2506 resultaten.
Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen
poëzie
3.1 met 17 stemmen
2.385 Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen,
Dat kleine ding, zoek onder wolk-ruïnen;
Dan 's morgens staat, bij donder van lawinen,
'T kosmisch sonnet van kleuren en van lijnen:
Grens tussen blauwe, onwereldse kwatrijnen,
Hangt smal een wolkenstreep, geel als lupinen;
Omhoog, omlaag wijzen, aardse terzinen,
Sneeuwtoppen rood, en glooiend…
Dan zal de zon weer schijnen wordt het aangenaam WEER!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 crecenderend op haar flikker
de algehele mensheid flink op haar donder
doch, maar gelukkig: een laatste kans wordt geboden
in het slotakkoord wat voor WEER beginnen staat
wereld wordt wakker, open je verduisterings-gordijnen
en zorg beter voor de aarde, de schepping, de mens
niet verwaarlozen, doch waarderen en investeren
dan zal de zon weer schijnen…
LAAT ME ZIJN
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.303 Laat me in mijn waarde
en in mijn eigen veilig zijn
stuur mij niet waar jij me wilt
laat me niet leven in schijn.
Ik wil gewoon een mens zijn
die haar eigen leven leeft
als je dat niet kunt aanvaarden
ben jij niet degeen die om me geeft.…
Ook in jou
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.276 Jij bent mijn kleinood
mijn allergrootst bezit
met een handgebaar
maak jij wat zwart is wit
Alsof jij kan toveren
enkel als je maar verschijnt
zie ik hoe menig boze blik
in een glimlach verdwijnt
De zon begint te schijnen
zelfs door wolken heen
mijn allergrootste kleinood
jij brengt warmte tot iedereen
Het wonder van het leven
men…
Vriendschap ?
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
3.957 Als we samen lopen
dan lijkt dat gezellig en fijn
voor de buitenwereld heel open
maar dat is misschien maar schijn
Als we samen praten
dan is dat niet gemeend
misschien heb je het niet in de gaten
maar ik voel me van jou vervreemd
De dagen vervliegen
dit is voor mij de limiet
ik kan er niet om liegen:
dichter bij elkaar komen we niet…
Geluksdag ?
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.131 Ïk zag vandaag een hondenhoopje
en ‘k stapte er over heen
dit moet mijn geluksdag worden
dacht ik en vond een steen
Ik gooide de steen in een slootje
en zag kringen toen ontstaan
De zon begon te schijnen
genietend bleef ik even staan
…………………
Opnieuw zag ik een hondenhoopje
en ‘k stapte er over heen
dit moet mijn geluksdag worden…
Jouw ziekte en jouw tranen
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.123 kracht hervindt
In de stormen van je leven
heb jij steeds maar tegenwind
In je ziekte en je tranen
kom je nauwelijks vooruit
Voor jou kan ik de weg niet banen
ook al ga je achteruit
Maar, waar de wetenschap nu ophoudt
Is er nog een zonnestraal
uit de hemel neergestreken, die
beschijnt jou drie-dimensionaal
God laat deze voor je schijnen…
Blijven hangen
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
7.876 Sterren stralen aan het firmament
krullen achter elkaar door het heelal
gloeien opgewonden tijdens de val
schijnen blijkbaar permanent
Planeten draaien zonder dollen
buitelen verveling in het stieren
geroofd door deze kuddedieren
met ogen die slechts rollend tollen
Manen hebben zich laten vangen
wapperen niet langer vrij en blij
schieten…
Bij de dood van een appelboom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.421 De zon blijft schijnen maar de vlammende trompetten
buigen zich neer, resten verhullend met een groen gewelf,
lijken daarmee het zicht op rotting te beletten.…
IJstocht
gedicht
3.5 met 46 stemmen
27.923 De velden schijnen
Ons tegen met dezelfde gele glans,
Die ook op ’t hardblauw vlak aan de balans
Der schaatsen ontschampt in bestoven lijnen.…
vlinders leren zien
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.439 ik zag alleen mijn tranen en mijn pijn
