Alle inzendingen over kleinkind en opa

10133 resultaten.

Sorteren op:

Inkeer

poëzie
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.565
Wat lelijk heel die heide, Wat lelijk doet dat veld, Wat triest dat geen van beide Mij meer iets moois vertelt! Elk bloempje aan de wegen Leek eens een mooi verhaal - Nu drupt het in de regen En zwijgt het allemaal. ‘k Loop in herinneringen als een wanhopig kind, Dat ziet de oude dingen En de' oude weg niet vindt. Maar hebben…

Hoe vredig is het sterve in de natuur

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.478
Hoe vredig is het sterve in de natuur. Het blad valt af, roest op de stille aarde, vergaat en krijgt in 't vergaan nieuwe waarde: elk wezen weet zijn tijd en beidt zijn uur. En altoos is, tussen de tijd van sterven en het opkomen van een nieuw geslacht, een verbeiding, iets als een stille wacht op de anders zo drukke en volle werven. Dit…

Mijn droom

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
Laat de wereld die ene wereld van ons van ons allen zijn Laat het leven dat ene leven voor iedereen voor iedereen waardig zijn Laat elk mens ieder uniek mens zichzelf kunnen zichzelf kunnen zijn Laat er liefde aandacht en liefde tussen ons tussen ons allen zijn…

Familiedag

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.566
Van heinde en verre komt de sippe saâm,                                                                     Een dag per jaar, om met elkander te eten, En op te rakelen wat werd vergeten: Der vaadren veten en hun eigen faam. Zij smullen lang van 't hartig nagerecht En lasteren met argloos om zich schouwen. Bij veel betuigingen van vol vertrouwen…

Mephistopheles Epicureus

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet: - Hij eet van 't leven al wat lekkers smaakt, En proeft van ál zijn passies: zijn mond raakt Iedere vrucht, die iedre hand hem biedt. Hij zoekt in dronkenschap een droom, die vliedt, In 't leven, - tot hij, moede en koud, ontwaakt, Naakt en gebroken: op zijn lippen smaakt Des levens droesem bitter…
Albert Verwey9 september 2013Lees meer >

Voor altijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 644
Niks duurt... voor altijd ook al denken of wensen, wij mensen, dat ooit eens! Niets is voor altijd alleen het land waar altijd alles is, is voor altijd!…
Petra Hermans30 december 2013Lees meer >

Amsterdam, nieuwste logo!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Amsterdam van abc tot xxxyz Een zalige stad, een steviger logo voor een stevige stad!…

Gratie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 644
De liefde die ik voor jou voel is geen obsessie maar een fascinatie simpelweg gevoed door jouw stijl, jouw gratie.…

Duizend en één waxinelichtjes...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
Duizend en één waxinelichtjes voor al het leed dat ik moest lijden. Duizend en één lichtjes om te verzachten, de pijn, het verdriet in mijn huidige bestaan. Duizend en één lichten die samen één worden met mijn licht. Licht voor lichten, om te belichten, wat beter kon. Eén zon, één straal, één verlichting opdat vele lichten opgelicht zullen…

Hup Holland Hup 2

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 545
Nederland - Australie Om 1 uur start de wedstrijd dus voor zevenen uit bed dan wordt een dampend bord spaghetti voor je neus gezet En heb je dat naar binnen, gaat meteen opnieuw de bel Louis hield nog een 'opstarttraininkje' in het hotel De bus komt bij het stadion de fans maken ruim baan En geinig jongens kijk ik zie ook koning Willie staan…
trawant18 juni 2014Lees meer >

ZACHTE DAGEN.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
0 nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel, Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet Bezaaid is met het gulle sprankelgoud; Nu schaduwlanen koel In kalme schemer mijmervol Zich allerwegen oop'nen; nu het riet In fluisterbeving zoetlijk neigt, De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt', De vijver zelf…

