2645 resultaten.
Smachten naar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 verlangens
netjes ingepast
leefde van
wensen en
verwachten
in beheerst
smachten naar
ben gestopt
met roken
voel het in al
mijn knoken op
chaotische dagen
steeds maar
op zoek naar
wat essentieel
lijkt te ontbreken
aan een goed humeur
dacht lang
de koning te zijn
met sigaret tegen
onvervuld verlangen
dat te lang blijft hangen…
Ondertussen :
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
719 in zijn woorden is hij hoe zij hem bedacht :
onbehoedzaam, maar dragend
nabij maar draaglijk en
bij haar maar niet rond
haar laatse porie
in zijn woorden is zij vaak onverwacht
afwezig of onpeilbaar diep, en lacht
ze als iemand die alles heeft
gezien, in die woorden leeft
een hang naar meer dan is, zo wacht
hij op het leven, totdat het…
Oude waarheden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
469 constant
administratief ad hoc
houden zij het leven op
maar in de
reparatiemodus blijven
deze heilige huisjes staan
bij monumentenzorg
zijn zij opgenomen met
behoud van plaats en baan
zo klit de zaak
steeds verder dicht
is transparant een modegril
want wie wat waagt
zal flink zijn vingers branden
kan zijn luit wel aan de wilgen hangen…
De kleine dondersteen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
604 hij lacht
naar de wereld
trekt zijn eigen plan
het jeugdig
onbevangen is niet lang
aan hem blijven hangen
hij kent blikken
gebaren en gezichten
als een open boek
gevatheid en sturen
zijn voor hem een
voortborduren op zijn idee
iedereen gaat
gemakkelijk en in
vol vertrouwen mee
toch komt de
dubbele bodem
steeds meer in…
de toekomst later
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
758 het bestoven raam op de toekomst
op een kier voor wie bang
zijn voeten niet te snel beweegt
het kan gesloten worden
met een simpele zucht
voor de onstuitbare zoeker
naar goud in dit leven
wenkt enkel het grote gat
waar gordijnen hangen waaien
op de ademtochten van passanten
te vlug dus onderweg nooit herkend
dit steedse raam hier
is…
iris in het MAS
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
583 honger ontdaan
aan haar kelken kraag met
minder blad maar meer vertoon
leeft ze fier en wel
in haar aarden luchtbel
haar opzichtig oog gericht
op de mensen aan de stroom
ze is museumplant zonder nood
aan het Woord, elke blik
van een toevallige passant opnieuw
sterkt haar in haar zonnebloei
de weemoed af en toe die
haar het hoofd hangen…
dubbelbeeld
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
54.793 achteruit van me weg
terwijl je me aankijkt
ik probeer nog te lachen
maar zie je vervagen
transformeren in je schaduw
tot karikatuur van jezelf
en grijze duiven vliegen
ik heb nog spiegels
schuin in zee geplaatst
en op de zon gewacht
kleuren uit het wit gescheurd
maar jij werd al te licht
en zelfs je groene ogen
werden grijs
nu hang…
help, een vis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.038 er zwemt een orka rondjes
in zijn woelig bad
het water
spat druppels
op de tegelvloer
her
en
der
zijn moeder wil het niet geloven
haar vermogen is verdwenen
met de jaren
is de associatie
blijven hangen
ergens
aan de bron
van haar ontstaan
ze heeft haar zoontje
wél gered, aan één arm
uit het water, in
de handdoek…
Eeuwigheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
697 we hangen aan dezelfde boom
jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden…
Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
760 we hangen aan dezelfde boom
jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden…
waar Pietje was
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.163 een plank in het park
draagt de schilfers van de herfst
in bruin verlaten kleuren
door naaktheid omgeven
op zijn houten lijf staat
uit de weggelopen keuken
van een randbewoner
een kommetje met water
te waken naast een pluim
die blijven hangen is
welke vreemde vogel toch
kwam hier snel een bad nemen
om dan weer weg te vliegen
dat zijn…
Verdwalen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
863 Verdwalen in je eigen groot verlangen,
je denken en je voelen onverwachts;
misschien dat hier of daar wat woorden bleven hangen
of dat er plots een licht kwam of iets zachts...…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…
als het doorzicht kwijnt
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.071 spanen hangen langs de boot
een stroom drijft me voort
ik weet niet naar waar
van het vreemde hier
in het uiteinde van
een afgehakte loot
naar het onbekende daar
ik heb weet van de verlamde passie
de opgesloten sier
alsof een eeuwigdurend zielenstaar
mij voortduwt in het zand van de woestijn,
wellicht een onvermijdelijk levensgebaar…
Telkens weer...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.040 De tijd gaat voorbij, blijven hangen
in het verleden, geen optie,
overgegeven aan weer een gevoel van,
liefde, vreugde....maar de angst blijft helaas!…
vrijen in den vreemde
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.232 vredig vrijuit vrijen in den vreemde
met een vrijvrouw zonder enige scrupule
is hangen aan gekleurde ballonnen
of zweven in wilgenbomen van chocolade
het is zuigen aan slagroom met aardbeien
ongeremd, verblind en onbezonnen
alhoewel het naast zo'n schone neervlijen
reeds het ervaren is van genade
eer ik werkelijk ben begonnen
ach, wat…
herfstsonnet/sonate
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
781 er strijkt een stok over de snaren
de galm van herfst hangt in de lucht
