voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.606):

Zinnen

Golven dragen mij
stromingen van tijd en rust
zee vol echo's


Ik laat me meevoeren op de golven van het leven,
waar onverwachte wendingen mijn binnenwereld raken.
Soms brengt een stroming mij even tot verstilling,
en voelt het verre verleden dichtbij in het heden.

In de vroege morgen ontwaak ik met verwondering,
en laat de natuur voorzichtig binnen door mijn zintuigen.
Ik adem inspiratie in, voel de stilte om mij heen,
en vind nieuwe ruimte in de veranderlijkheid van het leven.

Ik proef de kleuren en ontcijfer de taal van geuren,
vang kleine momenten die anderen soms ontgaan.
In onverwachte ontmoetingen voel ik liefde en schoonheid,
als stille zinnen die vertellen dat je niet alleen bent.

Beelden en geluiden raken diep vanbinnen,
waar emoties zich verweven met het kwetsbare in mij.
Ik draag die kleine stukjes leven met me mee,
als herinneringen die mijn hart nooit helemaal loslaat.


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 21 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: filosofie

5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 30

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: