2449 resultaten.
Herfstzon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 Omdat ik voel dat we op afstand
nog wel van elkaar houden
durf ik het
na het rondje door de tuin
de laatste kamperfoeliegeur
en in de herfstzon
samen troebel appelsap
drinkend aan jou te vragen:
Hoe is het
nu met ons, onze liefde
hoe dichtbij zijn we nog
van hart tot hart?…
WEG AANWEZIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 In een grote tuin
ligt de stapel hazelnoten
vergeten te rotten
verspreidt langzaam aan de geur
van gevallen loof
dat in de bosgrond
bedolven en verkruimeld
vergaat om leven te schenken
gelijk
Kerststemming ieder jaar
blij komt _ weemoedig weer verdwijnt
bij het dagelijkse doen
en gewone gebeuren
ingetogen stroomt
door het bloed van mensen…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.…
Jij
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
516 Je wordt groot
twaalf
de grap
wat wil je later worden
dertien
wie niet
is onze grap
Je gaat je belt
geen kus meer
op het schoolplein
Wel thuis
en in de tuin
de poort uit
vrienden wachten
dit leven niet
dus haast
en weg ben je
Pap gewoon half zes
als zout over je schouder
ik ken je onschuld
De regen komt
of schijnt de…
de neerlegging
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
858 leg me, op een novembernamiddag,
neer in de achtertuin,
waar het licht langzaam vervaagt
en een niet benoembare stilte
binnengaat
die de tuin niet meer verlaat.…
Kom daar nog om
netgedicht
4.0 met 61 stemmen
324 ze zijn verdwenen
in de nostalgie van
de kinderspelen
die op straat en
in de tuinen nieuw
leven bracht
totdat de straat
lantaarns aangingen
en het eten op
de tafel werd gezet
alles precies op
klokke zes
toen ook een kort
onverstaanbaar gebed
en dan begon het
gekibbel weer als vast
punt op de agdenda ook
toen net als de…
In een teerdere huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
266 Die ene dagen bij jou
Ongewone gewone dagen
Op vakantie, in een tent
..onze warmte
of onder lage dakbalken
en op het vloerkleed
thuis, in de tuin
..onze lippen
onder een groot scherm
en in een omslagdoek
tijdens de oversteek
..onze loomheid
om iets lekkers te halen
en naar de wc te gaan
vertrouwd, tijdloos
..onze liefde
nog steeds…
Zee van herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
263 De mooiste zijn dominant,
Verdringen nare en verdrietige,
Geven daardoor mijn leven kleur,
Waan me zo een fine fleur,
Als ware ik de gelukkigste mens
In een tuin als die van Eden.…
Verloren
gedicht
3.0 met 218 stemmen
43.451 Dat alles is al lang verloren,
Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.
--------------------------------------------------------------------------
uit de Verzamelde Gedichten van Clara Eggink (1906 - 1991)…
Zin van bestaan
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
962 Gelukkig is het bijna zomer
bloeien rozen in de tuin
ben dan even de dromer
met wind rond mijn kruin.
In het najaar hoop ik dan
te vinden wat ik zocht
wat helaas gebeuren kan
dat de zin is uitverkocht.…
Weet je het nog het Nauw van Calais?
gedicht
2.7 met 105 stemmen
32.975 Vandaag scheen me de witte tuin
een wijds geval, met zoveel leegte
na het opruimen van blokken.
Een kwestie van gezichtsveld:
het lijkt soms of een vrouw na jaren
bovenaan steeds nauwer
onderaan steeds breder wordt.
---------------------------------------------------
Uit: Nieuw Vlaams Tijdschrift 31/6.…
ik had een roos willen zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.972 als het leven
mij inhaalt door
stervende pijnen
als mijn vreugde
slechts loopt langs
zeldzame lijnen
indien verwachting
en hoop
het afleggen tegen
wat onhaalbaar is
dan sta ik zo alleen
weet niet meer wat te doen
mijn hart verstart tot steen
ik had zo graag
naar anderen willen bloeien
meer dan mij werd gegund
in een tuin vol…
Tranen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.040 naar buiten kijkend
zie ik een betraande tuin
plantenkoppen hangen deemoedig
naar de grond waar slakken
actiever zijn dan ooit
in het raam weerspiegelt
het televisiescherm zwemwater
in Athene tranen van geluk
onze Inge is voorzien
van goud kroonprinselijk
goedgekeurd gemascotteerd
door oranjegekleed orakel
van gewicht voorheen atlete…
Meer alert
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
2.289 Je liet me de tuin zien
Hoe alles netjes op orde
en regelmaat stond
de hortensia teruggesnoeid
evenals de heggen
In een hoekje heerste chaos
een loot van vlierbes en hulst
en daar omheen en daartussen
blauwgras en hondsdraf
witte en paarse dovenetel
Je plukte een bloem, een witte
Zoog eraan, zoet met een trilling
in je stem en of ik…
intocht van de zomer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
834 De bomen zijn versierd met bloesem
en er klinkt muziek
uit hun herbewoonde kruinen
De straten worden aangeveegd
en er klinkt muziek
uit radio’s in de tuinen
De meisjes trekken rokjes aan
en er klinkt muziek
nu hun huid gaat bruinen
De golven dansen op zee
en er klinkt muziek
uit stranttenten achter de duinen
De glazen klinken…
Daar is de nacht gestrand, zeg je
gedicht
4.0 met 1 stemmen
87 Ergens in de tuin tilt een kraai
zijn poot op. Zijn afdrukken
strooien nagels in de modder.
