1988 resultaten.
Het is stil waar d'aarde bloost
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
360 Stil
eindeloos wiegend
dompelen in omhelzing
luisterend naar bladmuziek
kijken met gesloten ogen
naar schilderenden lentekleuren
berust in de eenvoud van het leven,
dat ik veranker in een rustige plek,
een ligplaats in een wereld op hol.…
gevangen en toch vrij
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.291 ik zag je dromen
in de tekeningen die
je maakte op school
het springen van je
zo gedachtenloos
je pasjes licht frivool
de wereld om je heen
liet je alleen, speelde
zogenaamd niet mee
je had je handen vol aan
jaren zonder diepte, verdiende
liefde als goedkeurend woord
je dacht jezelf verloren
dat niemand je zou horen
maar je…
Jo'burg
netgedicht
4.3 met 48 stemmen
2.078 Gauteng stad van jou en de rest van mijzelf
Statig rennen door de gebrande straten
Vluchten voor de pijn van geschiedschrijving als
Tekens van Holland.…
Licht geraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.135 Ineens zie ik je,
onbereikbaar,
mijn vingers tekenen
je lach in het niets
zacht raak ik de lijntjes
om jouw mond
geloken ogen verstoppen
verdriet, stil kijk ik de zon
in je gezicht, waar zachte
stralen warmte geven
aan nooit verwacht
later, terwijl ik de wijzers
vooruit kijk, open jij je
ogen en kijkt me recht
aan, nooit was je dichter…
Je lijf zó puur...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.619 Het late zonlicht daalt over je lichaam
Zachte bronskleuren tekenen zich af..
Mijn ogen glijden langs je slapende huid
Alles is zó puur intens dat ik van je geniet..
Het licht laat je lichaam gloeien
Als fluweel streelt de zon je warm..
Je spieren weven zich door je huid
Symbool van een goddelijk lichaam..…
Zoals het hout
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
2.069 de lijnen
en de jaarringen
stammen ontschorst
ogen in balken
plankvast en lateraal
op hardheid gekeurd
je hebt ze vastgeklemd
in de schroefbank
met de handgeschaafde
schavelingen
en de borstel bij het zaagmeel
geheel verfijnd
door het zandschuren
bewerkt met krulboren
in alle soorten
heb je gebeiteld
en gespijkerd
de tekening…
Ochtendkreukels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
999 ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgelezen woordjes fluistert
naast mijn nog slaperige hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
die met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi
de vouwen tekenen…
in je opgestoken hand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
724 ik zag hoe vingers
zacht bewogen in
je opgestoken hand
een armzwaai die
toch geen afscheid gaf
de tekens bleven komen
uit de diepte van je hart
ik kan ze slechts vertalen
in woorden die ik schreef
wilde dat je bleef
voor nog een laatste kus
een stevige omarming
wij hebben samen dromen
in een wereldje apart
kom kijk met mij…
Melodie
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.212 Omhelzing tussen verlegen vijver
bewoners spitsen hun sprieten
genieten van het lenteatoom
anemoon van toon en tekens.
Tuin maken doe je zo
groen graven mollen zomers
pluisjes plegen hun aanslag
luchtig bellen blazen
en dan vooral de zon aanbidden.…
Zetelen
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.611 Jij bent hier het drijfzand
waarin ik mij graag laat verglijden
ik laat me verstrengelen
Me toegewijden
Het schuimkopwater bruist door
mijn oren, zo ook
jouw streelzachte stem
de schuilduin is van ons,
fluisterduinstiekem
Koesterknuffelend vertoeven we
In elkaars zetelarmen,
Angoravlindertjes kussen,
Terwijl de stoorwind tekenend…
Ik plooi me naar je kreukels
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
892 ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgeslapen woordjes fluistert
in mijn nog nachtgevulde hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
en met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi
de vouwen tekenen…
Mossel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
600 Er gaapt een afstand,
de tijd is weer in tel, in
in goede luim geland
vaarwel de oude keurs,
vertaal mij uw nieuwe noden
in taken, tekens en geboden,
besloten in één unieke code,
als mossel hangend in een rij, de
kost verdient als schaaldier, zich
geduldig voedt met een ander tij,
en zich opent zonder enig plezier
zich voelt als vis op…
Kerstmis anno 2009
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.465 koningen wachten
gewaarschuwd voor de geboorte ener koningszoon
in lappen gewikkeld gedoemd tot de doornen kroon
Ook toen dwarrelden sneeuwvlokjes
zij verenigden zich te samen
tot een deken in smetteloos wit
toonde hen het totaal van een serene onschuld
en waarschuwde reeds voor het ongewisse
En nu 2009 jaren nadien
ontvangen de tekenen…
Blijf scherp
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
968 De gestaalde slurven braken bulkend beton
hokjesgeesten tekenen voor het heersende echelon
die kostprijs van het groen versus de opbrengst van grijs,
alsof zij slechts stuivertje wisselen voor de allerlaagste prijs?…
DOORRIJDEN A.U.B
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
657 De lucht is lichtblauw
met schaapjeswolken
op mijn rug liggend
val ik in diepe slaap
de hemel opent zich
een lange weg met helder licht
lokt mij, de eerste stap
zet ik trillend,nu zweef ik weg
zie duizenden mensen
ze zwaaien en roepen
doorzichtige lichamen
uiterlijk vol met aardse tekens
ik kom nu in een bundel licht
die mij doorgloeit…
Prachtig onweer
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
456 verdwijnt blauwe lucht ineens in het niets,
komen wolken die donker samentrekken
en zwaar regenwater beginnen te lekken
Ik besluit de fiets en mezelf te parkeren,
dat ik druipend nat word kan me niet deren,
luister naar 't zware rollen der donder,
aanschouw de flitsen die ik zo bewonder,
slaak van een ontzag een diepe zucht
om die grillige tekeningen…
Firmament
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
836 Tekens als ik naar de hemel kijk,
dat prachtige firmament
Vraag ‘k me af, hoe groot het is
Of ‘k de sterren die ik zie,
allemaal bij naam herken
De enormiteit van het grootst luchtruim,
verwonderd me keer op keer
De sterren stralen vooral bij
een heldere lucht telkens weer
de donkere lucht weerkaatst terug
op aarde,
de sterren…
De oude dichter
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 De oude dichter staarde voor zich uit
Vóór hem een onbeschreven vel
Mistroostig kromde hij zijn rug
De letters op zijn toetsenbord dansten
verward en wild
en braakten nog wat flarden
van onsamenhangende tekens
Een zilte traan vertroebelde zijn blik
De ziekenzuster zag het lijdzaam aan
en ze verdreef met haar zachte handen
de nevels uit zijn…
Knus
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.133 grijs getinte heuvels tekenen zich af
op de ramen van mijn doorzonkamer
ook al is de zomer reeds lang op zijn retour
en de dag allengs meer bekort
is het stof nog kraakhelder zichtbaar
op mijn vinylen vloer en dressoir
de hoge zetels hebben, door
het oktoberlicht beschenen,
nog niets aan waardigheid verloren
het gobelin bloeit als nooit…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 uit alles blijkt dat de narcis
met handschoenen aangepakt
dient te worden
gif; vitriool en arrogantie
tekenen het leven
moeten wij constant
lijdzaam ondergaan?
of roeien wij uit,
met wortel en tak?
hoe moeilijk een narcis
bestaansrecht te geven, gunnen…
Afgedankt conservenblik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
615 de sterren uit het heelal
mijn vingers krommen in de nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud
nog brandt het restant in een afgedankt
conservenblik
het leven draagt mijn muntstuk als soldij
langs de draden die me binden, spoorloos
tastend naar vreemde tekens…
Herinnering aan Holland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
634 rijen denkbaar
verdorde populieren
als hoge kale vingers
aan de einder staan;
wordt de zon langzaam
in grijze smog
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
staan de schandpalen
midden op het plein,
de goedendag
en ijzeren maagd
sussen het populistische
bekrompen geweten,
land van eeuwige rampen
gevreesd en ongehoord
(Een cynische tekening…
Voltooid maar niet gevonden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 nietigheid
in gedachten
zonder een verlossende ontmoeting
of een gebaar dat de trieste sporen uitwist
van het wachten
dat ze niet meer vroeg
of wilde dragen
met haar lichaam dat alleen nog sprak
in een taal van een onzichtbare koude pijn
en een stille wanhoop van
omkerende momenten
en een wakend besef
dat ze wilde tekenen…
Achter gesloten ogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 blote voeten
verzonken in de aarde
miniem contact
het ego voorbij
vingertoppen leiden
een eigen leven
in een dans
zonder hoofd
groene heuvels
tekenen zich af
achter gesloten ogen
op een onbekende wijs
een plotse reis
dient zich aan
het grote genieten
van de steppe
mannen en vrouwen
in vertrouwde
felle kleuren
trekken langzaam…
STAPELING...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Ooit
werd hier
rode steen op rode steen
gestapeld
in wild verband
Ons land
door monnik,
broeder,pastoor
bestuurd
met milde en ook strenge hand
Geen vreemde kracht
-van buiten-
werd ingehuurd
gearbeid werd er
'aan den lijve'
Even zoveel
gebeden
verhoord
en onverhoord
Nu resten
muren als stenen tekens
van een rijk verleden…
Die kleine intieme oase
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
461 wij speelden met woorden
schreven ze in het zand
omdat niemand ze hoorden
zo schiepen wij onze band
maar het strand
was helaas al geschapen
liet zich slechts raken door
water in zijn eeuwig corvee
golven wisten de tekens
overspoelden ze een voor een
in een dierbaar herinneren
aan ons eindeloos dagje zee
later zijn wij terug gegaan…
Een magisch perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 glinsteren
Van plezier
Ik verklaar wat ik waarneem
Maar zie direct
De magie vernietigd
Moe, met ogen bijna dicht
De bocht om gereden
In diepe sneeuw
Zonder problemen
Wie anders dan het Licht
Kon zulke hulp hebben gegeven
Mijn heldere tekst
Maakt diepe sporen
Van verdriet
Wanneer de stilte valt
Vertelt hij van zijn vader
En de tekenen…
Het tweede spoor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 heb geluk gevonden
zomaar op het strand
stond in zand geschreven
niet door een mensenhand
ik kon de tekens
nauwelijks ontcijferen
het voelde tegendraads
begon aan mezelf te twijfelen
tot ik het tweede
spoor ontdekte
uit de glooiing in de verte
holde leven naderbij
in achteruit bewegen
stond de ontmoetingsplaats
heel duidelijk beschreven…
Dansers
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.085 Dansers in de stad verdwalen moedig
dominerend in verlangen
tekenen ze het landschap
met hun geliefde lijven
en soms onder de wolken
vliegt er een vogel in de danszaal
die niets weet en niets kan begrijpen
dan dansen ze nog moediger
hun ogen rijp door taal van lijden
in bewegingen, nog onbeschreven
brengen ze dromen naar oevers
van…
Zwerver
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 Eenzaamheid had een te diepe wonde in zijn ziel geslagen
verlaten in zijn droefheid baande hij zich een weg
in het nachtwoud waar hij fantaseerde over erotische dwergen
kabouters hielpen hem met het opruimen
van zijn verpauperde uitgewoonde woning
de huurschuld werd betaald door een stinkrijke mecenas
die begon te kwijlen bij de neurotische tekeningen…