2594 resultaten.
Gouden regen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.351 Ach -de tijd- zij liep als water
door de jaren heen gedreven
als een stuifbal door de hemel
van het dronkentierend glas
waar zij viel als gouden regen
voor de tranen die verzwegen
maar zij niets kon als een ander
zilverzoekend naar haar was
Nee- het waren niet de jaren
die de zoute wonden heelden
niet de lange, bange uren
van de tijd die…
Schraal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
580 De zomer is rijp
klaar om te oogsten
vruchten hangen zwaar
aan de knoestige tak
het zonlicht komt later
gefilterd naar binnen
en buiten geurt de lelie
onder 't warme rieten dak
mijn hart wordt onrustig
alsof je zult komen
brood en wijn, de tafel gedekt
maar je stap zal niet klinken
achterom tussen de rozen
je glas voor vanavond
maar…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er schuilt een witte stilte in de regen
tussen druppel en plas
weerkaatsen zonnesterren
als bliksemstralen in verborgen glas.
Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.…
Een vleugje flirt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 een kleine scene
op het terras
waar jij en ook
de zon aanwezig was
stralende ogen
een vleugje flirt
heerlijke woorden die niet
door anderen waren te horen
de ober serveerde
een lach met ijs in het glas
brak de verlegenheid open
door ludiek weg te lopen
wind parasolde
bewegende schaduw
speelde met highlights
in de krul van je haar…
Eiland tussen de bomen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Veilig achter het glas,
men hoort mij niet.
Alleen versteend verdriet
en stille angst.
De stolp gaat weg en
maakt plaats voor levend
verdriet en herkenbare angst.
Er is geen keuze meer.…
Klank- en lichtspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 brengende wolken
Donar bemoeide er zich zelf mee
sloeg met zijn hamer de bliksem
de regen spoelde alles schoon
bracht soelaas voor het gras
nam het stof mee van de straten
maakte schoonmaak in een vlaag
klank en lichtspel kwam wat vroeg
net na de middag het was nog dag
liever onweer als de avond valt
natuurlijk schouwspel van achter glas…
glazen wand
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.208 Het was zo glad als ijs
De muren leken wel van steen
De lucht van glas
De hoop was laag
Zelfs te klein voor geluk,
Want het vertrouwen was verdwenen als sneeuw
Vriendschap kwam niet door de glazen wand
Liefde drong niet tot me door,
Want mijn leven was alleen
Maar vandaag voelde ik het
mijn geloof in het onbekende
het verre mooie geluk…
Kristalbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 Nu pas zie ik
dat ijsbloemen
op het glas
door koude lucht
met een zucht
in schitterende
verschijningsvormen
prijken
we zullen vandaag
niet naar buiten
maar naar binnen kijken
hoe lichtstralen
een poging doen die
bloemen te ontdooien
als sneeuw voor de zon
uit zelfbehoud
voor later
vormen ze een regenbui
ééngeworden met
alle…
Jij had geen idee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
893 Jij had geen idee
Je glas was altijd half leeg
Terwijl de fles
Die zo onbereikbaar leek
Wel degelijk helemaal vol was
Jij had geen idee
Hoe warm alles eigenlijk was
Kille gedachten
Die als vlammen aan je likten
Het liet je koud
En toen werd alles pas echt zwart...
Jij had geen idee…
OVERWINNING
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
874 Een scherp stuk glas, brengt meestal pijn
Maar de geheelde wonde aanschouwen... fijn!…
RAMSBECK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Zo liefelijk als het stadje was
Zo toegetakeld de poëet
Van wie niet een de naam nog weet
Van wie niet een de verzen las
Versvoeten vol versplinterd glas
Spoorden het dier aan dat hij reed
De schrijftaal die hij openreet
Vormde een incompleet karkas
Het vakwerk dat het stadje sierde
Kenmerkte hem nu niet bepaald
Tot hij een kleine kerk…
voor h
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
1.890 de hemel viel
sterren in de zon
straalden
gebroken ijs
groen blad
in een glas
ogen die brandden
handen strandden
streelden een wang
lippen openden
kusten
vergeten lusten
glazen vol geschonken
klonken als gedichten
vreemde gezichten
zwarte gevaren
verwarde haren
onverwacht
een nieuwjaarsnacht
in de hitte van de zomer
lief, blijf…
Bárst
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
666 .
---------
'N dubbel paspoort mag van Geert niet mögen
Dus zit de eerste barst al in het glas
Terwijl de sfeer gewoon geweldig was
'T is alweer bijna klaar met dat gedögen
Ons land gaat naar de klöten en de reden?
