5397 resultaten.
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 2
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
774 Het Collectaneum van een Mens
2. INTERBELLUM -- paragraaf 2
ik slenter, stelt u zich dat voor
en ga zo mijn weg
vaak in gedachten diep verzonken
dat hoort ook zo
immers een kip neemt ook tijd
voor de leg
ik heb oog voor ernstige zaken
niet dat ik perse tot meer wijsheid
zal geraken
neen, ik denk omdat ik ben
zoals een…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 3
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
781 paragraaf 3
soms ben ik alleen
en heb dan even niets
met dat of jou
of het moet de eenzaamheid zijn
wanneer ik lijd aan het leven
een niet te vatten rouw
*ik hou van rode gladiolen*
ook midden op een zomerse dag
ween ik mijn donkere wolken
gevoelens die niets anders doen
als in mijn lijf steken
met plots…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 3 Finale
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
837 Het Collectaneum van een Mens
3. FINALE
overgave
mooi
doch zwaar
aan het ritme
van het leven
kent geen maar
slechts beleven
als ik daar op
kan vertrouwen
en niet
door de waan
word bestoven
pas dan ben
ik in staat
te geloven
pas dan --onbekende psalm--
pas dan
als Gij mijn verweerde…
In een zucht...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.165 De snelheid vertragend,
door liefde omvat.
De onmacht vervagend,
door al wat liefde bevat…
In een zucht geprolongeerd,
tot eindeloos verlangen.
Onbewust geraffineerd,
surrealistisch onbevangen...
De lijn des levens,
onbeschrijflijk koel..
deze realiteit staat tevens,
synoniem voor angstgevoel...…
Wind
hartenkreet
1.2 met 15 stemmen
1.514 De wind waait mij
ver weg
van hier
over uitgestrekte vlaktes
van onbestemd
verlangen
ik wacht
waar de wind mij waait
aan de oplichtende horizon
is de dageraad
slechts een manestraal
ver weg
ze waait
over onbereikbare
bergtoppen
laat sporen na
in de bedding
van de rivier
er waait
zomaar ineens
een andere wind
geeft een…
De ommekeer
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
903 Als een ster verlaat in veelvoud omgeven
Flonkerend stervend voorbestemd in begin
Wenen zijn manen door hem gekoesterd
In gedoofd gezelschap bijeen versmolten
Als beminde verlaat met veelvoud omgeven
Wenen zij nabij alom door hem gekoesterd
Vereend ineen gesmoord beklemmend geheel
Machteloos weten zij zich voorbestemd in begin
Laat bazuinen…
tegenpolen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
919 Dagen geen ongetogen woord
en zij genoten er duidelijk van
de wrijving was soms ongehoord
er vielen dan grove woorden
toch konden zij niet buiten elkaar
omdat zij bij elkaar hoorden
Een reden voor dit was er niet
niemand zocht er dan ook naar
de zin ervan was een vast gegeven
ook huilen is niet altijd verdriet
zo zijn zij altijd bij…
Roze Bril
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.367 Te jong in leen.
Onverpakte verrassing, naïef genot.
Verzadigd en onverschillig, het zicht verdween.
Blijf nieuwsgierig.
Wiens bezitting?
Verwondering…
Kind
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
925 Dansend van vreugde
gaan zij hun weg
Zij tillen zichzelf
naar andere hoogten
Kinderen van het licht
in een nieuwe tijd…
Schepping
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.158 - Het is zinloos!
- Ja, het is zinloos,
Het is absoluut los van zin.
***
Als losse woorden
losse werelden
Dwarrelden wij
In een orkaan
In een storm
In een nacht
In een…
… Een iets
totaal nieuws
dat abstrakt was
ondoorgrondelijk
en
onverbindelijk.
