3975 resultaten.
Vaderstuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 ik ken mijn vader niet meer
hij zit daarginds de hele tijd
zijn verschrompelde huid
lijkt op versleten leer
hij snoeide vele bloemen
in zijn geliefde achtertuin
en bond er kaarten met woordjes
want zijn geheugen lag in puin
kon ik hem nog maar troosten
maar hij is zichzelf kwijt
alleen het boekje in zijn lade
geeft alles prijs, van tuin…
zijdelings nabij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
655 we keerden binnenmens
naar buiten
besloten onder
onbetaste huid te schuilen
overzagen een horizon langs
de kusten van het hart
aan de zijde van gedroomde waarheid
werd onze afstand vormvast
een gedachte bleef nabij, het lichaam veraf
de weg erheen hulde zich in avond
ons naderend lijf als
verwijzing naar morgenstond…
Zaterdagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Zaterdagochtend ontbijt
op bed, elk stukje van
mijn lichaam op de plaats
rust, geluk tot in mijn tenen
de zon straalt andante over
de vogels in de tuin en jij
zegt: je bent mooi
de olifanten kleuren
bij je huid
De bruine olifanten
op de kussens
en daar onze dans
op de foto bij de tafel
het bestaat hier en nu
tijdloos en ruim…
Café De Koningshut
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Ik heb wel eens iets teruggehoord
van een zus of buur, iets van vroeger
dat mij bijzonder maakt, ach ja
rondgereden door de gewesten
word ik niet meer, in een draagstoel
achter op papa's bagagedrager
met weerhaakjes in mijn huid
die het licht weerkaatsen
met koninklijke allure
nee, kleurloos ben ik niet
al heb ik geen franjestaart…
Pygmalion
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
450 "Hoe overrompelend
zinnen verduisterend
harten veroverend
is haar charisma
hoe zinsbegoochelend
rede verblindend
handen uitnodigend
haar welvende huid
charmant haar mimiek
elegant, magnifiek
de magnetische uitstraling
van motoriek!…
Lieve jarige
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 Je huid is het glanzend papier
Je ogen het verwonderde kind
Je krullen de dansende slingers
Je sproeten de gestrooide confetti
Je billen zijn natuurlijk de ballonnen
Je lach de vrolijk zingende visite
Je wipneus de kers op de taart
Je hart het huis waarin wij kunnen vieren
Liefste, jij bent het cadeau van mijn leven…
Afwijzing
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Kom mij niet nader,
want als een tere huid
zijn mij bossen en rivieren.
Ik ben kwetsbaar en
van mijn kleding ontdaan.
Onbeschermd
achtergelaten
door mensen en goden.
Ik ben dof geworden,
zonder glans,
een open wond.
Raak mij niet aan.
Mijn zwakte
is mijn verborgen kracht.
Verschroeiend is mijn hitte.…
Huidhunker
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
669 nu de nacht zich ontvouwt
zal ik je ondergaan
als een vlinder in zijn liefde
liefde van een dromenvanger
en de lange zoektocht
naar nieuwe letters
nu je mijn huid verlaat
valt het witte doek
sterft het applaus
raak ik je zonder spiegels kwijt
huidhunker een killer
winter verlangt naar lente
hoe vermijd ik deze meligheid
ik wil…
fluweel en nikkelstaal (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
722 ik bouw dan in mijn huis
een kleiner, houten huis
met een huid van nikkelstaal
en fluwelen binnenwanden
daar bereid ik volgens
vaste regel de spijs
en waan ik me voor even
buitengewoon wijs
ik zet er mijn stoel en
wik mijn mijmeringen
om mijn dierbare demonen
te bedwingen
dan leer ik ze een andere,
schrandere taal
om hun zo vaak…
Amorosa
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
695 Amor rosa
lanzarota
naranja
sanguinea
een mysterieuze
donkere roos
haar lippen
diep bezonken rood
kijkt met
verleidelijke
glimlach mij
ondeugend aan
ze weet dat ik
weet dat in
haar bloed
de liefde woont
een nachtvlinder
heeft haar
pêche melba huid
teder gekust
amor rosa
lanzarota
naranja
sanguinea…
zie bloemen van ijs
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
839 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
valt de lust neer als ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven de nachtelijke kilte…
Hoogspanning
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 op een klein stukje van mijn huid
schrijf je het woord elektriciteit
met je zachte lange vingers
helemaal over me uit
je ontdoet me van mijn woorden
berooft me strelend van mijn zinnen
vonkenregels produceren plots
een hart kloppend kabaal
metaalmoeheid maakt zich meester
van de punten en de komma's
ik vouw ze uit tot liggende streepjes…
Mentaal welzijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 Ik lig hier stil in ademloos licht,
Gedachten bloeien rood en fel,
De kamer is koud, mijn huid is kil.
