8650 resultaten.
wind tanka
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 hoor
wieken op de wind gezet
het maalt maar door
in de grote zomer stroomt
van de steen heel helder wit…
MEIZUCHT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 In het hoge gras
blijft dat verkruimelde wit
opeengedrongen,
wiegt losjes, toch standvastig.
Fluitenkruid verwondert steeds.…
In stervend licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
819 nog zag ik
een vlinder
fladderend
in koude wind
warmde
vangend zon
op witte vleugels
in stervend licht…
vuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
377 ik waste
mijn rode
hart wit ik
vulde de
ruimte met
verlangen
dat op het
ritme van
mijn adem
diep binnenin
me brandde…
Voor Bob
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
634 het werd november
de eerste winter zonder
een oudjaar zonder
een nieuwjaar zonder
een mistig januari zonder
een wit februari zonder
de eerste verjaardag zonder
jou…
Sibelco-Mol Donk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
297 In de rand wit zand.
In front stilleven met steiger.
Vergane hengelaarsglorie.…
WOLKENSPEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 In de grauwe lucht
grijpt gerafeld donkergrijs
in gebroken wit:
een engel der tekenkunst
werkt daar met verdunde inkt.…
Bloesem van Magnolia
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.450 Maar wees geen bloesem die
opstijgt en nooit meer terugkeert
naar haar witte lakens.…
Costa del Sol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.135 ijskoud stampte de wind
door jouw witte straatjes
in het nauw gedreven
hield hij zo het leven
achter de gesloten luiken
de sinaasappelbomen
rond jouw plein
het bronzen kind
in jouw fontein
verkleumd verlaten
de wind vond rust
op een bankje bij de kerk
de hemel brak het licht
bracht leven in jouw wit
de zon deed weer zijn werk…
Zo weinig, zo veel
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
4.868 ik spreek niet
wanneer ik ’s nachts
gebonden ben aan woorden
en de sterren mij vertellen
wat ik het mooiste vind
ik denk dan aan lavendel
de eenvoud van het maanlicht
de glimlach om je heen
een witte roos en blauwe vlinders
ieder moment in poëzie gedeeld
jij opende mijn schaduw
gaf me kleine, witte vogels
en op deze vriendenvleugels…
Scheuren.
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
792 Scheur mijn woorden maar, knip mijn zinnen
en trek ze naar je toe,
maar vraag mij alsjeblieft niet hoe
vul ze gerust maar in, in je eigen verhalen,
maar maak mij er niet mee
van de wijs
wit blijft voor mij onomstotelijk wit
zwart is zwart voor mij,
hoe je het ook wendt of keert
Mijn moeder, lang al in de hemel,
mijn vader aan haar…
Eenzame Kerst
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
3.410 Tijdens de kerst, wit een koud
als het weer gaat vriezen
Krijgt ze het zo snel benauwd
en gaat ze zitten kniezen
Alles om haar heen lijkt zo groot
en zij zeer klein daartussen
Dat witte maakt het zwarte dood
maar het blijft de warmte sussen
Het koude verkoelt haar hart
zo koud als harde steen
Met kerst beleeft ze opnieuw haar smart
zonder…
Een taart
gedicht
3.1 met 54 stemmen
32.784 Er staat een taart in de etalage,
een grote witte taart.
Wat moet ik doen?…
linten aan je kist
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.474 de dood maakt witte letters in het zwart
en gelezen bij het laatste beetje licht
schrijf ik in het kort dit dicht
*
achter gesloten deuren
tatoeëert mijn hart de namen
van mijn naasten, het gemis
schreit het leven vaarwel, de laatste
klant, 'k zal me moeten haasten
geen lijnen meer om in te kleuren
slechts wat witte en roze linten…
Het ziekenhuis.