We worden overspoeld door massa's Zweden.…
aardedonker
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
500 tussen muren en glas huist
de kamer, breder door het zwart; kouder
in gevoel, nu licht verstoken blijft
alle ruiten ademen
elke deur verdraait de glans
van
kleine denkvermogens
even lijkt het, of mijn slaap verloren raakt
maar dan
kruipt warmte onder dekens
tussen lijven die de nacht bezoeken
en de zinnelijke nood
te raken waar…
Materialisme vermoordt de toekomst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 Opa het verleden en kleinzoon de toekomst
lopen hand in hand over de dorpsweg naar
’t café, voor een bier en een glas Roosvicee-
in het spoor van Opa maait de Zeisenman
die de ademwind der stervenden volgt, even
is hij het spoor bijster en z’n beweging stolt-
pooierslee voor ’t café, materialistisch icoon
start met overkill, Magere Hein…
waterkou
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
644 witte vingerdans
rond elke druppel over glas getrokken
water, zwaar vervloeiend
in elkaar
leven oogt triest door natte ramen
fietsers dragen schimmen, bomen treuren
boven al dat bittere gebeuren
dat leven weet, doch desondanks gewaar
van winterzoet en hazelaar
hun zachte zweem van hoop vervliegt nog
in de zwakke geur van kou, fris als…
schemerzone van het bestaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.168 Je loop is vertraagd
Je rug gekromd
Je leven in het nu steeds meer vervaagd
Je bent niet meer die je was
Je ogen zijn als troebel glas
Langzaam verlies je de verbinding met de tijd
en verdwaal je in de schemerzone
van je bestaan
en drijf je steeds verder weg van jezelf en
van mij vandaan
Tranen vullen m'n ogen
Voor jou geen zonnestralen…
Haar laatste zwavelstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.172 van kerst
ontmoette ik
het kleine koude meisje
het boekje was een vod
uitgelezen en kapot
toch lichtte het weer op
in haar laatste zwavelstok
zag een oude stal
compleet met koningen en al
van hogerhand moeten
ezel en de os weer uit het pand
met alle overvloed omgeven
lijkt de mens nooit uitgegeten
na veelvuldig heffen van het glas…
Functioneel hervormd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ongeloof laat
marmeren pilaren knakken
heiligen door hun sokkels zakken
het gekleurde glas
verdrinkt weer in gesmolten lood
de dood zal geen mysterie meer bevatten
devotie gaat verdwijnen
orgel en sopranen zingen
ontroerd een laatst verschijnen
het gebouw is in snel tempo
functioneel hervormd tot
gezondheidscentrum van de stad…
cluedo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 een oneindige vlakte
hier en daar een struikje,
rotsblok
er stroomt een beekje meanderend
in één van zijn lussen
een lege fauteuil
plompverloren neergezet
de zon schijnt
een zwoel briesje kietelt receptoren
op het bijzettafeltje
een asbak en een glas cognac
halfvol
op de grond een manuscript
onaf
de gsm met een open smsje
ligt aan de…
Definitie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
993 Dit verraad zo alomvattend
Dat ik er welhaast in verdrink
Maar voor ik naar de bodem zink
Zal ik me nog één keer goed bezatten
Elk glas dat ik op je drink
Lijkt een herinnering te bevatten
Aan hoe de vonken in de rondte spatten
En aan hoezeer ik in jou weerklink
De zuiverheid van deze zonde
Blijkt mij opnieuw te definiëren
Een zondige,…
Cosmica Sidera
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
686 jaren tuurde hij
het heelal afspeurend
ontdekkend nieuwsgierig
het glas nog verder geslepen
de focus afstand bepaald
toen kwamen ze in beeld!
Io, Europa, Ganymedes en Callisto
hij was de eerste
die hen aanschouwde
1610 schreef de kalender
en het bliksemde wederom!…
De bas en de alt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
861 Een alt en een bas in een koor
Zij mochten graag urenlang jammen
Hun sound was een lust voor het oor
Zij hadden geweldige stemmen
Een koor met een alt en een bas
Plots bleek de geliefdheid te stremmen
De roem was zo breekbaar als glas
En moest wel tot treurigheid stemmen
De bas in het koor werd toen alt
Falset in een groepje te Emmen
Zo…
Rode wijn met thee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Druppels langs een glas,
een fles
die ooit veel voller was.
Dan in de verte,
een waardeloos kermen,
kreunen,
dat met wijn en thee
langs lege kelen schraapt.
Neen:
de wereld is niet volmaakt.…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…
Bedekte termen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 Zwak licht valt door een ruit
met stoffelijke glas
dat de wereld buitensluit.
De hartslag is het algoritme van cadans.
Nu de nacht is ingetreden
vertoont de maan haar stralenkrans.
De nacht is helderschoon.
Voorbij de muren van de kamer
wacht het voorland op gedempte toon.…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
590 In een smalle straat van glas keert
mijn buiten niet naar binnen.
Geen weg terug en niets te verliezen:
ik ben wat je van me weet.
Met het stillen van de tijd
luidt het weerzien het afscheid in.
Met aarzelende voeten schuifel ik
het lege landschap uit.…
Meer mens ben ik niet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
521 Ongevraagd gekregen geschenk
Waar ik mee doen en laten
Kan wat ik wil - om er van
Te maken of niet te maken
Wat ik in mijn gedachten heb
En des te vaker ik probeer
Tot de diepte van het leven
Door te dringen des te meer
Ik tot het besef kom dat ik
Tegen een glazen plafond
Aanstoot, een dunne vlakke
Vloer van nauwelijks doorzichtig
Glas…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Op het terras
bij een glas
soes ik weg
in de lentezon
in het geroezemoes
in het watergebruis
droom ik weg
over de blauwe bossen
de hooggelegen akkers
de natte beemden
over de grillige oevers
het snelle water
de stille kano's
over de eeuwen schoonheid
van 's heren watermolen.…
reizen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
754 volgen onze vingers
de kronkelende blauwe lijn
van een stilgevallen rivier
we lezen de namen
van steden in miniatuur
we beklimmen de bergtoppen
met wijs- en middenvinger
zonder poespas dribbelen we
over stippellijnen van de grens
waar een ander papieren land
in zakformaat
onze verbeelding tart
we schuiven de kaart opzij
en heffen het glas…