3211 resultaten.
Schapen drijven.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
938 ze staat in diepe
gedachten verzonken
te kijken, in 't gras
op de heuvel
blik gericht op kudde
schapen en een rappe
zwart witte hond die
de schapen kundig bijeendrijft
terwijl regendruppels
haar stilaan doorweken
haren plakkerig kleven
aan haar hoofd
blijft ze in de regen staan
als verdoofd
raakt kennelijk op 't tafereel…
shit en geschonden veren
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
609 hij zit er mooi, de kraai
op het gras
in een tuin die niet de zijne is
een schaduwveeg later
vliegt hij op, dropt zijn ballast
in de luid tjilpende heg
en gaat vervolgens vastberaden pikken
in het vuil van andere vogels
achter zijn borstkas kruipt onopvallend
een modderbruine tuinfluiter
het lijdt geen twijfel
van alles blijft iets…
open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik laat mezelf achter
in de ommuurde tuin
verdwaalde herinneringen
lopen met me mee
naar vergeten beelden
voorzichtig blaas ik over
dauwdruppels op het gras
ik voel het mos op de zwerfkeien
zie het rood van de klimop
tegen de buitenmuur
ik streel het tere blad van de magnolia
de bleke zon doet wat ze kan
een lavastroom aan droombeelden…
Rijkgevulde kinderhand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 hoi lief
meisje wat
zoek jij
tussen dit
heerlijk geurend
groene gras
oh boterbloempjes
en madeliefjes
deze vond
mijn mammie
het allermooist
zij is
naar de
hemel ja
pas
pappie zei
als zij
ze ziet
lacht mijn
mammie door
de wolken
heen
straks als
ik weer
naar huis
ga druk
ik een
dikke kus
op haar
foto op
het vele
hartjes…
Natuurvriend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
794 De momenten uit zijn jeugd
die intiem waren met de natuur
zoals de natuur kan fluisteren
zijn nog bij hem in zijn oude hart
in gedachten dromen bomen
grazen koeien het gras groen
fladderen vlinders fleurig fijn
alsof alles opnieuw aan lente went
tijdens florabloei in de nadagen
van zijn inheemse droombeelden
toont hij zich niet langer…
Plaats
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
570 Weet je hoe het eens was
hoe groen was niet dat gras
eikenbomen die tot de hemel reikten
paddestoelen oneindig veel
dat alles was ons deel
weet je de zon was gewoon geel
de sterren flikkerden in de nacht
en de maan helder als glas
weet je dat als ik naar je kijk
hoeveel het me spijt
dat jij part noch deel had aan dat verleden
dat jij…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Prachtig en langzaam bloeit de tuin,
in jong gras ligt de stilte,
een handvol bloesem, een handschoen groen
om takken van de winter.
Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.…
Veenmos (Sphagnum)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 niks hoor
in mijn tuin
verdringt het
soms het gras
een hechte kluwen
verend grijsgroen
de maaimachine
loopt erin vast
die taaie rakker
meters hoog opgetast
hield het water vast
en ook de mensen
die erin wegzonken
verdronken
in het veenmoeras
veenlijken
die we bekijken
in het museum
overdenkend
hoe het was…
Het beste verbeteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Gras zoeken, dat groener is dan groen.
Geld vergaren, dat gelukkig maakt.
Betere liefde zoeken.
Nog harder werken.
Pijnlijk vallen en weer opstaan,
totdat je stevig op je benen staat.
Afscheid nemen van het verleden.
De toekomst komt vanzelf.
Vandaag is de beste dag.
Het is nog niet te laat.…
De dagpauwoog vlinder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 Ik zie een vlinder neerstrijken op het gras.
Ik denk aan jou en besef wie je was.
Ik zie een vlinder dicht bij mij.
