5636 resultaten.
Tilt Humanitas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 Zwalkend anno 0120 a.m. dep ik wolken van spree
droom ik fietsend een blauwe allee
zoals opa een woord van de toekomst vond
Groene Golf sprak hij trots en wij alom hmm
Ik zwoeg door bochten door polder bevochten
van boven gevlochten door handen van handel en
-Miljaar!…
Zonder jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
955 Voel ik jouw warmte in mijn lijf
Een wolk drijft weg
De kou slaat haastig op de vlucht
De mist trekt naarstig uit de lucht
Ik zie jou eindelijk voor mij staan
Ik dank de sterren en de maan…
7-4-2003
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 Ik wil vliegen op de wolken
maar mijn armen doen zo zeer
ik kan alleen maar vluchten
voor het aankomend noodweer
Ik wil dansen langs de huizen
maar mijn benen zijn vermoeid
ik kan alleen maar vluchten
voor de regen op komst
De mist is niet zacht om op te lopen
ik pletter er steeds weer doorheen
en als ik op een wonder zou hopen
zou…
Zo maar een dag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
684 Dromerig op mijn rug liggend
in het gras met moeder natuur
en de wind als gezelschap
bekijk ik de voorbij drijvende wolken
ik zie van die grote witte
en iets donkere donderwolkjes
er tussen, ze nemen vormen aan
ze gaan leven, voor mijn ogen
een glimlach kleurt mijn wangen
als ik vliegtuigstrepen er
een kus zie vormen
kruisjes in de lucht…
Liefste, kom uit
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.881 En de wolken!
Ze varen hoog, ze varen gauw,
een zuiv're sneeuw van zee en dauw.
Wolken en zon in 't frisse blauw.
Liefste, kom uit,
de harde stenen uit.
Elkander tegen door het kruid!
Is de aarde niet als ik: een bruid?…
Spontanitijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Zoals de zon schijnt achter wolken.
Zoals wolken drijven in de wind.
Zoals wildgegroeide haren,
jonge vrouwen lokken.
Praten zonder voorbereiding.
Planloos durven schrijven,
over zin en onzin,
van ons bestaan.
Filozie schrijft zichzelf spontaan,
wanneer welwillende mensen,
elkaar opzoeken,
en vinden.…
Onwetend Wetend, Als De Dieren
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
575 volgens onzichtbare lijnen vliegen ze,
onderdoor de wolken en sterren
Suizende vleugels in de kille avond,
kibbelende luchtkinderen
Ze gaan door de wolken, langs de maan,
door de tijd, sierlijk en dierlijk,
onmogelijke machines
van holle botten en onbewuste wil.…
Mijn vluchtkasteel,
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
771 Reis ik tot achter de wolken
naar een plek.
Mijn vluchtkasteel.
Mijn eigen stek
verscholen op het witte eiland.
In de blauwe lucht.
De stilte slechts verbroken
als de wind zucht.…
Winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.210 winterstilte over witte velden
dwaas dwarrelen de vlokken neer
een levend wezen ziet men zelden
het land heeft zelfs geen heer
eenzaamheid is hier bedolven
de witte pracht heerst kil
wolken zijn de golven
wat is de winter stil…
wie ben je
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.180 ik zie de twinkeling
in jouw ogen
als ontelbare sterren
aan het firmament
het lijkt zelf
een klein mysterie
omdat ik niet weet
wie je bent
ik wil drijven
op de wolken
ik wil dansen
in de wind
en hiermee wil ik
even zeggen
dat ik jou
heel bijzonder vind…
Ik wil
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.143 Ik wil verdwijnen in de wolken
en als regendruppels dalen
om de droge aarde
te voorzien van water.
Ik wil verdwijnen in de zon
om als zonnestraal
terug te keren
en de aarde doen verwarmen.
Ik wil verdwijnen
achter de sterren om
de mooiste uit te zoeken
die ik voor jou
altijd zal laten schijnen.…
op stap
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
863 fluitend tussen mijn tanden
brand ik pijptabak tot rook
ook uit de gaten van mijn neus
blaas ik wolken met geur
alcohol ontsmet het vlees
en laat de keel branden
ook de wanden van mijn neus
waar ik dagelijks mee snuif…
Ochtendgloren in Irak
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
1.413 Bij het ochtendgloren
Scheen de maan nog vaag
Sneden scherpe klanken
Door menig ziel en maag
Bij het ochtendgloren
De wolken purperrood
Veroorzaakten harde knallen
Paniek, verderf en dood
Bij het ochtendgloren
Hoorde ik een vogel zingen…
dronkeman
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.568 water spoelt kwistig
over de Brabantse
wal
wolken verdoezelen
mijn verre blik in
donkerblauw
en grijs
wind jaagt mijn lijf
in vlagen vooruit
laat me dansen als
een dronkeman
in golvend gras en
vluchtig avondlicht…
luierend
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
794 de dag verzinkt
in avondlicht
wolken sieren
de lucht vol
pluizige dieren
en vage beelden
in kinderjaren
ooit genoten
luierend op
mijn rug in
lome zomerzon
mijn ziel zo
groen als gras
het blad nog
onbeschreven
.…
o nacht
gedicht
4.3 met 13 stemmen
8.840 Als ik van wolken en nevels niet weet,
als ik neig naar wat niet is te vangen,
is, wat mijn lichaam is, dood.
