Alle inzendingen over tenen

3938 resultaten.

Sorteren op:

Spanrups

gedicht
2.3 met 44 stemmen aantal keer bekeken 13.424
Een oog, een lus, een hoge rug, dat onaanzienlijk takje vlees dat lopend op zijn tenen stokt. Een reuzenrad in miniatuur, een viadukt, een ereboog, zo vordert hij op weg naar groen.…

Vuur

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Vuur, licht en gloed die horizonten branden doet, die aansteekt met nieuwe hoop, die ieders leven houdt ten doop, Vuur, tongen vol moed, verslindende hartstocht, liefdesverhaal, dat ieder hoort in eigen taal. Vuur hoog en heilig, niemand nog veilig maar uitgestuurd voorgoed op weg naar heil en vrede.…

De dichter

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Nee, sprak de dichter tegen zijn gevoelens in Nee, het is mooi geweest het heeft toch geen zin Maar rust kende die dichter niet er lag nog zoveel in het verschiet Neurotisch ontgrendelde hij hem zijn weifelend aangetrokken rem Dus trok hij weer schrijvende ten strijde tegen onrecht en vervalsing van blijde tijden Vestigde de aandacht…
Ivan Grud25 december 2007Lees meer >

Zwaarte

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 902
Doorgebogen berken treuren samen met wilgen over letters in het marmer die vervaagd spreken over zacht rustende geliefden Maar zwaarte omhult ons als een stenen mantel wanneer wij hen zoeken bezwaard sluipen we op loden tenen weg We zoeken jullie wel op je geliefde plaatsen daar vinden we zelf ook meer de rust…
Gerardo13 februari 2008Lees meer >

Vaarwel......

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.435
Ik heb lang op je gewacht nu is het ten einde. Ik heb mijn wens niet volbracht maar het was wel een fijne. Ik zeg je nu gedag ik hou het niet meer vol. Vandaag word het mijn sterfdag jij was voor mij waardevol. Vergeet mij niet ik zal jou niet vergeten. zoals je ziet is mijn hart versleten.…
Gullise23 februari 2008Lees meer >

te kunnen sterven

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 962
'ik breng je naar zee' zei je warme vingers, weer dichter om het woord dat ik voelen kan, zoals nu nog meer een korrel zand waarop we wonen gaan er in verdwijnen met zee en mond naar mond tot teen, zonlicht dieplevend zoals wind in duinen, zoveel eeuwig en zegbaar 'dit alles is zee', sprong ik kwijt in handen en…

Binnen de gekuste dageraad

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
onmiskenbare adem uit stille naam gefluister achter een sluier van wolken bewegen niet alleen maar klanken nee, een boventoonzang begroet binnen de gekuste dageraad laat regen tranen wegwassen de wind houdt je uitademend wakker ramen verdampen rond nachten ten aanzien van woordgefluister wat zich ook al voordoet van hoog naar laag…
Quicksilver18 februari 2009Lees meer >

De magie is gedaan

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 469
de volle maan bekrast het zwart van spiegelend water schrijft in schemerig wit met trillende letters de nacht van zich af de magie is gedaan als de aarde weer dicht in het licht van de dag nog fluisteren golven over duistere krachten in hun rimpelend bestaan op brekend zwart spiegelt een gevaarlijke maan de wens om samen ten onder…
wil melker10 december 2014Lees meer >

uur nul

gedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.185
wie hier voorbij is dan zie al wat overblijft is ruis al wat overblijft is gruis vermalen tot een grijs tapijt je gooit het puntlood uit en zakt ermee tot in wat eens schacht vier was daar rommelt het niet langer speelt een showorkest ten dans de hapering lijkt permanent op hoogspanning gesteld dat dit blijft duren zou dat een soort van…

Je eigen gezicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
sta jij wel echt in de schaduw als je anderen laat praten of houdt jouw ego alles in de gaten ten bate van je eigen heil is het ware interesse in wat mensen zeggen of een entree naar meer vaak draai jij om als een blad naar de zon koester je aan warmte en licht jij zal duidelijker moeten zijn in het tonen van je eigen gezicht…
wil melker8 november 2014Lees meer >

Jouw kleerscheuren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.028
het waren jouw kleerscheuren die je hier had laten liggen welke me pas opvallen wanneer ik er bijna over struikel ik waande me op grote hoogte waar de wind mijn rokken deed bollen het spiegelbeeld bleek in diepe rouw buigende treurwilg helde over pardoes val ik op de grond verwens ik jou ten zeerste als ik 'n plan smeed *…
LadyLove27 januari 2010Lees meer >

Dichter 2

gedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.682
Ten slotte valt hij kraaiend van zijn tak en breekt zijn nek, een prooi voor prozadieren. Vossen en raven kan hij nog plezieren: nooit aten zij een aas dat zo mooi sprak. --------------------- uit: 'Gilette' 1998.…

Tja

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.275
een dalende zon fluistert met hese stem tot grijze wolken met hesere stem fluistert mijn liefste tot mij schaduwen verworden tot een andere taal tot een zacht prevelen en tasten de lucht rood als gevlamd bloed het nachtblauw der betovering zet de nacht in lichterlaaie ons leven ten water gaten spatten onze smachten in schuim uiteen…
Nadine22 april 2010Lees meer >

Nooit meer alleen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 620
wakker worden op een zaterdagse lentemorgen met de zomer in je bol want het is immers al juni de zon straalt door het open venster de wind fluistert beloftevolle geheimen en je neuriet mee “You are not alone, I’ll be there” een tevreden glimlach kleurt wangen blozend je wordt warm van je kruintje tot je tenen als een hand je teder streelt…

courage

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 864
Het vergt moed om te sterven maar nog meer om ten volle te Leven.…
pelgrim16 november 2010Lees meer >

Etherisch...

