1749 resultaten.
Doorgebrand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.155 Slechte stof, schold zij,
mijn moeder en zocht
wat lakens bij elkaar,
mijn vader zou de spijkers slaan.
Maar voor die schermen vielen
(zonde van die goeie lakens nog)
werden haakjes ontroest,
en de binnenluiken uitgevouwen.
De rouwstoet trok voorbij.…
Schoolgang
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
5.255 Ik moet naar school, ik vind het niet eerlijk
Ik moet maar leren, iedere dag
Ik zie de zin niet van mijn studie
't Lijkt net of je niets anders mag
Gebogen zit ik over boeken
De stof is voor mij soms te zwaar
Maar ik moet in volgorde gaan denken
Eens ben ik met studeren klaar
Mijn boekentas is niet te tillen
Geschiedenis, Economie
Ja,…
Niets
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.239 Ooit verwaait mijn smachtend hart tot stof
van trouw of rouw of lof
voor het grote niets
waarin ik weiger te verglijden.
Zo word ik zigeuner en bedelaar
tot God in de aders kruipt.…
bevroren
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
2.104 Mag ik je vragen
om het stof je van kleren te blazen?
-Je kijkt me niet aan
en houdt je ogen gesloten
in je bevroren gezicht-
“Kijk en luister dan toch!”…
Ik heb alleen de woorden, gij de geest
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.411 En voor mijn woorden reikt gij me uwe lof,
Als een gekruide drank van rijpe wijn,
Die mij bedwelmt, schoon ik begeer naar meer; -
Want van uw lof gedrenkt denk ik niet eer
Te rusten voor deez' koninklijke stof
Eén roemrijk boek vol grote geest zal zijn.
--------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1889)…
Aardekind
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
553 De aardewind blaast stof in mijn ogen
hoe meer ik wrijf, des te meer word ik blind
elke minuscule stap zorgvuldig overwogen
wordt achterhaald door sluimerend onvermogen
door harde realiteit, telkens wordt bedrogen.…
soms
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.949 dichtbij
en zie ik weer de plaatjes op de muren
die er eigenlijk niet waren
en voel ik de pas gestreken lakens
met de geur van mijn moeder
hoor ik de auto’s op de snelweg
met de vogels daar nog voor
en de roep van mijn vader
zie ik weer de ijsbloemen op de ramen
de briesende paarden
de door de storm gebroken leidingen
en ruik ik het stof…
de Mythe van Fatuma
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.143 zij, Fatuma, daagt de goden uit
van achter haar gazen voile
om gelijk een dolende pagode
steunend op haar houten fluit
als bevallige dienende bruid
over haar duistere ultieme
verlangens te verhalen
teneinde de hemelse heerscharen
in een aardse verleiding te noden
zodat zij, Fatuma, hun zaad
in sprekend stof zou baren
waar elke willekeurige…
De oude hoeve
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
910 gespeeld
Mij nooit een ogenblik verveeld
De groene poort, het hof, de stallen
Vroeger vol bruisend leven, nu vervallen
Zacht heb ik de deur
achter mij dicht gedaan
In de hoeken weven glimmende spinnen
hun ijle waan
Een zonnestraal zoekt weifelend haar weg
door het gore raam, over een vermolmde eg
In het diffuse licht danst het fijne stof…
DECEMBERTAAL
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.662 roept een kerstbestand uit voor soldaten
De bomen zijn verlicht, binnen en buiten
Het water is het in kanaal en gracht
De kinderogen zijn het en de ramen
De havens, vlaggenmasten, vissersschuiten
Een koor is het, zingend van Stille Nacht
In Bethlehem kwamen ooit engelen kramen
Bij Een die Levend Licht ter wereld bracht
Leven is Licht in stof…
Kind geweest
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.166 Haar schoentjes zijn in stof gesluierd
het eens blauwe rokje vaal verkleurd
d’r versleten witte bloesje smoezelig
en haar vermoeid gezichtje groezelig
als ze schaduwstil komt aan gekuierd
haar kinderogen verdrinken in pijn
maar dapper trekt ze ‘m aan z'n jas
vraagt de stoere soldaat met klem
en wanhopig gebroken fluisterstem:
weet u waar…
VOORSPELLINGEN IN 1811
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.982 Hollands naam is weer hersteld
Holland uit zijn stof verrezen
Zal opnieuw ons Holland wezen
Stervend heb ik 't u gemeld…
Met weinig
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.556 Zonder iets te zeggen
Zonder veel te doen
Voel ik je affectie
Is het behaaglijk
Met jou aan mijn zij
Wil ik niets meer
Dan genieten
Van jouw diepe warmte
Die zo vurig straalt naar mij
Zonder veel stof
Zonder veel woorden
Aan het eind van de regen
Als de storm is verstomd
Word je rustig
Voel je je veilig
Fluister me zachtjes
Hoe dat…
De schoonste bloem
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.000 Een bloem, die, hoe de stormen
ook buldren in de hof
haar blaadjes nooit laat vallen
of neerstrooit in 't stof.
Een bloem die voor geen winter,
voor vorst, noch hagel vreest,
maar fleurt in onze woning
als op een lentefeest.
De leliën en rozen
zijn wel der hoven roem,
maar kindren, Moeders liefde
dat is de schoonste bloem.…
Ik zag vader
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.153 De zomers daarbuiten
verkorten
en leggen stof op de foto's
in je hoofd binnen
en de klok
die het tikken vertraagt.
