3179 resultaten.
Verstoppertje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
822 met poppen dollen
of kleuren kladden op papier
naar buiten voor het speelkwartier
met in mijn hand twee krentenbollen
Misschien lach ik wel om de regen
die vrolijk spettert in een sloot
en voer aan eendjes stukjes brood
die ik van moeder heb gekregen
Misschien vind ik mezelf verdwaald
in levensechte dromen
waar jaren naar verleden stromen…
Leeslint
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
905 Ik vang ze, verslind ze
vermaal ze tot een stroom van zand
vluchtig zand, dwalend in de wind.
In de ogen van een spelend kind
schitteren wolken van licht, dromerig
in het gras, dronken als een vlinder.
Ik ken de taal van zwijgen
het geluk in de boeken van vroeger
en er is nog stof over, genoeg
om over te schrijven.…
E-bellen
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
1.339 spreek ik je via internet
treed je even in de leegte
die de scheiding achterliet
maar zodra ik mij met schroom
even dichter bij je droom
brokkelen je verre zinnen
verbreekt alweer de stroom
ontluisterend de samenspraak
nog voor die kon beginnen
je woorden gaan in niets verloren
als een kille piep en kraak
onze nieuwe lijn verstoren…
Zin in verwondering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
417 Onbegrepen energie voel ik stromen,
die door alle levende wezens stroomt.
Door wat ons leven geeft.
Wat leven geven blijft.
Mijn onbegrip leeft zinloos verder.
Er is niets meer dat ik node mis.
Dan aanwezigheid.
Dan verwondering.
Onze oeroude krachten zijn het.
Die ooit de kern van leven waren.
Die de zin van een zinvol leven is.…
Liefdesleven
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
855 Woesteling kom tot bedaren
in onze branding van de zee
breek de golven van gevaren
gewaarschuwd tellen wij voor twee
onderduikend in de stromen
van onze wilde waterval
voor geen meter in te tomen
zijn wij het beste paard van stal
laat ons voortaan reddend zwemmen
in alle poelen van verderf
liefdesleven zonder klemmen
jij bent de rust…
in mij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.224 lichtend water
verblindt ogen
blauw gekleurde
open luchten
schijnen helder
stromen vol
lieve woorden
zachte gedachten
klinken stil
door lanen
takken wuiven
bossen vol
groen blad
in de wind
beroeren eenzame
rode wangen
vangen sterren
van dromen
vol verlangen
van een kind
diep verborgen
in mij…
Voelde nattigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 jij gaf mij
de wereld met
beide handen aan
ik kon slechts staren
liet schoonheid
door mijn vingers gaan
jouw zeegezicht met strand
was mijn eindeloze strijden
van water met het land
in lieflijk glooien zag ik aan
daalse kant de snelle stromen
verwoestend over dijken komen
jij lachte om de regen
ik voelde nattigheid en keek…
Afscheid van Japan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.484 De dag overweldigt de wijd-open ramen
met het morgenlichten der zee;
berglanden, vloten, eilanden zonder namen,
de kersentuinen van Jokohama
stromen en sneeuwen voorbij ...
ik voel mij gesterkt en tot reizen gereed;
vermoeidheid en slaap zijn verwaaid als mist in de wind ...
— waar gaat gij heen ?…
Loslaten.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.666 Mijn allergrootste droom vervaagt in een grote stroom van intense pijn.
Pijn, omdat jij niet bij ons mag zijn.
In intens verdriet dat niemand voelt en ziet.
Nu ga je me snel verlaten.
En niemand kan deze pijn wegpraten.
Nu is het wachten tot de tijd is gekomen.
Tot je van me zal vrijkomen.
