2556 resultaten.
Over bergen en door dalen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.398 Ik zal het licht zien in de
duister, ik zal de stormen ook
trotseren en zal mijn armen heffen
om vloedgolven te keren.
Dat is de weg die ik zal gaan
want ik wil niet langer dwalen
ik wil alleen de bergen zien en
niet meer die diepe dalen.
Dan zal 't geluk met me zijn
en zal ik lachen in de nacht!…
daag me niet uit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 daag me niet uit
laat uitgewoede stormen
liggen in serene rust
te vaak ben ik gekust
vanuit een hemels plan op
aardse gronden
door monden uitgedaagd
maar jij ?…
de dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 gaat voorbij
voor je het weet
een paar mensen
in een tv programma
discussie
over voetbal
en dat het slecht gaat
of juist weer wat beter
probeer je iets te denken
over de sneeuw die gaat vallen
vrijdag en donderdag
eerst storm en opgesloten
in je huis denk je alles
je leest wat in je boeken
je wacht dan
op de sneeuw
het…
Sta te blazen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 ben ik
Die ene vlok
Die onzichtbaar
Met de andere
Vervlochten is
In de felle
Regenbui ben ik
Die ene druppel
Die naamloos met
De andere mengen
Zal - in de ijsvloer
Waarmee het kanaal
Voor mijn huis
Is toegedekt ben
Ik die ene ijskristal
Die net als alle
Andere het dode
Voorntje omgeeft
Dat ik hier vind
In de storm…
"Een gedicht"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Verschoten in een wereld
waarin viervoeters doorgronden
en onze diepe zuchten falen
tot wij wensen te bestaan
en onverlangend ijlen
naar een nieuw begin van zijn
Wordt achterdochtig
en oprecht gezocht
naar al wat men ze gaf,
die viervoeters
Oprecht wordt overvloed
verkracht, in alle
zin van zijn verdwijnt ons
"stilte-voor-de-storm-moment…
Vanaf het duin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 Golven breken stuk
geliefden vinden elkaar
zandkorrels breken los
in oneindige tijd ronddolend
Wolken gaan en komen
geliefden kussen elkaar
gebroken hout schuurt
splitsers blijven achter
Duinen keren het water
geliefden trotseren stormen
eb en vloed markeren de tijd
sporen van de dood achter latend…
gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Gedachten
ik neem mijn pen
inkt vulde mijn vel papier
gedachten leg ik vast
de mooie wereld met zijn pracht en praal
de zuivere natuur , schoonheid van de zee
zon en wolken raken elkaar aan wonderbare wereld
de wind de regen stormen van de natuur
vast gelegd in een gedicht
zo als een foto die herinneringen opslaat
zijn het nu woorden…
In de ziekmakende tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
627 We zetten onze kraag op
tranen drinkend kruipen we in onze schulp
voortgeduwd door de infectieuze storm
't dorre hout in een tapijt oktobergoud
De avondklok
schrikt ons op
eenzaam en bang wandelend langs de lanen
van vrede
waar de oorlog niet
wordt verklaard
Maar we
zullen de nachtmerrie doorstaan
met de liefde van het…
Als Cassandra
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.289 Aan rafelranden van de stad en in
de buitenwijken smeult het al –
Luister, het is de wind niet, blijf niet doof
en blind, het zijn miljoenen naderende
voeten, aanschuifelend tot een storm
die weinig overeind zal laten staan
Berg je nu het nog kan, want wie gesteld
is boven ons is machteloos en arrogant
en zal alleen zichzelf trachten te…
Duinden in pannen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.044 je bedekte mijn kust
waar ik rotste in
strijd met de zee
zacht nam je vloed
het geelwitte zand
met zich mee
we glooiden in strand
betreedbaar voor velen duinden
in pannen om elkaar stil te strelen
toen kwam de storm
onverwacht tussenbeide
terwijl wij al zomerslang vrijden
jouw zand is verdwenen
toch rots ik niet meer en verwacht…
morgen voorbij is gegaan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