Er is iets met de dagen
en je kijkt
naar de andere, de lege stoel
of moeder dat ook vindt
Vanuit het verre vroeger
kijk je ons aan
als we komen,
dankbaar je mond
omdat we terug op je knie
een verhaaltje vragen.…
engellicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.054 Je was als Job onder stof en zand.
Die vrouw, haar lijf, je verloor je verstand.
Je slikte pillen, je geest was dood.
Wie kijkt er nu om, naar iemand in de goot.
Zie daar was een engel met vleugels licht en pracht.
Het trok je omhoog uit je graf, niemand had dat verwacht.
Die vrouw ben je nu vergeten,
zou ze het ooit weten.…
obama
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
698 Vlekkeloos had hij het over kindertijd...perk
en stof afkloppen.
Zijn speech moest wel kloppen.
Hij had blijkbaar genoeg tijd over
voor de laatste zin.
We brengen het cadeau van de vrijheid terug naar de samenleving.
Beveiligd tot over zijn oren.
Een vereeuwigde glimlach die je haast kan horen.
Is nu bij Madame Toussauds te zien.…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 Doffe dreunen in de nacht
Getuigen van verre kanonnen
Die vuurspuwend hun braaksel afleveren
Op de eindeloze kust
Schreeuwende mannen
Gehaast door het zand
Ontwijkend de fluitende kogels
Uit een rode vuurmond
In de bunkers rijst het stof
Het zicht onttrekkend
En klinken schoenen door het duister
Op weg naar de dood
Dorpen vieren…
Studietijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 De poes roept en leidt m’n aandacht
Verder af naar haren en stof:
Het werk wacht: ik houd huis.
Maar ik moet terug naar mezelf
Om samen te werken. Ik zwijg
Tegen een muur van papier.…
gedicht met een knipoog
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 *)
strenge voordeuren
het is koud tussen de huizen, de stegen ademen
slechts hier en daar een warme bloem
voet na voet bedelt mijn bus wat smartengeld
verzameld voor een hoger doel, vergaard uit losse hoeken
en een zak vol stof
deuren zwijgen tot stilte leeft
een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen
laat
wat ogen…
Trajectum ?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 Ongeëvenaard in aard,
stuwen oceanen bloed
door beddingen, gedenktekens
zonder bestemming, merkstenen
van tijd, geërodeerd tot stof,
gedragen tekens vloeien
door de argeloze dagen.…
Kunst van het weglaten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 Om in dit labyrint te falen, voor
zover de muze mij dit toestaat,
ben beducht voor eigen ademhalen,
slaat mijn gedrevenheid op hol
strooi ik slechts de fijnste zaden,
stof voor nieuwe ongerepte paden.…
Vastgeroest?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Gelijk een zwaan, die schuchter de veren
strijkt, zich dompelt in het koele meer om
de lange slaap te vinden in een donzen bed,
gebonden aan het strikte heden, in de
brekende golfslag van de tijd, schuddend aan
mijn levensboom, waarvan de vruchten maar niet
willen vallen, in het stof van opgewaaide verzen is
het moeilijk keren in een…
Dode honden bijten niet (light verse)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De ander stoof er nog vandoor,
maar knalde tegen de pastoor,
die brieste: "Híer, jij vuile smiecht,
dit wordt je allerlaatste biecht!"
De hond zweeg echter doodsbenauwd
en gaf de geest – nog niet zo oud.
Welk grafschrift prijkt nu op zijn steen?
'Wees nooit te happig op een scheen!'…
Verkeerde vrouw
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 's Nachts uit mijn bed gelicht
door het hospitaal: u moet komen
uw vrouw gaat bevallen
in de auto sjezend ging ik op weg
met mijn broek op de hielen
stoof ik het ziekenhuis binnen
dook een kamer in waar zij zou baren
blind was ik: door de spanning
kuste haar en vroeg hoe het ging
was ik te laat?…
Vrij entree
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
655 Gapende muil
geopende deuren
maakt gek van verlangen
om te zien en te proeven
geuren van wierook en klokgelui
voelen het stof op de banken
horen van willekeur en leugens
dorstlessend in ongewijde ruimte
van het doopvont
om te voelen en te schreeuwen
paardenstal van het leven
volgepakt met vrienden
banken in gelid
schemerhanden en luisterende…
Het lekt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
923 Wij stromen mee naar zee en wat beklijft
van stof dat rond de weegschaal dwarrelt even?
Word wakker, Abel, uit je boze dromen.
Ten venstere is zij misschien gekomen.
Dinsdag na Kana-Zondag…
Stuifzand
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 zonder weet van gemis of verlangen
ik ben omwonden met verstikkende rede
in verstijfde talen met codes en symbolen
alleen het allerbeste stelt mij tevreden
hetgeen ik luid laat horen, onverholen
ik ben verloren in een belofte van goud
mijn wereldbeeld is om z’n as gedraaid
alle blauwe dagen worden vanzelf oud
nu ik weet dat alles van stof…
Vrede
gedicht
2.7 met 3 stemmen
13.964 Stof dat daalt als een sluier over opstijgende baby's,
neerstortende kinderwagens, rondslingerend huisraad.
Het ruist in zijn oren. Vroeger was het alleen zijn eigen bloed dat hij
daar hoorde. Nu verstaat hij die taal. Ieder woord. Elke intonatie.
Maar alleen daar en dan. Ondersteboven.…
Open en onvoltooid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer mezelf niet te overschatten.…