5620 resultaten.
In de verte wenken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Een handgrote
Japanse vaas
een hulsttak
scherpe stekels
een kaars
nog niet aangestoken
een stapeltje
kraaknette boeken
een uitnodigend
vers gebaar
bergen drijven
op de vaas
wolken
in de verte
wenken
hoge toppen
sneeuw…
op weg naar Shangri-La
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 alsof het leven eeuwig is
steeds onderweg en groeien
liefde vindt een onsterfelijke weg
de dood lijkt een verre horizon
een beperking van ons zicht
de wereld is rond en de maan
vertoont achter de wolken licht…
Vogelgeluiden waaien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 over de wind
een hemelsblauwe kus
op mijn rug schrijf ik wolken
kleur de seizoenen met schildersoog
de woorden fluisteren
onder mijn huid
zoals ze altijd hebben gedaan
onder de spiegel is het stil
daar drijven dromen langzaam
voorbij
vandaag ben ik een meer
morgen een oceaan…
Elfje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
604 Soms wilde ik dat ik kon vliegen,
over de wolken,
over de huizen
zonder ook maar mijn gedachten
te hoeven napluizen.…
Verdriet is zwaar
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
819 Mijn verdriet zit verscholen achter de wolken
ik vlieg er s'nachts naar toe
daar ontwaar ik het hele universum
en het verdriet is nu onvindbaar tussen al die sterren
ik laat het daar maar achter
ik heb het ook niet nodig
verdriet is zwaar en enkel overbodig.…
hett nare leven
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
565 de wolken komen tevoorschijn.
de reigers staan al in de tuin.
kip is het meest veelzijdige stukje vlees.
een man tekent een mooie bloem.
een Aziaat repareert een laptop.
en de vogeltjes vallen neer.
ja, het leven is naar.…
Zoek en je zult vinden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
495 verdriet verstikt
vanaf vandaag schrijf ik
de zon terug in mijn leven
jaag donkere wolken opzij
maak plaats voor wat geluk
en zie
vroege lentebloem
toont haar kostbare inhoud
hoopvolle bode…
Zengeving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 Kijk, de zon breekt door de wolken!
Heeft ons leven zin?
Wie het weet zal het zeggen.
Heeft ons leven zen?
Wie aandachtig is zal zwijgen.
Hoor, de wilde ganzen vertrekken!…
Gewoon vrede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 Een blauwe lucht
Een witte wolk
Stralende zonneschijn
Een zachte bries
En kleine kabbeling
Over ’t vlakke meer
Nevelig bos
Aan verre horizon
Wuivende halmen
Van goudgeel graan
De levensbron
Van vredig bestaan.…
Regenverdriet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
731 De wind en ook de wolken doen zo zeer
en doen ons naar de lente al verlangen.
Maar plots is er de glimlach van een kind
dat zorgt dat ik mijn vreugde toch hervind.
Snelsonnet…
Afscheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Ga met God en laat je leiden door de zon
Speel lichtvoetig in grazige alpenweides
Dans op de wolken van de seizoenen
De engelen zullen je vergezellen
Een lentewind wijst je de weg.
Ga met God en laat je leiden door de zon…
Hemelvaart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
504 Voor de ogen van 't volk
rondom
een engelenschaar
in een
wolk omhoog geheven
in de hemel
onze Here en Heiland
zittende aan de
rechterhand van God de Vader
en straks
als de bazuin weerklinkt
op dezelfde
wijze
terug komen zal…
Verloren vrijheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
609 de dagen veranderen
zolang corona niet verslagen
kan worden
ons tot een ongrijpbare
vijand geworden die als de schaduw
van een donkere wolk de hemel bedekt
de dagen veranderen
zolang corona niet verslagen
kan worden
als in een oorlog die
niet is verklaard
in gehoorzaamheid aan elk bevel…
Rood en blauwe horizon
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
564 Tussen schapen en wolken
ontwaar ik het web
van oplichtend Parijs.
Na hoog gebergte
de verschillende leegten
van stadse vergezichten.
Met een rood en blauwe horizon
want de zee is nou eenmaal blauw
en rood is niet altijd zo rood als het lijkt.…
Zonsondergang
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
411 als rode wijn
boven de aarde uit
gloeit de zon
daar branden de wolken
in nevel en licht
drinkend uit de bron
de wortels
van de wijnstok
nog voor de ondergang
een glas vol zon
dan wentelt de aarde
zwaar en donker
duisternis…
Bewaren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
123 ze wees
naar een wolk
en zei niets.
sindsdien
kijk ik omhoog
en bewaar ik haar daar
genoeg
om te begrijpen
hoe klein
verdriet kan zijn.…
kom terug
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
110 heerlijk lezend
op het balkon
-mandje van luchtballon
tussen aarde en zon--
laat onverwacht
een kille wind
veel wolken
binnen drijven
Kon terug zon,
wees sterk,
overwin,
laat mij hier niet
van ijskou
verstijven…
Ogen dicht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
999 De donkere wolken, ze pakten zich samen,
Ik was al blind voordat de wolken kwamen.