Nu moet ik je loslaten.…
Open verbinding
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
451 pijn, het niet verwerkte
Verdriet zit opgeslagen in
Het gesloten hart -
Het oog wil wel huilen,
Maar de traan laat zich
Niet gebieden,
Vindt nog niet
De weg naar jou,
Tijd moet eerst vervloeien,
Een weg banen tussen ons twee,
Dan pas kunnen we weer
Tot elkaar komen
In ongesproken woorden
Die meedrijven met de
Nieuwe stroom…
WATERLOOP......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 het liefst kanalen maken
Aan bocht
en kronkel
een broertje
........dood
De snelheid
van water willen we
afremmen
zelfs tot stilstand brengen
Dijken worden
hier baken
zover het oog,bloot
reiken kan
Van water en loop
raken we
verwonderd
....in de ban
nu willen we
de stroom oversteken
kijken of dit
met het pontveer kan…
muis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
723 eerst siert hij
in beschuiten gebak
dat in roze of blauw
de geboorte kondigt
van het nieuwe leven
dat harten stromen doet
later boezemt hij
in schuur of kelder
zich warm nestelend
tot angst en afkeer
als hij honger stillend
ons de stuipen jaagt
nu trippelt hij
driftig heen en weer
muis aan muis gevangen
in knuis en kolenschop…
Veerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
609 ´t Is volgens mij de hoogste tijd
om laatste lasten te vergeten
en te varen over de stille Styx
om daar dieper dan in stromen
meanderend te mogen dromen.
Dit zwakke lichaam biedt mij niks.
Veerman, vaar mij nu maar over.…
Zwartewater in zwaar weer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Vloeibaar van licht
Blijven terechte vragen
Het antwoord schuldig
Het kind vraagt niet
Of burgemeester het verbiedt
Bij het zien van zijn geliefde
Nog vol van heldere dromen
Stromen tarten het Luctor
Van het soortelijk gewicht
Dan komt Emergo bovendrijven
Grenzend aan welke oever
Hoever kan zwaar weer
In zwart te water gaan…
in kaart gebracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 in de zee van mogelijkheden
dobbert een verlaten boot
veilige aankomst vervlogen
in oceanen van overvloed
varen cruiseschepen
verveelde dromen na
op het eiland van verlatenen
waait een kille tegenwind dwars
door zielen en dekens heen
in havens van hebzucht
meren superjachten voor
gouden kansen aan
in baaien van bezinning
stromen…
Het paleis onder de bergtop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 Ik werk in het witte paleis
Input, output, geen rimpeling
in mijn lichaam, mijn geest
blijft rustig, wat ik ook doe
Tussendoor onderga ik de stilte
in de rode paleiskamers
die ik altijd kan binnengaan
waar ik ook ben
Daar open ik mijn schedel
tot een kom en ervaar ik
mijzelf, laat ik liefde stromen
naar wat mij bezighoudt
Daar bezie…
zon en kou
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 Soms sjokt een gek
tegen de stroom,
zijn lach: een streep
in ’t witte doom.…
Goud in beweging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 waar jij neerdaalt
breekt lucht open
zingen trappen hun zwijgende lied
een hand —
vogel, vlam,
geraakt en weer verdwenen
jij, zonder grens,
schenkt ademen
in glinsterend goud
wij, verloren
in jouw lichte dwinging,
zwenken
als bladeren in de adem van dromen
leven
aangetikt,
wakker gedanst
op de stroom van wat geen einde kent…
Baden in liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
123 als we het niet afkeuren
en ingewikkeld maken
terwijl het gewoon liefde is
een streling van aandacht
het genot van contact
kussen, geen tranen
van gemis en verdriet
om onmogelijke vreugde
in stilte gehuild
tot een bad dat dagelijks
genomen en bijgevuld wordt
om de liefde te voelen
waar we van overlopen
zonder haar te laten stromen…
Mond vol leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
62 Op het toneel is de aarde
een vlakte met een mond
vol baleinen die in-en-uit
stromen van leven zeven
en verteren wat niet zwemt
verslapt van verdunde hartstocht
verbleekt van verloren vreugde
verroest van vermoeidheid
De dansers zoeken zichzelf
op de tong, af en aan
spoelend uit de magen
de kraamkamers van het leven
De draadgordijnen…
Verliefde hand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Komt het goed, of blijft het
behelpen en houd ik mijn man
altijd aan de hand
zodat hij niet valt?
