Alle inzendingen

Duizend duizelkussen tuimelen omarmen sluit knelgespand perst lenden blikken trillen wimpers sluitstenen hangen brand verlangen geluiden fluiten huid suist sellen wereldvreemde werelden zoengloed hong goed dood over lijven ---------------------------------------...

Nog geen dag of drie logé geweest of heel mijn heimwee vierde feest. Mijn tante was mijn moeder niet, terwijl ze op haar leek. Mijn vader zag ik nergens meer, mijn oom leek op mijn neef. Ik wist nu niet wie wie nog was en sliep niet meer voor straf. De huiswei bood nog apppels aan ...

De vader loopt met het kind in zijn armen. Gewikkeld in een deken. “Mag ik even kijken,” zegt de verslaggeefster van mensen in nood. En ze slaat de deken opzij. Hij zegt alleen maar: “Hij is dood.” Waar gaat hij heen met het kind. Brengt hij het naar zijn moeder, of naar het gr...

Autobanden teisteren het asfalt. Het geraas van auto’s legt een deken van decibellen over de stad. Een cadans van geluid, de echo van bijna eindeloze goederentreinen op het spoor. Lichtflits en schaduwen spelen hun spel op gordijnen en het plafond. Nachtelijke stilte is een utopie, De p...

Welriekende geur Als je loopt op een bospad. En dan die kleuren.

pluisjes in de lucht dansen sierlijk met de wind wervelende show  

Ik heb me aangemeld voor Rottumerplaat Het aanmelden zelf is al een feest Of ik mee mag, dat ga ik nog horen Maar de uitnodiging is al een bekoring Als ik niet slapen kan, denk ik aan die plaat Of laat met gesloten ogen m'n oog vallen op 'Oog' Dan volgt een diepe rust verlangend naa...

migratiedebat mensenrechten in de wind terugkeerhubs taboe op een hellend vlak grenzen dicht met Belarus Pools migratiepact honderden per dag door Moskou en Minsk gestuurd grens met Finland dicht aan de Poolse grens Syriërs Afghaan en Pers liefdesmigratie?

verward merkt ze op dat vanzelfsprekend als zand glipt door haar vingers de wangen van het kind voelen stoppelig als een puberkind rebellerend in geleende tijd hoe zet ze de voeten van het boze ontreddende elke dag weer in gelijke pas ze is een moederspin maar haar web ver...

woorden dienen zich aan organiek en documentloos met droge ogen en stille trom waarbij muren verblinden het huis zich zelden opent een nawee zich aandient niettemin, een nacht is geen synoniem voor rust wel aanvaardbaar als foto van een roerloos moment er ligt een krijtlijn van...

Naar de verte gaan om genot te zoeken fleurt een korte tijd op; vreugde vinden in eigen omgeving sterkt het leven.

Kleurrijke klanken uit het hart van een roodborst gedragen door wind Hoe je in ongedwongen sfeer de ziel uit je klein lijfje kwinkeleert op een zelf gekozen tak Het betreft allemaal welluidende noten en tonen in verschillende combinaties en variaties van waar het einde nog niet is geschrev...

Kom kijken in mijn keuken, naast de smid die houdt nu open huis, heeft geen geheimen een paardenhoef laat hij op ijzer rijmen hij hakt en klinkt, bekokstooft tot het zit Het edel dier raakt slaandeweg gewend aan het gehengst in smederij Hephaistos de stokebrand slaat stevig onder 't ros t...

Jij Arm? Welnee je bent nu welgesteld Voorlopig hoef je dus niet meer te zeuren Je nieuwe situatie opent deuren Het CBS heeft al je geld geteld Schop Schoof dus niet te hard tegen de schenen In ruim 3 maand veel armoe al verdwenen

Hij is weg, ik blijf hangen in ons verleden -- waar hij nog steeds is.

de jeugd grijpt met speelse kleurrijke vingers de macht enige selectie is hen door geweten nooit bijgebracht waar vroeger normen en waarden hun lessen gaven worden zij nu gemanipuleerd door drijfveren van uiterst fanatieke en tirannieke volgers losgelaten en later l...

