2307 resultaten.
Rood
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
787 Mij stond het rode licht weer toe te stralen,
‘k zat opnieuw geduldig op wacht,
maar van mij hoor je geen klacht,
al zat ik gruwelijk te balen.
Nu is dit verhaal niet zo bijzonder,
maar toch, ‘k was er reuze treurig onder.…
Heiligschennis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
653 je mooie fonkelende ogen zijn het niet
alleen, je prachtig glanzende blonde haar
ook niet, dat prachtig opgestoken
verfrissend richting de hemel schiet,
je stijfrode lippen die lachen al zijn
ze gesloten, je wipneusje die je iets
grappigs geeft, je rode wangen die
stralen als door zonbeschenen appels
en verder al je fenomenale golvingen…
Zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 O, heerlijke zon
met je warme gloed
je beneemt me de adem
en omklemt m'n hart
dat doet mij zo goed
met je stralen open je
de natuur
je grootsheid
zo puur
alle leven hangt van jou af
je maakt alles mooier
met je stralenkracht
O, heerlijke zon
als je dan weer ondergaat
sereen en zacht
houd je je schuil
in de donkere nacht
zo zal het…
- Dankbaar Verlangen -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
758 Jij zou mij doen stralen ..
en als kwellingen van bronnen mij overvallen,
zou je 's nachts mijn gelukzalig deken zijn
omdat liefde bewustwording weerhield
en wat sprankelende wateren voelen..
en als ik verlangeloos gelukkig was
en kon 'voelen' dat liefde werklijk bestaat,
dan groeiden dromen als logische sleutels..…
Nestelend in de schepping
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
575 ik nestel mij in de schepping
de luwte van de morgenzon
waarin ik voel, hoe ook zij
worstelt in het oneindige
zo tussen het grauw
wil stralen in het blauw
boomtakken zwiepen in kaalheid
gelijk een opgevoerd dansstuk
strooien bladeren rond als confetti
grote bonte vlokken
een kleurig herfstfeest
toch raakt de glans mij nog het meest…
Lantaarn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
975 Zij richt haar stralen op de hoek van iedere straat.
Waar wordt gezwegen, gehuild en gepraat.
Nee, zonder lantaarnpaal is alles maar donker en kaal.
Met haar prachtig gebogen nek als een zwaan,
weet zij in weer of wind glorieus te blijven staan.…
Magnifiekjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 gezaaide grassen
kleuren de zwarte aarde
als een groene sprei
in takkenbossen
rust het jonge vogeltje
vleugelstrekkend vrij
een aardhommel zoemt
verstopt zich in een bloemkelk
zuigt de godendrank
het hemellicht reikt
zich vredig in stralen uit
door een wolkenbank
windzuchtjes waaien
rijpe zaaddoosbolletjes
over de akker
vlierbloemen…
Origineel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
546 Probeer niet origineel te dichten
Je bent niet steeds een ander mens
Want achter al je clownsgezichten
Gloeit nog steeds die ene wens
Die geen pen kan achterhalen
En die altijd verder uitgediept
Enkel helderder gaat stralen
Of je nu huilt, of stil geniet
Je kunt geen poëzie bereiken
Door het nieuwe toverwoord
Niet door geëngageerd te lijken…
Venus.
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
655 op een liefdeswolk laat ik mij drijven
tussen de gouden stralen van de zon
je glinsterende draden omzeilen
die de liefde uit jouw haren ontspon
je naakte lichaam verleiden
in het fluisteren van de maan
mijn schroom laten verglijden
in de bron van mijn bestaan
ik wil met je blijven draaien
om de planeet met jouw naam
het hete vuur zal…
Hoe ver is het nog?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
818 Verheugd verwachten wij
de komst van ’t Koninkrijk
de dag waarop uw Licht
zal blijven stralen
als teken dat U ons
voor eeuwig hebt bevrijd.
Knielend voor uw Troon
het kostbaarste U gevend
de liefde voor U
die we dagelijks van U kregen
in geuren van Nardus
om ons heen gevleid
loven we in bruidskleed
U in uw Heerlijkheid.…
Voyeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Een koepel stralen schijnt de late zon.
Op ‘t IJsselmeer ligt een gouden streep,
't verguldt een overstekend bootje.
Gewillig wiegelen kleurtjes water
in en uit elkaar,
alleen zacht klotsen.
Een sliert aalscholvers slingert
boven een horizon van nevel.
Een gat in de wolken lijkt een blauw meer,
omringd door fjorden.…
Onverstoorbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 Leven
waaraan ik zag
geen lange tijd beschoren
het daagt uit
plotseling ter-
neergeslagen
belicht de dan nog een'ge straal
klein sarcofaag
De dood
Ingetreden
van lieverlee verloren
nietszeggend
beslist zij o-
ver handeling
aangaande de knop die beslist
zo ook vandaag
Ineens
vliegt dan de tijd
en lijken wij verloren
tegendeel…
Graf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
746 Dag lieve vriend, in je houten kist,
oh als je nou eens wist,
de zon schijnt met bleke stralen
en ik sta met enorme uithalen
te janken als een kind.
Dag vrind.…
jij.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
924 Je laat me stralen, fluiten en zingen.
Dat zijn van die leuke kleine dingen.
Dit is geen aanzoek als je dat soms dacht,
maar ik hoop dat jij nu wel even lacht.
Ik heb nog veel meer woorden en zinnen voor jou,
en dat komt omdat ik stiekem best wel veel van je hou!…
De zon in het glas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Zie de zon toch in je glas,
laat die veeg met rust,
ga met je toet de zon in,
daar waar de straal je kust.