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.067 Hier tussen de witte lakens
liggen de zieken gevangen
in hun bed, hun graf
naar vrijheid te verlangen
Wetend dat vrij zijn
nooit meer kan
want in het huis vol pijn
en verdriet, kan men dat niet
en tot het einde
zien zij alleen nog maar
het wit van de dekens
en elkaar
de zusters met pillen
en hun woorden die
hun verlangen
willen…
vandaag, in mei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 (we zijn begonnen met een goed gevoel)
nu de dodenweg zichzelf verlaat
en korte passen richting witte bloemen zet
noem ik de dag al bij zijn asgeworden naam
we hebben zacht gestrooid
de witte bloemen stil geplukt, waarna
ze teder rusten in hun bed
van grijs geworden blad
ik huil
en laat het raam dat altijd uitkijkt
op weleer
open…
Pikant diept bruin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 penseel al
door het eerste warme rood
het lichte bruin van zomers bloot
onschuldig na
het winters wit getoond
in lentes groenend licht
de schaamte is
al afgelegd als de eerste
blos haar stempel heeft gezet
ondeugend wordt
textiel steeds verder opgeschoven
en laat maar weinig in beloven
pikant diept bruin
verstolen wit in contrasteren…
IJstijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
498 moge iedereen ontwaken
uit sneeuwbedekt slapen
ongerept heeft geen kennis
ongeschreven wetten
alleen wit, zo wit
dat zwart voor ogensneeuw
bevlogen taal zoals woorden
sporen in maagdelijk
van letters geen weten
taal maar niet woordelijk
verblindende factoren
vlieg je aan als jij alleen, onbeschermd
op overzeese tochten
van smeltend…
Op het plein zweeft een kind
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.127 Op het plein zweeft een kind
zwiept met zijn hoofd
eet chips uit een zak
achter haar schouder duikt hij op
wil je tikkertje spelen, mevrouw
waar zijn je vriendjes, vraagt ze
dingen doen, zegt het jongetje
hij heeft lichtrood haar, witte knokkels
een blikje cola
heel wit kijkt hij weg
de wind aait
zijn verwoeste oogopslag
zijn…
ongehinderd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 vanmorgen ben ik de deur
uitgestapt, heb de lucht bekeken
ze was blauw
en langs de wolken streken
grauwe ganzen, grijs tegen licht
dichterbij
langs ruwe stammen
klom een bonte specht omhoog
zijn zwart met wit
verborg zijn rood voor mijn gezicht
ik keek hem op de rug –
en wist
tussen dat alles
het rood, wit blauw
van wederhoren,…
In rode wijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.360 In rode wijn
droomt zon
haar bergen
wolktlucht omhoog
langs hellingen
om op de top
het zicht te tergen
van verleidelijk groen
naar donker dreigend
de witte kam met
sneeuw lijkt blijvend
een markeringspunt
als het zicht
ons wordt gegund
de zomer zindert
in het warme dal van
geel en witte huizen
de straten zijn er smal
in…
Eens op een dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 van asfalt en beton
Kijk, tussen de omgekeerde vlaggen
heeft moeder natuur de witte vlag heeft gehesen…
Een sprankelende jeugd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 waar zwart
het einde jaar
nodig heeft om
van grijs naar wit
op te lichten
spartelt jouw
haar tegen en
krult wispelturig
alle kanten uit
waarbij er
kleine natuurlijke
witte golfjes in
het donker winters
meerstromenland
mee wegvloeien
die speelsheid
heeft jouw haar nooit
gekend ondanks
de uitstekende
verzorging
maar het lijkt…
Naast elkaar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.323 haar uitgeraasde golven baren
nog nauwelijks keien uit het zand
het witte schuim dat kraagt al jaren
de bleke schelpen op het strand
toch proeft zij keer op keer
zijn diepe sporen van weleer
aan de zoute waterkant
zijn uitgeraasde stormen waren
teveel voor een rechterhand
zijn witte haren dragen jaren
van noest werken op haar land
wel…
Weet je het nog het Nauw van Calais?
gedicht
2.7 met 105 stemmen
32.975 Toen ik hier nog niet zo lang woonde
en de eerste baby amper wat geluidjes
maakte in zijn witte wieg
vond ik het keukenraam te smal
om ver te kunnen kijken.
Vandaag scheen me de witte tuin
een wijds geval, met zoveel leegte
na het opruimen van blokken.…
Meer alert
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
2.289 Je liet me de tuin zien
Hoe alles netjes op orde
en regelmaat stond
de hortensia teruggesnoeid
evenals de heggen
In een hoekje heerste chaos
een loot van vlierbes en hulst
en daar omheen en daartussen
blauwgras en hondsdraf
witte en paarse dovenetel
Je plukte een bloem, een witte
Zoog eraan, zoet met een trilling
in je stem en of ik…
Animali
gedicht
3.5 met 40 stemmen
25.613 ze rondstapt
nog steeds zo wit
en wetend dat ik kijk.
------------------------
uit: Chrysallis, 5, 1980.…
Concessies
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.342 zei de man die nooit concessies doet,
hij die bedenkt wat een concessie
inhoudt wordt een twijfelaar
nooit doen, vermijdt hij twijfel,
zaait hij geen hoop en verwachting
is één en één twee en niet anders
is zwart zwart, is wit wit, stelt hij
is kleurloos versus kleurtotaal
zevenmijlslaarzen-stappend door
een oerwoud aan gevoeligheden…
Winter
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.670 De witte vlokken stapelen maagdelijk een wit egaal
Scherpe contouren veranderen in een vriendelijk rond
Kinderen reageren met sleeen sneeuwgevechten en dolle pret
Tot s'avonds laat klinkt het geroep van ouders
Kleine kopjes zitten knus in zelfgebouwde iglo's
Laten ouders in het ongewisse
Nu beschermd de stoere sneeuwman tegen het kwade
Grote…
Dwalende
netgedicht
4.3 met 72 stemmen
2.311 Geef jouw hand
laat je leiden
door de stilste, steriele
wildernis aller tijden
waar alles wit lijkt
flora is verdwenen
fauna als albino, maar
niet leeft
liefdeslijnen doorgesneden
juist zijn hand volgt
het goede spoor
geen oost of west, maar
het intuïtiespoor
zwevend in dit witte tussenland
zonder nacht, oost of west
geen anker…