3479 resultaten.
Het regent olijven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
680 het regent olijven
tussen stukken
schroot en puin
stof van eeuwen
dwarrelt moedeloos
in de oude binnentuin
ooit waren
muren zomerwit
kleurden geuren siësta
in restanten
schrijnen zij
wat er van over is
er is geen mens
om de oogst te rapen
alleen wanhopig klagen
waar ooit stilte heerste
van de middagrust fluiten
bommen in…
De laatste rustplaats
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 zo houden ze vast
aan wat eens was, eens geweest is
aan het goede, aan het mooie
voor altijd geborgen
in een kruik, een beeld
een vaas, een Pyramide
in een muur, of toevertrouwd
aan de koude schoot van Moeder Aarde
omringd door foto’s
brieven vol lieve woorden
planten en bloemen
waar bijen hun hart op kunnen halen
evenals ander…
Kus de regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 zij schrijft zinnen in de wolken
in alle kleuren net zo lang
niet dat iemand ze kan lezen
gaan woorden geruisloos over in gezang
zo vervreemd zijn van het daar
kust zij de regen in de zoektocht
naar hetgeen zij ontbeert
hopend dat zij vinden zal wat ze zocht
springend tegen vuurrode muren
vliegt ze met hoge snelheid door ’t geluid
tot…
Gedachtegolven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 Gedachten zijn als schimmen in de mist
Als schaduw die bedekt lichte muren
Maar hun vormen worden door schijn gewist
Hun wezen kan het licht slecht verduren
Hun inhoud in ’t brein verbonden met ‘t woord
Zoekt plaatsen tussen zwart en wit in ’t grijs
Daarom wordt waarheid zo zelden gehoord
Wie ’t wel vertelt verklaart men voor niet wijs.…
Hoe emoties donkerden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
573 ik voelde de
weerspannigheid
van witte verf
zij wilde
niet in een keer
stralend dekken
kon de verhalen
van de muur niet
zomaar afsluiten
door een nieuw
onbezoedeld klankbord
als blikvanger te openen
ik zag hoe
emoties donkerden
na eerst drogend lichten
hoorde spanning
in de lucht door
schaduwen van partijen
heb alles…
Over de heuvels
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
712 Over de verre heuvels
zal hij komen
en de maan rust in haar ogen
in een nacht die muren sloopt.
Met taal en tekens blijft hij zegt ze,
een man die vreemd is
in afstandswoorden.…
De keukenprinses
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Tussen vier muren weerklinkt
haar "God save the Queen",
een kakofonie van strijkijzers,
fluitende stoomketels en
drummende, knetterende braadpannen.
Was en plas heet haar heldendaad.
Het resultaat: geen stank voor dank!…
In amper 1 week
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
633 In amper een week tijd, van
ijs en vrieskou
naar zomerse temperaturen
tulpen in vazen en zon op de muren.