Dan weet ik het zeker dat ben jij.…
Kadootjes geluid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Door mijn kleren heen
voel ik het wuiven
in mijn longen
de halmen achter het riet
en ik huiver
met de zeeën en het gras
het ontoegankelijke moeras
Flarden meeuw en wij
stemmen van het lied
van de aarde, adem van haar getij
echo van haar zang
wij geschutte havens
osmotische enclaves
personerende huid
Kadootjes geluid
in en uit…
Zoals gewoonlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 maar als hij zo nodig moet
zal ik hem, zal ik hem
laten komen tot hij schreeuwt
om genade - niemand die het hoort
De wind zal waaien, het gras zal wuiven
en ik zal me omdraaien om te slapen
Ik houd van hem, ik weet waarom
en hij zou beter moeten kunnen
dat ben ik waard, en hij ook
Kon ik het hem maar leren…
't zomert
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 ze liepen naakt in de weide
van de geurige kruiden
met de zon van de zomer
op het gras als tapijt.
’t zag vannacht twee mensen dromen
dromen, en jij was er bij.
je wou naakt in de weide lopen
van de geurige kruiden
en in de rivier duiken,
die met de zilveren vissen.…
Existentieel samen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
560 ik zag je
met een lach
naar de
bloemen kijken
in het hoge gras
vingers streelden
de tere kleuren alsof
je de aarde ontmoette
in haar dagelijks
draaiende beweging
ik smolt om
bij je te zijn in
dat intiem samen
onder zomerluchten
zonder namen
in die stilte
van het leven
schoonheid te
horen in het lieflijk
kleuren wiegen…
VADER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
863 nog zie ik hem daar
met de zeis in z’n hand
onverzettelijk zwoegen
op z’n bunder land
het gras moest gemaaid
en nadat er was gehooid
werd er kunstmest vanuit
een emmer uitgestrooid
en het zaad gezaaid
toen na jaren z’n huid was gelooid
en z’n rug geplooid
nam hij nooit weer de zeis ter hand
maar nog eenmaal kwam hij hem tegen…
Zomer Haiku
netgedicht
4.9 met 68 stemmen
657 Zomerse bloemen
Ze kleuren het landschap geel
Als kleine zonnen
Zomerse vruchten
Ze kleuren de struiken rood
Als kleine harten
De zomer brengt troost
Warmte na de regenbui
De koele stortbui
Tranen verdwijnen
Op zoek naar nieuwe wegen
In het groene gras
Het klavertje vier
Geeft hoop te blijven dromen
Het hart overwint…
Bloemen Haiku 2024
netgedicht
5.0 met 463 stemmen
713 De roos in de knop
Verlangen om te bloeien
Het hart gaat open
Madeliefjes klein
Lieflijk in het groene gras
Vrij om te groeien
Heilige Lotus
Na lange tijd in modder
Mooier dan ooit tevoren
Gele paardebloem
Witte elfjes met wensen
Brengen ons geluk
Het zomert bloemen
Langs de weg en het water
Natuur kleurenpracht…
WAT WACHT?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 's Winters sluimert in Olterterp
de vijver bij Het Witte Huis
mat _ door zwijgend gras omringd
verborgen voor gasten
van het geliefde hotel
bereidt het kleine
maar krioelende leven
onder en rondom dat water
zich voor om in komend getij
mensen om de tafels
op te beuren met
zwemmen kruipen en vliegen
bij drukke broedzorg
begeleid door…
nog lang niet
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
482 de dag zal komen
liefste
maar nu nog niet
de dag zal komen
dat men jou en mij
dat men ons
dat men hen
de weide binnenleidt
de schrikdraadweide van de tijd
de weide van de uitgedroomde dromen
zacht hun ogen nog
maar al uitgekeken
hun lijven
in nog warmend gelig gras
vredig naast elkaar
maar uitgelaaid
die dag zal komen
maar nu nog…
Oranjeleeuwinnen zondag getemd!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
451 De Nederlandse voetbalvrouwen
versus
de VS-voetbalvrouwen
de uitslag is bekend
het staat in de sterren geschreven
in die van de Amerikaanse vlag:
Stars and stripes
en in het actueel politiek gegeven van
De Nederlanden van Noord-Europa
en de Verenigde Staten van Noord Amerika