719 warmte in blikken
vingers die schikken
in elkaar draaien
handen die aaien en
van vandaag even schrikken
haar uit je ogen
speels zijn de vlagen
die lokken verleidelijk
langs je hoofd laten jagen
beteugel mijn storm
ik zal bedaren
boei met je liefde mijn
handen en kus de gevaren
tot we de tijden vergeten
niet meer weten…
ogen blikken grote gevolgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.010 ik zag je laveren
tegen de wind
het kind in je
speelde met water
je ging overstag
het tuig draaide om
de boom
kwam pas later
de klap was
te hard en
maakte een eind
aan je dromen
het zeil is gereefd
de storm gaan liggen
je kind leeft zich uit
in het kijken naar vissen
lacht naar de zon
weerkaatst in de golven
draait zich uiteindelijk…
Erbij horen [1]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ik wil erbij horen
gewoon
met elkaar lachen
en verderpraten
smoezen in de warmte
van elkaars bloed
veilig in de onveiligheid
van het leven
die vrienden treft en wegneemt
uit de rondedans -- tot het laatst
houden we hen vast
hand in hand
Ik sluit me niet op
in garanties en angst
ik bots en buts me buiten
in de storm, samen
met…
Verliefd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 In jou zie ik de toekomst gloren,
die zich door storm, regen en wind niet laat storen.
Met jou wil ik tussen de sterren zweven,
over sneeuw witte stranden gaan.
Met jou wil ik opnieuw weer leven,
op de hoogste bergtoppen staan.
Ik wil met jou huilen,
ik wil met jou lachen.…
de jaarringen heb je geweten
netgedicht
3.4 met 35 stemmen
11.512 je hebt
mijn boom gemeten
je vingers
op mijn bast
de jaarringen
heb je geweten
waarin jij
voor de helft past
aan wortels
kon je niet veel vinden
je storm
verstond geen kracht
de takken
droegen nauwelijks bloemen
ze bloeiden
slechts als jij ze zag
jij hebt me
aan die boom verhangen
alleen de dood
kwam later pas
je dacht…
zoveel vogels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
422 hij was nooit in de Dodentoren
waar opgeslagen doden lagen
noch zag hij de vlucht van engelen
voortgestuwd door stormen
ooit dwaalde hij af van het broze
het zuivere blauw van de stilte
lang keek hij weg van het ene oog
dat verdrietig de wereld inkeek
nu is het tijd voor zijn pennenproef
hij scherpt de punt van de ganzenveer…
LAISCCL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 In de storm waarvan het oog is, stille
kern van het gebeuren, een vlakke hand
op het hout van de tafel, een kille
diepte in de blik op het rotte land
dat snakt naar wat er in de mens verzandt,
in het branden dat het stookt in haar lijf,
in het gemis waarin het staande blijft,
in de daad die aan elk woord ontgaat, staat
strak en klaar haar naam…
TOT IK ZIE DE AVONDSTER
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.383 raas maar storm en blaas door haren
gier maar, zoals ik gieren wil
laat het binnenin-mij dan bedaren
maak mij warm daar waar 't is kil...
maak mijn lamme benen krachtig
lopen wil ik en heel ver
laat de zee zijn voor mij prachtig
tot ik zie de avondster…
Leven na het sterven
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.701 Ooit eens opgejaagd
door herfstlijke stormen
die de bleke naaktheid
van mijn wezen herkennen
even meedogenloos ontbloot
tot wanhoop geborgen tussen
sterven de zwarte bladeren
die stilte krioelend benaderen
met wormen de draden
een rottende humus
die langzaam verteert
hier wacht ik op de zon
wijl de broeierige hitte
in de grond rondom
mij…
Vrij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.003 Wandelen wil ik op het strand
De onrust in mijn hoofd
Is net als 't water, woest en wild
Al bulderend tegen 't zand
De storm komt op, een schelp die breekt
De vissen worden bang
Het zand slaat op, het schreeuwt in mij!…
Geboorte
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
6.267 Koesterend de rustige momenten,
als stilte voor de storm.
