4227 resultaten.
In berijpte duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 zag de mist
van gisteren
in berijpte duinen
waar de hond kon
struinen en niets vergeet
er was geschoond
in groen onkruiden
rozen terug gesnoeid
tot waar de winter
met lente heeft gestoeid
ik weet je kleuren
smaak nog alle geuren
van ons zomers samenzijn
de rijp ontdooide in de zon
jij bent waar alles om begon…
Pijngrens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 ik zou zo graag
u overweldigen
onder uw protest
met luid lawaai
zoeken naar uw glanzen
dat straks mij zal omvatten
kneden tot de grens van pijn
uw handen leid ik naar mijn kruis
dat ik zal dragen als een man
uw zilte geuren zal ik ademen
uw mond en tempel vullen
tot u de adem mist om door te gaan
dan leidt u mij naar binnen…
winterdepressie
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
698 kleine vlekjes duisternis regisseren
de bewegingen op het
kruidnagelende kruispunt, ik prefereer
liever de ondergrondse
het is wat zachter en heeft de geur
van lavendel
de drukte boven maakt grote gaten
die gevuld zijn met ontelbare stemmem
en beelden die dogmatisch mijn
rust verorberen
al is het wel dat mijn diafragma
me nog leidt…
Sjaaltje
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.010 Ik heb
dat sjaaltje
meegenomen
dat je haast
nooit meer droeg
het ruikt nog
naar dat parfum
waar jij altijd
om vroeg
de geur
van je huid
draagt het
met zich mee
dat simpele sjaaltje
dat je jaren geleden
voor het laatst
droeg
jouw beeld verschijnt
je kijkt naar mij
ik lees een boek
je gebaren je stem
komen tot leven
kon ik nog…
Art of Memory
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
564 En U
U verlonkt fonkelende wijnen; U de uwe hij de zijne
Als U gaat, de geur van het gesprek.
Het glas dat naroodt en door kaarslicht over de toog vlekt.
Ziet,
Een stoel, die nonchalant naar achteren staat.
De herinnering die u achterlaat.
Dat is The Art of Memory…
Dood
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
994 Alsof je dood bent
zomaar verdwenen
Zonder een bericht
nam jij de benen
Alsof je dood bent
en niet meer bestaat
Jouw geur vervlogen
mij hier achterlaat
Alsof je dood bent
mijn hart zo gekwetst
Jouw leegte opvullen
is al wat mij rest
Alsof ik dood ben
dat raakt me het meest
Het lijkt nu net………
of ik er nooit ben geweest…
een zomerse dag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Tussen de lekkere geuren van bloemen,
Met de lieve kleine lammetjes in de wei,
De bijtjes zoemen,
En iedereen is vrolijk en blij.…
voorbij de horizon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
618 deze verte benaderen
het gaat me niet lukken
dus troostdroom ik mezelf
met verre horizonten
en de geur van meigroen gras…
hoe zou het zijn
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
4.976 Ik denk er aan
Het laat me niet meer los,
Al is dat juist wat ik hoop
En toch is daar het moment, verlang ik naar je
Mijn gedachten zijn verraad
Even als de knoop in mijn maag
Gevoel in mn buik
Ik snuif je geur op
En probeer niet te denken
Jouw lippen in mijn nek
Vingers over mn huid
Ik word langzaam gek
Kortsluiting in mijn hoofd…
bezinnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 met geur van zachte handen
komt eenzaamheid alsnog naar binnen
rakelt verdwaald verhalen op
vanuit een veelbesproken tijd
terwijl ik me had voorgenomen
mij op mijn woorden te bezinnen
het zwijgen toe te laten
als in de nacht een stil besluit
jij leerde mij dat kracht
kan liggen in 't niet benoemen
maar laat me nu dan nog ontdekken
hoe…
verheffing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 in het vuur ziet een mens
hoe het leven vlam vat
en woedend hitte verteert
in as legt wat gloeiend rood
aan vuisten murw sloeg
en verlangen smeedde
de rook geeft signalen
van rijk vergiste tijden
de geuren verdampen
in de weidse lucht
uitspansel van beloftes
dromen die daden wekken…
Breekt in duizend kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 de zon
schijnt in kristal
breekt in duizend kleuren
je ogen lichten op
een twinkeling glijdt
over je gezicht
lippen glanzen
en je lach
straalt warmte
woorden gaan
in lentevlucht
cirkelen naar mij terug
bloemen geuren
wiegen in de
sprankelende voorjaarslucht
kom maar zonnefee
neem in je verschijnen
de voorboden van zomer…
Ogen vol lentemomenten
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
549 jij bent de prinses
met je hooggehakte stap
ogen vol lentemomenten
een voorjaarslach
die bloemen brengt
een handvol zon in het passeren
jij tikt voorbij in warme geuren
en laat voor mij
herinnering in duizend kleuren
jij bent het omzien waard
met jouw gratie en souplesse
kan ik mijn dorst naar zomer lessen…
De kaars van jouw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
895 Ik zie niet wat je bedoelt, de eindeloze vraag
die je van mij verlangt, de brandende kaars
op tafel, het gezicht dat niet oplicht
de twijfels die rond mij verschijnen,
de geur van jou liegt niet, het is een mist
het is een deken over me heen
wees niet de verstikking die mijn adem
wegneemt, blijf me zien, blijf praten
ik wil je net als toen,…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Voorbij zijn de dagen
van zomer en zon
waarin de vroege vogel
in de eerste zonnestralen
zijn ochtendliedjes floot
regen nog verfrissend was
wind heerlijk verkoelend
in plaats van nat en kil
de dagen waren lang
avonden meestal buiten
geen sombere najaarsblues
maar vrolijke zomerrokjes
het is voor de geuren en kleuren
dat je de…
De nacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.601 De nacht is opstand
binnenskamers
draagt de geur van zoethout
de koelte van kerkuilen
de blauwdruk van een schreeuw.