In een oogwenk, is de wereld anders
in een handomdraai gewijzigd
van licht-wit naar zomers licht
van kou naar warmte:
Wie daar niet voor zwicht?…
Macbeth revisited
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
626 het is bedrieglijk kalm
als de ademtocht
van de goden bevriest
bloedig verraad sijpelt uit
de muren het kwaad
knaagt aan de poorten
inktzwarte kraaien
vliegen verward door
de opstijgende mist
stof daalt neer op
rokende puinhopen
duisternis verzwelgt
het licht en de gehavende
mens die zichzelf in
koortsdromen verliest
de…
Alles is blauw, en roze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Ik hurk tegen een hoge muur
wijzers in mijn hoofd
schuiven naar twaalf
Ik ben er, ben er niet
Rook, reis, rustplaats
volle maan
Zoemend, zes, zestien
keer kom ik binnen
waterspiegelingen
Rammelend behang
Ik druk duim voor duim
een stempel op de dagen
Winden waaien voorbij
alles is blauw
ja, alles
scherp blauw
en roze in de…
Minder hoog allooi
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 weer halen
zij de spouwen
leeg in een
een feest voor
alle kouwen als de
isolatie is geweest
schijngevechten
om de dure energie
wie zit er
op de tocht
ook als een
ander lager biedt
dezelfde muur
en nu al uitgewoond
door zwarte dromen
die als drones
luidkeels hun
homes verdedigen
maar avonds
zijn zij hem gepiept
dan zie…
Gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 ik leef
in mijn gedachten
rennend door een tunnel van angst
muren kijken mij dreigend aan
de angst is overal, in mij, naast mij,
voor mij, achter mij, boven mij
ik ben vervuld van angst
hijgend ren ik door
naar het streepje licht
in de verte
eindelijk kruip ik
uit de tunnel
naar het licht
ik voel dat mijn gedachten
de angst…
wat verborgen lag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
630 de vogels zwegen in de bomen
de muren stonden sprakeloos
in de wind
het stille schip voer binnen
onder het oppervlak dreigde
de duisternis
de leeuwerik viel en zweeg
de dood sloeg met zijn hamer
het uur
met gouden tong
zou de jongen spreken
hij was geen overtollig mens
het laatste zonlicht was vergaan
de reis lag verborgen
zij…
de wand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
412 de stilte schuift
langs de muren
alsof ze iets zoekt
dat net niet aanwezig is
er hangt een kleur
geen naam voor
maar je voelt het
in je schouders
iets kijkt
maar zonder ogen
en jij kijkt terug
met iets dat niet van jou is
de tijd is traag vandaag
als verf die weigert te drogen
als adem in een kamer
waar niemand wordt gemist…
uit de verte
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
933 uit de verte lijken wij te kijken
naar wat daarbuiten gaande is
oude ruggen tegen de muur
smeulende as rouwend vuur
het boze oog loert door een gat in
het keukenraam van het lege huis
het verliest telkenmale van
de schitterende lente
als iemand de ogen sluit
steelt een ander een kus van de dood
uit de verte lijken zij te kijken…
Niemand thuis
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
370 de straat
was leeg
ik liep langs
de huizen veegde
langs muren
om mensen
te voelen als buren
keek door hun ruiten
naar wat zij zagen
als buiten
verstoorde
hun stilte en
rook angst als
vergiftigende
aanwezigheid
ik wilde
schreeuwen
en zwaaien naar
de intense pijn
van het alleen zijn
maar er was
niemand thuis
in…
A tot D is CB
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
582 een ruimte die mij niet aankijkt
waar stilte ondersteunend blijft
muren adem dragen van anderen
de tijd die niets van mij verlangt
ik voel hoe ik hier mag rusten
als een vorm van aandacht
licht door hoge ramen valt
stil ligt op steen en hout
ik hoef niet meer te worden dan
wanneer ik uiteindelijk opsta
de ruimte in verstilling verlaat…
Het leven der ontdekking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
309 Nieuwe momenten
in het leven
zijn vaak heel
Spannend en onbekend,
waarin onze comfortzone
zonder het echt
bewust door te hebben
Schijnveiligheid geeft,
met z’n onzichtbare muren
en het ontnemen
van de kans
om echt te groeien,
maar wie het onbekende
Leert omarmen,
zal een grotere ruimte
aan zichzelf geven
met onbegrensde…
Spel en brood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
202 Natuurlijk klinkt de oerdrum door het doolhof
In stadion en tussen vierkante schermen
Muren
De spelen van het volk
Geef men brood en juwelen
Goud
We zijn blind van plezier
En inmiddels heel oud
De mens is niet van nature slecht
We zijn die bewonderen
Zijn de sterren
Wel echt
De koning van Spanje heb ik altijd geëerd
De bal is…
Wachters Op Morgen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
610 Ik heb steeds door muren heen gezien.
Mijn ogen weigerden van steen te worden.
Ik heb ook in de nacht de zon bezongen.
Mijn stem heeft nooit in de duisternis geloofd.
Ik heb met brood en water feest gehouden.
Mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt.