Wij wilden ons vasthouden,
Ingrijpen,
Klemmen,
Maar werden
Geboetseerd
In…
broos als toast
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
829 een wintermorgen
fragiel als een dun
laagje ijs
zo ken ik het
met kleine oogjes
over een drempel die
met de jaren hoger schijnt
hartverwarmend de mens
broos als toast plukt
hij de dag met lange tanden…
Overpeinzingen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
21 Herfstblad dwarrelt neer
bank bewaart diepe stilte
mos ademt het licht
De lucht van vandaag vraagt weinig van je stem,
alleen dat je kijkt naar wat traag voorbijgaat
en de stilte toelaat in de kieren van de dag
vóór de avond haar zachte grenzen trekt.
Soms weegt de wereld zwaar op open zintuigen,
soms glijdt ze ongemerkt langs de schouders…
verdwijnen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
39 gewoon verdwijnen in de nevel
waar stilte de kern is van
het verlangen, zwijgen
met de wetenschap
dat onrust
de twijfel voedt met onzinnige
discussies, dialogen die
in een onwetende taal
worden geëtaleerd
als waanzinnige
waarheden
opgaan in de nevel, waar iedere
verte de liefde dichterbij
haalt, de ware stem
zich laat horen
waar…
Compliment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
87 Een compliment kost de gever niets,
Is gratis en voor niks,
Voor de ontvanger is ’t onbetaalbaar,
Diens kostbare bezit.…
Voorbij de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 Hij wjlde z’n blikveld reikte verder,
Verder dan zijn ogen konden zien.
Hij wilde ook graag zien wat
Voorbij de kim,
Aan ’t oog onttrokken bleef.
Hoe snel hij zich ook haastte,
Noch Oost, West, Zuid of Noord,
Hij kreeg hij wou niet te zien.…
Kan de wind gaan liggen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
41 tegenwind ervaren we
in schaduwen van ons bestaan
ze duiden op onze kwetsbaarheid
men wordt allengs bewust van komen en gaan
maar zeker, rijkdom van een enkel moment
kan naar een waardevoller gevoel worden geleid
van wat achter het ongeziene ligt;
het is de tijd, die vraagt om inzicht
ook al lijkt zij ook op uittrekbaar elastiek;
onze…
De wereld
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
12 Ik lach naar de wereld, maar voel soms de pijn,
Ik doe alsof alles geweldig kan zijn.
Ik wandel door dagen, door regen en wind,
Op zoek naar de rust die geen mens ooit vindt.
Mijn dromen zijn groot, mijn nachten zijn lang,
Mijn hart vol met hoop, maar mijn hoofd vol gezang.
Al valt heel de wereld, al breekt wat ik had,
Ik blijf steeds mezelf,…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 Dus dit is onze planeet waar we
goden uit bergen en wolken verjagen.
roepen we nog iemand aan?
Aarde van het immer wieder vergeten
het baren van leven tussen ruïnes
van drie keer drie is negen
Deze wereld is het toneel waar we
verstrooid kijken naar het breken van ijs
schoonheid laten verstoffen
Heelal van schaarse warmte en menselijk…
kostbaar
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
26 Alhoewel ten dode opgeschreven
klampen uitgebloeide rozen zich
aan de vale schutting vast.
Op deze doodlopende weg verjaagt
de gure onwetende wind rozenblad
en vage bloemige geuren.
Temidden van het verval
de onvermijdelijke loop van de tijd
die eenmalig bloeiende roos.
Haar eerste en enige hoogtij
in vluchtige vergankelijkheid…
Meneer Geluk…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
31 Gisteren heb ik een meneer ontmoet
hij stelde zich netjes aan me voor
‘Meneer Geluk,’ zei hij
en daarna zei ik mijn naam
hij knikte vriendelijk terug.
Daarna vroeg ik: ‘Waar komt u vandaan?’
toen bleef hij even staan
hij kuchte nadrukkelijk
en antwoordde, krabbelend aan zijn oor:
‘Vanwaar ik kom en ik moet gaan…’…
Zaaien en oogsten
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
23 Ooit had ik zoveel woorden
die toch niet zijn gezegd -
omdat ze misschien stoorden
had ik ze weggelegd.
