8640 resultaten.
Rijpvorstin
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
532 waar schuilt zij
mijn rijpvorstin
tussen wit gewelf
waarop ik zie?
waar kuilt zij
haar wangen
of misschien
de koude grond?…
hunker naar sepia
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
633 niet eens van op
er moet doorgezwommen worden
of tenminste doorgestapt
naar sepia
zwart- wit uit…
Zij wenst de wereld licht
hartenkreet
4.9 met 69 stemmen
3.193 balancerend tussen wit en zwart
wenst zij de wereld licht
in het hart van haar gedachten
bloeien witte rozen
de mooiste is gekozen
gedragen over de drempel
van een grijs verleden
waar meeuwen krijsen
in het stille sneeuwen
van pijn..…
Doodstil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 Soms springt er iets wit op,
maakt afdrukken in zijn hoofd,
rent rond in gekwelde gedachten.
Er tikt iets achter een witte muur
een lichtpuntje vlamt op.…
Zacht branden
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.326 Zacht branden van de teedre lenden:
een wiegeling, een wit satijn
aan mijne handen, de gewenden,
die met haar leest verzameld zijn
tot éne slag en in het stuwen
des bloeds niet laten van hun wit.
Die stem, die stameling bij 't huwen:
wie zijt gij?…
De verlichting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 De zwarte takken
verbrokkelen de witte lucht,
net verdorde grond.
De witte lucht
barst, breekt open,
de avond puilt eruit.
Halfstok hangt de zon
aan de horizon,
klaar om met rode kaken
het hazenpad te kiezen.
De sterren stellen gerust:
morgen komt er weer zon.
Op zijn beurt barst en valt
de zwarte lucht in duigen.…
ochtendlicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
651 een schreeuw uit
duizend kelen in
wreed wit ochtendlicht
zo luid en zo bang
een wildernis van pijn…
Leven?
netgedicht
4.4 met 55 stemmen
4.522 Eenzaam zit ik hier
In een donkere kamer
Verlicht door het wit
Van mijn scherm…
Ik typ, ik typ, ik typ……
Elegie
gedicht
2.3 met 16 stemmen
11.910 Zo kwamen zij aan bij een wit gebouw;
de avond vluchtte door de witte deuren
witte gangen in waar het toch donker bleef
en schuin over een kamer stond een raam
waarin het buitenlicht steeds heller scheen
naarmate donkerte hém voorstroomde, hém lostrok
uit dat licht, die fluisterende kamer in.
---------------------------------------
uit: '…
Dag van een sneeuwengel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Alsof het je laatste dag is
Druk je poedelnaakt, verkleumd
Een engel, in decembers witte deken
Verkleurt je huid, rood
En knijpt de kou je longen dicht
Als een eendagsvlieg
Koester je elke tinteling op je huid
Gaat geen seconde aan je voorbij
Terwijl je afsluit met een koude douche
Je witte, van bloed onttrokken voeten
Als ijsklompen…
De Ballade van Orange Grove (3)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
640 Orange Grove de terugkerende dief
in de nacht hij berooft de man van zijn slaap
flarden van gospels en geschreeuw
vermengen zich tot een gekmakend lawaai
De kompanen de sinaasappelbomen
zon beeld en geluid gaan hun eigen gang
heen en weer voor en achteruit van
zwart naar wit van wit naar zwart
De man keert zich meer naar binnen
de…
Zo weinig, zo veel
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
4.868 ik spreek niet
wanneer ik ’s nachts
gebonden ben aan woorden
en de sterren mij vertellen
wat ik het mooiste vind
ik denk dan aan lavendel
de eenvoud van het maanlicht
de glimlach om je heen
een witte roos en blauwe vlinders
ieder moment in poëzie gedeeld
jij opende mijn schaduw
gaf me kleine, witte vogels
en op deze vriendenvleugels…
Eenzame Kerst
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
3.410 Tijdens de kerst, wit een koud
als het weer gaat vriezen
Krijgt ze het zo snel benauwd
en gaat ze zitten kniezen
Alles om haar heen lijkt zo groot
en zij zeer klein daartussen
Dat witte maakt het zwarte dood
maar het blijft de warmte sussen
Het koude verkoelt haar hart
zo koud als harde steen
Met kerst beleeft ze opnieuw haar smart
zonder…
Bloesem van Magnolia
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.450 Maar wees geen bloesem die
opstijgt en nooit meer terugkeert
naar haar witte lakens.…
Costa del Sol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.135 ijskoud stampte de wind
door jouw witte straatjes
in het nauw gedreven
hield hij zo het leven
achter de gesloten luiken
de sinaasappelbomen
rond jouw plein
het bronzen kind
in jouw fontein
verkleumd verlaten
de wind vond rust
op een bankje bij de kerk
de hemel brak het licht
bracht leven in jouw wit
de zon deed weer zijn werk…
Scheuren.
