2623 resultaten.
herfstkind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
519 het past bij jou
de opgelegde stenen, als blad
en aarde, tussen alles wat
de tijd verbeeldt
winter steelt de mooiste bloemen
maar
hoe ik jou nochtans zal noemen
in een klank die niet verveelt
ik weet het en
ik weet het niet
ik laaf me aan jouw lach
dag, dag.. jouw kleine hand
wuift helder in de morgen,
als de zon
met dauwgras…
Herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Die kleure verander en die warmste
maand uit honderd jaar verdwyn
as mis, wat sonder wind hang bly
Die maan is aan die kwyn en daar klink
die krake van blad en slakkehuis, dat
in die oorschelpen van mense klim
Dit vorm hom tot kristalle, slaan neer
versamel in verstrengel herinneringe
word vas nog eens uitgebrei vertel…
Zacht gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Ik prent dit ansicht
(O-)(Gen)-blik
op melkwit ingebonden blad:
een =spoortje= zwartgereden inkt
dat r[a][a]mpjes poldergroen bevat.…
Dit moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
9.287 Er is niets voor te stellen mooier dan
een vrouw die in het strijkend avondlicht
een tuin inloopt, het waait, het blad van
de kastanje gaat tekeer, ze zoekt naar
bloemen, snoeiend, alles als weleer.
Daar bukt ze, rustig buiten elke tijd,
verbonden met haar wereld, ook de mijne.…
Alle illusie op een hoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
580 de tijd dat ik mij
een illusie aan liet dichten
is allang voorbij
ik zie geen blauwe lucht
wanneer die er niet is
voel geen liefde voor een vreemde
en begrijp dat eenzaamheid
slechts op papier kan staan
zonder echt alleen te zijn
dus schrijf de vonken van je pen
en vul het witte blad
vol met al je leugens
je bent dood of bent…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
544 Herfstdraden dragen druppels
tussen zon
en schemerluchten
ademen voetstappen
op het zachte pad
bedekt met kleurrijk sterfte
zij draagt het leven op
aan de geboorte
van een nieuwe tijd
fluisterend stil komt de natuur
tot een grijze rust
stil maar wereld
er ligt hoop
in elk gestorven blad
dat heimelijk de aarde kust…
oogst dan onkruid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Hein zeist steeds
de mooiste bloemen
zichtbaar in het gras
hij reikt soms dieper
oogst dan onkruid dat te
veel aan het woekeren was
ik kom niet in bladen
haal geen krant en
helemaal nooit het journaal
maar ik droog
mijn mooiste bloemen
bundel ze nu allemaal
die boeket ik gratis
bied u thans de kleuren aan voor
zij gaan…
waarom herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
546 waarom herfst het zó
goed doet in gedichten
wellicht door het verkleuren
van het bos in herfsttij
het vallen van blad raakt
een melancholische snaar
als heimwee naar weerom
een vervlogen zomer
zwak zonlicht laat dauwdruppels
nog glinsteren aan de herfstdraden
alles is essentieel voor 't gedicht
en het maakt het de dichter
iets lichter…
wordt nooit een zomerkind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 weer sterft een ochtendblad
in kou van winterwind
het voorjaar al besproken
wordt nooit een zomerkind
in pril ontluiken
groende het door ochtendzon
maar'savond vroor het
juist streng buiten
we nevelden en
koesterden haar blad dat ook
een gouden herfst voor zich had
maar niets mocht baten
zij heeft alleen
haar knop…
Globaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Buiten ritselen blaren:
de herfst tikt bladen
vol met herinneringen
voor in het archief
van mijn geheugen.
De regen bestempelt ze
met "geklasseerd"
en slingert ze in de modder,
globaal.…
ik ben mijn verleden
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.079 angst zweette kou
waar ik handen verwarmde
tastte naar duister
verloor haar houvast
loste op als vermist
ik ben mijn verleden
maar nevels sluieren tot
vaag en alles vergetend
niets willen weten dan
alleen maar vandaag
rest slechts mijn blad
dat haar dagen heeft gehad
ik breek haar af, ze dwarrelt
en vlucht op een zuchtvan
de…
LAIS CCXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Het bergt haar naam in bladen zilverrank,
haar letters druipen, nat van minnedrank.
Men mag haar lezen hier, maar de woorden
worden sluiers, knopen letterkoorden
tot alle tekst in haar gevangen is.
Later kan het ook zichzelf verwoorden
als esoterisch lidwoord in LAIS.…
Bladpret
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
130 In de tuin sneeuwt het,
maar niets wordt nat,
het blijkt alleen blad.
Het dwarrelen lijkt net
op sneeuwen. Nu opgelet,
deze sneeuw blijft liggen, dat
vormt een bladerdekenmat,
voor de egeltjes een zalig bed.
Er zijn ook lieden, die blazen,
zo'n schitterend egelbed
weg, omdat ze niet lazen
dat de bladeren egels redt.…
aquarel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
163 een koperkleurige dag
licht zo teer beroert de wind
het lindeboom blad
een laagje bladgoud
partituur van een hymne
schrijf in witte inkt
wie draagt de hemel
het wemelen van de dag
de dansende lucht
als schemering valt
de dingen van overdag
tussen de ceders
het gesloten boek
het zinderen van woorden
vlinders achter glas…
Zoals het eiland dat doormidden brak
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.268 schatkist voor het eiland brak
een toegang die door niemand werd bewaakt
een baken voor wie aankwam in de nacht
daar waar de wand een eigen lichtbron had
daar werd de rots geraakt het eiland brak
onvast als ijs dat breekt rondom het wak
de zigzaglijn onzichtbaar voor de breuk
maar zeker als de lijnen waar een knop
zich openvouwend splitst in blad…
Dagen later
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Het blad van de bomen is dieper groen,
de eerste bruintinten laten zich ontwaren
het krentenboompje, 't eerste rode blad.
