3419 resultaten.
Ommuurd.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
595 Als een oude stad
heb jij
je ommuurd
met bakstenen
dubbeldik
en nauwelijks poorten
Je hebt
geen ijlbodes te paard
gestuurd
Je hebt
jezelf verschanst
met wapentuig in allerlei soorten
Het zwijgen
heeft me
het meest ontwapend
Van inname....
heb ik tenslotte
maar afgezien.....…
VERSCHIET
poëzie
4.5 met 2 stemmen
958 Grijze torens
staan als horens
van de neergevleide stad,
en ik peize
welke wijze
ritselt in het popelblad.
‘k Wou wel gâren
op mijn snaren
wat daar doemt uit nevelrag,
en te noene
boven ’t groen
zingzoemt in de zomerdag.…
vastlopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 we lopen vast
aan de rand
van de stad
ongekende
wegen liggen
open
wijzers snijden
de uren in
stukken
de wervelwind
strooit zand in
iemands ogen
onze tijd gaat
in rook op
bij iedere hartenklop…
winterstad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
656 Bladstil ligt ze
breeduit te zijn
in het blauwe uur
dat schemert
over haar ijzige lijf
en alle geluiden lossen op
in vallende duisternis
hoe weinig er nu nog is
van wat gisteren was
zoals late zonnestralen
over een nazomerterras
hoe heb verwordt tot had
en ik me wentel
in de intimiteit
van winter
in de stad.…
Code Rood
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
760 Een zware storm die raast door stad en velden.
De wind? Nee ik bedoel de beeldenstorm.
Maar wie bepaalt uiteindelijk de norm?
Is het gedaan met onze ouwe “helden”?
En straks...Prins Bernhardstraat, Mandelaplein
Willem van Nassau of Hendrik Colijn?…
Mist uit zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
452 De zee is vlak en grijs
Slechts een streepje stroom
glinstert bij de boei
Dan schuift een witte waas
breed als de horizon
over strand en stad
Gumt lijnen uit
Strijkt alles plat
Ik ga naar huis
Sluit de gordijnen
om zelf ook te verdwijnen…
Opluchting
snelsonnet
4.3 met 13 stemmen
640 De hele dag gewinkeld in de stad.
Qua tassen is mijn vrouw nogal kieskeurig,
het maakt haar fanatiek en mij humeurig,
maar tien voor zes, jawel, toen vond ze wat.
Hetgeen mij dan onnoemelijk behaagt,
dus vlag in top, de tas eraan: geslaagd!…
Helm
snelsonnet
3.9 met 10 stemmen
286 Ik jakker op mijn fatbike door de stad
U snapt dat ik, als ik bij druk verkeer
Langs auto’s, trams en stadsbussen laveer
Tot nu toe nooit zo’n suffe helm op had
Nu zag ik, op een persco laatst in Assen
Een vette helm die wél bij mij zou passen…
In de schaduw van m'n kater
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.496 's Ochtends vroeg kom ik uit het café
in de schaduw van m'n kater, iemand
staat in het wit met z'n armen te maaien
Ik herken engel Gabriël van 'n schilderij
en ben aangedaan dat ik van zo dichtbij
naar gods boodschapper mag zwaaien
Eerste dagkroeg gaat alweer open
m'n kater, bang voor natte voeten
hou ik met bier op 'n afstand
Een agent regelt…
Zuidlaarder paardemarkt
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
4.259 paardelijven
De schooljeugd is het bed al uit
Bij daglicht komt het volk opzetten
Van heinde en ver, vaak boers gekleed
Veel bruin en groen en grijze petten
Het ruikt naar paardemest en zweet
De handel bloeit, men dromt tezamen
Slaat vinnig toe, van hand op hand
Of schuifelt langzaam langs de kramen
Van kooplui uit het ganse land
In de cafe…
bingo verslaafd
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
618 *
in een bruin café met
vermufte geuren,
een houten kast
met allemaal gaten,
en lampjes die flikkeren,
in alle kleuren.
**
een zilveren bal
gaat rollen,
je spel
is begonnen,
hopelijk valt hij
in het juiste getal.
***
je geldbeugel plat,
en nog niks gewonnen,
maar geen paniek
grabbel gewoon
nog eens in…
Help, ik verdrink!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Ik zou op café kunnen gaan en me eens goed uitleven, maar als ik kijk in mijn portemonnee van ajuinenleer moet ik alleen maar wenen.
Dan grijp ik thuis maar naar een glaasje wijn, waarvan, denk ik toch, al twee flessen van op zijn.
Ik steek de zoveelste sigaret op, hoest en kuch, mijn longen zijn ook al niet meer top.…
De rust in zijn stem
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.730 Zijn stem, een glimlach in
vergeten café, een melodie die zachtjes op
de tijd rust, zijn woorden als ochtendlicht over het water,
waar we zijn liedjes telkens weer terugvinden, ook als stilte hen omhult.…
‘s nachts is alles erger
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 hoe je doodging stap voor stap
op die gitzwarte dag
dat ik in die laatste nacht naast je zat
hoe jij de adem van mijn leven weggesleurd werd
ik luisterde naar elke ademteug
het bewijs dat ik nog steeds jou mijn geliefde had
een streep licht vond de kier van de deur
in deze zwarte nacht
hoe ik lang geleden je hoorde zeggen
in een café…
Gelukkig anders
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Je hebt pech wanneer je anders bent.
Je hebt pech gehad
wanneer je naar een school moest
waar je nooit jezelf kon zijn.
Je hebt gewoon pech
wanneer je over paden lopen moet
die platgetreden zijn.
Goed leren omgaan met mensen
die je niet kunnen begrijpen.
