3707 resultaten.
Die in het begin oneindig lijkt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 volstrekte eenzaamheid
Het stukje korstmos bewegingloos
Liggen blijft, de weg naar
Het licht die in het
Begin oneindig lijkt
En alleen lijkt
Op te houden als ik
Deze aarde verlaten heb,
Is daar ginder in
De verste verte
Nog net voor ik
Deze wereld verlaten zal
Een streepje licht
Waar de zon toch
Onverwacht haar licht
Laat schijnen…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Liefde’s wezen is zo teer
en ons hart is het ruige bos
en wij weten haar daar in de wildernis
alléén en van alles los,
van alles, van wereld en schone schijn
om enkel te zijn wat zij is:
een vlam, een verlangen, een felle pijn,
een kreet in de duisternis.…
Eenvoudig meeslepend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 De andere ik in mij
Een onnavolgbare wens
Te verkennen alle mogelijkheden
Van dit eenvoudig leven
Een wens die laat zien
Een prille ochtendzon
Laat schijnen over
Wat ook nog kan
Van grote gevoelens
En heftige emoties
In onbezonnenheid
Gestart en begaan
Mee laten slepen
In een ongewis gebeuren
Voluit te proeven
De diversiteit…
Diafragma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 haarscherp raak je het beeld,
uitgelicht in ieder tegengesteld
contrast en elk detail wordt geëtst
in de realiteit van de waan
die dichters last verscherpt in
schijn ontspoort over de buitengrens
in de diaspora van zijn domein, waar…
De Man Gemuilkorfd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Hij spreekt noch mobiel, draadloos of on-line;
Zijn deelname aan de maatschappij is slechts schijn.
Hij geeft niet op te hopen,
Maar heeft niet meer de middelen
Om de weg naar de technologie te kopen.
De man gemuilkorfd ervaart een kloof
Hij vindt slechts troost in zijn geloof.
Hij weet hij is eenzaam maar niet alleen.…
Geen branding loze kust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 je wilde
de stilte niet
die jij zo nodig had
mensen en hectiek
een sneer en snel repliek
jij was de vis in het water
pronkte met je kleuren
maar vond nooit rust
er was geen branding loze kust
tot de muren gingen spreken
jij de woorden niet kon vinden
omdat jij jezelf was vergeten
geen zelfbeeld maar
slechts schijn omdat anderen…
roze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 haar naam danst als een veld vol bloemen…
ze steelt mijn hart voor
altijd uit mijn blije ogen, ik leg het graag
blind voor haar neer
stil ontroerd vindt heel mijn wereld
slechts verwondering en zacht
zing ik van poppedeintjes,
van een maannacht vol geluk
groot en rond verraadt haar zachte schijn
dat licht heel toverachtig pril kan zijn…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 of lichter zijn, je
stelt je in op dingen die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein
de waarheidskern wordt troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in een wisselend
decor of religie die de dichters
pallet buiten alle schijn…
Tranenwaas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 Als een meeuw in de mist te verdwijnen
Zo melancholiek was het Indische kind
Het werd in het boerengehucht niet bemind
En de tropenzon wou er niet schijnen
Als een meeuw in de mist te ontkomen
Aan de Hollandse pot waarvan werd geijsd
Verlangend naar klamboe en baboe en rijst
Op een cruiseschip naar Java te stomen
Het was toentertijd een…
Wolkt in blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
444 gewicht
leg ik ze duidelijk in zicht
zij weven mijn droom in
een niet aflatende stroom
het patroon varieert
in beschouwend kijken
lichte lijnen snel in gebruik
de keitjes springen er uit
het zijn de drempels
van iedere dag
zorgen die we helaas
niet kunnen vergeten
jij bent mijn mozaïek
ik heb je lief want in de droom
van de dag schijn…
En schaduw ik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 ik lijk langzaam
te vervagen
niet meer
in staat om
de lasten van
dagen te dragen
begroet nog
altijd het
opkomen van zon
laat me raken
door zijn warme
koesterende stralen
maar als wij
samen schijnen
is hij het licht
en schaduw ik
in dat decor
het kleine mijne
ik ben geen schim
uit vroeger tijden
die donker geeft
omdat hijzelf…
In welke mate?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Een stille droom in duistere nacht
Waarin geen licht wil schijnen
Geen maan die vriendelijk lacht
De kleinste sterren zelfs verdwijnen
En biddend wachten op de morgen
Een verre kim gehuld in gloed
Een dag vol zon en vrij van zorgen
Waarin stille droom zijn doel ontmoet.…
wisseling
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
770 gaan
tussen de wisseling
van zon en maan
de aarde zakt open
de zon valt erin
het avondrood verdwijnt
stilaan word alles donker
de horizon
lijkt zo veel verder
de zon gaat slapen
terwijl de maan
de nacht bewaakt
ik sluit nu even
mijn vermoeide ogen
met alleen de stilte
om me heen
kan ik even wegdromen…
zon en maan
ze schijnen…
Overhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 van spanning, druk
Verstand slaat op tilt en gevoel overheerst
Of gevoel wordt beheerst en verstand regeert
Overhoop met de een en rust met de ander
Harmonie is verdwenen en beheersing is een rariteit
Cirkels tollen en golven deinen
Dieper in de confusie duiken
Tot overhoop liggen op soliditeit gaat lijken
Tot chaos normaal gaat schijnen…
Nacht-deun
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.535 Op m'n peluw licht, -
Bleke lijn, -
Weemoed-schijn
Van het maangezicht.