De stilte

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.183
Min de stilte in uw wezen, Zoek de stilte die bezielt, Zij die alle stilte vrezen Hebben nooit hun hart gelezen, Hebben nooit geknield. Draag uw kleine levenszegen Naar het dromenloze land, Lijk de golve' haar oogst bewegen - Tot zij zachtjes breken tegen Het doodstille strand. Zie de boom de paden tooien Rondom zijne stille voet…

Zo vaak zien jullie elkaar niet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
Niet dagelijks of wekelijks, En zelfs niet elke maand Zien jullie elkaar - Maar o, wat is het feest Als jij weer eens thuis bent, Op de basis waar jij jouw Jeugd doorbracht, en hij later Is komen wonen - Intense vreugde, malle bewegingen En iedereen die plotseling gelukkig is…

Wat ik zie...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
Strijd, oorlog en haat. Liefde en dat wat goed gaat. Dat is wat ik zie.…
martin valk15 augustus 2014Lees meer >

Koffieliedje

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Arabia, Batavia, Gij wieg en woon, Gij hof en troon Der koffieboon, Gij broedt de gloed, Die goed ons doet; Gij voedt ons bloed Met vroede moed! Gegroet, gegroet Gij wieg en woon, Gij hof en troon Der koffieboon, Arabia, Batavia! Daar rommelt de trom Al over het vier, Daar schommelt zij om Met geurende zwier;…

REN JE ROT!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
Wij ouderen kennen allemaal nog het programma " ren je rot" ooit gepresenteerd door Martin Brosius en een goed bekeken programma, wie had ooit kunnen bedenken dat wij ouderen van NU nog eens terug zouden denken aan die tijd ook nog eens de titel van het programma door de straten zouden horen loeien? Niemand toch? Nou ik kan je vertellen…
An Terlouw23 februari 2015Lees meer >

Dooie gemak

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Op mijn dooie gemak, zeg maar dooie akkertje, struin ik langs het water kijkend naar de schepen, de vissers, de meeuwen, de golven. Op mijn rustige dooie gemak vervolg ik mijn akkertje. Langzaam huiswaarts kerend, mijmer ik, peins een beetje meer, zie mijn huis in de verte, HOME SWEET HOME Nog steeds op mijn dooie gemak en ditto akkertje…

FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.521
Eens, tussen karekiet en kraai Streek er een felle Vlaamse gaai Op Sint Franciscus’ schouder neer En schonk hem fier zijn schoonste veer Franciscus blijkbaar erg vereerd Had daags voordien wat Vlaams geleerd En zei: ‘Ik dank u goede gaai! Ik vind uw veer bijzonder fraai!’ Daarop werd urenlang verteld Hoe het in Vlaanderen was gesteld…

Empédocle

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Empédocle was 'n ‘wijze’ en wilde zien waarbij het kwam, dat de Siciliaanse Etna lava spuwde en rook en vlam. - Hoe men mag, tot heden toe, de vorsers, die op elk gebied alles mordicus doorsnufflen ‘wijzen’ noemen, vat ik niet. - Nu tot daar. Hij klom dus daaglijks op de berg, en zwart en vuil, zat er uren lang te kijken naar…

Ergens tussen het begin en 't einde

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 727
In de lente van je leven weet je weinig tot niets van beleven, in de zomer van je leven, heb je doorgaans kinderen, die de tijd opslokken. In de herfst van je leven, wanneer die precies begint dat weet ik niet, krijg je te maken met liefde, ellende, smart en ook veel verdriet, want in de herfst van je leven verdwijnen de vrienden…

Zo zielig sprak zij

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Het kind kwam huilend aangelopen, tranen liepen over d'r wangen, het duurde even, voor ze vertellen kon waarom die waterval ineens tevoorschijn kwam. Lopend met een vlindernetje was ze heel begrijpelijk pogingen gaan doen er een te vangen, tot er een lieveheersbeestje in haar netje bleef hangen. Wat nu te doen goede raad was duur…

