10133 resultaten.
Inkeer
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.565 Wat lelijk heel die heide,
Wat lelijk doet dat veld,
Wat triest dat geen van beide
Mij meer iets moois vertelt!
Elk bloempje aan de wegen
Leek eens een mooi verhaal -
Nu drupt het in de regen
En zwijgt het allemaal.
‘k Loop in herinneringen
als een wanhopig kind,
Dat ziet de oude dingen
En de' oude weg niet vindt.
Maar hebben…
Hoe vredig is het sterve in de natuur
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.478 Hoe vredig is het sterve in de natuur.
Het blad valt af, roest op de stille aarde,
vergaat en krijgt in 't vergaan nieuwe waarde:
elk wezen weet zijn tijd en beidt zijn uur.
En altoos is, tussen de tijd van sterven
en het opkomen van een nieuw geslacht,
een verbeiding, iets als een stille wacht
op de anders zo drukke en volle werven.
Dit…
Mijn droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
735 Laat de wereld
die ene wereld
van ons
van ons allen zijn
Laat het leven
dat ene leven
voor iedereen
voor iedereen waardig zijn
Laat elk mens
ieder uniek mens
zichzelf kunnen
zichzelf kunnen zijn
Laat er liefde
aandacht en liefde
tussen ons
tussen ons allen zijn…
Familiedag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.566 Van heinde en verre komt de sippe saâm,
Een dag per jaar, om met elkander te eten,
En op te rakelen wat werd vergeten:
Der vaadren veten en hun eigen faam.
Zij smullen lang van 't hartig nagerecht
En lasteren met argloos om zich schouwen.
Bij veel betuigingen van vol vertrouwen…
Mephistopheles Epicureus
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.066 Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet: -
Hij eet van 't leven al wat lekkers smaakt,
En proeft van ál zijn passies: zijn mond raakt
Iedere vrucht, die iedre hand hem biedt.
Hij zoekt in dronkenschap een droom, die vliedt,
In 't leven, - tot hij, moede en koud, ontwaakt,
Naakt en gebroken: op zijn lippen smaakt
Des levens droesem bitter…
Voor altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Niks duurt...
voor altijd
ook al denken
of wensen, wij
mensen, dat
ooit eens!
Niets is voor altijd
alleen het land
waar altijd alles
is, is voor altijd!…
Amsterdam, nieuwste logo!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 Amsterdam van abc tot xxxyz
Een zalige stad, een steviger logo voor een stevige stad!…
Gratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 De liefde
die ik voor jou voel
is geen obsessie
maar een fascinatie
simpelweg gevoed
door jouw stijl, jouw gratie.…
Duizend en één waxinelichtjes...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
631 Duizend en één waxinelichtjes
voor al het leed dat ik moest lijden.
Duizend en één lichtjes om te verzachten,
de pijn, het verdriet in mijn huidige bestaan.
Duizend en één lichten die samen één worden
met mijn licht.
Licht voor lichten, om te belichten,
wat beter kon.
Eén zon, één straal, één verlichting
opdat vele lichten opgelicht zullen…
Hup Holland Hup 2
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
545 Nederland - Australie
Om 1 uur start de wedstrijd dus voor zevenen uit bed
dan wordt een dampend bord spaghetti voor je neus gezet
En heb je dat naar binnen, gaat meteen opnieuw de bel
Louis hield nog een 'opstarttraininkje' in het hotel
De bus komt bij het stadion de fans maken ruim baan
En geinig jongens kijk ik zie ook koning Willie staan…
ZACHTE DAGEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
932 0 nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel,
Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk
Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet
Bezaaid is met het gulle sprankelgoud;
Nu schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.183 Min de stilte in uw wezen,
Zoek de stilte die bezielt,
Zij die alle stilte vrezen
Hebben nooit hun hart gelezen,
Hebben nooit geknield.