En ik stond daar, ik stond met lege handen,
ik keek toe, mijn leven leek te verzanden.
Niet meer te redden, zeiden alle mensen,
Want hij overschrijdt wetten en grenzen.…
Sorry
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.791 Een grote boze donkere grijze onheilspellende wolk
Hing zaterdagochtend boven in de lucht
Die wolk spatte uiteen het was een hels kabaal
Angstig renden wij weg op de vlucht
Uren leek het niet te ontkomen
Pijpenstelen tranen kwamen naar beneden
Verdriet uit het diepste donkere binnen
Oorzaken van twee jaar geleden
Het verleden wat de toekomst…
Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 Buiten vliegen witte wolken door het ruim en
schijnt de zon op het groene blad.…
Wandelen langs ´t kanaal bij Terneuzen de Schelde en Leie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.022 Zijn kindertranen zo als wolken drijven zegen en regen.
Langs het pad naast dat pand daar bij het zand ligt mortel
en ik schouw naar dit mortel en een boom met zijn wortel.
Misschien is getij tijden niet helemaal bij kennis geweest,
zijn kindertranen zo als wolken drijven compleet verweest.…
Zalmtoren, Hoge Erasmus en de nachtzoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 verdwijnen dan zij
zij
de Hoge Erasmus voelt zich ook zonder wolken ‘in de wolken’
door zijn blijvende belangstelling voor haar
elke nacht als het donker het overgenomen heeft van het licht benadrukt
hij
de Zalmtoren haar schoonheid door z’n lange nek
voorover te buigen uit respect, maar vooral uit liefde en geeft
haar
de Hoge Erasmus…
Zonder jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
955 Voel ik jouw warmte in mijn lijf
Een wolk drijft weg
De kou slaat haastig op de vlucht
De mist trekt naarstig uit de lucht
Ik zie jou eindelijk voor mij staan
Ik dank de sterren en de maan…
Tilt Humanitas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 Zwalkend anno 0120 a.m. dep ik wolken van spree
droom ik fietsend een blauwe allee
zoals opa een woord van de toekomst vond
Groene Golf sprak hij trots en wij alom hmm
Ik zwoeg door bochten door polder bevochten
van boven gevlochten door handen van handel en
-Miljaar!…
Hemeltranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.437 De zon die nam mijn schaduw mee tot achter donkere wolken
waar uitgeblonken sterren treuren over vaal verbleekte kleuren
van een gestorven regenboog
Waar de maan probeert haar schone schijn nog vol te houden
en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw
dat zich droef vol tranen zoog
Waar wolken zich verweven tot dichte deken…
7-4-2003
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 Ik wil vliegen op de wolken
maar mijn armen doen zo zeer
ik kan alleen maar vluchten
voor het aankomend noodweer
Ik wil dansen langs de huizen
maar mijn benen zijn vermoeid
ik kan alleen maar vluchten
voor de regen op komst
De mist is niet zacht om op te lopen
ik pletter er steeds weer doorheen
en als ik op een wonder zou hopen
zou…
WROK
poëzie
3.5 met 13 stemmen
5.111 En of de wolken wee en vloek verstonden,
Bogen zij dieper over 't land, en zonden
Donderend vuur tot zij de vloek verhoorden.…
Zo maar een dag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
684 Dromerig op mijn rug liggend
in het gras met moeder natuur
en de wind als gezelschap
bekijk ik de voorbij drijvende wolken
ik zie van die grote witte
en iets donkere donderwolkjes
er tussen, ze nemen vormen aan
ze gaan leven, voor mijn ogen
een glimlach kleurt mijn wangen
als ik vliegtuigstrepen er
een kus zie vormen
kruisjes in de lucht…
Liefste, kom uit
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.881 En de wolken!
Ze varen hoog, ze varen gauw,
een zuiv're sneeuw van zee en dauw.
Wolken en zon in 't frisse blauw.
Liefste, kom uit,
de harde stenen uit.
Elkander tegen door het kruid!
Is de aarde niet als ik: een bruid?…
Spontanitijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Zoals de zon schijnt achter wolken.
Zoals wolken drijven in de wind.
Zoals wildgegroeide haren,
jonge vrouwen lokken.
Praten zonder voorbereiding.
Planloos durven schrijven,
over zin en onzin,
van ons bestaan.
Filozie schrijft zichzelf spontaan,
wanneer welwillende mensen,
elkaar opzoeken,
en vinden.…