Ik lig hier stil in ademloos licht,
De muren fluisteren zacht hun plicht,
Mijn schaduw weegt zwaar, ik ben niet snel.
Ik lig hier stil in ademloos licht,
Gedachten bloeien rood en fel.…
Excellent gezelschap
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
472 excellent gezelschap
streelzacht voelt
je fluwelen huid
in het nog warme
oranje rode
avondlicht
je ogen helderen
dit schitterend
moment met een
sprankelende glans
die van binnen uit
gevoed wordt
door liefde in geel
en rode vlammen
die dansen in een
bedje vurig blauw
dat al is klaargelegd
en voor excellent
gezelschap een…
Geluiddicht
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
362 Sinds gisteren sta ik
dichter dan ooit
afgezien van een jaar
geleden misschien
stil en luister
naar de demonen
tierend van blinde
woede en waanzin
met grof geweld
schreeuwend
naar niemand
schietend
de gekte kruipt daar
waar zij niet gaan kan
tienduizend vragen
zingende zagen
dichter dan geluiddicht
onder mijn huid…
Zonnestralen verwarmen (niet)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
4 Zonnestralen verwarmen
Mijn gezicht en mijn lichaam
Een fysieke warmte, niet
Dieper dan mijn huid
Zonnestralen verwarmen niet
Mijn gevoelens en mijn ziel
Een mentale warmte, niet
Ontvankelijk door mijn gevoel
Een ieder om mij heen ziet
Mijn stralende uiterlijk
Een ieder om mij heen ziet niet
De innerlijke pijn die mij sloopt.…
In mijn waarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
215 Ik kan wel in mooie kleren
op schoot gaan bij een man
met blauwe ogen, en champagne
drinken in de kleur van zijn huid
zonder iets voor hem te voelen
maar mij bevalt het
op een verlaten terras
in mijn eigen waarheid
van een verlaten terras
te zitten, hopend
dat er niemand denkt
gezellig, dat terras
laten we daar maar berm-
bloemenlimonade…
Groninger monnik
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
641 verkleurd en gerimpeld is de leren huid,
diepzwart de letters, met inkt geschreven,
waarom zou ik de bladeren perkamenten,
waarom zou ik mijn vinger laten strelen
langs een geliefd, vurig fragment,citaat?
