3244 resultaten.
Het leven een mysterie.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Haar ogen dwalen af over de
woeste golven.
Zij raakt gebiologeerd door het water
en ziet al het leven daarin...
Voor haar misschien een nieuw begin.
Wie weet wordt zij ooit nog eens
een zeemeermin.
Alles is voor haar een mysterie
voor nu en voor later.…
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 van de golven, van de zee
herinner ik me niets meer
de adem van mijn moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…
Droom mij vandaag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
897 Mij met jou hand in hand
de golven volgende langs het strand
samen lekker uitwaaiende op een pier
in de zon die schijnt op ons plezier
Zo uitgelaten als een kind
waarin ik mezelf en de liefde vind
Het leven belevende zoals het mag
met jou zo samen op deze dag
Dichter bij jou bij eb en vloed
met jou in zee want dat voelt goed…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…
De magie is gedaan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
469 de volle maan
bekrast het zwart
van spiegelend water
schrijft in schemerig wit
met trillende letters
de nacht van zich af
de magie is gedaan
als de aarde weer dicht
in het licht van de dag
nog fluisteren golven
over duistere krachten
in hun rimpelend bestaan
op brekend zwart
spiegelt een gevaarlijke maan
de wens om samen ten onder…
Op de vlucht..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 Over bergen en door dalen
wordt de grond bewogen
door hen die niet meer stralen
maar wanhoop in betraande ogen
Hij heeft de deur gesloten
waar het veilig was
zo vaart men nu op boten
en hoop is hun kompas
Toen 't gezin voor hem verdween
greep hij angstig om zich heen
naar de hoge golven
die hoop hebben verzwolgen
Mijn geweten klaagt…
Windkracht 7
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
519 gewapend met graafmachines
is het gevecht losgebarsten
omheining is niet meer
of wordt uit de grond getrokken
om de kustlijn te beschermen
tegen wind en zeewater
mensen worden gezandstraald
terwijl zij zich een weg banen tegen
de wind in, zand zit overal
mascara loopt uit
golven beuken op de kust
knabbelen zand van
het smalle strand…
Stem van water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
670 Door water
werd hij betoverd
door wetering
sloot en plas
Met golven
rimpelingen
was hij
in z'n sas
In verten
zeilen
een schip
of boot?…
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
rust, ruimte, vrijheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
515 oeverloos wil ik genieten
in golven van gevonden rust
grenzeloos, peilloos verdiepen
ver verwijderd van de kust
oneindig wil ik met je reizen
baden in zeeën zonder kim
samen met de zon verrijzen
zeggen dat ik je mateloos min
ruimte wil ik rond mij voelen
zweven zonder tijd of dag
weten wat jij zult bedoelen
als je schreeuwt dat vrijheid…
Storm nummer twee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Een waar golfslagbad in de singel, voor ons huis,
witte koppen, ze horen er niet thuis
Normaal zie je die geweldige golven op groot water
maar nu hier, verstomd het gesnater!
Het gebulder van de wind, is wat ik nog het impossantste vind
toch vreemd dat geloei dat lawaai van de gewoonlijk
vriendelijke wind.…
De zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Hierdoor kwamen de
golven schuimend het
strand op. Het zou fraai
geweest zijn als er een
"cappuccinolaag" over
de zee zichtbaar was
geweest.
Een verpletterend einde
van de zonsondergang,
was in volle gang.…
LAIS CXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
386 Haar klare stem is van beklemming vrij,
een golven dat tot straal verheven is:
het zwart snelt al het licht voorgoed voorbij.…
Nachtwacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
226 Meeuwen krijsen,
De branding breekt de golven,
Vloed komt, eb gaat,
De zee deint in eeuwigheid.
De zon verdrinkt,
De horizon vliedt heen,
Hij wacht op haar,
Die verdween
In de zwarte hemelnacht,
De sterren straalden hun licht,
In de nacht zij verdween uit zicht,
Van hem die op haar wacht.…
stond hij; vloog hij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
274 Stond hij
tussen twee vuren,
had hij kunnen ademen:
hij zwom in vlammenzeeën,
weidser
dan de denkbaarste universa,
hij verzoop in golven van haat;
en wraak
donderde hels rond zijn hoofd.…
Zij
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
362 Diep in de oceaan
Daar woont zij onder golven
En spreekt met de wind haar eigen woord
Zij is de schoonheid zelf
En laat een spoor na
De zeeman is innerlijk geroerd
Waar hij ook vaart
Daar zegt hij tot haar zijn ademloos gebed
En als de avond valt…
Maar nee, zij geeft zichzelf nooit feil
Tot grote hoogten is zij gestegen
En in het rijk der…
Indische Oceaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
794 Bruinvissen lijken op gevonden land,
vliegende vis springt boven golven mee
en een dolfijn verheft zich boven zee.