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
792 Scheur mijn woorden maar, knip mijn zinnen
en trek ze naar je toe,
maar vraag mij alsjeblieft niet hoe
vul ze gerust maar in, in je eigen verhalen,
maar maak mij er niet mee
van de wijs
wit blijft voor mij onomstotelijk wit
zwart is zwart voor mij,
hoe je het ook wendt of keert
Mijn moeder, lang al in de hemel,
mijn vader aan haar…
In rode wijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.360 In rode wijn
droomt zon
haar bergen
wolktlucht omhoog
langs hellingen
om op de top
het zicht te tergen
van verleidelijk groen
naar donker dreigend
de witte kam met
sneeuw lijkt blijvend
een markeringspunt
als het zicht
ons wordt gegund
de zomer zindert
in het warme dal van
geel en witte huizen
de straten zijn er smal
in…
Een taart
gedicht
3.1 met 54 stemmen
32.787 Er staat een taart in de etalage,
een grote witte taart.
Wat moet ik doen?…
Pikant diept bruin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 penseel al
door het eerste warme rood
het lichte bruin van zomers bloot
onschuldig na
het winters wit getoond
in lentes groenend licht
de schaamte is
al afgelegd als de eerste
blos haar stempel heeft gezet
ondeugend wordt
textiel steeds verder opgeschoven
en laat maar weinig in beloven
pikant diept bruin
verstolen wit in contrasteren…
linten aan je kist
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.474 de dood maakt witte letters in het zwart
en gelezen bij het laatste beetje licht
schrijf ik in het kort dit dicht
*
achter gesloten deuren
tatoeëert mijn hart de namen
van mijn naasten, het gemis
schreit het leven vaarwel, de laatste
klant, 'k zal me moeten haasten
geen lijnen meer om in te kleuren
slechts wat witte en roze linten…
Het ziekenhuis.
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.067 Hier tussen de witte lakens
liggen de zieken gevangen
in hun bed, hun graf
naar vrijheid te verlangen
Wetend dat vrij zijn
nooit meer kan
want in het huis vol pijn
en verdriet, kan men dat niet
en tot het einde
zien zij alleen nog maar
het wit van de dekens
en elkaar
de zusters met pillen
en hun woorden die
hun verlangen
willen…
vandaag, in mei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 (we zijn begonnen met een goed gevoel)
nu de dodenweg zichzelf verlaat
en korte passen richting witte bloemen zet
noem ik de dag al bij zijn asgeworden naam
we hebben zacht gestrooid
de witte bloemen stil geplukt, waarna
ze teder rusten in hun bed
van grijs geworden blad
ik huil
en laat het raam dat altijd uitkijkt
op weleer
open…
IJstijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
498 moge iedereen ontwaken
uit sneeuwbedekt slapen
ongerept heeft geen kennis
ongeschreven wetten
alleen wit, zo wit
dat zwart voor ogensneeuw
bevlogen taal zoals woorden
sporen in maagdelijk
van letters geen weten
taal maar niet woordelijk
verblindende factoren
vlieg je aan als jij alleen, onbeschermd
op overzeese tochten
van smeltend…
Op het plein zweeft een kind
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.127 Op het plein zweeft een kind
zwiept met zijn hoofd
eet chips uit een zak
achter haar schouder duikt hij op
wil je tikkertje spelen, mevrouw
waar zijn je vriendjes, vraagt ze
dingen doen, zegt het jongetje
hij heeft lichtrood haar, witte knokkels
een blikje cola
heel wit kijkt hij weg
de wind aait
zijn verwoeste oogopslag
zijn…
ongehinderd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 vanmorgen ben ik de deur
uitgestapt, heb de lucht bekeken
ze was blauw
en langs de wolken streken
grauwe ganzen, grijs tegen licht
dichterbij
langs ruwe stammen
klom een bonte specht omhoog
zijn zwart met wit
verborg zijn rood voor mijn gezicht
ik keek hem op de rug –
en wist
tussen dat alles
het rood, wit blauw
van wederhoren,…
Eens op een dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 van asfalt en beton
Kijk, tussen de omgekeerde vlaggen
heeft moeder natuur de witte vlag heeft gehesen…
Een sprankelende jeugd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 waar zwart
het einde jaar
nodig heeft om
van grijs naar wit
op te lichten
spartelt jouw
haar tegen en
krult wispelturig
alle kanten uit
waarbij er
kleine natuurlijke
witte golfjes in
het donker winters
meerstromenland
mee wegvloeien
die speelsheid
heeft jouw haar nooit
gekend ondanks
de uitstekende
verzorging
maar het lijkt…
verwacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.082 waar zilvergrijs
in wit weerkaatst
als schaduwverlangen
verborgen blijft
wacht een vrijheid
dit ijzig gordijn
in haar breekbaarheid
de zonneschijn…
mensen in de mist
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.745 de witte stilte
kraakt en raakt het lichaam van
mensen in de mist
vochtig klam in koude pijn
huivert het onzichtbaar zijn…
Zwarte sneeuw
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.400 als zwarte
sneeuw
uit een witte
hemel
zo vallen
ook jou woorden
onvergeeflijk
in een diepe plas
van onzekerheid
gekerfd in mijn ziel
voor altijd…