Als het begin van de lente,
met inspanningen zo enorm.
Momenten van doodse stilte,
bevingen van onmetelijke kracht.
Het voelen van de kilte,
met gevoelens van onmacht.
Natrillingen die nog even duren,
herstel na het verval.…
Westenwind
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.365 Onstuimig raast
de westenwind
door straten en stegen
je raakt verblind
door hagel en regen
bliksem en donder
beangstigt een kind
teistert het veld
takken geknakt
bomen ontveld
woest zijn de golven
van de zee
sneeuwvlokken
komen naar benee
aangejaagd door de storm
is snel het groen
onder 'n witte deken bedolven
ons herfstig gevoel…
Die seizoenen doen me goed ...
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.145 Ach Nederland met
je jaargetijden
Waar waaiende wolken
de zon bevrijden
Waar regen klettert
tegen ramen
Waar donder en bliksem
regeren samen
Waar stormen razen
over het land
Waar kinderen schaatsen
hand in hand
Waar stranden gevuld
zijn met mensen
Ik zou me geen ander
weer willen wensen
Dan het weer dat ik
hier ontmoet
Want juist…
origami
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.010 Ik ken een man die met zijn hart
de mooiste dingen maakt van papier
Een roos voor de vrouw die hem verwart
of een puntmuts als hij huilt van plezier
Een parapluutje als hij huilt als een kind
Een bedje dat tegen stormen is bestand
Een molentje dat danst in de wind
of een bootje dat golft door het land
Soms maakt hij vreemde prop-art…
Vrij als een vogel
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
856 In de herfst met storm en regen
daal je neder in mijn armen,
zodat ik je in de koude winter
tot aan de lente kan verwarmen.…
vandaag ben ik een paard
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
965 vandaag ben ik een paard
nee eerder toch
of morgen nog
een mier
nu ben ik een insect, amoebe
tot ik vlinder wordt
ik ben het gras
nee morgen pas
een boom
die in de aarde groeit
het water
dat naar zee toevloeit
ik ben een vis
in de woestijn
een vogel
kan ik ook wel zijn
een zwijn
ik ben in storm en in wind
ik ben een kind…
Dwalende gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Ik zag een land vol vredestichters
belaagd door storm en wind
Ik zag een land met blije kinderen
Al spelend, eensgezind.
Ik zag een land met lammetjes en leeuwen
heel vredig naast elkaar.
Ik zag een land uit vroeger eeuwen
en dacht; ‘Was het maar waar’.…
Het laatste blad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 ik was
het laatste blad
dat de herfst
bijna liet hangen
heb met
bladeren geruiseld
een zomer lang
alle koelte gevangen
stormen getrotseerd
zag takken breken
waarvan het einde nog
niet was geformuleerd
nu somberend in een
wereld vol vergrijzen
donkere dagen die
in de ochtend al verijzen
ik val en vervolmaak
het kleurig…
Afscheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.837 de getergde hand op je doorgezakte schouder
warmte voelt kouder dan ijs stromend door aderen
leegte doet woorden verstommen tot 't niets
sneller dan licht schiet 't door je gedachten
wanhoop nabij beukend tegen de ruwe kade
gevoelens trekken kolkende massa tegemoet
bergen woest verzet over het gans onmogelijke
storm je onheilspellend…
Over de dwaze dagen
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.134 Over de dwaze dagen
van hartenkreten die navrant
verstilden over glooiend land
en in de storm van een hand
zich stoeiden met
de som van vragen
En zo de dagen zijn vergeten
en een glimlach zich verbrandt
aan dat wat rauw versleten
door de zeug werd doodgebeten
en in weemoed, schooierij
door honden werd bestand
Over de dwaze dagen
van…