Het is teveel voor een gewoon verstand.…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Water weerspiegelt wat ik ben en
wat voorbijgaat, golven komen en nemen iets
mee, laten iets achter. De stilte en de kracht staan samen in
dit moment. Ik adem in, laat het zijn zoals het is, en voel hoe alles samenkomt.…
De zin van het leven
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
558 Golven dragen mij
herinnering vervliegt zacht
stil ademt het licht
Hoe ik me laat dragen op
golven van het leven, waar onverwachte
stromingen mij meenemen en het verleden zich zachtjes
roert in het nu – een open zee waarin tijd en herinnering samenvloeien.…
Zinnen
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
81 Golven dragen mij
stromingen van tijd en rust
zee vol echo's
Ik laat me meevoeren op de golven van het leven,
waar onverwachte wendingen mijn binnenwereld raken.
Soms brengt een stroming mij even tot verstilling,
en voelt het verre verleden dichtbij in het heden.…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
27 Rots in de branding
een vlam snijdt door de zeemist
de golven zwijgen
De avond valt langzaam over de grijze kust,
waar golven ritmisch breken op de harde stenen.
Boven de donkere horizon verrijst de slanke toren,
als een trouwe wachter die nooit gaat slapen.…
van gisteren voor later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
816 ik zie je in de vloed
het opkomende water
mijn voetstap was een groet
van gisteren voor later
witte huiver kleurt
je jagen op het grijsgroen
van de golven net als wolven
die hun prooi belagen
je stroom wordt trager
als je strandt op zand
de duinrand is je horizon
een schepping van Gods hand
met wisselen van tij
maak je me blij,…
koning in zijn luchtkasteel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
809 ik heb de verte
in je blik gezien
geen melk en honing
of koning in zijn luchtkasteel
wel drama dat ik met je deel
de gouden zee
in golven van serene rust
een blauwe hemel tart
het geel van zand, het strand
waar jij mij zwakker kust
het bloedend rood van
een geschelpte roos
doornen krassen dromen
als tatoeages in je huid…
Nieuwe Liefde?
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.684 Nu slentert hij met 'n vriendin
langs de golven aan de kust
ze praten, stoeien, lachen
't leven te leven is een must
maar als de zon verdwijnt
achter dreigende wolken
blijft hij even staan
zijn mond lacht
maar in z'n ogen
blinkt een traan.…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…
De Danser
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.441 Golven van klanken
bereiken langzaam
het diepst van de ziel
van de danser.
Langzaam ontwaakt hij.
Wolken van tonen
tillen hem op,
laten hem zweven
onwerkelijk mooi.
Zijn lichaam, vederlicht,
beweegt zich voor mijn ogen
door een eindeloze ruimte
Lichaam en geest
schilderen een prachtig
schouwspel van beweging.…
Houden van anders
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.348 De golven van liefde
schudden wakker
ook die angsten
om te verliezen
wat je eigenlijk
zo dierbaar
is geworden.
Realiteit is kwetsbaar
en woorden gevangen
soms is horen
niet meer dan
goed luisteren
als je maar niet
hoort dat wat
je horen wil
want dat is kil.…
Neem me mee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.102 Kus de avond
begroet de nacht
kleur naakt de kim
geef mij weer kracht
geelgoud zand
raakt onze voeten
pak mijn hand
laat golven groeten
voel het helmgras
zie de kleuren
proef hoe het was
ruik de geuren
wil mij laven
bevecht onze zee
wees mijn haven
toe neem me mee…
Gemeende tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.677 toen was ik plotseling alleen
de liefde liet jouw hart verhuizen
met de waarheid als een blok aan mijn been
begint mijn leven nu te vergruizen
Alle mooie herinneringen aan jou
zijn in gemeende tranen gezonken
maar gevoed door jouw pijnlijke ontrouw
zijn ze nog lang niet verdronken
Mijn vertrouwen is door jou verduisterd
en wordt door golven…
Richting later ...
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.392 In het zand schrijf ik
letters van gefluisterde
woorden in de wind
waar in de verte een
zilvermeeuw jouw
naam schreeuwt
over zilte golven op
vleugels van verlangen
schrijf ik de dagen
vooruit en adem
weken in en uit
langs het laatste vel
dat zacht ruist in
die ene schelp,
ooit gevonden
tussen zandstappen
van gelijke passen
richting…