14129 resultaten.
Een berk
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
2.490 als waren het zijn geliefde leeuwen
ik ken zijn gezicht niet, helder
hoor ik zijn stem, de klank
heb ik nooit vernomen
de gave van troost is zo roerend
als zij komt van even hopelozen
huppelend door een leven dat struikelt
god werd door niemand meer vervloekt
wie zal hem nog zo hartstochtelijk schoppen
eenzaam wordt onze god bij zijn dood…
Oosterbegraafplaats
gedicht
1.8 met 93 stemmen
46.482 Als het dan toch moet, deze dag
komt me wel zo goed uit. Zonnetje
op het gras, jas thuis, je voelt dat er
nog genoeg overblijft. Al ligt hier en
daar geel blad op het grind, herfst
is heel wat anders. Keurig naaldhout
zorgt voor altijd groen.
-----------------------------------------
Uit: Recht onder de merels, 1971 van Tom van Deel (1945)…
Sterretje
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.072 Zie je dat kleine sterretje
dat twinkelt, lacht en wacht
dat straalt en altijd schittert
lichtpuntje in de nacht?
Dat kleine gouden sterrtje
dat mij ook lijkt te zien
zegt schitterend klein sterretje
straal jij voor mij misschien?
Ik geloof dat jij daarboven
mij zo nog iets wil zeggen
wat tussen Hemel en aarde is
en niet zomaar valt uit…
Sterretje
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.271 Wie is dat kleine sterretje
dat 's avonds twinkelt zacht
dat straalt en altijd schittert
lichtpuntje van de nacht
Dat kleine gouden sterretje
dat mij ook lijkt te zien
zeg schitterend klein sterretje
straal jij voor mij misschien?
Ik geloof dat jij daarboven
mij zo nog iets wil zeggen
dat er iets tussen Hemel en Aarde is
en niet zomaar…
Verbond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.069 Kom, laat ons lopen naar de dood
heel stil en teder, hand in hand.…
nog kind
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
2.175 Ik weet:
Ik ben bedrogen,
hij is dood,
er is geen stem.
Dus wuif ik terug
en hij stapt op de tram,
het enige gebeuren dat nog
op hem rijmt.…
afscheid
hartenkreet
2.9 met 28 stemmen
3.585 kille woorden
op een koude dag
een bleek, wit gezicht
starend in het niets
het einde was nabij
de dood
alles is nu voorbij
niets lijkt nog te leven
tranen
oneindig veel
betraande gezichten
mensen op weg
naar een kille, open plek
een plaats
om afscheid te nemen
afscheid van een mens…
De tweestrijd
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.102 Toen ik nog een paard was in een weiland,
had ik alles zelf in de hand,
was ik heerser van mijn eigen land.
Die tijd was ik vrij, zo vrij,
en iedere nieuwe dag maakte me blij,
zelfs een verfrissend lentebriesje langs mijn zij.
Nu zit ik in een stal, tussen twee muren,
in duisternis gehuld, lonkend tussen de spleten
om naar de zon te gluren…
cardialgie
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.410 hart, mijn allerliefste hart,
wacht nog wat, leg nog niet
op mijn gelaat:
loodje dood.
-------------------------------------------------------------------
uit 'voor het ontslapen gaan', bundel premature gedichten 1993-2000, ongepubliceerd…
een minnend paar
gedicht
3.8 met 92 stemmen
27.888 een minnend paar man en meisje
identiteit onbekend
op een grijsgeregende morgen in een van de plattelandssteden
komen vreemd aan hun eind nl. zij vloeien
als twee vlakken natte waterverf in elkaar
liefde of toeval niemand weet het
stoffig en schraal als puin vindt men
de bewijsstukken (hun silhouetten) later
veel later
op een onverhuurde…
Arm vrouwtje
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
846 Arm vrouwtje
Voor een slokje
Uit een blikje
Lig je nu in een doodkistje
Woeste meute
Moordbrigade
Geen genade
Jouw dood een fanfaronnade
Rust zacht
Bloesempracht
Cru geslacht
In een baarbaarse dievenjacht…
het hek sluit
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.543 het hek sluit
ik moet gaan
mag niet langer
hier blijven staan
de toegang
wordt achter
een hek gezet
de nacht komt er aan
ik moet nu echt gaan
het liefst zou ik
deze nacht
met je delen
nog bij je blijven staan
het leven
sluit de dood
in de nacht
buiten het gezichtsveld
niemand mag dan blijven staren
naar de plek
die de liefste
de…
Ode aan de Martinitoren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.710 Toren toren kijk mij aan
zal ik van jouw spits afgaan
Stel, vlak boven het carillon
zet ik af van het balkon
Zweef statig als een adelaar
doch het flappen valt mij zwaar
En ook het bidden van dit dier
helpt mij als springzondaar geen zier
Het carillon zoeft snel omhoog
uit het gezichtspunt van mijn oog
Met mijn neus richting zenith
waar de…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 Een bruine massa dood overspoelt
de aarde zinkend van zwaartekracht,
verdrinkend van ellende en leed,
zonder hoop op adem stikkend
in de vloed van bladerpulp.
Alle liefde is ernstig bekoeld,
vuren roken een uitgedoofde macht.
