13326 resultaten.
Bitter
netgedicht
4.2 met 50 stemmen
1.748 Zoutig mijn tranen
Bitter mijn verdriet
Zo dicht naast mij
Zie je het dan niet?
Kijk niet naar mij
Maar kijk me aan
Zie je mij echt
Zie je me staan?…
weg
hartenkreet
3.0 met 33 stemmen
2.927 Je bent weg,
verdwenen,
voor altijd uit mijn leven.
En toch,
je bent hier bij mij,
voor altijd bij mij
in mijn hart,
in mijn herinneringen,
daar zal je leven,
eeuwig leven.…
Een nieuwe start
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.681 Wat is het moeilijk om opnieuw te beginnen
in een plaats voor mij totaal onbekend.
Ik ben iedere dag weer aan het verzinnen
hoe ik ervoor kan zorgen dat het wel went.
Maandenlang heb ik hiernaar uitgekeken.
Een plekje voor mijn zoon en mij.
Maar, zo is toch wel gebleken.
Ik voel mij nu nog steeds niet vrij.
Zolang ik blijf leven in het verleden…
Stilte
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
927 Ik wou dat ik kon spreken
Kon spreken in de stilte
In de stilte die over mij heerst
Niet langer lijden door het verleden
Niet langer daar die stilte
Niet langer een ander
De stilte die heerst over mij
De stilte moet weg, hopelijk ben ik dan weer vrij
Vrij om mezelf te zijn
Gelukkig en blij...…
Vaarwel mijn hart.
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.103 Met een hart vol verdriet
loopt hij eenzaam over het strand.
Denkend aan zijn liefde,
nooit meer samen hand in hand.
Hij denkt aan zijn engel,
waar hij zo zielsveel van hield.
Nu voelt hij enkel nog pijn,
zijn leven ontzield.
Met tranen in zijn ogen,
kijkt hij omhoog naar de maan.…
overdonderende stilte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.168 ik aanschouw het zielewater
langszij jouw ogen
gaat het over vroeger of later
verdriet of mededogen
dat jij mij aanblikt in verwachting
uitziend naar enig gevoel
al was het maar gering
we ontmoeten elkaar
op een onzichtbaar brandpunt
buiten ons gelegen
gevangen in een verre staar
waar woordeloze stromen
worden samengeregen…
winterhuid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.578 tastend naar zijn oude geur
en gloed
ben ik in het tere omhulsel
gekropen
en zoek onder zijn zachte
winterhuid beschutting
tegen stil verdriet
koester de rafels van milde
warmte, van ruisende sporen
zo raakbaar nog verweven
in de leegte die hij achterliet…
Eenzaam
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.511 Moeder
en dochter
eenzaam en verlaten
door man en vader
vermist…
Zelfkennis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
900 Het gapende gat gedicht
Omissie verveelt, gezwicht
Aanwezig, verplicht
Ik heb geen gezicht
Kan mij niet vormen
Naar aangenomen waarden
Naar voorgevormde normen
Waar stelligheden zich vergaarden
Plaats mij maar niet
De hoge nood
Die mij verdroot
Drenkt mij in verdriet…
wiekslag
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.076 de wereld draait door
alsof je nooit vertrok
wie weg gaat, wil zich
soms verzwijgen
toch wacht een duif
op verse kruimels brood
laat haar wiekslag horen
en bij de deur lonkt nog
je naam, zo gewoon
zo vertrouwd
maar het huis voelt leeg
en koud, geur en warmte
voorgoed verloren…
Liefdesverdriet 3
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.351 De vroege vogels bakenen zingend
hun rijkjes af, roepen me naar buiten
Van slapen zwaar verlang ik lucht
die koud mijn longen vult en warm
het gewicht lichter maakt
Vandaag zal ik eindelijk weten
of ik uit buigzaam riet besta
zich heffend van de platte grond
terwijl de storm verdergaat
of van afgebroken eikenhout…
Het blaadje en de boom
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
838 Het was de boom
die haar mooiste blad verloor.
Want de wind had haar lief,
maar hield teveel van haar
om haar aan te kunnen horen
zonder dat hij bij haar kon zijn.
En de wind liep weg van haar
omdat hij niet meer zou kunnen
zeggen, en niet minder
dan dat hij haar miste,
ook al verdroeg hij dat niet.
Het blaadje jammerde,
losgeraakt…
Oud ivoor
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.883 Mijn vader weet dat hij gaat overlijden
Doktoren kunnen niets meer voor hem doen
Angstvallig pratend over nu en toen
Proberen wij de toekomst te vermijden
Morfine kan zijn pijnen iets bestrijden
Zijn zieke lijf gepind aan een harpoen
Ligt hij gebed in smetteloos katoen
En tracht zijn geest van angsten te bevrijden
Grauw licht valt binnen…
Mijn pijn, mama..
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
948 Maar daar kan ik wel tegen,
ook al doet 't me verdriet.
Want ik kan mijn eigen pijn verdragen,
maar mama, de jouwe niet.…
Ik heel nooit zo snel
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.129 Mijn spiegelbeeld
Is reeds geheeld
Van zware klappen
Mijn schaduw
Is nog steeds grijs
Van die ene, verre reis,
Naar land van ooit
En dan weer terug,
Maar ik,
Ik genees
Nooit zo vlug.…
Verleden doet toch nog pijn
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.333 En toch na al die jaren
voelde ik zelfs nog iets van verdriet.…
Hier houdt het op
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
955 Alle kracht komt nu naar voren,
maar mijn stem is niet te horen,
ik kan verdriet van zoveel jaren,
niet in 1 dag ervaren.