Komt het goed, of houdt het
geen stand?
Is hij ook maar de dupe
van zichzelf?
Mijn eerste engel
bezorgde pilletjes, bracht
de hemel op de camping
en werd al gauw een thuis voor mij
Verjaardagen vieren
met heel de familie
Huisje boompje…
jongen op een brug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 alleen staat een jongen - op steen
waaronder gestaag water stroomt
zijn blik een vraag - zonder stem
die voorzichtig van toekomst droomt
de brug - gespannen tussen toen
en wat later nog komen zal
hij kent de wereld enkel nog
zoals een kind de stilte kent
de lucht ademt verandering
hout kraakt van oud verdriet
in het tussenlicht blijft…
De gordijnen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 De gordijnen belemmeren de hoop
en het verlangen van haar hart naar
nieuwe stromen die naar
betere tijden
leiden.
Haar pennenstreken fluisteren
het smachten naar
de perfecte wereld in
haar ogen. Die door
slaapkamergordijnen worden
gevangen.…
Schoning
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.001 Kronkelingen die geleidelijk stromen
tot een geheel. Schildering
van een perfect tafereel binnen
een wazige wereld. De richting
die vanzelf ontstaat evenals de weg.…
Delen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
3.194 laat me rusten
in je bron van nachtelijke stilte
laat me drijven
in je bron van stille liefde
laat me zuchten
in je bron van lief geluk
laat ons leven zachtjes stromen
en meeschommelen met de wind
laat ons een hemel verzinnen
zoals alleen maar kan, een lentekind
maar laten we vooral
onze tranen delen
onze pijn zal
niet meer ontwaken…
Mening
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
958 Ik vind het slecht, het is niet goed
De kranten schrijven het verkeerd
Woestijnen stromen van het bloed
Onschuldig leven wordt onteerd
Een eindeloze felle strijd
Geniepig soms, om het gelijk
Gedachten worden opgeleid
De wil is sterk en invloedrijk
Het is een vesting, dik ommuurd
Beperkend voor een vrije zin
Een dikke hals met onderkin…
Bloesem van Magnolia
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.450 Een zucht tilt je op,
voert je langst honderd stromen,
laat je rusten op wervelende paden,
ijle rivieren van de lucht.
Zacht dwaal je neer
als naar de bodem van de zee
waar je opnieuw zal bloeien.
Maar wees geen bloesem die
opstijgt en nooit meer terugkeert
naar haar witte lakens.…
De laatste dag
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
1.903 Steeds herhaalt zich de laatste dag
toen ik danste onder de regenbogen,
warm bleven de kleuren in mij stromen.
Steeds voel ik de laatste traan
toen jij lachte vol licht geluid,
kriebels speelden op mijn huid.
Steeds nestelt mijn ziel zich dieper
door duizend dingen,
aarzelend liefkoos ik ,
‘k wil het niet verdringen.…
hopeloos verliefd
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.297 zonsondergang, er waait een zachte lauwe bries die als duizende handen je lichaam streelt,het bijna stille gefluister van de bomen achter je, het iets luidere antwoorden van de golven in de branding, recht voor je aanschouw je het hemelse kleurenpalet van de in zee stervende zon,... en heel even zou je zweren dat het ultime nirvana kon voelen stromen…
Niets
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
862 Zwijgend kijken ze elkaar aan
niemand kan de klok vooruit zetten
en van terugdraaien is geen sprake
Kan nog nauwelijks op beide benen blijven staan
gevoelens die het toekomstbeeld beletten
pijn die naar bitterheid blijft smaken
Ze pakken elkaars hand
maar leidt naar geen enkel spoor
bloed stopt met stromen
Ijskoud is hier relevant
hoop…