De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.…
naamloos
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.229 Met een tas
om mijn schouder
en een bus
in mijn hand
trek ik de deur
achter me dicht
Voor jou is het te laat
het helpt niet meer
dat ik hier loop te collecteren
Maar hopelijk zal het
voor andere wel helpen
zullen anderen genezen
zullen anderen weer verder leven
zullen anderen niet dood gaan
net als jij
Stomme kanker..…
Zonsondergang aan zee
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.110 De zon onder te zien gaan is mooi.
Het licht spant een hemels
web van bloedrood staaldraad.
Als het smeulend dagvuur daarin
verstrikt als een vlieg ingesponnen
en in een wurggreep uitgezogen wordt,
dan treedt de zwaarte aan dit licht,
komt het duister langzaam dichterbij,
verschijnt loden mist aan de einder,
dan trekt de doodsgeur…
Laatste Station
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 Aangekomen bij een stil metrostation,
staar je gedachteloos naar het perron.
In je hoofd klinkt nog net
het macabere sonnet
over het ritme van leegte dat de metro zong.
De deuren sissen dicht voor je beseft
dat die zwarte leegte jou betreft.
Jouw eindige bestaan.
Voor je dit voelt ga je met rappe spoed
je eind aan de horizon tegemoet.…
Leven na het sterven
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.701 Ooit eens opgejaagd
door herfstlijke stormen
die de bleke naaktheid
van mijn wezen herkennen
even meedogenloos ontbloot
tot wanhoop geborgen tussen
sterven de zwarte bladeren
die stilte krioelend benaderen
met wormen de draden
een rottende humus
die langzaam verteert
hier wacht ik op de zon
wijl de broeierige hitte
in de grond rondom
mij…
Dankbaar
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
2.629 Zwijgende stemmen
delen de
vergevende
stilte
met
gebaren die
een vriendschap
beloven
in het wakende moment
van
afscheid
en de dood
die alleen in woorden
en graven
op hun
wacht…
Shells
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.060 We searched the beach for shells
especially these dark
twins bearing random
pale eyes of white chalk
on their backs.
And when we found I asked
Dad, will they ever match
again, thus wide apart
yet so closely connected?
They will not fit, he said
Just let them be for
they have been silenced
in death.
They are as soon will…
Zoektocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.028 Toen kwam gevaren van de overkant
ons tegemoet een boot, een oude man,
met ogen strakgespannen op het lood, hij
vierde touw, mat diepte, wuifde toen
naar ons: het was de dood.
Grootvader stapte in een kist,
mijn pappa trok zijn jas weer aan
en ik schreef op wat ooit
zal worden uitgewist.…
Buitenveldert
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.748 Hoe kan het zijn dat ik die
toch mijn eigen dood
niet vrees – integendeel –
zo hartverscheurd en zo
intens vol pijn kan staan aan
deze kuil waarin nu jouw
vermoeide lijf zal gaan verdwijnen
en dat ik toch na al die
doden weet dat dit geen laatste
rustplaats is maar slechts de nette
opbergplaats voor stoffelijke resten
dat jij bevrijd…
Kort
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.162 In het slapende ogenblik
was haar droom
een vraag
die ze verloor
toen iemand
dacht dat ze eindelijk
gestorven was
en de aarzelende
dood
haar niet
meer wakker maakte…
Ik ruik de adem van de dood
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
2.142 Ik ruik de adem van de dood,
de aasgrauwe adem van de dood;
zij dringt door tot diep in mijn ziel,
Ik ben verlaten in deze uren van nood,
deze uren van schreeuwend-stille nood;
zij knagen tergend
aan mijn langzaam draaiend levenswiel.…
Zacht en stil
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.625 Want jij bent het verleden dat ik wens
als jij
me weer vergiftigt met
vragen die leven waar ik besta
en
weer
weet dat alleen de
doden
mij zullen vragen of ik
eeuwig gelukkig wil zijn.…
Zo sterk
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.344 Elke bom is een
bewijs
van angst
en macht
die valt
en elke leugen
laat winnen
omdat de dood
alleen
met
onverdragelijke
stiltes terugvecht…
late brief
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.361 wij stonden in het zonlicht
jij en ik
toen je over je eigen dood
ging spreken
ik kon niets zeggen
van de schrik
de lach was uit mijn hart
geweken
je had je woorden rijpelijk overdacht
ik zag je ogen
groot en vragend staan
stil drong je op een antwoord aan
ik wist het niet
je vraag kwam onverwacht
lees dit nu
als een veel te late…
Jan en Jo
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
731 Een dag in april,
een dag in de week.
Jan liet Jo alleen,
hij liet haar in de steek.
Het ging zo snel,
het idee was er niet eens.
Nog maar twee maanden erna, had Jo
de kracht niet meer en verliet ons eveneens.
Zo snel als het ging met Jan ging het met Jo,
ze is nu samen met haar man,
op een plek hier ver vandaan.
Zo hebben twee…
het is voorbij
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.226 Het wordt steeds donkerder
er is geen lichtpuntje meer te zien
de dood is vlakbij
en ik tel uit angst tot tien
Maar ik blijf maar vallen
Het einde is nog niet in zicht
Het enige wat ik kan doen is sterven
het is mijn plicht.…
augustus
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.236 de leegte die kil langs je heen leek te staren
werd zo nu en dan ongrijpbaar
je liet je schrikken
geen moment
zou zij weer spreken
ook maar bewegen
haar bed werd warmte onthouden
voorzichtig opende je een la naast haar lichaam
en sloop je door herinneringen
die niet zouden blijven liggen
zoals je moeder
zoals toen, daar
toen je zussen…