Nacht, ik kom om van verlangen.…
Leegte.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.103 Starend naar de lucht, grijs
van het lange wachten,
zie ik achter de wolken
hoe het zou kunnen zijn
Ontastbaar zweef je om mij heen
Ik wil uit mijn lichaam treden
om mijn ziel te bevrijden
van mijn gevangenschap in vrijheid;
van de leegte: noem het pijn.
Ik voel me zo verdomd alleen…
Door hemelrijk gevlogen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.278 Hij heeft haar
op wolken doen lopen
samen door hemelrijk gevlogen
lucht was nooit blauwer
in levend bestaan
in zonnige stralen
van samen gaan
Haar lichaam siddert nog na
als koude wind
haar huid beroert
en zij zucht
van emotie
van besef…
VROEGE AVOND
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
495 (haiku)
Late zon schittert
tussen zwarte wolken en
huizen in schaduw.
(tanka)
De stad in schemer
is vol vage gestalten,
haast onherkenbaar.
Daarboven blinkt verblindend
zonlicht, tot dalen bereid.…
PASSIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
853 de nacht breekt aan
vol passie
waarin ik jouw hartstocht beaam
met elkaar versmolten
genietend
samen hoog in de wolken
streel liefdevol jouw gezicht
fonkelende ogen
volledig op elkaar gericht…
rozen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
908 Hij tuurt naar de zon,
tussen de wolken,
zoekt naar warmte,
maar het zijn regendruppels,
die de lucht bevolken.…
De jongen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
834 Smeulende wolken,
aandachtig de vogelroep
der bomen
en wit en wit
de aronskelken buigen
voor zijn tred.
Nooit,
misschien véél later,
vond men het
onrustige skelet, vibrerende
nachtegaalsroep.…
april
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 Er is weer helderheid
van witblauwe luchten
wolken als luchtkastelen
tere bloesems gekoesterd
door de zon
terugkerend leven
een palet van zachte tinten
bij zonsondergang
over een vergroenende wereld
verhoogt verre vogelmuziek
op de achtergrond de feeststemming…
Ontijdig
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
829 Boven de toren
draaien de wolken.
Tussen de cijfers
op de klok
rusten bedachtzaam
de minuten.
In het uurwerk
hangen onverstoorde
webben en
zittend op een wijzer
klaagt de onbewogen nachtegaal
geen ochtend aan.…
over wegen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.042 een halve bol
met touwtjes
en daaraan wolken
waaronder
witte koeien grazen
nee, nippen
als met champagne
van het gras
voorzichtig
strekte god
zich hier uit
voordat hij als
een herfstblaadje
verfrommeld werd
en knisperend verdween
de hemel is
niet boven…
Even een straaltje zon
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.342 Even een straaltje zon
doorheen de grijze wolken
en ze vertolken
hoe mooi de herfst ook nog kan zijn;
even een praatje heel gewoon
met buren of met vrienden
en je weet het weer:
de mensen zijn vol goede wil
en alles valt even stil.…
Donker gevang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
662 Donker sluimert
in wolken
avond is in zicht
koude nevelt
door kieren
als sluipende vingers
naar mij gericht
winter is in aantocht
ik tel de dagen
van gisteren
morgen voorbij
en wacht
dat het licht zal schijnen
eindelijk vrij…
Nachtvlucht
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
518 En in de nacht
verberg ik me achter dromen
van zachte wolken schapenvacht
woon in een wereld
door eeuwen water gepolijst
van haken en hoeken ontdaan
ongestoord bestaan
geborgen in een maagdelijk ei
beschut door de schaduw van de maan…
Kleuren in beelden
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.054 het zijn herinneringen
die mij verlichten in mijn verdriet
mijn glimlachen, streelt het verleden
in de maan, de sterren
de wolken, de straatverlichting
laat mijn gedachten
in herinneringen herleven
het raakte mij aan
in kleuren van prachtige beelden
die na de nacht
het zonlicht mij schenkt
in een nieuwe dag...…
waar water wast
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
566 zwarte tranen
vallen als zeldzame parels
langs zijn wangen
dwalen traag
over zelf gebaande paden
omlaag
waar langzaamaan
de kostbare waterlanders
verdampen
en neerslachtige wolken
zwaar van smart
watervallen braken…