Niet vreemd

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 900
niet anders willen zijn niet raar, niet bijzonder niet leven bij het wonder niet meer alleen op een lege bank in het overvolle park niet een dwaling een eenzelvige gestalte frêle hangend in de mist niet verloren in een geschapen wereld die niemand kent niet de grijze droom tussen de blozende slaap maar weten wie je bent…

Het verlies doet pijn

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 995
Achter je kist aanlopend weet ik: je bent beter af de stoet volgt en toch voelt het als een straf, dat je me afgenomen bent. Doodstil lig je, stil is ook de stoet, alsof men voelt, dat praten niet kan en moet, nu. Dan ineens klinkt er een loepzuivere vogel met het allerhoogste lied en DAN weet ik: je bent er lijfelijk niet maar je…
Johanna20 augustus 2015Lees meer >

Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.308
Sonnettenkrans I. Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen. O, lievling, ik heb u zo lief…zo lief.. Zie, hoe ik mijn monde naar de uwe hief, Voel, hoe mijn lippen verlangend branden… O, ik wil alles zijn u ten gerief… Ik wil uw levensbanen bloem-omranden… O, lievling, wienik lijf en ziel verpandde, Mijn lievling, ik heb u zo lief… zo lief…

Oergrond

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Het lage land waar slib en zand tezamen komen met wind bij eb en vloed, dat speels een zandhoop met wat gras verrijzen doet, verheft zich als een ereplaats waar vogels rusten mogen. De zee die gaarne neemt, knijpt soms een oogje toe door schitteringen op het eigen water en kent de rust waarin het pril ontstond, alsook de vraag, wat zal er blijven…

Moeder bij der wiege.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
‘Ons zijvertrek is alree door de zonne verguld, Hier zijn we nog zacht in schemer en schaduw gehuld, Mijn zoontje rust in zijner wiege zo stil, Dat ik het lieveke liefst nog niet wekken wil. Vandaag is mijn dromerke jarig. Een keurig tooitje Omgeve en siere mooi zijn schommelend kooitje. Bij zijne ontwaken zal met de geurende rozen Om…

waar de tijd stil lijkt te staan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 894
daar waar zij stil lijkt te staan doet de tijd van het jaar ons even halteren wijlen wij terug naar voornemens en wensen die vervliegend vervagen in ons theater van tijd daar waar zij stil lijkt te staan spiegelt de tijd van weleer ons het weten tot begrijpen dat grenzen niet kunnen bestaan dat wij alleen kunnen sprankelen tot stallende…

Het klinkt zo mooi

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 808
Als reactie op een gedichtje van Egbert Jan: Ik ben KLAAR met vergeven Ook ben ik KLAAR met vergeten Ben net iets te hard getrapt. Men zegt: vergeven en vergeten Maar ik ben er KLAAR mee en daarom Blijft mijn hart en deur gesloten! Je HOEFT namelijk niet alles te nemen Je MAG niet over je laten lopen En als je gevoel zegt; STOP: Dan…
An Terlouw9 januari 2016Lees meer >

Mijmering

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.199
't Wordt stil - en als een stille droom Komt de avond om mij heen, - En zachtjes ga ik dromend aan De weefstoel van 't verleên. En zachtjes tel 'k de dagen weer, Die door mijn vingers gleên - En dromend zie 'k het dampend dal Door de' avondschemering heen: - Daar is dezelfde heuvel waar De zon vroeger verdween - Daar zijn dezelfde…

Kindsoldaten

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 7.326
Kindsoldaten, Ze leven als ratten in een met schubben bedekte beerput. Ze hebben de liefde verloren zijn silhouetten van onvoorwaardelijkheid. Ze dragen dode ogen en geweren vanaf hun dertiende. Ze zijn een perpetuele plaag. Sparta en Azteken. Lodewijk en Napoleon. Pruisische blindheid. Nationaal Socialisme en Rode Khmers. Birma, Eritrea…