De nacht is geen gebrek.
We zien onze schimmen
gebaren in het raam
alsof we naar elkaar seinen
ons vast willen klampen
als mistige drenkelingen.
----------------------------
uit: 'Donkere arena', 2006.…
Negeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Waar je achtergebleven geur nog iets belooft
zie ik je weer zoeken,
naar woorden die je gedachten weer
laten
spreken
en niet
verdwalen in de stilte
die bijna niet durft
te ademen.…
Terug in de tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
583 Ik zou nog zo graag
met je samen willen zijn
terug in de tijd
genesteld in 't stro
met schetsblok en krijt
jouw geur in me opsnuivend
en die van teer en leder
je fluweel zachte neus
warm in mijn handen
En met mijn armen
om je heen
zou ik jou dan teder
vaarwel zeggen
mijn gezicht in je manen
die mijn tranen
zouden meenemen
iets van…
Puur
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
569 Puur wil ik de heldere geuren beleven
zonder heimwee naar een vroeger leven
nu prille liefde zonder levensvragen
geluk vervult met mooie dagen
puur als het diepste uit een bron
sereen in innigheid verbonden
zo helder als de dag begint
geen zorgen over oude wonden
puur wil ik het maanlicht zien
in alles wat ik op zal schrijven
moet liefde…
thuiskomen (voor Rasha)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
665 papa, we leren
hoe we
verliezen omsmeden
in overwinning
hoe we
verdriet kunnen kneden
tot het vreugde wordt
we ruiken
nog altijd de geur
van kruiden en jasmijn
we horen
nog altijd de duiven
koeren op het plein
papa, we leren
om onze tranen
hun weg
te laten gaan
we komen thuis, papa…
Keerpunt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
614 Voorbij dat punt
van niet meer terug
is leven plots licht
achterblijven zwaar
blijkt de kaars uit
zonder op te zijn
drijven zielen uiteen
elk op hun eigen golf
is het gemis nog vers
zonder door te dringen
vecht verdriet nog met
voorzichtige acceptatie
maar reeds geuren bloemen
klinkt de afscheidsmuziek
lijkt het leven door te gaan…
De uitnodiging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 in al jouw gebaren
zie ik de uitnodiging
van samen ervaren
een stille wenk
de schalkse lach
ik weet dat jij op me wacht
vaak al eerder
in ogencontact
zag ik dat jij aan mij dacht
dan sprankel je
een speelse uitbundigheid
wil alle liefde aan mij kwijt
in het vlinderen van
geur naar de kleur van zon
nooit kijken wij een keertje…
voorbij de horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
593 deze verte benaderen
het gaat me niet lukken
dus troostdroom ik mezelf
met verre horizonten
en de geur van meigroen gras…
Mediteren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
568 Transparant verlicht
op de nachtkast naast het bed
is de droom tastbaar
met glinstering in het oog
bedwelmt door geur van jasmijn.
Ontwaakt door een zucht
voelt de uitademing warm
met een kloppend hart
tevreden in gedachte
om even samen te zijn.…
Het hart spreekt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.043 Laat mij door Uw stilten ommedolen,
waar het schendend woord van hen niet is,
dat ik – in een donker woud verscholen –
bij de geur van Uwe bosviolen
word omvat van Uw geheimenis.…
Er is feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
650 de geur van een gebakken tulband
een schijnsel van waxinelichtjes
zilver en rode glimmende versiering
die hartverwarmende binding
er is een stil moment
een diepe wens voor vrede
het Goddelijk kindje zo dichtbij
de belofte van de hemel
naar de aarde in een stal
er is het streven
de wil van vriendschap
toch om elkaar geven
dit feest…
Rijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
675 Ze groeide uit een simpele stek
die bloem nog niet ontloken
en bloeide op de verkeerde plek
niemand had haar geur geroken
ze was zo voorbestemd helaas
en belandde in een vieze bak
in plaats van een vergulde vaas
vooroordelen voor het gemak
verspillen vaak latente talenten
en minachten de praktijk
dat kost de overheid veel centen…
tussen Wervershoof en Medemblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 een fabelachtig oeverland
dat ons haar naakte schoonheid geeft
seringen langs de waterkant
een meeuw die door het luchtruim zweeft
een rijk palet aan zachte kleuren
van lentegroen tot hemelsblauw
de zeewind met haar frisse geuren
een schitterende ochtenddauw
het milde ruisen van de golven
gekwetter van een leeuwerik
kortstondig door geluk…
Lang verzwegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
442 Berusting zucht
uit de geur van
bemeste grond,
het houdt het
groenste hart
omhoog, onophoudelijk
stroomt ververst bloed
door de navelstreng
van genegenheid, nooit
vergeten het verdriet
dat in mij een
kinderbrand ontstak,
vonken blijven springen in
wind, as en regen,
z’n broedplaats vindt,
veel te lang verzwegen aan
ieder…
Nu schraalt herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 jij wist
de zomer
ongemerkt
met wat
herfstig rood
te kleuren
door het
intenser
worden van
de geuren
aromatiseerde
de oogst
zelfs je lach
streelde de
volheid van
een lange dag
waar leven
eindeloos was
nog plakken
draden web
restanten
van wat eens
een copieuze
maaltijd was
de overvloed
was overal
nu schraalt herfst…