Maar nu ze diep geborgen
toch plots weer leven gaan
maak ik me minder zorgen:
ze zijn nog niet vergaan,
maar als het zaad in d'aarde
dat ooit wel weer ontkiemt
zo bleven ze van waarde
en hebben dan gediend
in liefde die hen baarde…
Levensgeluk of niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
14 Je leeft maar één keer,
Tenminste, dat denk ik,
Er zijn anderen, die er
Anders over denken.
Ik vind, dat je er uit moet halen,
Wat er in zit, tot op de bodem,
Want wat je ooit hebt gemist,
Is verloren, ben je eeuwig kwijt.
Genot kan je vinden, als je er
Goed naar gaat op zoek,
Verdriet overkomt je,
Of je dat nu wilt of niet.
Of het…
over herinneringen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
73 nu de grofgebekte kraai
de roerdomp overstemt
de zwarte nacht in harten
binnensluipt
verdwijnen vergeten wezens
in laatste korrelige beelden
wordt de pijn zorgvuldig
in kooien vastgezet
als menselijke zangvogels
opdat
geen herinnering ontsnapt
en zich zonder spiegelen
vastzet in de ziel
als een gruizige afdruk
ijle lamentaties…
Kijkend zien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Ik kijk en zie d’wereld rondom,
Ik kijk en zie mijn herinneringen ,
Ik kijk en zie de wereld ik denk,
En, de wereld van mijn fantasie.
Men kijkt naar mij en ziet dan,
Mijn uiterlijke verschijning,
Men kijkt en ziet mijn innerlijk,
Mijn gedachten, mijn fysiek.
Met foto’s, films, prenten
Kunnen we de wereld zien,
Zoals die voorheen was,…
Bizarre Gedachten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 ==========
===============
stel dat het leven wél makkelijk was,
de liefde overdadig in het rond klotste.
en broodjes geluk ’s morgens uit de hemel vielen
en alles, zo niet gratis, dan toch weinig kostte.
en iedereen iemand had die kookte, waste, je zoogde en
al je boodschappen onmiddellijk begreep
en je niet hoefde te zoeken, want alles…
futiele beloftes van verandering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Als je vindt dat je teveel tettert
zwijg dan
of tetter gewoon door je ligt toch al
op de achterkanten van de tongen
klaar om doorgeslikt of uitgespuwd te worden
als je vindt dat je altijd je gelijk wilt hebben
maak je dan niet moe
je hebt toch weer gelijk
maar het is futiel
niets meer nul op het rekest dan verandering
in het karakter…
driedeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 Een plaatje geëtst door de driedeling
het lot, het toeval en de zin van bestaan
anno pakweg tien miljard voor Christus
Toen reeds was het geklonken
met gevleugelde taal
dat naar het spant zweefde
buiten bereik
van lagere woordsoorten
Hoe het een school sentimenten
strooide met de tip van de vlerk
de abstracties in het zwerk
hing en in…
overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
646 de jaren gaan voorbij
zoektocht naar iets ongrijpbaars
buiten is binnen
binnen is buiten
in de spiegel zoeken we het zelf
dat allesomvattend blijkt te zijn
geen ontsnappen aan
waarheen je ook gaat
je gaat altijd met jezelf mee
naar binnen
naar buiten
naar het zelf dat de ander is
naar de ander dat het zelf is
naar de verbinding tussen…
Zonder enige voorwaarde?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
481 De aarde, een deinend woud van twijfel,
rijgt zich aaneen in een collectieve zwijgen,
waarin de natuurlijke werkelijk verkleurt,
een veranderende synthese als leven bewijs
dat het weefsel slechts is
een handvol zwervende gedachten
waarin we ons verbeurt verklaren,
trots in eigen belang in elk beklag,
onder de grondbeginselen te schuilen…
horen en zien
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
565 wat je hoort
maar niet ziet
zijn de geruchten
de fluisterstemmen
om je heen
die nooit schijnen
te wijken
wat je niet ziet
doch nauwelijks hoort
dat zijn de gezichten
die boekdelen spreken…