Waar het vandaan komt weet ik niet, die pijn als ik naar het licht kijk dat op schaars gebladerte valt. Nog gisteren hoorde ik klanken in de kleinste dingen om me heen. Ze vulden mijn dagen met een bijna ongekend geluk in zomerse taferelen: wandelingen langs water, in parken en overal roze...

En verre tochten gaan en zullen gaan... en schepen varen heen en zullen varen... en ogen staren na en zullen staren... 't slaat wild, mijn harte, en wilder zal het slaan!... Geen woud, doorkruist van wegel, baan en laan, - een oerwoud!... Ach! een droom, die op kan klaren, en is geen droom...

Er is zo veel muziek die mij nog niet verzadigd heeft. Zo veel liefde om nog van te proeven. Zo veel verhalen die nog verteld moeten worden. Zo veel vergezichten die ik nog niet gezien heb. Zo veel wegen die ik niet bewandeld heb. Zo veel zonsondergangen die ik nog niet bewonderd heb. ...

Vrouwtje Supermarkt met een appel in haar mandje klopt op de manager z'n deur beklaagt zich over irri muzak en dat continu gezeur uit boxen in het schoenenrek Legt op de vloer haar spullen neer heeft allerhande uitgekozen voor klanten heel geschikt gevrozen "Eet het op, kom terug ...

Alle trouwe vrienden van het grote Sprookjesrijk mogen bij of rondom hun verjaardag voor niets smullen van een Eftelinggebak het kleine lekkernij maant het scherm der verkopers woorden en getallen onder bleek en blauw flikkerlicht voort te laten schuiven laat zich tenslotte in alle e...

Een herfstige dag geurende paddenstoelen helende bosgrond Wanneer ze onverwachts vanuit aarde ontspruiten als een nieuw leven om zo op te groeien in en met natuur waar hun gevormde hoed glinstert in het zonlicht op hetzelfde moment wiegt een steel in de wind. Vanuit het oogpunt schitter...

Te vroeg gestorven overleden. Voor armen deze dag geschreven. Zij-armen de schuld gegeven, onder-armen geleden. Boven-armen die in weelde leven, armen uitkleden. Wijsvingers die de duim opsteken neerdrukkend, armen laten zakken vrijpostig verwoorden, lage inkomens belasten zelfs n...

Het centrale zenuwstelsel van de dichteres wordt doorgaans 's ochtends op gezette tijden na de wekker of radio op smartphone of bij volle maan de rode haan geactiveerd en non-verbaal naar buiten toe gekeerd reeds voor de bel van deur of school danwel de telefoon licht heel de ond...

Zie ik de boom zelf nog wel of herinner ik -- me het beeld ervan?

Ze is kirgizisch, mijn prinsessenvisje mijn crypto zegt ik ben hier opgebrand rukt zij de feiten niet uit hun verband? in pure wanhoop schreeuwt ze "vergewis je ze willen dat ik op mijn schreden keer jij bent mijn prins, mijn liefste bitcoinvis jij weet als enige hoe ik je mis die nachtme...

het was een bedeesd klein mensje met een grote rugzak in de vorm van een strakke vlakke vulkaan witte rook uit zwarte as geblust door duizend vergote tranen uit haar brandende jeugdverhalen vroeger rookten en smeulden zij omdat ze niet de woorden had om een verhaal te maken...

Wijsheid is de eretitel voor een verstandig verleden

Later zul je bij me wonen. Later zijn we met z'n beiden. Dat bedenk ik soms, wanneer je giechelt met de an'dre meiden. 't Is voorlopig nog maar beter om de zaak geheim te houden, 'k zal je nog maar niet gaan zeggen dat ik van je ben gaan houden. Later ga ik reizen maken heel alleen,...

Zij droeg een jurk van prachtig goud lamé, Je zou haar ‘wachtverzachter’ kunnen noemen. Zij had ook wel wat weg van Karin Bloemen, Nee, sterker nog, zij was er een in spe. Al springt het licht daarginds van rood naar groen, In Almelo is echt wel meer te doen.