Die plek, is er morgen ook nog wel…
Ultra Violet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Het lijkt of van de zon niets valt te vrezen,
haar stralen voelen aan als warm satijn,
toch sluipen ongemerkt gebakken peren
geniepig in je lijf, wat later pijn.
Doch moet en zal de zon je huid toch aaien,
neem dan een voorzorg, pak de parasol,
want anders eist haar schijnsel snel zijn tol
door hier en daar tumoren in te zaaien.…
aangespoelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 schelpen en vogels verlamd
met de ogen al starend uit
andere tijden achter de dagen
door omstanders belangeloos de haren gestreken
de handen gevet en verbonden
en de dorre benen van kleding gevild
maar te laat
geborgen haar stem nog
rustend in zachte woorden
te vergeefs haar letters geordend
en haar muziek omhelsd en
bejubeld als een straal…
Pak toch die hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
914 Kwetsbaar meisje
Speel op het veld
Voel de omarming
Pak toch die hand
Veeg het zand uit je haar
Voel de wind op je huid
Proef het zilte van de zee
Hoor het ruisen van de golven
Kwetsbaar meisje
Laat je masker vallen
Voel je naaste
Pak toch die hand
Zie het zonlicht stralen
Luister met je hart
Loop oneindig ver
En duik in de diepte…
Prismaat alle kleuren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
648 jij bent mijn zon
prismaat alle kleuren
die we samen delen
je groent en roodt
in pas beginnen daarmee
laat je warme kleuren binnen
blauwt soms kou
en ultraviolet in heftigheid
maar ongezien raak je dat kwijt
infraroodt in passioneel ontmoeten
ja je handen stralen en ik voel
de hitte van je kussen in het groeten
je bent mijn zon…
Barmhartigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Met rustgevende ogen stralen
zij wat vertrouwen uit naar
diegenen met wie het minder gaat.
Barmhartige zielen kennen het lot
van diegenen die het minder hebben
dan de delers van het maatschappelijk
algemeen. Zij dragen de bouwstenen aan
voor een beter leven dat een kans biedt
door de ellende heen.…
Kringen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
646 Kringen
Boven ons
Onder ons
Naast ons en
In ons
In ons vaart de ziel
ons hart
Onze geest
Boven ons
Beneden ons
En in ons
Is Het heelal
ER is geen toeval
Er is een som der dingen
Er zijn miljarden verhalen
De stralen van de mensheid
Zijn kleine lichtjes
Op weg
Ergens naar toe
afscheid
en welkom
Dat is het mensdom
In het heelal…
voorjaarssonnet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
769 zon verrast met gouden stralen
't landschap wordt innig gekust
'k zou niet langer moeten dralen
daarvan ben ik mij zeer bewust
wanneer 't voorjaar zich doet gelden
kunnen wij weer zonder jas
over de Esch richting Delden
en geeft somberheid geen pas
't is de drang van binnenuit
die ik openlijk durf tonen
'n gevoel dat naar verluidt
mij…
Huiskamerpalm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 De zon mijn bestaansrecht
Kruin door stralen bemind.
Grenzen voor mij verlegd
Nu word ik niet getint.
Mij is ontnomen het plezier
Verruild voor kilte van cipiers
Slecht zijn ze, slecht tot op het bot
Trekken de kroon van mijn kop
Opgesloten in een pot
Cel met tralies, ik ben doodop.
Klaar met deze houding.…
Zuchtje wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Een zuchtje wind
zoel en vol emotie
je gaat ervan stralen
Je wordt er blijer van.
Alsof je wordt geknuffeld
het gevoel van thuiskomen.
Het gevoel dat je leeft.…
Herfstgedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
706 het hert is erg geschrokken
zelfs een herfstblad zou dat kunnen
en naar beneden dwarrelen op het pad
de kleuren boeien mij ieder jaar weer
heeft het iets met mijn eigen herfst te maken
het lijkt of ik steeds beter kijk
alles ontluikt om mij heen, fascinerend
de paddenstoelen banen zich een weg
even in hun nabijheid zijn, laat ons stralen…
heb je zon beloofd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 ik heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet weer energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan je angsten
vallen anders aan
ga met de zon naar…
een waas van blauwe lucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 tegels
je kleedde je met zien
trok het zachte groen
van bomen aan een waas
van blauwe lucht en
dadelijk de zon misschien
ineens was er het huis
het raam met een gezicht
dat wegdook in ontmoeten
alsof het niet van mensen wist
nog ging je arm omhoog
in een vertwijfeld groeten
je voelt ogen in de rug
en zucht, springt over stralen…
is voorzichtigheid troef
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
967 ik zie je zon
in een heldere hemel
geniet van haar stralen
jij staat daar vrij
ik kom met verhalen
bloei op in je raken
jouw lucht is zo helder
wil dat in eigen vrijheid vertalen
maar er zijn angels en klemmen
die vliegen tot onzin bestemmen
ik land heel vertraagd want
natuurlijk wordt er gejaagd
op mijn pad is
voorzichtigheid troef…
weer weg wuift uit je ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
719 teder mededogen
ik vang de
heldere hemel
in je blik die
groen en blauwe
kleuren lacht
rode lippen vochtig
van het antwoord dat
je stem naar buiten bracht
je zei ja
speelt nu met mijn
handen en ik kus je
terwijl je tong verkennend
punt tegen mijn tanden
wij smelten tot een paar
terwijl het zonlicht
in uitbundigheid zijn
stralen…
Vakantie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Als dan de zon zijn laatste stralen straalt
je in elkaars ogen in de gloed verdwaalt,
en de zon geluidloos in de golven verzinkt
hoor je hoe in jullie harten de liefde klinkt.
En weet je dat nergens op de wereld zo fijn
Er een plek is waar je liever zou zijn.…