iets dat je slechts kunt evenaren
wanneer je even heel diep zucht
er zit wat drama in mijn lijf
een vleugje weemoed van verlangen
waar ik mijn dromen aan durf hangen
er gaat een wijsje door mijn hoofd
met wat verdrietige akkoorden
die ik vandaag niet zal verwoorden.…
houtlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
528 mensen roepen wel eens
we kennen je
niet
alsof ze maar één oor hebben
wanneer ze het wisselen van wind
in koude bomen
hangen
misschien ben ik wel niet
die ik had willen zijn
of moeten
of wennen zij nooit
aan mijn sterven terwijl alles
maar voorbij gaat
in opwaaiend zand en nachten
die ik wakker lig
in het weten
dat ik slechts…
Leugens
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.918 Het is de eerste keer dat ik mij zo eenzaam voel
Ik wou dat iemand mijn pijn kon verzachten
Het is raar dat je denkt dat alles goed komt
Totdat jij leugens verkiest boven mij
Recht in mijn ogen kijk je mij aan
Je houdt dingen achter of je liegt
Je had me niet zo hoog mogen laten hangen
aan een breekbaar touwtje
Je zegt spijt te hebben…
Juni~jubelsonnet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
817 kabaaaaaaaaaaaaaaaaam
daar jubelt juni het uit van plezier
de hemel verandert zijn kleuren
schijnt ineens weer op te fleuren
door het overdonderend getier
grote regendruppels likken
als judaskussen langs mijn wangen
vandaag zal ik dat moeten slikken
maar morgen ga ik onbevangen
de hemel laten schrikken
door de zon weer buiten te hangen…
Hor en Dol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.156 De man voor mij in de file
bleef steeds hangen in zijn spoor
en liet zelfs de brandweerauto
achter hem niet even voor
Razend zwaaide ik mijn handen
maar mijn rust ging snel teloor
toen ik hangend in de bocht
mezelf en mijn stuur verloor
Twee agenten kwamen langs
en zeiden mij na lang verhoor
dat ik veel te veel gedronken had
ik moest…
Een sprekend gezicht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
435 bewegen
schrijft motoriek het
eerste coördinatie lied
een mantra
vol tevredenheid
in het tijdloze
moment van leren
en weer proberen
dan breekt de lach
alle concentratie in
het zorgenvrij gebied
er is geen plaats
voor consternatie
als vingertjes
langzaam gaan
ontspannen zal het
geleerde hopelijk nog een
leven lang blijven hangen…
Etude (herziene versie)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
766 Tot hij ging luisteren en
in muziek om hem heen
een kosmos hangen ging:
Rachmaninov d kleine terts,
immens verlangen en leerde
(want oren heeft wie hore)
Poëzie schrijven
begreep hij tenslotte is
overslaan en gaan en
kosmos binnendringen
Wist hij alleen maar dat
lege blad
alleen maar dat
en wiste hij…
Oog om oog
netgedicht
1.0 met 209 stemmen
440 emoties te raken
die zweefden
in vergeten tijd
waarvan het
kruit niet
verschoten was
de damp nog hing
in het gevang
bloed geen
dna kende en
een dader die
niemand ooit
zou herkennen
in een
maatschappij die
wist hoe dader
met tegenstander
quitte speelde
er was geen
oud zeer en
agressie meer
omdat er geen
rancune bleef hangen…
Scheve verdeling
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
665 dit huis is gaan hellen
met tijd als buigend gewricht
er brandt gebroken licht en ik
een kaarsloze luchter
hang hier bezwaard
met matglazen tranen
aan een zakkend plafond
geen venster lijkt het zicht te klaren
sinds geschoven gewicht
kamers ondersteboven dreef
los van ingeklonken grond
en wie slaat nu nieuwe palen
bevestigt het…
Vijver, juwelen waterkom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.477 Vijver, juwelen waterkom
vijver der liefste, waar rondom
de paden onzer lopen
met slingeringen en verknopen
van hun gedachteloze gangen,
Vijver der liefste, waarin hangen
de waterlelies, boven drijven
en ingeschreven cirkels schrijven,
Vijver der liefste, helderheid
die maar op éne, op éne beidt;
de hemel is er in en…
Droombed
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
541 Mijn hoofd bonst
vol verlangend naar bed
Onderhuids zwachtelt
een kudde witte wazige watten
In mijn borst bronst
het hart luidkloppend met
geen enkel verlangen,
dan het zich neervlijen
in zachte vergetelheid
Armen hangen
als lappenpoppen
langs de witte lome lakens
Het dekbed tiert
als een weelderige berg
zacht droomverlangen.…
Als een vredesduif
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
983 ik zag
het boekje met gezangen
heiligen die op hun sokkel
al eeuwen aan pilaren hangen
rook de geur
van dennenbomen
tussen wierook en
de hoogste orgeltonen
bad zonder te denken
de vertrouwde woorden
zat en knielde
naar het ritueel behoren
maar mijn geest
vloog als een vredesduif
de brandhaarden voorbij
waar kerst kapot geschoten…
de eerste zondag in november
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
672 grauwe wind grijpt parasollen
regen valt als blad de regen
kleurt de straten watergoud
binnen hangen hoog de lampen
boven een piano en een drummer
hun doorgerookte stemmen
gaan aan ons voorbij
een hand glijdt langs een rug
de wereld hangt op warme billen
vol van bier en rode wijn
er wordt uit volle borst gezongen
als in de late middagdienst…
En langzaam teert ze weg...
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
888 En langzaam teert ze weg
blijft er een omhulsel over
van de eens zo fiere vrouw
er zit een omhuld skelet
dat is alles wat rest
haar hersens zitten er nog wel
maar zitten in ’t verleden,
haar gedachten
die ze nog wil delen blijven hangen
in heel lang geleden,
er is geen plaats meer voor de
hedendaagse kost.…