud omgeven, der grote kunstenaars, wier onsterflijk streven nog om hun eeuw een laaie glorie breidt. 't Zijn hoofden, heet van d'innerlijke strijd; 't zijn harten, àl te groot voor 't aardse leven; wij zien hun lippen nog van àlsmart beven en gloed afgutsen…

Veldslag

poëzie
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.554
Twee vorsten zijn in vete en des twee legers aan het kampen, twee volkeren aan het lijden van des oorlogs bloedige rampen. Maar 't schijnt vorst A is zekere dag blijmoedig opgestaan: het zal een staatsman loos en boos van vrede spreken gaan. Doch…

Zie, eeuwig rustloos...

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.660
Zij wentelt om zichzelf, in kalme trots, en schijnt in eigen grootheid te bedaren, maar beukt, in zucht naar 't eindloze opgevaren, weer 't dreunend strand, àl naar de wil des Lots.…

MENSELIJK

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.236
Helaas; de zwakke mens in dit weemoedig leven, Hij heeft een weinig vreugd zo noodig voor zijn hart: Wij hijgen ras naar ’t eind van dorre lijdensdreven, En spoedig al te lang valt ons de nacht der smart. Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille Geschiede! – doch vergeef onze arme kindertaal, ’t Bedroefde hart, bij ’t vroom…

De zee

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.288
De zee, het enige leven dat strekt Van begin tot einde - Terwijl alle andre, voor kort gewekt, Gedwee en weerloos verdwijnen - Geeft in eeuwige breking De grote, zachte verzekering Dat, wanneer allen versterven, verstijven, Zij bevallig zal blijven. En als ik ga gehaast, Genaderd en genaast Door de jagende dood, Hoor ik de troost Van …

Allereerste kerstdag

snelsonnet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Het is een jaartje of tweeduizend terug Dat noem ik nog eens ak’lig lang geleden Intussen is Hij boven, wij beneden De jongste dag komt ook al niet zo vlug Vaak hoop ik in dit trieste tranendal Dat ’t echt gebeurd is in die verre stal…
Aar Noordam25 december 2011Lees meer >

Pinksterperspectief

snelsonnet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 825
We krijgen slechts ellende op ons bord De toekomst biedt geen enkele garantie Maar eerst nog zeven weken op vakantie!…

NIET BEZORGD

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.597
Boven mijn hoofd aan zijden draad Slingert het zwaard al heen en weder, ’t Moét vallen – vallen, vroeg of laat! Het trilt, het velt mij neder! Doch om mijn hoofd ook ruist een stem, Te midden van al mijn vrezen, Die mij gebiedt met zachte klem, Tóch niet bezorgd te wezen.…

LENTE

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.060
De vogel tjuikt zijn liedje weer, In blauwe dromen ligt het meer, Een zachte wind waait door de lucht, En sterft in ’t woud met flauwe zucht. Hoor! welk melodieus gekweel Stijgt uit der nachtegalen keel, Jong licht schiet door de luchten heen, Jong mos groent op de grauwe steen.…

Waarom uw blik...

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Waarom uw blik mijn blik niet boeit? Waarom uw lach mijn lach niet wekt? Waarom niet heel mijn hart ontgloeit bij 't schittren van de reinste schatten dat elk gemoed naar 't uwe trekt? Eens zwom mijn ziel, als uwe ziel, in wondre wonne en zonneschijn; maar 't leven kwam, de sluier viel, die 't al met toverwaas omschemert, en naakt…

Zuster

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.346
Er woont een zachte zuster in mijn huid een vrijbuiter die in mijn lichaam bijt en soms haar handen op mijn zijde legt, ‘s nachts stelten loopt, of danst of rust. Dan dringt zij ook haar dromen aan mij op en ik leg mij huiverend naast haar: een dode, een schamel geraamte, knikkend en stamelend.…

Maart.

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Daar zijgt de zon in 't waterland En lacht een rimpling in de sloten, De jonge Maart slaapt aan de kant, Met de eerste bloem, bij de eerste loten. - De schrale aard leek uitgeteerd En afgeleefd in al haar naden En zwarte voegen, - zie: nou keert Haar jeugd uit de geleden schade.…

Lawrence of Arabia

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 466
Toen hij zijn kaki kloffie verwisselde Voor een tulband met een wit gewaad In de onafhankelijkheidsjihaad Omdat ze dankzij een Brits arsenaal Dat hij lospraatte met veel omhaal Het onverslaanbaar geachte Akaba overwonnen En ook kort daarop Damascus binnendrongen Maar alle gemaakte beloftes ten spijt Raakte zijn cohorte de Hijaz alsnog weer…

Onbetwiste Master of Suspense

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Onbetwiste Master of Suspense King, Stephen Verzint de mooist-spannende fictieverhalen, 'even- though', daardoor met sterke zenuwen zittend op bank of liggend in bed De toon voor de komende dagen is gezet…

De lente

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
Het wordt al weer langer licht de lente is weer inzicht vogels hoor je weer fluiten de dieren kunnen weer naar buiten. Lammetjes in de wei je geniet en zet je zorgen even opzij de eerste zonnestralen op je snoet deze vitamine doet de mens zo goed.…

Verdere evolutie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 41
We bouwden een trap naar de hemel Voor de eerste tree hielp iemand een hulpeloze Een ander vertroetelde verloederde kinderen En er was ook een man, men vond hem eerst nog een vreemde Maar later hielpen we hem en we ruimden De rotzooi op, de muren en prikkeldraad We vlogen vliegtuigen vol met delen Van dingen die ons eerst nog verdeelden Vele…

Als!

hartenkreet
1.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.520
Als ik weer eens eindeloos verzonken zit in mijn tunnel van verdriet mijn geest verdoofd, mijn hart gebroken wil ik eigenlijk alleen maar dicht bij jou zijn en vluchtig een blik in jouw twinkelende ogen werpen en weer genieten van jouw lieve lach maar jij bent niet hier Als morgen de zon weer zal schijnen en de horizon net een golvende zee…

Zonnestraal

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.701
De eerste zonnestraal die de wolken doet vervagen, leidt tot een glimlach op mijn gezicht. Na al deze donkere dagen, komen er nu weer dagen vol licht. Licht als een teken van hoop, dat na wát er in de donkere dagen ook kan gebeuren, Het besef dat er na verloop, altijd weer dingen gebeuren die het leven kleuren.…

VLIEGEN

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 557
Weer vliegen we langs een hemel Die bloost als is ons ontmoeten de eerste maal Voor enkele uren dragen wij vleugels als Icarus Weer laten we aarde voor aarde Zijn even letterlijk in de wolken Onder ons steeds vreemder volken Boven ons ...een vreemder God?…
Harry Daudt21 december 2008Lees meer >

Gevoelens

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 626
Laten wij elkander nimmer weer verlaten het is nog moeilijk te bevatten dat ik zoveel van je hou voor het eerst zie ik de kleuren van de regenboog het is niet meer zwart niet langer meer mijn gevoelens begraven het voelde als de dood door jou ben ik weer gaan leven ik stik niet meer in de woorden _ik hou van jou_…
Redcloud13 april 2010Lees meer >

Kent alle scenario's

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 717
van de wind is weer geleerd dat zinnen ooit worden gekeerd met het koelhelderzijn van water…
wil melker23 september 2007Lees meer >