De bessen geplukt en tot jam verwerkt,
genoeg voor de komende maanden.
De eerste gewassen worden geoogst
en akkers bewerkt, voor nieuwe aanplant.
In het voorjaar komt de verrassing.…
Bulls Eye
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Zijn liefde is als een roos:
Schuchter ontloken uit de knop
lokt de lente tot groeien,
ontvouwt hij blad na blad
om tot volle schoonheid op te bloeien.
Ik ruik z’n roze rozengeur en
word bevangen door het verlangen
z’n zwoele jongensferomonen
van dichtbij in m’n neus te vangen.…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Het bos is stil
alsof ze zeggen wil
laat me maar even
laat me even in mijn afscheid
van fris groen en beknopte
nieuwigheid
Ze kleurt ervan
ja weet je
ook ik moet loslaten
gevoed en groot gebracht
De wind laat haar zacht
troostvol wiegen
We verwonderen ons
om haar kracht
in stilzwijgend vallend blad
Het bos heeft geen strak…
In de zomerse plantentuin
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
272 Bloem opent zich zacht
licht streelt zacht het groene blad
stilte ademt mee
De middag ligt open in
een kalme gloed, het zonlicht strijkt zacht
over huid en ruimte, het ritselen van bladeren stroomt
als een adem door de lucht, het ritme van stilte trekt alles traag samen.…
Waar takken ademen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
759 Ik ben wortel en blad tegelijk,
mild, ontvankelijk, en laat het warme licht mijn wezen van binnenuit vullen.…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 Ik voel hoe zelfs het zwijgen dieper in mij doordringt,
wanneer een blad geluidloos uit de wereld gaat.
Tussen het rottend blad ontvouwen zwammen hun geheim,
als kleine maanlandschappen in het schemergroen.
Wat sterft, trekt zich terug in ongeziene diepten,
waaruit de aarde zwijgend nieuwe vormen boetseert.…
Geloof me niet
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
3.241 Ik ben al donateur
De trein was weer eens laat
Helaas, ik heb geen tijd
Ja echt, het is mijn maat
Twee glaasjes maar per dag
Ik was een beetje ziek
Dat heb ik nooit gezegd
Ja echt, het is antiek
Dat staat je erg leuk
Ik heb een allergie
Die bladen lees ik niet
Nee echt, ik ben niet bi
Je had me moeten zien
Ik heb niets met die griet…
Vader
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
3.149 Een gevallen blad.
Een weggeworpen woord.
Een bijna vogel voor de kat.
Zoals jij zat
in de laatste stralen van de zon.
Een schemering.
Een ondergang.
Een leeggebloede avond.
Zo zal ik zitten in mijn vel.
Een oude rozentuin.
Een lege schommel.
Een oud gerei
verloren in de hoeken.
Maar ik zal vloeken…vloeken!!!…
ijsvogel
hartenkreet
1.3 met 9 stemmen
1.592 voeten in het water
een Geul zo vol van toen
ogen die braken
een kind dat liefhad toen
een kind dat liefhad toen
maar geen weg wist
te vertellen aan die
die weten moest
die weten moest
te weten
onwaarheid gekerfd in blad
angst rondom het hart
angst rondom het hart
dat afscheid nemen moest
voor immer koud als ijs
ijsvogel aan de…
zoeken naar toekomst
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
963 loop met mij
naar het eind der tijden
dwalen we samen
om het verborgene heen
op zoek naar het boek
geheimen vol toekomst
gedreven door het lot
leest ieder zijn deel
eens eraan begonnen
wil je steeds meer
onbeschreven bladen
vullen zichzelf
elke toekomst heeft een eind
nooit zonder een begin
ieder boek is uniek
je leest
maar schrijft…
Keukentafel
gedicht
3.5 met 43 stemmen
18.568 Er zit een gat in het blad. En het is krom.
Het heeft gewerkt en zij heeft laten werken.
Eenkennig werd zij nooit. Veelgodendom
van sap en bier en bloed was altijd welkom
binnen de kringen van haar heiligdom.
Haar stutten zijn geen zuilen. Het zijn poten,
viervuldig hun geloof, maar steeds oprecht.
Wat niet beweegt is wat het beste vecht.…
de traagheid van dit uur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
858 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de veelgeliefde,
de vriend, het kind, de goede buur...…
Gaat u maar rustig slapen
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
886 Men gooit er peperdure
Campagnes tegenaan
Nederlandse Spoorwegen,
Gedemoniseerd door vallend blad,
Brengen een bladblazer in stelling
Buitelende zorgverzekeraars
Prijzen om het hardst
De reeds bekende basis aan
Ter aanvulling van
Falend overheidsbeleid
Postbus 51 legt uit waarom
U bijstand krijgt, ook al
Had u recht op meer
CDArisch…
toekomst
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.195 Toekomst ligt breekbaar
In mijn gedachten
Mijn handen vouwen zich
In gebed om zekerheid
Ik doop mijn pen
In meren van verlangens
En laat een waterval
Het onbevlekte wit bevangen
Mijn verlangens schrijvend
Ontdoe ik mij van het blad
Voor mijn mond en laat gedachten
de einder zoeken
Mijn handen ontvouwen zich
Berustend in eigen kracht…
De zoveelste maal
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
836 Voor de zoveelste maal
is het weer oktober
Verliezen vogels hun stem
stoppen tijdelijk met zingen
Valt het blad als goud
uit de wijde jas
van de berk
in m´n achtertuin
Doet de zon heimelijk
en heeft regen plotse invallen
Voor de zoveelste maal
spreekt herfst ´n taal
waarin afscheid, weemoed
en herinneringen.…