'k Ture weer
Ied're keer
Naar die zilv'ren stoet;...
Want ik weet
Liefdeleed
Dat me bidden doet...
Wat doortrilt
Er de stilt'
Van m'n kamerkijn? -
't Is 't gerucht
Van een zucht
Om bij u te zijn...…
Je bent
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
574 Je bent in Hogere Regionen opgestaan en
van daar uit kijk je op me neer en zie je
hoe ik straks ook niet meer ben die ik
schijn te zijn, maar een lege huls, een
verpakking van een Hoger Ik, waar jij
al bent en ik ooit zal zijn.…
De bruid zegt:
poëzie
4.0 met 2 stemmen
771 Hoe zijn uw ogen klaar
van vreemde schijn!
‘k Zie er me lévens-waar
spíeglend in zijn...
‘k Hou mijne leden, als
ware ik beschaamd…
– Uw adem, om mijn hals,
die zoelig aêmt...
- Is het een lente-gloed
die door me gaat?
Hoe toch uw strak gelaat
me rillen doet...…
Hoop op de Morgenster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.081 als het licht plots uitvalt in ons leven
de donkere nacht zo eindeloos lijkt
onze hoop tot leven is opgegeven
is er nog een Ster die ergens prijkt
een Ster die nooit ophoudt te schijnen
en van ver wenkt als het moeilijk gaat
al kan wanhoop haar glans ondermijnen
de dag komt dat ze weer oplichten gaat
de Morgenster die hoop heeft gebracht…
Bestemming Onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 vredig
geen ander mens
kan deze stemming nog bederven
en de fles is heel erg ledig
Ik moet nog naar het onbekende reiken
zowel gerechtigd als veroordeeld
tot het zijn met mijn gelijken
zonder vroegtijdig te bezwijken
Misschien kan ik nog reizen
en geeft het onbekend terrein
van vreemde bedden, nieuwe dekens,
mijn leven nog de schijn…
Het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 De zon liet haar licht
schijnen
toen de wolken
lichtelijk
verdwenen.
Het gezang van vogels,
was prachtig om te
luisteren.
Mijn gedachten en
herinneringen kwamen
naar boven in de
prachtige omgeving
van de bosrijke natuur.
Foto Dick Voogd…
Bolletje zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 samen heel goed
ook als ik groet doet
zij mij altijd na
het is een zij
dat weten wij na
heel lang leven waarin
zij alles heeft begrepen
mensen klagen dat
zij haar niet zien als wij
duidelijk communiceren
verkeerd kanaal misschien
zij zit mij
nooit in de weg
is er als ik wat zeg
bij onze bezigheden
alleen als ik ga tafelen
schijn…
Zon achter de wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Als de zon zal gaan
schijnen zullen we rond
het huis bezig zijn.
Een dag waar je toch
weer iets moois uit mag
halen.
Dankbaar....…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 donker duwt
de avond het
laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor…
Zelfbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Al is je verleden pikzwart en je geweten klein
en maakt andermans ellende je schatrijk,
je blijft toch die mooie jongen, al is het schijn.…
Waar Ligt Geluk
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
422 ontwapenende blik
in de overgave aan
het spel van een
onschuldig kind
in dat overweldigende
mooie bloemstuk
in die alles zeggende snik
als mensen elkaar na
jaren weer terugzien
het zit vaak in het kleine
en valt niet af te dwingen
het waait je soms
zomaar aan met de wind
het ligt in de eerste
voorjaarszon die hoop
over ons laat schijnen…
Ik wil meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
379 Ik wil erheen of een film
erover zien: de steppen
het oerwoud, de Himalaya
ik wil mijn licht laten schijnen
in diepzeetroggen, alles wil ik
kennen, hanteerbaar gemaakt
zodat heel de wereld de mijne wordt
en ik een echte wereldburger, nee
ik wil meer, een kosmoburger zijn
tussen geesten, engelen en goden
voor altijd bestaan, ik wil ruimte…
Twee Sprookjes
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
986 meisjes nog zo klein
mogen en moeten dromen
over prinsen op witte paarden
die hen wakker kussen
en hun het glazen
muiltje laten passen
moeder beseft ondertussen
het geloof lezend in hun ogen
dat en hoe ze door het leven
zullen worden bedrogen
de prinsen zijn vaak maar schijn
en zullen nooit op witte paarden rijden
dat in sprookjes…
Klein stralend sprookje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Nu glijdt de aura heen, de hoge bomen
schijnen weer gewoon van kruin tot voet,
de uil beklimt een dikke tak,
en glimt in de volle maan,
de stilte blijft
stammenrecht overeind staan.…
Wanhoop veranderd in hoop
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
600 verduisterd met kwaad
dat brandt als zout in een wond
Kerstmis komt eraan; mistletoe en dennengeur
voor het hout gekruiste raam
zien we de kaarsjes staan
Het stralende licht
van het kindje dat in de kribbe ligt
voor een nieuwe start met licht in ‘t hart
Wanhoop veranderd in hoop dat
de wapens verdwijnen
en de zon weer gaat schijnen…
Praeses' poetry
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 .
__________________________________
Een praeses is van alle markten
thuis
Ook eentje die dat pretendeert te zijn
Zijn kersje op de taart is schone schijn
Een voordracht die ten onder gaat in ruis
De Muze schudt haar hoofd vol irritatie:
Geen geld naar onderwijs en educatie...…