Draag uw kleine levenszegen
Naar het dromenloze land,
Lijk de golve' haar oogst bewegen -
Tot zij zachtjes breken tegen
Het doodstille strand.
Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet…
Zo vaak zien jullie elkaar niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Niet dagelijks of wekelijks,
En zelfs niet elke maand
Zien jullie elkaar -
Maar o, wat is het feest
Als jij weer eens thuis bent,
Op de basis waar jij jouw
Jeugd doorbracht, en hij later
Is komen wonen -
Intense vreugde, malle bewegingen
En iedereen die plotseling gelukkig is…
Wat ik zie...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
673 Strijd, oorlog en haat.
Liefde en dat wat goed gaat.
Dat is wat ik zie.…
Koffieliedje
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.077 Arabia,
Batavia,
Gij wieg en woon,
Gij hof en troon
Der koffieboon,
Gij broedt de gloed,
Die goed ons doet;
Gij voedt ons bloed
Met vroede moed!
Gegroet, gegroet
Gij wieg en woon,
Gij hof en troon
Der koffieboon,
Arabia,
Batavia!
Daar rommelt de trom
Al over het vier,
Daar schommelt zij om
Met geurende zwier;…
REN JE ROT!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
676 Wij ouderen kennen allemaal nog het programma " ren je rot"
ooit gepresenteerd door Martin Brosius
en een goed bekeken programma,
wie had ooit kunnen bedenken dat wij ouderen van NU
nog eens terug zouden denken aan die tijd
ook nog eens de titel van het programma door de straten
zouden horen loeien?
Niemand toch? Nou ik kan je vertellen…
Dooie gemak
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
602 Op mijn dooie gemak, zeg maar dooie akkertje,
struin ik langs het water kijkend naar de schepen,
de vissers, de meeuwen, de golven.
Op mijn rustige dooie gemak vervolg ik mijn akkertje.
Langzaam huiswaarts kerend, mijmer ik,
peins een beetje meer,
zie mijn huis in de verte, HOME SWEET HOME
Nog steeds op mijn dooie gemak en ditto akkertje…
FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.521 Eens, tussen karekiet en kraai
Streek er een felle Vlaamse gaai
Op Sint Franciscus’ schouder neer
En schonk hem fier zijn schoonste veer
Franciscus blijkbaar erg vereerd
Had daags voordien wat Vlaams geleerd
En zei: ‘Ik dank u goede gaai!
Ik vind uw veer bijzonder fraai!’
Daarop werd urenlang verteld
Hoe het in Vlaanderen was gesteld…
Empédocle
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.286 Empédocle was 'n ‘wijze’ en
wilde zien waarbij het kwam,
dat de Siciliaanse Etna
lava spuwde en rook en vlam.
- Hoe men mag, tot heden toe, de
vorsers, die op elk gebied
alles mordicus doorsnufflen
‘wijzen’ noemen, vat ik niet. -
Nu tot daar. Hij klom dus daaglijks
op de berg, en zwart en vuil,
zat er uren lang te kijken
naar…
Ergens tussen het begin en 't einde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
727 In de lente van je leven
weet je weinig tot niets van beleven,
in de zomer van je leven,
heb je doorgaans kinderen,
die de tijd opslokken.
In de herfst van je leven,
wanneer die precies begint
dat weet ik niet,
krijg je te maken met liefde,
ellende, smart en ook veel verdriet,
want in de herfst van je leven
verdwijnen de vrienden…
Zo zielig sprak zij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
513 Het kind kwam huilend aangelopen,
tranen liepen over d'r wangen,
het duurde even, voor ze vertellen kon
waarom die waterval ineens tevoorschijn kwam.
Lopend met een vlindernetje was ze
heel begrijpelijk pogingen gaan doen
er een te vangen, tot er een lieveheersbeestje
in haar netje bleef hangen.
