2620 resultaten.
RUGZAK VAN JE LEVEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
980 Soms wat langer
soms maar even
maar altijd
dragen we wel iets mee
iets van het verleden
iets van het heden
en soms zelfs
iets van de toekomst
in koffers en tassen
maar veelal in
rugzakken
grote, kleine en mini
de rugzak van je leven
kies dan vooral
een rugzak van Van Os
verrassend, veelzijdig
en duurzaam
zoals het leven
een rugzak…
Hoe dan, hoe?
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
913 Hoe beschrijf je, het heden,
hoe omschrijf je het bestaan,
hoeveel letters vormen een woord,
waarin kan komen te staan:
ik leef?
Hoe bepaal je de toestand
van je gemoed,
hoe beroerd moet je, jezelf voelen
voor je zegt: het is goed?
Ik leef?…
dementie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.358 daden zijn vergeten
het vergeten versluiert het zeker weten
maar weet nog wel van jouw bestaan
jouw lange haren die als duizenden spinnen
mijn lippen beroerden
jouw sprankelende ogen die mij blind
maakten voor de erotische duisternis
jouw stem die ik wil vergeten
in mijn verdwijnende hoofd
jouw beeld als jonge vrouw
is in het heden…
Entelecheia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 Verleden vergleden naar diepe meren,
waarop het heden vaart
schatten van levens vergaard
en roeit door nieuwe nevels van begeren
Arme Eroos, een blijvend streven
onrustig en broos
als de vluchtige woestijnroos
met feeëriek licht: alles vergeven.…
Verborgen groei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Gedachten aan vroeger, toonbaar in emoties van nu, verleden verenigd in heden. Klimmend uit het dal, de tijd van toen, ooit verdrongen, maar niet uitgewist.…
plaatselijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
418 langs een uitgedoofd raam, een naamloos
zuchten sterft vanzelf
ik zocht warmte in de dagsluiting
maar het verging door talloos flitsend
in herhaling treden
heen en terug
de brug houdt spaanders, waar gehakt wordt
lijdt een hart in eindeloze kloppen
‘laat het stoppen’
roept mijn geest, ‘het is er altijd al geweest,
dit dwalen’
het heden…
mijn alles
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
731 Het verleden het heden.
Mijn aarde, maan en de sterren.
Jij brengt mij in hogere sferen.
Niemand weet mijn ziel zo te beroeren als jouw alles gevende liefde.
Jij bent de zuurstof die mij in leven houdt.
Jij bent het bloed dat door mij de aderen stroomt.
Jij bent mij...
Jij bent mij alles.
Mijn leven is compleet.…
Aan de wandel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 de hand in eigen boezem
mijn waterbeemd
aan brede stranden gelegd
naar het vasteland gedraaid
westenwind
met tussenpozen, zeearmen
mijn duinen met boombestand
groene bossen
bijnamen, vloed, waterkant
noordkust, afkalvend heden
bruine kiekendief
oostplaat, nest van gebeden
pleisterplaats voor helden
tussen eb
en eiland ligt uitgestrekt…
Metamorfose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 Schraal verschijnt in de toppen
de schijf die de dag ontmaagdt
tussen opgetrokken graskragen
doezelt glimmend en naakt
een gestreept plaveisel
kruinen op stam ontwaken
nog geen tint aangetrokken
bloemen komen in bedden bij
half dromend de ranke halmen
uit de wetering staan wolken op
een lichte bries wuift ze op wegen
van heden tot…
wat ik zoek is niet gevonden
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
532 F.R.David)
wat ik zoek is niet gevonden
het woord dat alles zal verklaren
is tot op heden nooit vernomen
maar toch blijf ik ervan dromen
de kilte te verjagen
elkander te behagen
de vluchtigheid vertragen
om intenser te bestaan
het geluk weer te beleven
de verschraling te verslaan...…
De Rembrandt-toren, Amsterdam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 Rembrandt heeft z'n nek uitgestoken
en doet dat heden ten dage nog
heeft z'n naam gegeven aan een toren
robuust en degelijk 'sfeert' hij boven het Amsterdamse uit
wie hem echter van dichtbij bekijkt
ziet de elegante, verfijnde, gedegen constructie van de architecten
zij, Peter de Clercq Zubli en Tom van der Put, laten de Rembrandt-toren…
Een enkele dauwdruppel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
569 Dauwvol, berouwvol om alles
dat dauwdruppelend aan een
heden voorbij kan gaan, kent
morgen een verleden dat niet
aan het spinnenweb voorbij
kan gaan.…
Victoria
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Ik ben haast je gelijke
je naamgever:
een treinstation in Londen
De reden dat je altijd blijft
bEwEgEn
Ik voed
op je
verlangen
je droom meer ZUS dan ZO te zijn
Ik maak je ontevreden
(met het heden)
Ik ben je haast
een d r o o m b e e l d
op een poster
bijna je gelijke
maar net buiten
…
bereik…
Coronatijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 op zijn eigen eiland
sommigen opgeborgen achter plexiglas
Er zijn mensen die smeken om adem
onze vrijheid is onbewoonbaar verklaard
en telkens plaatsen wij een deksel
op wat weer achter ons ligt
In het vacuüm van ieders alleenzijn
cirkelen wij in een onzeker bestaan
Maar zon, maan en sterren
slaan ons met aandacht gade,
ook als het heden…
De liefde voor elkaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 Verknocht aan het verleden
Verkocht aan het heden
Verliefd op de toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aan een geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde…
Een valse profeet
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.063 bestelen de armen
verkrachten het recht
hun galmende woorden
klinken net echt
kaatsen in valsheid
de eerlijkheid dol
schreeuwen van vrede
maar hun echo’s zijn hol
eisen het volgen
preken verraad
vertellen hoe heden
in toekomst vergaat
draaien de waarheid
welsprekend een loer
leuren met zonden
in een genadig rumoer
stralen schijnheilig…
Gewoon mama.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
864 Er was eens een kereltje met trots op de boekentas - I hate school - gepend
Partner net de deur uit dus vet genant spijbelen
Ik hield mijn kop maar het was vaak toch bikkelhard
Te schadelijk te tergend
Wat blijkt
Bijscholing heden al is het dag en nacht
Dus hoge scores gegarandeerd
Trots dat ik je mocht en mag blijven bijstaan!…
Er klinken voetstappen op het pad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
556 Ze kleuren de oude mentale zwart-wit
beelden in het heden.
