3211 resultaten.
Langskomen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.075 't Klonk als een lied-
vielen hier en nu ineen-
fonkelende sterren in het gras;
schitterend dat je er was.
En net zo licht en stil als je verscheen,
vertrok je weer, de nacht, zo sereen.…
Spijbelweer revisited
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
694 Het allerliefst met jou
in wuivend gras
en drinken, zittend op jouw jas
uit de fles witte Zuidafrikaan
die in jouw tas was
die wonderwel
perfect op temperatuur was
Lang turen over het kanaal
ver langs de brug
en luisteren wat de bomen ruisen
en zwijgend verder fietsen, want
geluk moet je niet hardop noemen
De rest nippen we thuis, in…
vroeger nu
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.701 toen was niet alles beter
je was eraan gewend
er was een tijd voor de melkboer
een tijd voor de bakker
ze kwamen aan de deur
moeders wil was wet
en soms die van vader
regeerde als een huisdespoot
het verlangen naar later
wordt nooit meer zo intens beleefd
de zondagen nooit meer zo lang
de kussen van Annemie roepen
nog gras en stenen tot…
Zo ver van dromen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
910 hoe stil is het gras
zelfs banken en bomen
wanneer ik je zacht
in de treurwind leg
hoe smal zijn je vingers
rond de wilgende vijver
en de witte vogel
van rozenhout
je verhalen zijn
zo traag en
haast vergeten
van dag tot dag
van zon tot zon
geen ster wekt
mijn dromen
zelfs de wolken
liggen dood
toch kan ik
niet verder gaan…
De vijfde zomerdag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
713 Ik baar
Ik baar zoute meren
En kijk hoe het gras opgaat
In krommend riet dat op maat
Zwaait naar zwanenveren
De rimpelende boom buigt en kraakt
Knielt zijn takken het water in
Eeuwig drinkend, alleen zijn kin
Het water dat de bladeren maakt…
Dag, groot leeg hart
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.612 misschien omdat jouw gras even groener leek
of omdat ik jouw woorden die ik hoorde
onzuiver maakte naar mijn eigen toon
stemde mijn gevoel het 'altijd al geweten' over
of vertroebelde mijn verstand door het licht
die jouw ogen uitstraalden, waar ik zo van hield
de dagen met jou leken zomers
zonder jou is het nog net geen winter
het is goed…
Zongekust
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
905 We renden hand in hand
over vochtig gras en
trokken ochtendnevels
speels uiteen
tot ze als ijle vogels
van ons vluchtten
stil stonden we te kijken
hoe de zon hen warm ontving
voor ze als parels dauw
op onze monden daalden
waar ze stierven in een zoen
en wij elkaar plechtig beloofden
die elke morgen te herhalen…
Hun schaatsenlied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
667 warmde winterhanden
aan het kuilend gras
voelde zon van
afgelopen zomer proefde
weer intens haar kracht
hoor de schaatsen
slijpen aan het ruwe ijs
zie baard en knevels zich
verbijten aan de pegels die
hangen en de vorst steeds vangen
maar in de luwte
van het riet onbereikbaar
voor de stevige noordooster
zingen zij hun schaatsenlied…
Gevoel van lente
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.015 Het lied dat in mijn hoofd zit
heeft nog geen klank of wijs
pas als het echt tot leven komt
dan geef ik het de wereld prijs
Het lied door kinderen gezongen
die heel de wereld dan zal horen
wanneer uit blijde keeltjes klinkt
de lente is geboren
Dan dansen weer de madeliefjes
in het frisse groene gras
en al zag ik de zon niet vandaag…
Zomers gevoel
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
938 Veilig zonnestralen opvangend
in gras gelegen
korte broek aan
en bh tonend aan de wereld
ach, zo schokkend is het niet
maar dat vrije gevoel
onweerstaanbaar.…
Voorjaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
681 Ik doe vanmorgen vroeg de lente open
en pak mijn jas, maar zij gebaart van nee,
ze zoekt wat gras en gaat daar rustig liggen,
kijkt om zich heen en ik kijk met haar mee.
Een meesje bungelt met één pootje
aan een ijle berkentwijg. De lente zucht
beroert de roze verenbuik en fluistert zacht:
voel jij het al, ik zit weer in de lucht.…
overwinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.027 draagkracht
in het donker schrijft
uit het diep in de aarde
zich tot schollen verheft
het zwarte gat gapend
het begrijpen en de angst
op fragiele vleugels
met kunstig geduld
verworven uit de mens
hoe soms heel de wereld
aan je trekt met voeten
wortelend in het drijfzand
van schouders die naar
beneden hangen
de zucht het eeuwige gras…
zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
725 De strelende zee
kust zijn huid
terwijl zanderig water
golft in het strand
Het waterend kind
waait zijn emmertje
terwijl golvend gras
wuift in de wolken
Zijn spelende schaduw
likt de branding
terwijl stralende schelpen
glimmen in de zon
Een bollende parasol
koelt zijn wangen
terwijl zeeën van tijd
stranden in de avond…
Ineens samen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.137 Ik lig met jou naast me in het gras
Ik lig met mijn ogen dicht
De zon brandt op mijn gezicht
Ineens…een schaduw…een gevoel
Ik open mijn ogen
Je kijkt me aan…
Ik kijk terug en zie…
dat jouw ogen lachend naar me kijken
Ik zie…in jouw ogen
Een blik…die meer zegt dan duizend woorden
Ik zie…in jouw ogen
Dat jij en ik…wij is geworden……
Op een weg tussen de weiden
gedicht
2.6 met 19 stemmen
10.299 Op een weg tussen de weiden
- geen mens te zien, alleen
wat eenden slapend weggedoken
in het gras, en de lichten
van verspreide boerderijen
wedijverend met de avondster -
raakt vrede mijn ogen aan.…
DILEMMA
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
634 in alle eenvoud antwoordde ik
de verwarring
de warrige werveling van gedachten
vormde zich plotseling tot een patroon
als kleurige bladeren bijeengewaaid
tot een soort gobelin op het gras
toen ging de windvlaag liggen
natuurlijk, je hoeft in dit dilemma
geen deel van je eigen ik te riskeren
je zei me, dat je raad had ingewonnen
dus…
Verrassing
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.444 Hij schoot op en lag gewonden
In een touw van kruid en gras.