Dat kun je leren
in een goed verlichte school.
Je hebt geluk wanneer je anders…
METAMORFOSE VAN JAN JACOB KREDIET VAN DEN BOS; opdracht Week van de Poëzie!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
275 In mijn leven waren de metamorfoses niet van de lucht
ze vielen uit het heelal soms met 'Donner und Blitzen'
het veranderde heel veel uiterlijk van jong naar ouder
maar innerlijk bleef ik het kind, een kind van en bij mezelve
een kind van de schrik, verbazing en ontzetting, maar ook
van de liefste glimlach tot de meest gruwelijke afgrijselijke…
Groen, groener, groenst
snelsonnet
2.8 met 4 stemmen
1.113 De jury van Communities in Bloom
Verschafte Weert (of all places) die roem
(Wie weet behoudt de stad de kaderschool
Nu hij getooid is met dit aureool)…
Blauwe sferen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
194 De avond valt in blauwe sferen,
het laatste zonlicht op het tapijt
dat stil in deze kleine kamer ligt—
alsof er geen lucht is, en geen adem.
We moeten nu gaan, beste vriend,
het afscheid valt ons zwaar.
Neem jouw rugzakje maar mee,
en twee rollen toiletpapier.
Het is echt lachen geweest
met die kolderieke humor van jou.
De rivier roept…
DROOMALBUM
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.505 En nu zal dat gezicht altijd blijven,
eeuwen door regendruppels gegeseld,
eentje rolt van een wimper naar de mond
op een leeg plein, in een ongenoemde stad.…
de wals
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.260 van ver uit de stad
beweegt een driekwartsmaat
over de huizen
door het open raam
de kamer in, voorbij de stoel
langs de tafel, zo in mijn bed
alwaar ik luister
naar de wals
de wals geeft een glimlach
en wat weemoed
een herinnering
en wat tranen op het gezicht
van een ouwe dwaas…
Stekelenburg overleden
snelsonnet
4.1 met 60 stemmen
3.188 Nog één keer scheen de zon haar warmste stralen
Bij wijze van ovatie op hem neer
Waarna een bruuske omslag van het weer
Een tranenbui op Tilburg neer deed dalen
De kanker heeft het van de man gewonnen
De herfst is in mijn stad abrupt begonnen…
Vandaag ben ik te groot
netgedicht
3.4 met 49 stemmen
8.284 Ik sta op en ik voel me
Te groot voor deze ruimte
Te breed voor deze stad
Ik stoot mijn hoofd aan de hemel
In te kleine schoenen
Zet ik mijn voeten op de grond
In één stap op mijn werk op tijd
In een hinkel thuis
- Hoe was het?
Vandaag was…
Ach laat maar schat
Het is een kleinigheid…
P.C. Hooftstraat
gedicht
2.7 met 58 stemmen
17.707 Dure mevrouwen liepen langs de fraaie,
misschien wel fraaiste winkels van de stad.
De airdale terrier liet zich even aaien.
Een zuiderwind kwam zacht de hoek om waaien
of daar zojuist een bruid gelopen had.
-----------------------------------
uit: 'De Veltmanverzameling', 1996.…
zachte nacht
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
936 daglicht breekt
de nacht in
bleke stukken waarin
schaduwen onwennig
concurreren met
door de duisternis
prijsgegeven beelden
geluiden
even nog te onderscheiden
voor de kakofonie van
leeg lawaai de
stad in dendert
de dichter wacht
tot ook deze dag
weer donkeren zal…
Barri Xines
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
708 De hongerige nacht
ontbloot zijn neon tanden;
zure ademwolken
vergiftigen de stad.
Achter flinterdun glas
is het uitpuilende blauw
van dijen
in netkousen zichtbaar,
verstrikte mannen
happen naar lucht
en staren blindelings
op hun eigen reflecties.…
Vittel 1 en 2
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
774 Vittel 1
In de hotelwitte stad
met zijn minerale magie
overvalt mij een kitscherig gevoel
van vergeelde schoonheid,
jeugdig gestileerd
in art deco
Vittel 2
Daar holt het baasje
met zijn witte poedeltje
in een dolle bui
van vijf meter.…
Licht
gedicht
2.4 met 20 stemmen
7.602 Terwijl het licht zich probeert te
ontvouwen, is de stad opstandig,
de verschrikking heeft zichzelf overleefd,
het einde nadert de onderdanen,
nadert de onontkoombaarheid.
Het grillige licht wil bezitten
wil veinzen,
maar het licht is machteloos,
het licht is ontmanteld.
-------------------------------
uit: 'Gedichten 2009', 2009.…
Vrijetijdsvers
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
825 't Is deze week weer kermis in mijn stad
Ach, ongeacht welk nieuws ons overrompelt
Vergeef mij dat dit feest mij onderdompelt
En dat ik heel wat headlines niet omvat
Laat mij nog even op de kermis dolen
Straks wacht mij weer de échte mallemolen…
Vanmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 in een ontwakende tram wordt
een vrolijk groetende hond
op de foto gezet
een andere zit op schoot
bij het stoplicht staat een moeder
met kinderwagen
en een mobieltje in haar hand
een schrikbarend tijdsbeeld
langzaam ontwaakt de stad
en sla dit alles gade
op een manier
die anders is dan gisteren…
Wolken schuiven langzaam.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
598 Daar waar de lucht hemelsblauw kleurde,
de bloemen hun geur afgaven als bezwangerde lucht
schuiven donkere wolken langzaam maar zeker
over de stad.
Maar gisteren, scheen de zon, zoemden de bijen
geurden de bloemen, dat WAS, NU is het donker,
zie jij het ook?…