Wat ik niet mag weten, is dat je je in slaap
hebt gehuild. Je wrijft een korreltje
weg. Het rolde naar je toe.
Je tranen zijn gestold, maar jou nog niet moe.
----------------------------------------------
uit: Echt zo (PoëzieCentrum, 2026)…
Inscriptie
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.363 Wij legden achter ons leven
een tuin aan, ook een register
van allen met wie wij nog zouden
bijpraten, staren, verhelen.
Wij meden de liefde
en lieten de tastzin,
schreven hooghartig
de toekomst af.…
schoon en rustig
netgedicht
4.0 met 95 stemmen
13.700 van ouds voor schoon bij was gekozen
bij Toetanchamon in pyramide gevonden
'n parfumkruik lavendel in z'n tombe
is er de tuin van eden op nageplozen
adam en eva namen het struikje mee
zonder lavendel voor geur geen leven
beseften ze eenmaal buiten gedreven
in de olie tegen pijn en zielewee
twijgjes maken geesten sereen in tijd
kussens…
Utopia.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
866 Ik ben niet in Utopia geboren,
De tuin van Eden heb ik nooit gezien.
Ik draag geen gouden ringen in mijn oren
En weet niet goed waarvoor ik precies dien.
Ik heb geloof ik, niets dan veel gebreken.
Daarbij een vrouw en af en toe een kind,
Gedeeltelijk door al die paterspreken,
Maar ook omdat ik grutjes prettig vind.…
Bovennatuur
gedicht
3.2 met 8 stemmen
9.316 Droom dat je wakker wordt: een brug
tot in je eigen tuin. De mieren hemelwaarts.
De zielen van de paardebloemen rond, doorschijnend.
Nog staan witte tekens in de lucht
en raakt puur blauw het laagste dak!
Duizend stemmen stralen door je heen.…
Gravensteen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
575 een aartsvader leest de uitgevaren nymf
in mollige winterdagen postuum de les
voor in ‘t hijgend oor, strijkt de hand
over de verzilverde gram
een binnengesmokkelde vriendin
dringt in, de ritselende tuin staart
naar het kronkelend gebaar
van het schijnverloren wild
een balsemstruik op de borst
haalt aan, de slakken breken
door,…
wintersport
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 vogels en vlokken vliegen
tot eindelijk
de laatste slok
wanneer de deur geopend
wordt teruggedeinsd
en ik zie hoe condens
keer dan en schiet
in warm textiel
in de tuin min tien
wie niet weg is bevriest, helaas
nog niet gegeten vogels
duiken gretig
dan vlug sla rug en met handen
vol honger liquideer ik het uur
wanneer haar leeuwinnelijf…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 ik heb ze zien rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen…
zwart Nazareth
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.108 ‘k ben in de hongerput geboren van zwart Nazareth
met niets dan armoe aan me donder en dode dromen aan mijn bed
onder het kruien van de molen in die gemene kolenlucht
werd het grove mout vermalen voor mijn vaders drankzucht
wie bezong de blanke top der duinen in het vuil van de achtersteeg
wie rook de lente van ommuurde tuinen in een stad waar…
die Cyperse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
723 Zij wandelde op kousevoetjes
de nagels ingetrokken
in tijgervel gekleed
zo mijn tuin in
alwaar ze rozen plukte
wilde aardbeien at
schaamteloos verleidend
en ik
wilde vrijen
ik wilde aardbeien
wilde rozenblaadjes eten
op het gras
in tijgervel gekleed
haar nagels langs mijn borst
kousenvoetjes kussen
die cyperse
die haar naam…
Comfortzones [2]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
451 In de stad zijn er veel deuren
die 's nachts openstaan
naar wakker zijn
samen iets beleven
over de drempel
geen buitenstaander meer zijn
In de stad zijn er veel stoepen
waar mensen staan
en verre gebieden verkennen
met wendbare woorden
vragen en gedachtesprongen
om er thuis te raken
In de stad zijn er veel tuinen
waar kinderen spelen…
Kleine onderzoeker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
758 Vol bewondering onderzocht jij de tuin
Van vrouwenmantel tot cichorei
In jouw ogen een klein wonder
Geluidloos trekt een wolk voorbij
Serene stilte daalt op ons neer
Alles houdt zijn adem in
Kijkend met zijn grote ogen
Volgt hij nu een kleine spin
Van een afstand laat ik jou
Één worden met de natuur
Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
Rijk zijn...
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.742 Groeiende zijn in mama's buik,
en ook straks door de tuin heen hollen.
Misschien deze keer twee knullen,
maar ook fijn als het weer meisjes zijn.
Oma vindt alles prima, gezellig en leuk,
en weer zal ik trots zijn op deze mensjes klein...…
De vraag wie ze is
gedicht
3.7 met 40 stemmen
20.776 steeds die jonge vrouw
die ik ooit toevallig ergens tegenkwam
- maar wie ze is - in mijn hoofd
vind ik haar niet terug
er zijn momenten dat ik ineens weer weet
dat de mens eenzaam is, ook ik
en dat ik naar haar kijk en denk: zij daar
dat is ze, zo zichtbaar, zo sterfelijk
---------------------------------------
uit: 'Een man in de tuin…
Wondertjes
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
470 en ontzag in
je verraste ogen
jij kent de
onwaarschijnlijke
wondertjes die
samenhangen
met een warme
ontvangst van jouw blik
waar actie en
reactie voorspelbaar
is gaat veel van het
mirakel verloren
in de altijd aanwezige
sceptische mist
juist als het
gewone ontdaan
wordt van de huis
tuin…