het sombere het zwarte van het leven
ik voelde me verloren opgegeven
en wist niet dat er zoveel moois zou zijn
maar jij hebt me de vlinders laten zien
de rozen leren ruiken de seringen
door jou heb ik de vogels horen zingen
de zon weer voelen schijnen bovendien
je was er elke keer als ik moest huilen…
Remember September
hartenkreet
4.4 met 64 stemmen
1.867 Stalen rossen - kolossen beton
Prikken een gat in de zon
Kietelen haar blauwe gewaad
En werpen ruw - schaduw op straat
Stralen verdwijnen - schijnen onecht
Ontmoeten het slechtste van slecht
Zijn ineens niet meer zo sterk
Iedereen rondom - komt om in het werk
Verhalen verschijnen - pijn en verdriet
Roodzwarte pagina's vol bloedvergiet…
Halsmisdaad
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.139 moord met voorbedachte rade
slachtoffer is lang aan het lijntje
gehouden benauwd voelt hij
het touw verstrakken het donkert
perspectief is met de noorderzon
vertrokken schuld en schuldbesef
staan hand in hand belangstellend
toe te kijken weemoed komt op
en klaagt spijt vermant zich
plicht is een roepende in de woestijn
schijn en wezen…
Wolkenwaas
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
1.759 hart gekwetst en eenzaam
Liefde zomaar weggegrist
Vertrouwen zachtjes verloren
Zo kwetsbaar als een kind
Dwalend in een doolhof
Waar ik jouw schaduw vind
De echo van het verleden
Verliest langzaam aan kracht
Dagen opgevuld met leegte
Niets wat het gemis verzacht
De wereld lijkt zo anders
Kouder als voorheen
De zon hield op met schijnen…
Tête-à-tête
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
667 kleur
toen jij –slechts gekleed in goed humeur-
mijn slaapkamer binnen kwam zeilen
de ochtend in je ogen reeds gewekt
door rommelige lakens die nog onbevlekt
de dag tegemoet leken te geilen
je onverwachte opkomst was de droom
waarmee ik me normaal gesproken loom
nog even lekker omdraai in mijn bedje
maar nu blijk je wars van schone schijn…
lieve lust
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.318 hoe droog kan de zon
op zondagmorgen vroeg
onder cv-loze omstandigheden
één-en-twintig oktober
in huizen schijnen
zojuist nog vóór de marathon
twee hoog pal tegenover
zag ik een paar vief was
partijtje wit eerste klas
door-en-door-nat binnen hangen
hoog aan gespannen lijnen
overdwars recht aan stangen
dat wil zeggen hij droeg
zij…
heb de lucht gekraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 voorbij
dan is er eindelijk
weer ruimte voor jou en mij
samen in een wereld
voor ons beiden
zonder maatschappij
waarvan jij je al
zo lang bevrijdde maar
jouw paradijs bleef leeg
geef lente weer een veeg
ik heb de lucht gekraakt
in zachte warme zinnen
teder je gevoel geraakt
laat de wereld maar verdwijnen
zodat onze zon gaat schijnen…
Angst en liefde...
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
3.254 Waar liefde aan angst
wordt geketend daar
zal puurheid verdwijnen
daar kan twinkel in
ogen niet schijnen
De angst zal deuren
van hart en ziel sluiten
liefde zal zich niet meer
vanzelfsprekend uiten,
uiteindelijk verdwijnen
Waar liefde door angst
zal worden geregeerd
is geen plek meer voor
helder, oprecht voelen
Deze angst zal de liefde…
Tintelend
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
1.395 leegte zo kil
Dan verlang ik alleen naar jou
dat is alles wat ik dan nog wil
Soms voel ik me zo eenzaam
gaan emoties met mij op de loop
Van mijn kruin tot aan mijn tenen
verlies ik alle vertrouwen en hoop
Soms breekt het licht in mijn ogen
dan wil ik in het niets verdwijnen
Onzichtbaar als in een winterslaap
tot de zon weer terug zal schijnen…
Een meisje
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.801 's Middags loopt ze in het bos te schijnen,
haar ogen tussen bladen als twee kleine
vuurjuwelen, kijkend in een laan -
bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.