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 757
Alle moeite ten spijt begint hier het probleem. Compact als mul zand verliezen mijn woorden vluchtend hun zeggingskracht. Hierdoor ontmoedigd gooi ik, soms voortijdig, de handdoek in de ring en denk: een ieder zijn gave, zijn ding… ik beperk me tot lezen.…

geen titel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
verlaten van groen ingetogen op jezelf je naaktheid ten toon zo sta je daar, moederziel mijn meelij is gewekt terwijl het een natuurlijk verloop is toch… je grandeur van weleer komt weer, dat weet ik toch… op pijnlijke wijze wordt blootgelegd de onvolkomenheden opgelopen tijdens storm, droogte, hitte, natte en toch, ben je volmaakt…
enrico6 december 2011Lees meer >

We zijn ontgrensd

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
Geen mens, geen ding kan ons ten diepste laven. Het zijn in ons doet steeds opnieuw de grenzen breken – vaag voelen wij de wekroep die niet enkel hier en nu gelenigd wordt. We kunnen niet bezitten wat ons trekt, de roos is roos, ook los van ons begrijpen. We zijn ontgrensd en leven met onstilbare verlangens, met oneindigheid.…
Adeleyd7 december 2011Lees meer >

hangplek

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
de witte wereld gaf geen zicht op warme tenen of een veilig dak de afgezakte ranken van mijn oude klimop lieten meer te wensen over en het ongemak van dikke dekens drukte zwaar tot waar een spreeuwenvolkje zichtbaar kouder werd, liep er slechts wat warmte tussen opgepakte veren zoveel keren al gaf de voederplank niet alleen maar wat…
switi lobi4 februari 2012Lees meer >

HOOPVAST

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Op je tenen lopen wil niet zeggen nieuwe schoenen kopen, met hakken als stiletto's, maar met beide benen op de grond proberen te blijven, je best doen om je houvast te bewaren, je evenwicht zien te vinden en onder controle te houden. Naar boven blijven kijken, en denken eens zal het me lukken! Alleen niet weten...…
J.de Groot24 oktober 2012Lees meer >

beschouwing

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.059
De laatste dag op de kalender hangt er nu al losjes bij terugkijkend naar 2012 maakt 't me vrolijk, en heel blij genietend van al die mooie mensen die ik dit jaar heb ontmoet nieuwe stappen ondernomen ja dat voelt heel goed kijk ik uit naar al het nieuwe dat mij ten deel zal gaan vallen wens ik een ieder genoeg laat de kurken nu maar…
LadyLove31 december 2012Lees meer >

Vertrouwen.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Onzeker van top tot teen, maar het lot is mijn maat en dat leidt mij ergens heen...…

Goed teken ( J. )

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 668
Vanuit de donkerte straalt het Licht je tegemoet vanuit de stilte komt de mooiste muziek je ten gehore vanuit het stille hart komt de zoete liefde vanuit onwetendheid bereikte mij elk inzicht vanuit de verlatenheid kwam ik jou tegen jij, die me dit alles gaf jij, Ster aan de Hemel, die mij de juiste weg wijst.…

rondrit

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
mijn fiets verroert zich in stugge verbazing, koud is de weg druipende bomen werpen druppels langs mijn pad; de wind speelt mee totdat ik zeg dat het genoeg is mijn fiets loopt warm en aan mijn arm likt - schuchter nog - de zon hoeveel kon ik hebben geweten toen ik – in een godvergeten tijd – een barre tocht ten spijt me wel van…

Dedain

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.162
Met je gestifte lippen en je vooropgezette hermelijn, de zinnen die je in kringetjes uitblaast nadat je een achilleshiel hebt ontwaard veer je op ten koste van iemand anders. Zonder prooi sta je diep je in je hemd.…

PAASGEDACHTEN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Laat mij het donker niet versterken hef mijn handen ten hemel op zodat het licht het duister voor altijd zal bewerken en het steeds weer Pasen wordt.…

VERWORVEN SMAAK

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Ten laatste vindt men ’t heerlijk, en het heet: 'Zo’n fijn sigaartje is ’t keurigst dat ik weet.'…

De moed der wanhoop

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.952
De moed der wanhoop hoor een verlept horloge dat zelf - ten einde raad - zijn raderen op gang tracht te brengen zie een drenkeling die paart met een kaaiman een levenslange dwangarbeider uit Cayenne die voor zijn oude dag spaart De moed der wanhoop hoor de moeilijke lach naar de gezichten van Mars zie het uitwissen van de vlekken op de…

Urbanalisme

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
Het op afstand bestuurbare oordeel Valt uit een ongeschoolde hemel Verhoort de werktuiglijke gebeden Van een liturgische meerkeuzestatistiek Dakloos hurken kleine wijsheden Op dampende mesthopen van kennis Ten prooi aan cynisme dat doelzoekend Uit gelaagde structuren waaiert Controle blijkt na onderzoek Een afgewimpeld voorrecht Dat als…

We zijn ontgrensd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
Geen mens, geen ding kan ons ten diepste laven. Het zijn in ons doet steeds opnieuw de grenzen breken – vaag voelen wij de wekroep die niet enkel hier en nu gelenigd wordt. We kunnen niet bezitten wat ons trekt, de roos is roos, ook los van ons begrijpen. We zijn ontgrensd en leven met onstilbare verlangens, met oneindigheid.…
Adeleyd12 augustus 2015Lees meer >