Ik probeer alles mee te geven,
van wat ik gister heb opgeschreven,
treurend kijk ik dan de menigte in,
en pers de woorden van de 1e zin.…
Na tranen stromen vragen
hartenkreet
3.0 met 18 stemmen
2.976 Hoe kan dat,
al die mensen opeens dichter bij elkaar
verbonden door een onzichtbare band
verdriet om de scheiding van hem met het leven,
dat we toch steun vinden in elkaars hand?…
Het geluk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
839 Maar aan verdriet komt een einde
want na regen schijnt de zon
Ik hef mijn hoofd omhoog
en ga verder door het leven.
Op zoek naar het geluk
heb ik het al gevonden.
De tijden van verdriet
die duren vaak maar even.…
De laatste keer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.474 De deur slaat achter je dicht
dat was het dan
de laatste keer
ik begrijp het niet
met uitgestoken hand
met de leegte in mijn buik
en een blik vol onbegrip
maar met liefde
en tranen stromend over mijn wangen
kijk ik je niet na
kom terug en omarm me
om te leren van onze fouten
zeg dat het een nachtmerrie was
en wij samen verder gaan
onze…
Het voelt raar
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.725 Je los te laten
niet te weten
waar je bent
wat je doet
waar je heen gaat
niet samen te lachen
geen plannen te maken
niet tegen je aan te
kruipen in bed
het is waar wat ze zeggen
afscheid nemen
je loslaten
is een beetje sterven…
Narcissus
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
925 Ziet hij niet
De Grote Gronden, de Grote Gronden voor Groot Verdriet?
Blindstarende narcissen zien enkel zichzelve.
Ook ik ken alleen mijn eigen verdriet:
van honger noch oorlog wil ik weten.
Tot de draad versleten mijn afgestompt geweten,
noemen kan ik mijn pijn, andermans niet.…
zeewaardig
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.384 ik heb mijn vloot verbrand;
wat leugen en geen
waarheid was
mijn verse wonden
spoelen schoon
in deze zoute plas
het tij
tilt mij
zeewaardig…
Verkleurd
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.009 Mijn gouden dagen
Zijn naar grauw verschoven
Grijze muizen knaagden
De kleuren van mijn roze bril
Waardoor ik
Altijd zomer zag
Oplichtend
Witte muren vol
Blauwe regen en
Schaterend geel de
Straten in zag stromen.
Toeters en bellen
Goudgerande hoeden en
Bontgekleurde slingers overal.
Door krassen op mijn glazen nog
Groen versierde…
wreed genoegen
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.182 Vanaf haar schouder rolde mijn traan
Wederom liet zij mij passief begaan
Koud klinkt haar stem toonloos verbeten
Is het zo ver leg je nu weer zo te zweten
Eens mijn prinses een bloem zo mooi
Nu een feeks losgebroken uit haar kooi
Heimelijk wend ik mij af wil alleen zijn
En duikt ten onder in een poel van pijn
Frigide ongeïnteresseerd koud…
Met pijn in het hart
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
1.929 een vuil gezicht
besmeurd met bloed
geen enkel iets
dat nog fascineert
de tranen schonen
delen van je wang
maar het maakt niet uit
je blijft toch wel bang
het zwart kleurt je ogen
weg is elk beeld
de realiteit vergaat
waar haat ontstaat
pijnlijk scheurt je hart
waar rood druppelt
je huid droog, plakt
en de pijn verdubbelt…
Blind
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.033 uitgelaten
spring ik
verliefd
doof voor je antwoord
al reeds gegeven
ik wil het niet horen
en zal het niet horen
niemand raakt me
niemand doet me pijn
leef in mijn eigen wereld
eigen creatie
anderen dansen mee met me
een hand op mijn schouder
roerloos bekijk ik
jouw aangezicht
alles en iedereen is weg
zonder woorden
was de boodschap…
winter in mij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
655 eens sloop zachtjes de winter in mijn leven
met kille handen om mijn hart
en kou die donkere wolken bracht
langs mij heen wisselden de seizoenen
doch mijn ziel bleef dolen in de duisternis
geen warme zonnestralen die mijn lichaam koesterden
langs mijn gezicht sijpelen natte tranen
nog steeds mijn voeten op de grond
de aarde is stabiel
misschien…
De wandeling
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.080 Zij wandelde langs blauwe open luchten
Langs hemels vol met zwart omrande wolken
en slaakte duizend zuchten
Openheid en ruimte had zij nodig
De afstand des te meer
De klanken van herinnering
deden nog vaak te zeer
Alleen met wind en met geweten
met troost voor eigen ziel
moet deze weg gelopen
om al die pijn te kunnen gaan vergeten…
Over de grens van bestaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
977 Een laatste herinnering
blikt zijn oog voorbij
tranen vloeien rijkelijk
in het donker van de nacht
waar hij nog altijd wacht
op het fragiele wezen
van de groene wouden
in het nevelrijk bestaan
dan heft hij zijn zwaard
doorklieft zijn hart
zijn bloedend hart
zonder haar wil hij niet leven
en even
in een laatste moment
ziet hij haar…