America
first
The Netherlands
second
maar…
EEN WINTER
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.263 De rimpeling van het water is verijsd
in een meewarige statische gebeurtenis gebleven
glanzend gevuld met luchtbellen
worden donkere diepten aan het oog onttrokken
een achtergebleven zwaan heeft imitatiedrang
met vallen en opstaan bewijst hij dat
de natuur verliest zijn waardigheid
bomen zijn geen bomen meer
gras is verstopt onder een laag…
Dromen zijn bedrog
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.571 Ik kijk in je ogen
Ik kijk naar je lach
Ik zie in je ogen
Een zonnige lentedag
Dan lopen we samen
Heerlijk hand in hand
We beginnen te rennen
Langs de waterkant
Vogels gaan fluiten
En een hinde eet haar gras
Ik zou zo graag willen
Dat ik voor altijd bij je was
Dan open ik mijn ogen
Ik voel me klote en sloom
Ik lig alleen in bed en…
handen los
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.839 gedachten
en een droom
beleef ik in wit-zwart
en worden
door verbeelding
naar believen ingekleurd
zilver
blijkt soms chroom
een einde soms een start
en blijdschap wordt
-maar al te vaak-
door anderen betreurd
het
veel te groene gras
bestaat
meestal uit mos
in welke tuin dan ook
vooral die van mijn buren
niets
lijkt wat…
Kringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
893 Een donderwolk
overtreft de schoonheid
die ik met dode ogen zie
heimwee naar het gras
Wat elders groener lijkt.
luister ik naar getjilp
fluit het de geneugten
van mens en dier
de overgang van samenzijn
Het raakt me niet.…
zomereind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
949 natte bladeren vallen
in het vale donkergroen
van nog steeds groeiend gras
in verwaarloosd plantsoen
geven traag het veld
schakering na hun vlucht
als weerspiegeld in andere tinten
de grauwzwarte lucht
maar ook het onberekenbaar
in de draaiende wind
bewegend accent van de
witte stip van door kind
losgelaten boodschappenlijst
een blad…
fossiel van een paard
gedicht
3.0 met 45 stemmen
17.652 Zoveel dat aangewakkerd wordt door het
lederen lijk uit het veen, beteugeld,
de niet gesprongen sprong van het fossiele paard,
men ontdekt een slang: loze komma wervels,
het magere gebeente echter, de hoeven
te leeg voor het machtige afzetten in
het niets, het ontbreken van vleugels,
de hoef die het gras niet meer raakt.…
Ab imo pectore
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 Daar waar de bloesem
eeuwig lijkt te bloeien,
tussen de velden
echoot de wind;
voorbije klanken,
ritselend gras,
het enthousiasme
van een kind.
Waar de mensen
elkaar goedemorgen
groeten en
kennen bij naam.
Alles blijft
zoals het was,
de tijd lijkt
stil te staan.…
Zinnen en zonnen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
979 Een blije bij cirkelt rondjes
rond mijn hoofd, de tijd tolt
en een bal rolt sporen in het gras.
Kleine kinderen kruipen sluipen
door het gelukzalig groen
nemen de kortste route
door de tovertuin.
Ik flirt met de zon
begraaf mijn hoofd in haar
en denk aan helemaal niets.…
Het benevelde doek
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.232 het groen kijkt
mij vragend aan
vanaf een palet
met gras, bomen en struiken
of raak ik zo intens begaan
omdat de regen mij van
het levende sap laat ruiken
als het benevelde doek
moeiteloos een compositie schetst
in de stille morgen
en de samenhang van tinten
woorden doet verstommen,
waar alles zichzelf
onvoorwaardelijk bemint
en…
Paradijs verloren
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.129 er waart een sterk gerucht
door de immer groene tuin
over een groot, ros konijn
dat met hondsdolheid is besmet
het dier eet liefst vers vlees
in plaats van blad of gras
sluipt langs struik en plas
waanzin huist in het beest
in de tuin schuilt pijn en leed
een merel breekt laf
met een doodskreet
zijn laatste liedje af…