's Avonds lacht ze in een stille
kamer, zonder 't zelf te willen
wordt ze weer dromerig en lacht
minder en minder - zegt goênacht.…
De laatste zomerse rode roos
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
628 door de regenval
staat er nog één laatste zomerse
volbloeide rode roos
in de tuin
al haar andere metgezellen
zijn verwelkt, verwaaid
een schemering van droefenis
zucht in mij
geen enkele rozenknop
kan ik meer zoenen
heel eenzaam en alleen
sta jij nu in volle glorie te bloeien
nog eenmaal
schijn jij met je rode gloed
je kleurenlicht…
Avondland
netgedicht
4.6 met 24 stemmen
2.913 samenhang ten langen leste
in het zicht de overhand
als goudgerande cumuli
waar het late licht op brandt
wordt het oude zeer vergeten
van opgekropte vrijheidsdrift
waaruit bitse schichten schoten
toorn gericht gehoor bestookte
geselend met woedevlagen
plots gebraakte donderslagen
klarend is de wolkenlucht
vergeven van doorbroken schijn…
Je neus lijnt wulps
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
778 leg het apart
in wit en zwart
scherpte
vangt schaduw
markeert
het bloedeloze dun
in lippen
saam gevat
je neus
lijnt wulps
in terugval
naar je ogen
subtiel de strakte
iets verbogen
je voorhoofd
vlakt en
toont verloop
de rode haren
stijlloos losjes
overhoop
wit verliest
in zwart
zijn maagdelijkheid
verwart in lijn
de schijn…
blijvend blauw letsel
hartenkreet
1.4 met 11 stemmen
1.661 O schijn van berusting.
O blijvend blauw letsel.…
MAANSERENADE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.342 Al is de nacht nog zo donker
en verschuilt zich de maan
als hij mijn serenade heeft gehoord
zal hij straks weer schijnen gaan.
Hij baant zich dan een weg
dwars door de wolken
waarna hij naar beneden kijkt
waar ik mijn lied zal vertolken.…
Handleiding bij het lezen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 veel verderop
Ook niet persoonlijk, ik zoek waarden op
Zowel voor mij alsook de koningin
Het is dus niet te vatten in de taal
Je kunt het nergens lezen als geheel
Het woord hakt ware mootjes, irreëel
Helaas, fragmenten klinken magistraal
Maar alle onderdelen samen zijn
Een machtig bouwwerk niet te overzien
Met blote ogen, zonder schone schijn…
stofjes die in licht verdwalen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
980 ik wil spelen met
de dingen om me heen
stofjes die in licht verdwalen
dansend op de zonnestralen
zomaar voor het spel alleen
gedachten vangen
die in zonlicht hangen
een vage schijn die niet
anders blijkt te zijn dan een
stukje uitgesteld verlangen
je mag de warmte
van mijn handen voelen
als ik je troost omdat tranen
van je wangen…
Heimwee 6 maart 2004
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.135 scheen de zon en hier
verschijnt de grijze mist
een nevel die me koud bedekt
de haren nat, glimmende huid
ik hoor hoe je stem verlegen
aarzelend klinkt, me roept
met een zachte, tedere lach
ik hou mijn handen op mijn oren
verdikke ik wil je niet meer horen
vanmorgen toen ik van Waasland
vertrok om boven West-Vlaanderen
de zon te zien schijnen…
het voorjaar van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
662 ik kartel wolken
met een scherpe blik
snijd gaten in het grijs
om zon in blauw
te laten schijnen
op mijn witte huid
maar winter sluit
geen compromissen
laat hagel springend
sissen op bevroren grond
ons naar lente gissen hoewel
het licht al langzaam eerder komt
ik hoor vogels fluiten in
de sneeuw die valt, hun liedjes
zijn niet…
Vooruitzicht
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.114 om te vergeten
zal ik mij overgeven
aan de warme schijn
van wijn en hartstocht;
maar wat is wijn,
wat kan de duiz'lende
verrukking der liefde zijn
naast het geluk
van dertig woorden,
stuk voor stuk
gezuiverd van de tijd?…