Wat nu te doen goede raad was duur…
Niet vreemd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
900 niet anders willen zijn
niet raar, niet bijzonder
niet leven bij het wonder
niet meer alleen
op een lege bank
in het overvolle park
niet een dwaling
een eenzelvige gestalte
frêle hangend in de mist
niet verloren
in een geschapen wereld
die niemand kent
niet de grijze droom
tussen de blozende slaap
maar weten wie je bent…
Het verlies doet pijn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
995 Achter je kist aanlopend weet ik:
je bent beter af de stoet volgt
en toch voelt het als een straf,
dat je me afgenomen bent.
Doodstil lig je, stil is ook de stoet,
alsof men voelt, dat praten niet kan
en moet, nu.
Dan ineens klinkt er een loepzuivere vogel
met het allerhoogste lied en DAN weet ik:
je bent er lijfelijk niet maar je…
Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.308 Sonnettenkrans
I.
Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen.
O, lievling, ik heb u zo lief…zo lief..
Zie, hoe ik mijn monde naar de uwe hief,
Voel, hoe mijn lippen verlangend branden…
O, ik wil alles zijn u ten gerief…
Ik wil uw levensbanen bloem-omranden…
O, lievling, wienik lijf en ziel verpandde,
Mijn lievling, ik heb u zo lief… zo lief…
Oergrond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Het lage land waar slib en zand tezamen komen
met wind bij eb en vloed, dat speels een zandhoop
met wat gras verrijzen doet, verheft zich
als een ereplaats waar vogels rusten mogen.
De zee die gaarne neemt, knijpt soms een oogje toe
door schitteringen op het eigen water en kent de rust
waarin het pril ontstond, alsook de vraag, wat zal er blijven…
Moeder bij der wiege.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
985 ‘Ons zijvertrek is alree door de zonne verguld,
Hier zijn we nog zacht in schemer en schaduw gehuld,
Mijn zoontje rust in zijner wiege zo stil,
Dat ik het lieveke liefst nog niet wekken wil.
Vandaag is mijn dromerke jarig. Een keurig tooitje
Omgeve en siere mooi zijn schommelend kooitje.
Bij zijne ontwaken zal met de geurende rozen
Om…
waar de tijd stil lijkt te staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
894 daar waar zij stil lijkt te staan
doet de tijd van het jaar
ons even halteren
wijlen wij terug
naar voornemens en wensen
die vervliegend vervagen
in ons theater van tijd
daar waar zij stil lijkt te staan
spiegelt de tijd van weleer
ons het weten tot begrijpen
dat grenzen niet kunnen bestaan
dat wij alleen kunnen sprankelen
tot stallende…
Het klinkt zo mooi
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
808 Als reactie op een gedichtje van Egbert Jan:
Ik ben KLAAR met vergeven
Ook ben ik KLAAR met vergeten
Ben net iets te hard getrapt.
Men zegt: vergeven en vergeten
Maar ik ben er KLAAR mee en daarom
Blijft mijn hart en deur gesloten!
Je HOEFT namelijk niet alles te nemen
Je MAG niet over je laten lopen
En als je gevoel zegt; STOP:
Dan…
Mijmering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.199 't Wordt stil - en als een stille droom
Komt de avond om mij heen, -
En zachtjes ga ik dromend aan
De weefstoel van 't verleên.
En zachtjes tel 'k de dagen weer,
Die door mijn vingers gleên -
En dromend zie 'k het dampend dal
Door de' avondschemering heen: -
Daar is dezelfde heuvel waar
De zon vroeger verdween -
Daar zijn dezelfde…
Kindsoldaten
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.326 Kindsoldaten,
Ze leven als ratten in een met
schubben bedekte beerput.
Ze hebben de liefde verloren
zijn silhouetten van onvoorwaardelijkheid.
Ze dragen dode ogen en
geweren vanaf hun dertiende.
Ze zijn een perpetuele plaag.
Sparta en Azteken.
Lodewijk en Napoleon.
Pruisische blindheid.
Nationaal Socialisme en Rode Khmers.
Birma, Eritrea…