2935 resultaten.
Dag liefde van mijn leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
672 liefde van mijn leven
ik versnipper je naam in de wind
regen wast mijn pijn
uit mijn lenden en hart
Donker waren mijn dagen
zwaar mijn doorkliefde nachten
je naam viel doodgeboren
van mijn gescheurde lippen
Schrille kreten als in barensweeën
van een liefde die achteraf
geen kans had echt te overleven
en een deel van mij voorgoed liet sterven…
Op mijn manier
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
682 Ik heb je lief
Op veel manieren
Hou van je
Zoals ik kan
Zeg het nooit
Met heel veel woorden
Spreek het soms uit
Zo nu en dan
Liefde is
Een beetje doodgaan
Een stukje sterven
Als jij niet bij mij bent
Niet weten
Waar ik het moet zoeken
Omdat alleen zijn
Nimmer went
Ik heb je lief
Op veel manieren
Soms wat minder
Soms heel goed
Als…
Onsterfelijke ego's
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
663 Wanneer we sterven kan niets verloren gaan.
Microben veranderen onze cellen in stof.
Onze genen reizen verder.
Onze ego's zijn onsterfelijk,
want ze hebben nooit bestaan.…
Something has to get me started
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
446 zijn
Ergens tussen stapels
In chaotisch klemmende lades
Tussen bedorven nachtmaaltijden
De brieven herpakken, herschikken
Ik moet er nog aan beginnen, ooit
In een afgesloten kamer
Waar het licht van buiten nog broeit
Aanwezigheid nog nagloeit
Gefilterd, met schuchtere beetjes
Met kabbelende golfjes
Waarmee de tijd bezig is te sterven…
Gehoorzaam de west
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.661 Gehoorzaam de wesp
en zijn angel: zet
zoetigheid op tafel
Geliefkoosde dranken
Onder de linden
is het goed toeven,
kleverig
met een wesp op je glas
De wet van de wesp
is ouder dan wielen
hard als gesloten water
in de winter
Tot prinsjesdag, in september
leven de wespen, daarna
gaan zij op reces en
sterven een voor een
---------…
Afscheid
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
947 Mijn vader noch mijn moeder
hadden een afscheidswoord
ze hadden in hun leven genoeg gezegd
waarschijnlijk ook verzwegen
ik hoorde eens dat laatste woorden kracht geven
dat is voor mij uitgebleven
ik neem het hen niet kwalijk
het is te lang geleden om daarmee nog te leven
alle sentiment van het sterven alleen al
vond ik voldoende
het…
Levenslicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Wanneer we niet langer vluchten kunnen,
vallen schellen van verblinde ogen,
sterven illusies,
nadert de dood,
of gloort,
o wonder,
het dagend levenslicht.…
Bezinning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 De zomer is getransformeerd
in een door mistflarden omsluierde dame
Sluipend door vochtig kreupelhout
laat zij de spinnen weer weven
Bladeren laat zij loskomen
door haar nootachtige geur
die haar volgt als een chique parfum
Voor de najaarszon
heeft zij nevel bijeengedreven
Alsof zij zo wil bezinnen
Door te laten sterven
opnieuw wil beginnen…
Eindigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
657 negen maanden duurt het leven
de rest is afscheid
van de wieg
de moederborst
en meer en meer
van onvervulde dromen
en geborgenheid
het vonnis van vergankelijkheid
bij oorsprong al geveld
verjaart niet
zelfs na zoveel tijd
het is alleen maar
uitgesteld
’t is niet de angst
de pijn
die ’t sterven moeilijk maken
nee
’t is ’t scheiden…
Graf van de Onbekende Vrouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 Er zijn tenten met teilen
en tenten met matrassen
voor de meisjes en de vrouwen
midden in het kamp
achter het front
waar ze levend begraven zijn
Begraven wie ze waren
Verlangend te sterven
van de pijn, weg uit de hel
van onbekende soldaten
die worden geëerd, want
wat zij doen gebeurt niet
Omdat het niet mag, dus
zullen zij de bloemen…
Dag van de haiku
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
662 Dichters sterven jong -
een haiku schrijver haalt met
gemak de tachtig.
Hij schrijft haiku's
en ontdekt dat hij minder
woorden nodig heeft.
Een haiku
is een landschap
in taal.
Een goede haiku
is zeldzaam als een
witte kauw.…
fantasie strijdt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 werkelijkheid
als alles goed is
als alles goed is
vechten vijanden en hebben wij lief
de kosmos zingt als water kletteren kan
zoals dat gaat
zoals dat gaat
schijnen de sterren in verband te staan
waren het alleen mijn vingers
die de hemel betasten konden
was het slechts mijn tong
die hangen bleef
zijn het enkel mijn gedachten
die sterven…
zelfpijniging
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
977 elke dag
maak ik een krasje in m'n ziel
een kleintje maar
daar niet van
maar tergend langzaam
elke dag
maak ik een krasje in me
eentje maar
daar niet van
maar elke dag
vloeien twee helrode druppels bloed weg
en als m'n ziel ooit volgekrast wordt
- ja ik heb een ziel
eentje maar -
zal ik uitgebloed zijn
en tergend langzaam sterven…
Dansen in de scherven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
998 de muziek klinkt
ik luister ernaar
een lied dat mij troost
van alle
akelige omstandigheden
mijn voeten bewegen
langzaam
komt het ritme
heel langzaam
komt het gevoel
ik dans
ik beweeg
met mijn voeten
door de scherven
allemaal
sneden
en wonden
bloed
dat stroomt
gevoel
om verder te leven
te streven
om niet te sterven
ik ben…
MADONNA
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.202 moet het nogmaals sterven
om zo het tij te keren...?…
Jammer klacht
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.120 schrijnend klinkt het klagen
jammert echo's in het dal
treurnis blijft het vragen
druppelt tranen neer en zal
na eindeloos weerkaatst
te zijn nog galmen
voor een laatste maal
een beetje talmen
nog zingen
nog eenmaal
gehoor doordringen
en tot slot
weg
sterven
in wezen
verdoofd door onwil
om te luisteren
naar het leed
dat het verwoordt…
Dood in de ogen
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.190 Toen ik begreep
dat ook ik ooit sterven zou
voelde ik mij zeer alleen
En om deze schok te verwerken,
bezoek ik elke week zijn grafsteen.…
Liefde
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.664 Mag ik sterven
in jouw gedachten,
mij koesteren
in de herinnering
van jouw liefde?