waarom?…
ONTROERING
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
578 vergeef me, maar ik voel je zo dichtbij,
je blonde, zachte lokken geuren, vol van lente,
de wind speelt golvend langs je haar,
ik proef het zwoel van koriander en thijm,
ik proef je stille, zoete, zachte adem,
strelend langs mijn huid en lichaam,
stil en verlegen, zoeken je handen,
je vingers tasten naar zoet en teer,
naar warmte, borsten…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 Hier kan ik mijn tedere, ontvankelijke
zintuigen langzaam openen en de stilte ervaren zoals een tweede huid.…
zwevend door een rustige zomer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
757 onze handen versmolten
en ogen strelend in elkander
een zwevende stap
door de rustige zomer
jouw lippen zachtjes
fluisterend in mijn huid
en mijn dagdromen beleven
mijn neus slapend in
jouw zoete geur
en mijn ogen open
voor de schone hemel
de weide vol bloemen
die buigen onder
onze spelende lichamen…
Meerstemmig
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
384 het is een
meerstemmig
donker sprekend
gezang dat
woorden
vergeet tranen
doen oplichten
die sporen trekken
over een huid
die gesloten
lijkt omdat
zij nog nooit
liefdevol blijkt
te zijn gekuist
waarvan de mond
alleen honger kent
in handen die
wroeten vingers
die zoeken naar het
meest eigen stuk
dat als geluk
wordt meegedragen…
Haar flow
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
537 zacht golfde
haar warmte
over zijn
gevoelige huid
het kouwelijke
had hij mee
nog van thuis
waar velen geen
echte warmte
kenden en eerder
voor overleven
stemden in die tijd
hij keek haar aan
zij lachte toen
haar flow zijn
aura raakte en
daar een energetisch
contactpunt maakte
muziek zong
door zijn lijf op
een wijs die…
Opgedroogd verdriet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.396 Levenslust ontbreekt,
Een glimlach is daar,
Als een masker,
Niet gezien willen worden,
Rust,
Een verzilte huid verraadt,
Een opgedroogd verdriet,
De tijd niet gekomen,
Om te baden in geluk,
Bekeken in tranen,
Is deze bedwongen ziel,
Een spiegel bedrogen,
Dapper bekeken,
Rust,
Strategisch strijden,
De dorheid verdwijnt,
Zorgen weggespoeld…
Onweerstaanbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.854 Hoe vaak heb ik niet
uw handen geraakt,
of gleden mijn leden
langs uw warme huid
en vluchtte ik verschrikt
door de woeste beweging
van uw wapperende hand
als ik mij te dicht bij u waagde,
omdat de kruimels die
uit uw gretige mond
op uw schoot gleden
mij telkens weer lokten
Ik weet het, mevrouw
vaak noemt u mij irritant
maar voor…
Dor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.081 Vrieswind,
volle maan
het oude lijf
vertelt van aarde
bomen komen om
de dwergen hakken zich een weg
het nieuwe licht is zonder schaduw
herfst dus
droge lippen
niemand kust die oude mond
de grond is weggeslagen
in de dagen die behuild zijn
zout weerkaatst het licht
verdroogde huid
en droeve woorden…
Iemand
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.083 Mijn ogen houden van diepe meren
Sprekende spiegels zonder geluid
Mijn handen zoeken naar lichte veren
Dansend over mijn huid
Mijn ziel zoekt naar stille rust
Een plek om opnieuw intens te verlangen
Mijn mond wil iemand die haar kust
Iemand om haar woorden te vangen
En ik?…
rust zacht
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
3.261 met kunst en vliegwerk
hielden we jou in leven
tot je uitgemergeld
je laatste adem uitblies
zonder kracht
je kon niet meer lopen
niet meer praten
je ogen zagen zonder zicht
flarden uit het verleden
spraken zonder inhoud,
zonder bericht
je handen lagen stil
huid om skelet
we hebben je laten leven
dood in je bed
rust zacht…
Haar ogen spiegelen zich in mij
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.123 zij kijkt alsof ik lucht ben
ik laat haar in een verte staren
die enkel leegte biedt
ze veegt haar tranen langs mijn huid
ik zie er soms zo mistig uit
dat zij geen toekomst ziet
die brengt haar niet waarnaar ze smacht
ze mist de vent waar zij op wacht
steeds vaker droef van blik
zie ik haar ogen wanhoop baren…
passievruchtaanbidster
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.455 Het sap druipt exotisch
langs haar wang en haar vinger
dept hem bij het begin
haar huid begint spontaan te trillen.
De mango en zij zijn één
zonder te weten, trekt zij plots
haar schone velletje eraf,
samen met haar geweten, een schone lei…