Ik heb nimmer gehaat om wat men heeft afgedwongen.…
Zonder liefde kan men niet beminnen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Ik heb steeds door muren heen gezien.
Mijn ogen weigerden van steen te worden.
Ik heb ook in de nacht de zon bezongen.
Mijn stem heeft nooit in de duisternis geloofd.
Ik heb met water en brood feest gehouden.
Mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt.
Ik heb nimmer gehaat om wat was afgedwongen.
Mijn geloof in de mens is nooit gedoofd.…
Gescheiden
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
917 Ik hield van jou
je was een god voor mij
‘k wilde alles met je delen
je laten lachen,
je begrijpen,
je voelen en liefdevol strelen
Maar gaandeweg
ontstond er pijn
door verschil in partituur
er ontstonden dissonanten
ondanks mijn verzet daartegen
groeide een muur
Ik heb ons concert
zelf afgezegd
we zijn nu uit elkaar
maar nog steeds…
Groeten uit Berlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.202 De grap uit wanhoop valt in stilte
warmte woekert om mij heen
verliest van zeer angstige kilte
verdrinkt in softwarematig steen
Want hardware is het niet, mijn hart
in zijn poging tot beton
raakt niet alleen z'n baas verward
maar ook zij die het won
Zo groot kan het verlangen zijn
dat drempels muren lijken
met aan beide zijden pijn
die…
Kerstfeest
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
3.556 Met de rug tegen de muur
onderga ik het geweld
van het luidkeels "Stille nacht".
Het geschitter en geflikker
van miljarden lichtjes
doven het licht
dat schijnt in de duisternis.
De voegen tussen de stenen
trekken sporen in mijn rug.…
Jij hekste
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.009 ik stak je hart
op een staak
brandde met vuur
in op je geesten
verjoeg ze als beesten
naar een kring rond de maan
jij hekste
bezemde angst in
de nacht zonder licht
toch droop in rood
het bloed van de muren
zag je vernacheld gezicht
maar in het wit
van opkomend licht
kleurt onschuld de dag
het zwart in mijn lijf
de krassen van nagels…
Verstand verliezen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.562 Met mijn emoties
Waar moet ik heen
Tegen de muur smijten
Het uitschreeuwen
Het moet ergens heen maar
Kan geen kant op
Ik wil eruit
Weet niet hoe
WHAAAAA
Ik heb het gevoel
Het te verliezen
M’n verstand
Ik heb het gevoel
Ik word gek
Alles in m’n hoofd
Het stoort
Kan niets meer doen
Moet iets doen
Moet nog leren
Morgen tentamen…
Afdalen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.992 scherven onhoorbaar
door wilder
breken van de
laatste muren
om ons hart..…
Koningen
gedicht
2.3 met 21 stemmen
6.159 Koningen
lieten hun portretten hakken
in stenen wanden van tempels
in het licht van de sterren
herleefden hun hoofden
koningen past eeuwigheid net als goden
Wij krassen onze namen in basten
van bomen, op toiletten, hangen foto's
op om koste wat het kost te blijven
blinde vlekken op blinde muren
------------------------------------
uit…
Buiten was er niets
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 Binnen waren de muren,
en de vloer en het plafond,
en dat verschrikkelijk grote raam.
Dat verschrikkelijke grote raam,
waardoor je naar buiten kon kijken.
Je kon kijken naar het gras.
Je kon kijken naar de lucht.
Maar verder, verder
was er buiten niets.
Oké, soms vloog er een vogel.
Maar dan was er weer heel lang,
niets te zien.…
Gepoetste plaat
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.210 aangeslagen sleep ik mij
met traangelaat over straat
schamper dan hoe trouw
de verschutte vrouw
opgaat in
geweer tegen een muur
eenmaal ontdaan van al dat zwart
blikkert er heus wel weer wat
prima facie grapte jij nog
terwijl je vertrok
ik poets nu vlot je stalen plaat
voorgoed uit mijn gewreven zicht
kets jij je haan maar…