Meisjes, riep hij, wat zal 't wezen?
Maar hij zag gauw wat het was:
Elk wou 't eerste zijn genezen.…
HERFSTTUIN
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
751 de bomen kaal,
de tuin gehuld in mist
de vissen dobberen lui en loom
op het trage ritme van hun kieuwen
de tuin verteert het dode blad
en gaat zichzelf vernieuwen
ik vertrappel onachtzaam
in het gras een late dwergbovist
zo tikt de klok gestaag
de seizoenen genadeloos vooruit
ik oogst de laatste vruchten,
ik wied het laatste…
Pasen
gedicht
2.9 met 11 stemmen
7.406 .
--------------------------------
uit: 'Het gras vergeten', 1991.…
Je zachte geur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 jij bloeide
naast me in het gras
het gele hart
omkranst met witte blaadjes
een wilde bloem
vlak naast het pad
waar toeval jou
ontkiemend wortels gaf
ik streelde je
pas later heeft
je zachte geur me
naar je naam verwezen
voor mij
ben jij uniek gebleven
nog kom ik graag jouw bloem
is nu een weelderige haag…
in de lommerte van een eik
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
505 gerieflijk vlij ik mij
tegen jouw brede bast
sterke doorleefde armen
beschermen mijn boven
diepe zelfverzekerde ankers
behoeden voor wegwaaien
hoe wij al vele jaren
elkaar bijpraten
lief en leed delen
ik werp mij neer op het gras
en smeek je teder te zijn
overwortel mij
maak me deel
bij jou ten grave liggen
wat durf ik meer?…
Onder felle tegenwind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 alleen de langste sprieten
van de grasmat buigen
onder felle tegenwind
zichtbaar zijn de sporen
die maatschappelijk verval
in het weidse land getrokken heeft
het snel door bochten maaien
maakt modderpoelen
in het al jong gekneusde gras
eindelijk knakken zij die
jarenlang hun zaad hebben geschoten
in de luwte van het onverdiend succes…
draaideur
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
774 de zeespiegel liegen wij vol op
door om te horen wat dit geruis met ons doet
de driehoek is symboliek voor de top
alles is bittergarnituur maar dan zoet
de zee spoelt je oren schoon tot op bot
geen merk in brand
het gaat maar om toeval en lot
waar is niemandsland
is het te lang maak het kort
wordt het te klein maak het groot
was het gras…
Thuiswerk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.122 .
--------------------------------------------
Het werken voor de baas in eigen huis
Is niet alleen een zaak van discipline:
Wordt het vandaag de gras- of typemachine?
Die keuze maken is steeds weer een kruis.
En daarvan hebben bazen geen idee,
Zo’n dagje thuis, valt om de dood niet mee.…
Trofee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Laag in het gras.
Verkoeld mijn geest.
Verfrist door ochtenddauw.
Door jouw stilte.
Door jouw bezieling.
Leef ik mee.
Het is een berusting.
Onze verbinding.
Mijn eeuwige trofee.…
Visite
gedicht
4.5 met 4 stemmen
15.518 In het gras bij de haagbeuk
rond de tuintafel viert het feest
De armen – ze liggen op tafel
of steken een vorkje gebak af
De visite spreekt en eet en is
het met acht hoofden eens
Die Arno is een hele vent
de regering regeert en de aarde
wordt warmer van al dat gedraai
De visite knikt en slikt en viert
dat het verjaardag is
---------…
Er is geen graf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 je valt als herfstblad
de mooiste kleuren dwarrelen
langzaam in het natte gras
er is geen wind of storm
die jouw rust op komt jagen
om jezelf behoedzaam los te maken
de vruchten zijn geoogst
voordat jij de nazomer genoot
in een eindeloos afscheid nemen
en weet er is geen graf
wel hoop om in het composteren
weer naar het lenteleven…
Koninginnen fietsen niet
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
810 dit jaar
is de herfst wat laat
en niet alleen de bomen
zijn van slag - ook de
vogels zijn nog niet vertrokken
en er zijn schimmen
voelbaar in de dingen
die gebleven zijn
in 't Haagse Westbroekpark
schaduwen werpen ze
over de paden en het gras
schaduwen uit
onvervuld verleden
Wilhelmina toch
fluistert afkeurend de wind…
De stilte van het doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
478 ik zag
je voeten in het gras
handen vol met bloemen
je lichaam raakte
aan de wolken
een hemel in je lach
ik wilde snel beginnen
met dit moment op linnen
schetste vage lijnen
maar jouw ziel
leek weg te kwijnen
in de stilte van het doek
jij reikte mij de hand
zette verf en ezel aan de kant
om de echte lente te genieten…
paas en
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 ik heb witte eieren geraapt
ze glansden in het gras, dat dronken van
een lauwe dauw nog lichtgebogen was
in ochtendkriekend grauw
en blauw
lag er de morgenstond heel stil
voor alles uit te glanzen, wilde ganzen
vlogen hoog en ver, ze gingen herwaarts
naar die ene ster
die hoog en waardevol door niets meer
dan een rijk gewelf, oogverdovend…