Alles omvattend in
teder- en geborgenheid,
verscholen in diepe dalen
waar alles bloeien zal
in geuren en kleuren.
Die alles overtreffen,
waar mijn hart
de rust mag vinden
tussen mijn geliefden
en beminden.…
Moment suprème
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.596 Nu mag ik sterven
in de ogenschouw van mijn winter.…
"Verscherven"
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
513 Geplukte bloemen sterven
een tragische dood
zichtbare kansen versterven
voordat ze aan de kim verschenen,
worden erfenissen geschonden,
en geen lidtekens gesloten.
Wie heeft de onzin uitgevonden;
"dat tijd heelt alle wonden,"
waarvoor het juiste medicijn
nog niet is gevonden?…
Mijn lotusbloem
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.322 Nu nog ben jij boterzacht
en smeltend in mijn handen
de geur van vroege poldertochten
draag jij in het haar
En toch zoals de lotus
ademt, stremt de tijd jouw
jeugd en betaalt herinneringen
met momenten die voor altijd
verloren blijken te zijn
Maar mijn lief, ons sterven
zal gepaard gaan met een lach
en de wetenschap dat de dood
ons niet…
Een lift, vast (2)
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
892 Plots de nacht
zegt hij, zoiets als nu
maar dan ín je hoofd
tranen oeverloos
je brein geplet, een hompje deeg
geen woord dat het nog doet
en toch, hoe gek, ja wreed
na een maand, een jaar misschien
zul je door je rouw de zon weer zien
dat is niet goed, dat is niet fout
leven is sterven, dag in dag uit
zie de roos - hoe zij haar dag…
op het slagveld van poëzie
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 op het slagveld van poëzie
waar inspiratie word gemangeld
woorden blijven hangen
in opperste onbenulligheid
waar zinnen aan flarden worden geschoten
in grenzenloze onmacht
gedichten sterven in echo van adem
uitgeperst in huivering van gezichtsveld
maar gapend met mijn mond open
en in mijn simpel verlangen
en met mijn muze op schoot…
Zonnewijzer
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.201 Orchideeën sterven op het glas
woorden ontwaken in eenzame harten.
De lucht is gedrukt in eendagsvlinders
wolken wijken voor de zwaan
die zich door violen het seizoen inleidt.
Geuren bespelen bezige bijen
in een muzikale ode
van tedere aanraakbaarheid.
Vandaag is een vuurzee
een bloeiende linde
in een vaas voor het raam.…
Ontplooi
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
1.193 leiders genieten zuchten
en
vluchten in hun uitverkoren
blinde uitkijktoren
pluche zetel van de macht
maar daar sterven baby’s
voor geboren
geïnfecteerd door hebzucht
virus der rijke landen
spreken mooi ingevroren geplooide
woorden
schrijf zing dicht warm
omarm !
en
ooit zal mooi ontplooien.…
van voorbij gaan 2
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 oudjes soezen achter glas
stilte in sluimer over hoe het was
geen gleeën in de vitrages
of vlekken op het tapijt
geen verleden te dragen
zonder spijt
ze slurpen koffie, roeren thee
luisteren radio en kijken teevee
lachen en hebben verdriet
om wat is geweest
en wat niet
de oudjes zijn weg
de begonia staat droog
op de vensterbank sterven…
De Vier Getijden - III
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.004 Laat kranke schijn nu koortsen in mijn lamp
een decadente gloed,
een rode damp,
waarin mijn lamp te sterven staat
in ´t gulpend eigen bloed.
Kleur tot karmijnen lach
de kelke Uwer mond
en dat een morgen rag
zich om Uw ogen rondt;
´k wil dat Uw ogen zijn
als flonkerend juweel in kolenzwarte schijn.
.....…
nevels in de kamer
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
657 schitterden
de dromen van een dronken dichter
de eerste roos of een vroeg getij
naar wat hij zag of hoorde
in resten vrouw en kind
weggevaagd langs vlakke zeeën
maakt het nog wat uit
dat niets meer naar hem toekomt
zo dwaas zijn levend, zwervend lijf
de winter wit met kamerwandgezichten
wanneer hij in zijn dichte aders
het ongetemde sterven…
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
De zonnewende
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
882 ik weet dat de zon
niet zal sterven maar
hij staat al zover weg
zijn licht spiegelt
nog in alle ogen draait
dagen in steeds kleinere bogen
jij en ik hebben een
mateloze behoefte aan
meer verstrooiend licht
depressief en somber
vragen wij om energie
de winterslaap voorbij
toch zal het tij
binnenkort weer keren
als wij de zonnewende…