Iets van herkenning veert op in de
geest. Die voetstappen zijn de herinnering
van een ooit gedeeld feest.
Slechts in beelden spreekt het verleden de taal
van het verliefde hart. Dat sedertdien nimmer meer
zo'n oprechte liefde had.…
virus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 dan te sluipen in het heden
van 't eeuwig geestelijk fnuiken…
de archeoloog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
749 Hij graaft en graaft
komt van alles tegen
en herkent dat wat afwijkt
van gebaande wegen
hij legt het verleden bloot
en de invloed daarvan die nog
tot op heden doorstoot
er is zoveel materiaal
waaruit het menselijk
streven blijkt
en toch weet hij
is de mens nog steeds
dezelfde naar het lijkt
hij graaft en graaft
na thuis te zijn…
je blotevoetenman uit zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag je
in het niets
woorden dansten geesten
als spoken die fataal
mijn lot beleefden
nu ben ik hier
de zon is vreemd
wolken niet geéigend
rotsen zijn de horizon
die nu mijn heden schrijven
ik dwaal daar in
de hoop een glimp
van je te zien maar weet
de afstand tussen beiden
meet weer veel te kort misschien
ik wil je kussen…
in je stem hing de toon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
927 ik zag je ogen
een schuchtere blik
alsof je niet wist
hoe beelden te plaatsen
je gaf handen
een zoen, keek om je heen
en leerde te doen
wat anderen deden
de vraag van waarom
had je tot heden gemeden
het ging goed want je
leek op een van die velen
maar in je stem
hing de toon van
ik speel dit gewoon
zelf voelde je anders
ik ken…
ik heb de bloem geplukt
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.295 wordt nu een sprankelend
stukje leven weer
teniet gedaan
jij goochelt met zinnen
raakt mensen aan
zij willen ongestoord
hun eigen keus beminnen
je haalt de hengsels aan
sluit onbetreden paden
laat niemand gaan en stelt
de grauwe massa zo tevreden
ik heb de bloem geplukt
en grenzen overtreden
zij is het waard
want morgen wordt ook heden…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 ik keek en
je was naakt
maar zag je
roze liefde sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in…
Verborgen kamers
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
424 ontdekken
naar de verborgen kamers
waar ik soms voor een te kort moment
even mocht vertoeven om
antwoord te zoeken op mijn vragen
maar er bleven zoveel dagen
waarop de verhalen van toen
niet verteld mochten worden en
weer in stilte kluisterden
ik wilde zo graag luisteren
naar de stemmen uit een oud verleden
misschien had ik dan dit heden…
Kunstverwantschap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
282 Met dank aan de Viking die heden
bij wijze van vlammend pamflet
het Concertgebouw in zijn snelsonnet
heeft genoemd en met name 't bestuur
die 'band' met die zanger was
- god zij geloofd - gelukkig
van korte duur...…
West Side Story op TV
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
596 genieten van geniale sexy dansers
en een geweldig niveau zang
geen ordinaire gewelddadige sjansers
met veel te weinig kleren an
ook al gaat dit Romeo & Julia verhaal
om 'n ordinaire sixtie's bendestrijd
ze leverden in die tijd tenminste allemaal
echte, excellente dans- en zangkwaliteit
daar kunnen artiesten in het heden
echt nog wel een…
Horizon van zwijgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
567 We zitten niet meer
op dezelfde golflengte
de horizon wordt vaag
een schim uit het verleden
een dwaze droom in het heden
we spreken niet dezelfde taal
jouw stem klinkt in het duister
je doet net of ik niet luister
alle geluiden klinken traag
ik probeer je te vergeten
in dit uitheemse niemandsland
op het kerkhof van Chaos
er is geen…
sterf in rood de herfstdood
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.272 ik ben een blad
en dwarrel wat
viel zomaar van de tak
omdat mijn steeltje brak
ik spruitte uit toen lente
mij het groen liet zien
ik voelde me zo pril
zoals een maagd die wil
de zomer kleurde mij
in lange dagen zon
het tere groen verdween
ik draaide langzaam om
bezag het avondrood
en ruiselde gebeden in
een afscheid van het heden…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Onhoorbaar bestond daar een lelie
Witter dan ik kon betreden, heden
Begreep ik de wil en de waan
Aanlandige winden te smaken
Onroerbaar te zijn als het kruid
Geen ogen zelfs voor zon of maan
Er zal, voor het einde komt
Nog heel veel moois verbloeien
Dat om zichzelf toch bloeien wilde
Laten we lopen
Nog een rondje tegen de dood
Zodat…